Ανδρόνικου Γεωργίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Υπόθεση Αρ. 924/96, 12 Ιουνίου 1998

Ανδρόνικου Γεωργίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Υπόθεση Αρ. 924/96, 12 Ιουνίου 1998 Ανδρόνικου Γεωργίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Υπόθεση Αρ. 924/96, 12 Ιουνίου 1998 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση Αρ. 924/96 ΕΝΩΠΙΟΝ: ΚΡΟΝΙΔΗ, Δ. Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος Μεταξύ: Ανδρόνικου Γεωργίου από Λευκωσία Αιτητή και Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας Καθ΄ων η αίτηση -------------- 12 Ιουνίου 1998 Για τον αιτητή: κ. Α.Σ. Αγγελίδης. Για τους καθ΄ων η αίτηση: κα. Γ. Κυριακίδου, δικηγόρος της Δημοκρατίας. Για το ενδιαφερόμενο μέρος: κα. Νικολάου για Παπαχαραλάμπους και Αγγελίδη. ---------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η προσφυγή αυτή στρέφεται κατά της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ), με την οποία προάχθηκε στη θέση Κτηνιατρικού Λειτουργού Α΄, αναδρομικά, από 1.7.1985, το ενδιαφερόμενο μέρος Παύλος Τουμάζος. Η επίδικη απόφαση δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερ. 27.9.

1. Της επίδικης απόφασης προηγήθηκαν τα ακόλουθα: Η ΕΔΥ με προηγούμενη απόφασή της προήξε το ενδιαφερόμενο μέρος, που είχε συστηθεί από τον τότε Διευθυντή, στην επίδικη θέση, από 1.7.
2. Ο αιτητής καταχώρησε την προσφυγή 851/85 εναντίον της απόφασης αυτής και το Δικαστήριο ακύρωσε, με την απόφαση του ημερ. 16.11.90, την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους, για το λόγο ότι ο Διευθυντής δεν είχε αποκαλύψει στην ΕΔΥ την πνευματική του συγγένεια με το ενδιαφερόμενο μέρος. Η ΕΔΥ επανεξετάζοντας το θέμα, κάλεσε το Διευθυντή να σχολιάσει το θέμα της πνευματικής του συγγένειας με το ενδιαφερόμενο μέρος. Στη συνέχεια επέλεξε το ενδιαφερόμενο μέρος, τον οποίο σύστησε και αυτή τη φορά ο Διευθυντής. Ο αιτητής προσέβαλε κι΄αυτή τη φορά την απόφαση της ΕΔΥ με την προσφυγή του αρ. 1006/
3. Με την απόφαση του Δικαστηρίου, που εκδόθηκε στις 10.2.93, ακυρώθηκε και πάλι η προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους, γιατί κατά την επανεξέταση λήφθηκε υπόψη το αποτέλεσμα των προσωπικών συνεντεύξεων των υποψηφίων που έλαβαν χώραν ενώπιον της ΕΔΥ, με διαφορετική όμως σύνθεσή της. Η ΕΔΥ επανεξετάζοντας το θέμα, ζήτησε τις συστάσεις του νέου Διευθυντή, αφού έκρινε ότι δεν μπορούσε να λάβει υπόψη τις παλιές συστάσεις του τότε Διευθυντή, που είχαν στηριχθεί και στην απόδοση των υποψηφίων κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις, την οποία τη φορά αυτή δεν έλαβε υπόψη. Ο νέος Διευθυντής σύστησε τον αιτητή. Η ΕΔΥ όμως, επέλεξε και πάλι το ενδιαφερόμενο μέρος, κατά πλειοψηφία. Η νέα απόφαση αποτέλεσε το αντικείμενο της προσφυγής 457/
4. Το Δικαστήριο, με την απόφασή του που εξέδωσε στις 29.2.96, ακύρωσε για τρίτη φορά την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους, αυτή τη φορά για το λόγο ότι από την απόφαση της ΕΔΥ απουσίαζε η απαραίτητη ειδική αιτιολογία για την παραγνώριση των συστάσεων του Διευθυντή. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η κατοχή του πλεονεκτήματος από το ενδιαφερόμενο μέρος και η υπεροχή του στα προσόντα, δεν συνιστούσε, από μόνη της, την απαιτούμενη ειδική αιτιολογία για παραγνώριση της σύστασης του Διευθυντή. Η ΕΔΥ επανεξέτασε το θέμα κατά τη συνεδρία της ημερ. 15.7.
5. Αφού μελέτησε τη σύσταση του Διευθυντή, που έγινε σε προηγούμενες συνεδρίες της και επαναβεβαίωσε προηγούμενη απόφασή της, σύμφωνα με την οποία μόνο το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχε το πλεονέκτημα του σχεδίου υπηρεσίας, επέλεξε και πάλι, κατά πλειοψηφία, το ενδιαφερόμενο μέρος για προαγωγή. Η πιο πάνω απόφαση αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής. Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίζεται ότι παραγνωρίστηκε η σύσταση του Διευθυντή, χωρίς ειδική αιτιολογία, και ότι υποβαθμίστηκε η σύσταση, η οποία ήταν πλήρως αιτιολογημένη και σύμφωνη με τα στοιχεία των φακέλων. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, η αιτιολογία της απόφασης της πλειοψηφίας των μελών της ΕΔΥ αποτελεί κριτική επί συγκεκριμένων στοιχείων της σύστασης και στοιχείων αξιολόγησης και παραγνωρίζει την αξία της πείρας του αιτητή. Ισχυρίζεται επίσης ότι λανθασμένα η ΕΔΥ δεν πίστωσε τον αιτητή με το πλεονέκτημα του σχεδίου υπηρεσίας. Όπως ορθά τέθηκε από τους δικηγόρους των καθ΄ων η αίτηση και του ενδιαφερόμενου μέρους το θέμα της κατοχής του πλεονεκτήματος από τον αιτητή αποτελεί δεδικασμένο. Το δεδικασμένο πηγάζει από την προηγούμενη προσφυγή του αιτητή αρ. 457/94, όπου ο δικηγόρος του ήγειρε τον ίδιο ισχυρισμό, ο οποίος και απερρίφθη. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η απόφαση της ΕΔΥ επί του θέματος αυτού ήταν εύλογα επιτρεπτή. Ο αιτητής εμποδίζεται λόγω δεδικασμένου να εγείρει ξανά το ίδιο θέμα. Ως εκ τούτου ο σχετικός ισχυρισμός του απορρίπτεται. Η ουσία του θέματος αφορά τη σύσταση του Διευθυντή και την αιτιολογία που έδωσε η ΕΔΥ για την παραγνώρισή της. Η σύσταση βρίσκεται στα πρακτικά της ΕΔΥ ημερ. 23.11.93 και 19.1.94, που αφορούν την προηγούμενη διαδικασία. Ο Διευθυντής αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στη σταδιοδρομία και υπηρεσία και πείρα των δυο υποψηφίων, που ήταν και οι μόνοι υποψήφιοι και συνέχισε με την ακόλουθη αναφορά: "Περαιτέρω διαπίστωσα ότι μέχρι τον ουσιώδη χρόνο (21.6.85) ο Γεωργίου είχε πείρα στην άσκηση των καθηκόντων Κτηνίατρου 13 χρόνια και έξι μήνες περίπου, ενώ ο Τουμάζος οκτώ χρόνια. Εξετάζοντας την προσφορά τους στο Τμήμα Κτηνιατρικών Υπηρεσιών, βλέπω ότι ο Γεωργίου, σε θέματα που αφορούσαν τη διοίκηση και την εργασία χωρίς άμεση επίβλεψη, δηλαδή ως προϊστάμενος Κτηνιατρικών Σταθμών, είχε πείρα δέκα χρόνων και δέκα μηνών περίπου, ενώ ο Τουμάζος, σε θέματα διοίκησης σταθμών, είχε πείρα 4 1/2 χρόνων, γιατί μεσολάβησαν και τα δυο χρόνια μεταπτυχιακών σπουδών και επίσης για κάποια χρονική περίοδο εργαζόταν υπό την άμεση επίβλεψη Κτηνιατρικού Λειτουργού στη Λάρνακα. Συνεπώς ο Γεωργίου έχει περισσότερη διοικητική και οργανωτική πείρα, η οποία αντικατοπτρίζεται και στις Εμπιστευτικές του Εκθέσεις." Ακολούθως ο Διευθυντής αναφέρθηκε στις εκθέσεις αξιολόγησης, ακαδημαϊκά προσόντα και αρχαιότητα των δύο υποψηφίων. Από τα στοιχεία αυτά ο Διευθυντής διαπίστωσε την υπεροχή του αιτητή στις αξιολογήσεις και την αρχαιότητα (6 ½ μήνες) και του ενδιαφερόμενου μέρους στα ακαδημαϊκά προσόντα. Συνεχίζει δε ως εξής: "Στα καθήκοντα και τις ευθύνες της υπό πλήρωση θέσης αναφέρεται ότι ο Κτηνιατρικός Λειτουργός Α΄ είναι υπεύθυνος για την οργάνωση, διοίκηση και λειτουργία ενός κλάδου ή σταθμού και συνεπώς δίδω βαρύτητα στα θέματα που αφορούν τη διοικητική και οργανωτική ικανότητα. Ενόψει τούτου και με βάση όλα όσα έχω προαναφέρει, αισθάνομαι ότι θα πρέπει να συστήσω το Γεωργίου Ανδρόνικο ......................." Η πλειοψηφία των μελών της ΕΔΥ έκρινε ότι η σύσταση του Διευθυντή δεν ήταν σύμφωνη με τις εκθέσεις αξιολόγησης του αιτητή και γι΄αυτό της έδωσε υποβαθμισμένη βαρύτητα. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από τα πρακτικά της ΕΔΥ: "Από τους Φακέλους (Προσωπικούς και Φακέλους Εμπιστευτικών Εκθέσεων που τηρούνται στο Γραφείο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας) φαίνεται ότι ο Γεωργίου από τότε που διορίστηκε στη θέση που κατέχει σήμερα (1.4.78) και αξιολογείτο σε θέματα που σχετίζονται με τη διοικητική και οργανωτική ικανότητα δημοσίων υπαλλήλων, δηλαδή στα στοιχεία με αρ. 10 "Διευθυντική/Εποπτική Ικανότης" και αρ. 11 "Ηγετική Ικανότης", έχει τις πιο κάτω βαθμολογίες: 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 Στοιχ. 10 Δεν αναφέρονται Κ Κ ΛΚ Ε Ε Ε " 11 τα στοιχεία 10 Κ Κ ΛΚ ΛΚ Ε Ε και
6. Από τα πιο πάνω φαίνεται ότι ο Γεωργίου, ως δημόσιας υπάλληλος, στα στοιχεία 10 και 11 ήταν υπάλληλος με απλά ικανοποιητική απόδοση στα έτη 1979 και 1980, με σχετική βελτίωση στα έτη 1981 και 1982 που τον ανέβασε σε υπάλληλο ανώτερο του μέσου όρου και με διάκριση στον ανώτατο βαθμό στα έτη 1983 και
7. Η πλειοψηφία της Επιτροπής βρίσκει ότι τα όσα είπε ο Διευθυντής σε σχέση με τη διοικητική και οργανωτική ικανότητα του Γεωργίου δεν συνάδουν με το περιεχόμενο των Εμπιστευτικών Εκθέσεων. Για το λόγο αυτό δίδει υποβαθμισμένη βαρύτητα στη σύσταση του, προπαντός γιατί φαίνεται ότι ο Διευθυντής, συγκρίνοντας το Γεωργίου με τον Τουμάζο, αγνόησε ότι ο τελευταίος είχε, για όσα έτη αξιολογήθηκε, τη βαθμολογία "Εξαίρετος" στα στοιχεία 10 και 11 (το 1982, 1983 και 1984) που είναι η ανώτατη βαθμολογία δημοσίων υπαλλήλων." Και συνεχίζει η ΕΔΥ σε αναφορά με τη σειρά που ήταν το κεντρικό σημείο της σύστασης του Διευθυντή: "Η πλειοψηφία της Επιτροπής σημείωσε ότι ο Διευθυντής, συστήνοντας το Γεωργίου, αναφέρθηκε και στη μακρύτερη πείρα του ως Κτηνιάτρου. Είναι γεγονός ότι ο Γεωργίου εργάστηκε ως ημερομίσθιος Βοηθός Κτηνιατρικός Λειτουργός πριν διοριστεί στη δημόσια υπηρεσία. Ενώπιον της Επιτροπής δεν υπάρχουν οποιαδήποτε στοιχεία για την απόδοση του Γεωργίου όταν εργαζόταν ως ημερομίσθιος. Ο Διευθυντής αναφέρθηκε στη χρονική διάρκεια της υπηρεσίας του Γεωργίου ως ημερομίσθιου και ευμενώς στην προσφορά του κατά την περίοδο αυτή. Η πλειοψηφία της Επιτροπής παρατηρεί ότι η υπηρεσία ενός ημερομίσθιου Βοηθού Κτηνιατρικού Λειτουργού δεν αποτελεί πλεονέκτημα ούτε και αναγκαίο προσόν για προαγωγή στη θέση Κτηνιατρικού Λειτουργού Α΄. Για προαγωγή στη θέση Κτηνιατρικού Λειτουργού Α΄, απαιτείται πενταετής τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Κτηνιατρικού Λειτουργού/Βοηθού Κτηνιατρικού Λειτουργού. Δεν αποτελεί πλεονέκτημα μια τέτοια υπηρεσία οσοδήποτε μεγάλης διάρκειας και αν είναι. Είναι η άποψη της πλειοψηφίας της Επιτροπής ότι ο Διευθυντής, υποβάλλοντας τη σύστασή του, έδωσε υπερβολική βαρύτητα στο θέμα του χρόνου που ο Γεωργίου εργάζετο στο Τμήμα ως ημερομίσθιος." Εύλογα η ΕΔΥ δεν συμφώνησε με το Διευθυντή όσον αφορά την πείρα του αιτητή, δίδοντας προς τούτο την αιτιολογία της. Η πείρα, ως παράγοντας που επηρεάζει τις προαγωγές, για να είναι αποφασιστικής σημασίας πρέπει να είναι πείρα που έχει αποκτηθεί κατά την εκτέλεση των καθηκόντων σε θέση που προηγείται αμέσως της επίδικης. Πείρα λόγω υπηρεσίας σε κατώτερες θέσεις δεν μπορεί να έχει αποφασιστική βαρύτητα, πολύ περισσότερο σ΄αυτή την περίπτωση που επρόκειτο για ημερομίσθιο υπάλληλο. Η πείρα δεν συναρτάται μόνο με τη χρονική διάρκεια και γι΄αυτό δεν καταγράφεται σαν ξεχωριστός παράγοντας τον οποίο το Διοικητικό όργανο θα λάβει υπόψη. Στην απόφαση Hadjisavva v. Republic