Μαρίας Γεωργίου Γερασίμου ν. Γενικού Εισαγγελέα μέσω Υπουργικού Συμβουλίου (Κτηματολογικό, Υπόθεση Αρ. 1007/97, 28 Ιανουαρίου, 1999

Μαρίας Γεωργίου Γερασίμου ν. Γενικού Εισαγγελέα μέσω Υπουργικού Συμβουλίου (Κτηματολογικό, Υπόθεση Αρ. 1007/97, 28 Ιανουαρίου, 1999 Μαρίας Γεωργίου Γερασίμου ν. Γενικού Εισαγγελέα μέσω Υπουργικού Συμβουλίου (Κτηματολογικό, Υπόθεση Αρ. 1007/97, 28 Ιανουαρίου, 1999 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση Αρ. 1007/97 Ενώπιον: ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ, Δ. Αναφορικά με το ΄Αρθρο 146 του Συντάγματος Μεταξύ:- Μαρίας Γεωργίου Γερασίμου εκ Λάρνακας Αιτήτριας και Γενικού Εισαγγελέα μέσω Υπουργικού Συμβουλίου (Κτηματολογικό και Χωρομετρικό Τμήμα) Καθ΄ ων η Αίτηση _ _ _ _ _ _ _ _ 28 Ιανουαρίου, 1999 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τον Αιτητή: Κος. Δ. Παπαδόπουλος. Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: Κος. Δ. Καλλίγερος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας. _ _ _ _ _ _ _ _ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την προσφυγή η αιτήτρια επδιώκει την ακύρωση της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 21/7/1997, με την οποία απορρίφθηκε αίτημά της για παραχώρηση μέρους αδιέξοδου δημόσιου πεζόδρομου. Το πραγματικό υπόβαθρο της υπόθεσης είναι το ακόλουθο. Ο πατέρας της αιτήτριας ήταν ιδιοκτήτης ακινήτου στην τοποθεσία ΄Αγιος Γεώργιος Μακρής στη Λάρνακα. Το 1970, ύστερα από αίτησή του, εξασφάλισε από το Δήμο Λάρνακας, ως αρμόδια Αρχή, άδεια διαίρεσης του ακινήτου σε οικόπεδα. Σύμφωνα με την άδεια, διαχώρισε το ακίνητο σε έξι οικόπεδα κατασκευάζοντας και οδικό δίκτυο στο οποίο περιλαμβανόταν δημόσιος αδιέξοδος πεζόδρομος ο οποίος διαμορφώθηκε για να χρησιμοποιείται από όλα τα οικόπεδα (και όχι μόνο το οικόπεδο με Αρ. Τεμαχίου 1131, όπως ο ισχυρισμός της αιτήτριας). Το 1972, τα έξι οικόπεδα με Αρ. Τεμαχίων 1130, 1131, 1132, 1133, 1134 και 1135, εγγράφτηκαν επ΄ ονόματι του πατέρα της αιτήτριας, ο οποίος, αργότερα, πώλησε το τεμάχιο 1130 σε κάποιο τρίτο ενώ τα υπόλοιπα πέντε τα δώρισε στην αιτήτρια. Από τα πέντε οικόπεδα που της δωρίθηκαν η αιτήτρια πώλησε τα τρία, με Αρ. Τεμαχίων 1132, 1133 και 1135, ενώ κράτησε τα άλλα δύο, με Αρ. Τεμαχίων 1131 και 1134. Στις 23/2/1994, η αιτήτρια, με αίτησή της στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας, ζήτησε να της παραχωρηθεί μέρος του δημόσιου αδιέξοδου πεζόδρομου. Η αίτηση απορρίφθηκε. Κατά της απορριπτικής απόφασης καταχωρήθηκε η Προσφυγή Αρ. 739/95 η οποία, όμως, αποσύρθηκε (το 1997) αφού διαπιστώθηκε ότι η απορριπτική απόφαση έπασχε νομικά διότι είχε ληφθεί από αναρμόδιο όργανο, το Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Ακολούθως η αίτηση υποβλήθηκε στο αρμόδιο όργανο, την αρμόδια Υπουργική Επιτροπή, η οποία, αφού την εξέτασε, εισηγήθηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο, το οποίο έχει κατά νόμο τον τελευταίο λόγο, την απόρριψή της με το αιτιολογικό ότι (α) δεν είχε παραχωρηθεί άλλος επαρκής δημόσιος δρόμος σε αντικατάσταση του ζητουμένου, και (β) η αποξένωση δεν βελτίωνε το δημόσιο δρόμο. Το Υπουργικό Συμβούλιο υιοθέτησε την εισήγηση και απέρριψε την αίτηση. Η απόφαση αυτή είναι το αντικείμενο της προσφυγής. Οι λόγοι ακυρώσεως που προβάλλονται από την αιτήτρια είναι ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε καθ΄ υπέρβαση και ή κατάχρηση εξουσίας, είναι προϊόν εσφαλμένης ερμηνείας της σχετικής νομοθεσίας, οφείλεται σε πλάνη περί τα πράγματα, είναι αναιτιολόγητη και πάσχει λόγω έλλειψης πλήρους και αντικειμενικής έρευνας και αξιολόγησης των σχετικών στοιχείων. Οι εξουσίες του Υπουργικού Συμβουλίου να παραχωρεί, εκμισθώνει, ανταλλάσσει ή άλλως αποξενώνει ακίνητη περιουσία του Κράτους ή ανταλλάσσει ή αποξενώνει μέρος οποιουδήποτε δημόσιου δρόμου ή εκμισθώνει μέρος της παραλίας, διέπονται από το άρθρο 18 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή, και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε, και τους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας της Δημοκρατίας (Διάθεση) Κανονισμούς του 1989 έως 1990 (Κ.Δ.Π. 173/89 και 165/90). Το άρθρο 18 του Κεφ. 224 έχει ως ακολούθως:- "18.-