Ζαχαρίου Μαρία ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1999) 4 ΑΑΔ 899

(1999)4 ΑΑΔ 899 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(1999)4 ΑΑΔ 899 6 Αυγούστου, 1999 [ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΑ ΖΑΧΑΡIΟΥ, Αιτήτρια, v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 564/97) Δημόσιοι Υπάλληλοι ― Προαγωγές ― Συστάσεις προϊσταμένου ― Νόμιμα λήφθηκαν υπόψη κατά την επανεξέταση από την Ε.Δ.Υ., και ορθά παραγνωρίστηκαν εφόσον συγκρουόταν με το περιεχόμενο των φακέλων ― Δεν ώφειλε η Ε.Δ.Υ. να καλέσει τον Διευθυντή να προβεί σε νέες συστάσεις, εφόσον αυτές δεν είχαν ακυρωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ακυρωτική Απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου ― Δεδικασμένο ― Προϋποθέσεις ― Ταυτότητα διαδίκων και επίδικων θεμάτων ― Δεν συνέτρεχε παράβαση δεδικασμένου στην προκειμένη περίπτωση. Ακυρωτική Απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου ― Επανεξέταση ― Ουσιώδης χρόνος ― Λήψη υπόψη εμπιστευτικής έκθεσης που συντάχθηκε μετά τον ουσιώδη χρόνο λήψης της αρχικής απόφασης παραβιάζει την αρχή της επανεξέτασης ― Η πιθανότητα επηρεασμού της Ε.Δ.Υ. στη διαμόρφωση της τελικής απόφασης δεν μπορεί να αποκλειστεί. Δημόσιοι Υπάλληλοι ― Προαγωγές ― Πείρα ― Λαμβάνεται υπόψη η σχετική πείρα της αμέσως κατώτερης θέσης ― Πείρα σε κατώτερες θέσεις, δεν μπορεί να έχει αποφασιστική βαρύτητα. Η αιτήτρια προσέβαλε την απόφαση των καθ' ων η αίτηση, να προάξουν αναδρομικά το ενδιαφερόμενο μέρος μετά από επανεξέταση που ακολούθησε μετά την ακύρωση της αρχικής προαγωγής από το Ανώτατο Δικαστήριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 1. Η εισήγηση της αιτήτριας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η σύσταση του Διευθυντή λήφθηκε υπόψη από την Ε.Δ.Υ., γιατί δεν κρίθηκε δικαστικά ως άκυρη. Η Ε.Δ.Υ. αξιολόγησε τη σύσταση, συμμορφούμενη προς το νομικό και πραγματικό καθεστώς του ουσιώδους χρόνου, αποφασίζοντας να την παραγνωρίσει για τους ίδιους λόγους όπως και προηγουμένως. Η σύσταση ήταν ένα στοιχείο που βρισκόταν ενώπιον της Ε.Δ.Υ. νόμιμα σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 35

(4)του Νόμου 1/90 και ορθά λήφθηκε υπόψη. Η σχετική νομολογία που επικαλείται η αιτήτρια δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση, αφού στις υποθέσεις που αναφέρονται οι συστάσεις είχαν κηρυχθεί δικαστικά ως άκυρες.

1. Ο ισχυρισμός για την εφαρμογή του κανόνα του δεδικασμένου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων και ταύτιση επίδικων θεμάτων. Η προσφυγή 244/89 που καταχωρήθηκε από τον Τ. Χάματσο εναντίον της Δημοκρατίας, συνενώθηκε με την προσφυγή 264/89 (που καταχωρήθηκε από τον Γεώργιο Σωκράτους εναντίον της Δημοκρατίας) και με την προσφυγή 260/89 (που καταχωρήθηκε από την Μαρία Ζαχαρίου εναντίον της Δημοκρατίας) που αφορούσε την εγκυρότητα των προαγωγών των Δημοσθένη Πατσαλίδη, Χαράλαμπο Κρητιώτη, Ηλία Καμπουρίδη και Κυριάκο Σπανό στη θέση του Ανώτερου Υδραυλικού στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Από τα πιο πάνω φαίνεται ότι δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων και επίδικων θεμάτων που θα μπορούσαν να θέσουν σε εφαρμογή τον κανόνα του Δεδικασμένου. Συνακόλουθα το Δικαστήριο έχει καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι η αιτήτρια δεν μπορεί να επικαλείται τον κανόνα του Δεδικασμένου αναφορικά με τα πρόσθετα προσόντα του ενδιαφερόμενου μέρους.
2. Είναι ορθό ότι η έκθεση του ενδιαφερόμενου μέρους, είχε συνταχθεί και παρουσιασθεί μετά την ουσιώδη ημερομηνία της 18/4/
3. Άνκαι η σχετική απόφαση της Ε.Δ.Υ. δεν αναφέρει ότι το ενδιαφερόμενο μέρος προτιμήθηκε λόγω των εμπιστευτικών εκθέσεων, εντούτοις η πιθανότητα επηρεασμού της Ε.Δ.Υ. στη διαμόρφωση της τελικής απόφασης δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Και σε μια περίπτωση όπου τα προσόντα των δύο υποψηφίων είναι σχεδόν ισοδύναμα, μια έκθεση που μπορεί να ασκήσει μια επιρροή υπέρ του ενός από τα δύο μέρη, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ότι διαδραματίζει ένα ουσιαστικό μέρος στη διαδικασία της επιλογής. Για τους πιο πάνω λόγους, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι η αποδοχή και αξιολόγηση της έκθεσης του ενδιαφερόμενου μέρους για το 1993 ήταν παράτυπη και είχε συνεισφέρει στο συμπέρασμα της Ε.Δ.Υ., ότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε της αιτήτριας.
4. Το Δικαστήριο αποδέχεται την εισήγηση ότι η προηγούμενη πείρα του ενδιαφερόμενου μέρους ως δασκάλου και καθηγητή Τεχνολογίας δεν θα μπορούσε να διαδραματίσει ένα αποφασιστικό ρόλο στην αξιολόγηση των στοιχείων της πείρας. Η πείρα που αποκτήθηκε στις πιο πάνω θέσεις δεν μπορούσε να συνεισφέρει σε μεγάλο βαθμό υπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους. Επιπρόσθετα θα πρέπει να τονιστεί ότι η πείρα θα πρέπει να περιορίζεται σε πείρα της αμέσως κατώτερης θέσης και όχι σε άλλες κατώτερες θέσεις. H προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Ιωαννίδου ν. Δημοκρατίας

(1997)3 Α.Α.Δ. 171, Μιχαηλίδου ν. Δημοκρατίας

(1998)3 Α.Α.Δ. 112. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία τα ενδιαφερόμενο μέρος προάχθηκε μετά από επαναξέταση στη θέση του Ανώτερου Υδραυλικού Μηχανικού, Τμήμα Ανάπτυξης Υδάτων. Α. Κωνσταντίνου, για την Αιτήτρια. Α. Παπασάββας, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ.: Η παρούσα προσφυγή προσβάλλει την εγκυρότητα της απόφασης της Ε.Δ.Υ. να επαναπροαγάγει το ενδιαφερόμενο μέρος Γεώργιο Σωκράτους στη θέση του Ανώτερου Υδραυλικού Μηχανικού, Τμήμα Ανάπτυξης Υδάτων, μετά την ακύρωση της προαγωγής του σύμφωνα με δικαστική απόφαση στην Ζαχαρίου κ.ά. v. Δημοκρατίας

(1997)4 Α.Α.Δ. 118. Με την παρούσα προσφυγή ο αιτητής προσβάλλει την εγκυρότητα της νέας απόφασης της Επιτροπής γιατί,

(1)Οι καθ'ων η αίτηση εσφαλμένα δεν κάλεσαν κατά την επανεξέταση το Διευθυντή να προβεί σε νέες συστάσεις, αφού οι συστάσεις του που δόθηκαν στον ουσιώδη χρόνο έρχονταν σε αντίθεση με τους φακέλους,

(2)Οι καθ'ων η αίτηση έδωσαν υπέρμετρη βαρύτητα στα πρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα του ενδιαφερόμενου μέρους και παρατηρήθηκε παραβίαση του δεδικασμένου από απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου,

(3)Οι καθ'ων η αίτηση έλαβαν υπόψη, κατά την επανεξέταση, γεγονότα μεταγενέστερα του ουσιώδους χρόνου,

(4)Οι καθ'ων η αίτηση πεπλανημένα αποφάνθηκαν ότι το ενδιαφερόμενο μέρος έχει ευρύτητα πείρας ή ότι υπερέχει της αιτήτριας σε πείρα και

(5)Οι καθ'ων η αίτηση πεπλανημένα αποφάνθηκαν ότι το ενδιαφερόμενο μέρος γενικά υπερέχει της αιτήτριας παραγνωρίζοντας ότι η αιτήτρια υπερέχει σε αξία και αρχαιότητα. Οι καθ'ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η σχετική απόφαση είναι νόμιμη και ορθή αφού είναι αποτέλεσμα σωστής ενάσκησης των εξουσιών και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά.

(1)Οι καθ'ων η αίτηση εσφαλμένα δεν κάλεσαν κατά την επανεξέταση το Διευθυντή να προβεί σε νέες συστάσεις, αφού οι συστάσεις του που δόθηκαν στον ουσιώδη χρόνο έρχονταν σε αντίθεση με τους φακέλους. Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Ε.Δ.Υ. κατά την αρχική (ακυρωθείσα) διαδικασία παραγνώρισε τη σύσταση του Διευθυντή γιατί αυτή συγκρουόταν με το περιεχόμενο των φακέλων. Κατά την επανεξέταση η Ε.Δ.Υ. αφού έλαβε υπόψη τις ίδιες συστάσεις, τις παραγνώρισε εκ νέου αφού έκρινε και πάλι ότι συγκρούονταν με τα στοιχεία του φακέλου. Από τα πιο πάνω φαίνεται ότι η Ε.Δ.Υ. αποφάσισε δύο φορές, το 1994 και 1997, ότι οι συστάσεις του Διευθυντή έπασχαν γιατί συγκρούονταν με το περιεχόμενο των φακέλων λόγω της υπεροχής άλλων υποψηφίων στο πλεονέκτημα και ακαδημαϊκά προσόντα. Επιπρόσθετα η Ε.Δ.Υ. απεφάσισε να μην λάβει υπόψη τη σύσταση του Διευθυντή με την προσφορά των υποψηφίων για το 1993, αφού δεν είχαν διαβιβαστεί μέχρι τότε στα γραφεία της Επιτροπής οι υπηρεσιακές εκθέσεις των υποψηφίων σύμφωνα με την απόφαση Ιωαννίδου ν. Δημοκρατίας

(1997)3 Α.Α.Δ. 171. Οι πιο πάνω λόγοι υποδηλώνουν ότι η σύσταση του Διευθυντή έπασχε και ότι θα έπρεπε να κληθεί ξανά ο Διευθυντής για να προβάλει νέες νόμιμες συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 35

(4)του Νόμου 1/90. Οι καθ'ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η σύσταση βρισκόταν ενώπιον της Ε.Δ.Υ. που πολύ ορθά λήφθηκε υπόψη αφού το διατακτικό της υπόθεσης αναφερόταν στην έλλειψη δέουσας έρευνας για προσόντα κάποιου άλλου. Η εισήγηση της αιτήτριας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η σύσταση του Διευθυντή λήφθηκε υπόψη από την Ε.Δ.Υ. γιατί δεν κρίθηκε δικαστικά ως άκυρη. Η Ε.Δ.Υ. αξιολόγησε τη σύσταση, συμμορφούμενη προς το νομικό και πραγματικό καθεστώς του ουσιώδους χρόνου, αποφασίζοντας να την παραγνωρίσει για τους ίδιους λόγους όπως και προηγουμένως. Η σύσταση ήταν ένα στοιχείο που βρισκόταν ενώπιον της Ε.Δ.Υ. νόμιμα σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 35

(4)του Νόμου 1/90 και ορθά λήφθηκε υπόψη. Η σχετική νομολογία που επικαλείται η αιτήτρια δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση αφού στις υποθέσεις που αναφέρονται οι συστάσεις είχαν κηρυχθεί δικαστικά ως άκυρες.

(2)Οι καθ'ων η αίτηση έδωσαν υπέρμετρη βαρύτητα στα πρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα του ενδιαφερόμενου μέρους και παρατηρήθηκε παραβίαση του δεδικασμένου από απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Χάματσος κ.ά. v. Δημοκρατίας

(1990)4 Α.Α.Δ. 2956 μεταξύ των ίδιων διαδίκων για την πλήρωση της ίδιας θέσης αποφασίστηκε ότι τα πρόσθετα προσόντα του ενδιαφερόμενου μέρους Γεώργιου Σωκράτους "δεν έπρεπε να βαρύνουν πολύ στη σκέψη της Επιτροπής". Η Ε.Δ.Υ. κατά τη διάρκεια της επανεξέτασης απεφάσισε ότι επέλεξε το ενδιαφερόμενο μέρος γιατί "υπερέχει σε προσόντα έναντι των άλλων υποψηφίων τα οποία άνκαι δεν απαιτούνται από το Σχέδιο Υπηρεσίας είναι άμεσα σχετικά με τα καθήκοντα της υπό πλήρωση θέσης και ενδεικτικά του ενδιαφέροντος και της έφεσής του για μάθηση κι ανάπτυξη". Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι κατά παράβαση του κανόνα του δεδικασμένου τα πιο πάνω βάρυναν πολύ στη σκέψη της Ε.Δ.Υ. με αποτέλεσμα να οδηγούν σε ακύρωση της επίδικης πράξης. Οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν φαίνεται πουθενά στα πρακτικά ότι έχει δοθεί υπέρμετρη βαρύτητα στο θέμα των προσόντων. Ο ισχυρισμός για την εφαρμογή του κανόνα του Δεδικασμένου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων και ταύτιση επίδικων θεμάτων. Η προσφυγή 244/89 που καταχωρήθηκε από τον Τάσο Χάματσο εναντίον της Δημοκρατίας, συνενώθηκε με την προσφυγή 264/89 (που καταχωρήθηκε από τον Γεώργιο Σωκράτους εναντίον της Δημοκρατίας) και με την προσφυγή 260/89 (που καταχωρήθηκε από τη Μαρία Ζαχαρίου εναντίον της Δημοκρατίας) και αφορούσε την εγκυρότητα των προαγωγών των Δημοσθένη Πατσαλίδη, Χαράλαμπο Κρητιώτη, Ηλία Καμπουρίδη και Κυριάκου Σπανού στη θέση του Ανώτερου Υδραυλικού στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Από τα πιο πάνω φαίνεται ότι δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων και επίδικων θεμάτων που θα μπορούσαν να θέσουν σε εφαρμογή τον κανόνα του Δεδικασμένου. Συνακόλουθα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η αιτήτρια δεν μπορεί να επικαλείται τον κανόνα του Δεδικασμένου αναφορικά με τα πρόσθετα προσόντα του ενδιαφερόμενου μέρους.

(3)Οι καθ'ων η αίτηση έλαβαν υπόψη, κατά την επανεξέταση, γεγονότα μεταγενέστερα του ουσιώδους χρόνου. Κατά τον ουσιώδη χρόνο της αρχικής διαδικασίας και πιο συγκεκριμένα στις 18/4/94 δεν υπήρχαν ενώπιον της Ε.Δ.Υ. οι εκθέσεις για τους υποψηφίους για το

1. Η έκθεση του ενδιαφερόμενου μέρους συντάχθηκε και υπογράφηκε από το Διευθυντή στις 10/9/94, δηλαδή 7 μήνες μετά τον ουσιώδη χρόνο που ήταν η 18/4/
2. Η Ε.Δ.Υ. έλαβε υπόψη το περιεχόμενο της έκθεσης αυτής που ήταν η καλύτερη για το ενδιαφερόμενο μέρος (αφού είχε βαθμολογία Εξαίρετα) με αποτέλεσμα η αιτήτρια να επηρεαστεί σοβαρά, αφού χωρίς αυτή την έκθεση ίσως η Ε.Δ.Υ. να μην μπορούσε να αποφανθεί ότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε της αιτήτριας σε αξία. Οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η έκθεση αυτή λήφθηκε υπόψη "γιατί ήταν συντελεσμένη ήδη από το 93, επομένως καλώς ελήφθη, αλλά αν ήθελε να θεωρηθεί οποιαδήποτε παρατυπία δεν πρέπει να παίξει κανένα ρόλο". Είναι ορθό ότι η έκθεση του ενδιαφερόμενου μέρους είχε συνταχθεί και παρουσιασθεί μετά την ουσιώδη ημερομηνία της 18/4/
3. Ανκαι η σχετική απόφαση της Ε.Δ.Υ. δεν αναφέρει ότι το ενδιαφερόμενο μέρος προτιμήθηκε λόγω των εμπιστευτικών εκθέσεων, εντούτοις η πιθανότητα επηρεασμού της Ε.Δ.Υ. στη διαμόρφωση της τελικής απόφασης δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Και σε μια περίπτωση όπου τα προσόντα των δύο υποψηφίων είναι σχεδόν ισοδύναμα, μια έκθεση που μπορεί να ασκήσει μια επιρροή υπέρ του ενός από τα δύο μέρη, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ότι διαδραματίζει ένα ουσιαστικό μέρος στη διαδικασία της επιλογής. Για τους πιο πάνω λόγους έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η αποδοχή και αξιολόγηση της έκθεσης του ενδιαφερόμενου μέρους για το 1993 ήταν παράτυπη και είχε συνεισφέρει στο συμπέρασμα της Ε.Δ.Υ. ότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε της αιτήτριας.

(4)Οι καθ'ων η αίτηση πεπλανημένα αποφάνθηκαν ότι το ενδιαφερόμενο μέρος έχει ευρύτητα πείρας ή ότι υπερέχει της αιτήτριας σε πείρα Τα καθήκοντα της θέσης όπως καθορίζονται στο Σχέδιο Υπηρεσίας αναφέρουν ότι το πρόσωπο που θα διοριστεί θα είναι "(α) Υπεύθυνος για την οργάνωση και διοίκηση ενός ή περισσοτέρων Τομέων ή Επαρχιακών Γραφείων του Τμήματος, τον προγραμματισμό, μελέτη, κατασκευή, διαχείριση, λειτουργία και συντήρηση έργων υδατικής ανάπτυξης." Στη σχετική απόφαση της ΕΔΥ αναφέρεται ότι, "Επίσης ο Σωκράτους άνκαι διορίστηκε στη μόνιμη θέση του Εκτελεστικού Μηχανικού, 2ης Τάξης, Τμήμα Ανάπτυξης Υδάτων, από 15/2/78, εργάστηκε για 16 σχεδόν μήνες με σύμβαση στο ίδιο Τμήμα και διαθέτει ποικιλία πείρας αφού προηγουμένως απασχολήθηκε ως δάσκαλος και μετά ως καθηγητής Τεχνολογίας στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία." Είναι η θέση της αιτήτριας ότι η υπηρεσία του ενδιαφερόμενου μέρους ως δάσκαλου και καθηγητή Τεχνολογίας δεν έχει σχέση με τα καθήκοντα της επίδικης θέσης, ούτε αφορούν την οργάνωση και διοίκηση οποιουδήποτε τομέα του Τμήματος Ανάπτυξης Υδάτων, ούτε έχουν σχέση με τα έργα υδατικής ανάπτυξης. Επιπρόσθετα η πείρα του ενδιαφερόμενου μέρους που απασχολήθηκε πριν από το 1978 όταν ήταν έκτακτος υπάλληλος δεν μπορεί να έχει αποφασιστική σημασία, αφού αποκτήθηκε σε κατώτερη θέση. Αποδέχομαι την εισήγηση ότι η προηγούμενη πείρα του ενδιαφερόμενου μέρους ως δασκάλου και καθηγητή Τεχνολογίας δεν θα μπορούσε να διαδραματίσει ένα αποφασιστικό ρόλο στην αξιολόγηση των στοιχείων της πείρας. Η πείρα που αποκτήθηκε στις πιο πάνω θέσεις δεν μπορούσε να συνεισφέρει σε μεγάλο βαθμό υπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους. Επιπρόσθετα θα πρέπει να τονιστεί ότι η πείρα θα πρέπει να περιορίζεται σε πείρα της αμέσως κατώτερης θέσης και όχι σε άλλες κατώτερες θέσεις. Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Μιχαηλίδου ν. Δημοκρατίας

(1998)3 Α.Α.Δ. 112, "Θεωρούμε ότι η πείρα ως παράγοντας που επηρεάζει τις προαγωγές, για να είναι αποφασιστικής σημασίας πρέπει να είναι πείρα που έχει αποκτηθεί κατά την εκτέλεση των καθηκόντων σε θέση που προηγείται της επίδικης. Πείρα λόγω υπηρεσίας σε κατώτερες θέσεις δεν μπορεί να έχει αποφασιστική βαρύτητα." Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τον 5ο λόγο που προβάλλεται ότι η Ε.Δ.Υ. πεπλανημένα αποφάσισε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει της αιτήτριας, παραγνωρίζοντας ότι η αιτήτρια υπερέχει σε αξία και αρχαιότητα. Η προσφυγή επιτυγχάνει. Η επίδικη απόφαση κηρύσσεται άκυρη σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 146.4(β) του Συντάγματος. Οι καθ'ων η αίτηση καταδικάζονται να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο