Μιχάλη Μαυροκορδάτου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπουργείου Παιδείας κ.α., Υπόθεση Αρ. 682/98, 14 Ιουνίου 2000 Μιχάλη Μαυροκορδάτου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπουργείου Παιδείας κ.α., Υπόθεση Αρ. 682/98, 14 Ιουνίου 2000 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση Αρ. 682/98 ΕΝΩΠΙΟΝ: ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗ, Δ. Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος Μεταξύ: Μιχάλη Μαυροκορδάτου από Λάρνακα Αιτητή και Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω
- Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού
- Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Καθ΄ων η Αίτηση -------------- 14 Ιουνίου 2000 Για τον Αιτητή: κ. Α.Σ. Αγγελίδης. Για τους Καθ΄ων η Αίτηση: κ. Ξ. Ευσταθίου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα. ---------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η προσφυγή προσβάλλει τον καταμερισμό των για προαγωγή θέσεων Βοηθού Διευθυντή Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης ο οποίος έγινε από τον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού. Προσβάλλει ακόμα την ακόλουθη προαγωγή των οκτώ Ενδιαφερομένων Μερών στην εν λόγω θέση. Όπως είναι καθαρό από την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του Αιτητή, αλλά και όπως διευκρίνισε ο ίδιος, δεν προσβάλλεται η επί της ουσίας νομιμότητα των εν λόγω προαγωγών παρά μόνο η νομιμότητα τους ως εκ της βασικής θέσης, που αφορά και το πρώτο αίτημα στην προσφυγή, όπως διατυπώνεται στο όγδοο νομικό σημείο της, ότι "Η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε με βάση τον καταμερισμό των προσβαλλομένων θέσεων κατά ειδικότητα που είναι αυθαίρετος, αναιτιολόγητος, άνισος και/ή άδικος". Συναφώς, σύμφωνα και με το όγδοο νομικό σημείο της προσφυγής, υποστηρίζεται ότι "Η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει γιατί η ΕΕΥ ενήργησε δέσμια". Το υπόβαθρο του πράγματος είναι διαφωτιστικό. Ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού ενέκρινε την πλήρωση εξηνταπέντε θέσεων Βοηθών Διευθυντών Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης, εισηγούμενος την κατανομή τους κατά ειδικότητα ως εξής: Θεολόγοι 5 Φιλόλογοι 21 Μαθηματικοί 6 Φυσικοί 3 Φυσιογνώστες 5 Χημικοί 1 Γεωγράφοι 1 Αγγλικών 4 Γαλλικών 2 Εμπορικών 4 Φυσικής Αγωγής 8 Μουσικής 2 Τέχνης 2 Επ. Προσασ. 1 __ 65 Η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (ΕΕΥ) προκήρυξε τις εν λόγω θέσεις με την πιο πάνω κατανομή κατά ειδικότητα, υπεβλήθησαν δε στη συνέχεια οι αιτήσεις των υποψηφίων. Ο Αιτητής ήταν ένας από τους τρεις υποψηφίους για τη μία θέση στη Γεωγραφία. Η ΕΕΥ επέλεξε για τη θέση αυτή ένα άλλο από τους τρεις υποψηφίους, για δε τις άλλες θέσεις ανάλογα μεταξύ των υποψηφίων για κάθε ειδικότητα. Ο Αιτητής δεν προσβάλλει την επιλογή που έγινε για τη μία θέση στη Γεωγραφία. Προσβάλλει την επιλογή των οκτώ Ενδιαφερομένων Μερών για οκτώ από τις 65 θέσεις, που επιλέγησαν για τις ειδικότητες της Φιλολογίας (4 από τα Ενδιαφερόμενα Μέρη, για 4 από τις 21 καθορισθείσες θέσεις της ειδικότητας), της Φυσιογνωστικής (τρία από τα Ενδιαφερόμενα Μέρη, για 3 από τις 5 καθορισθείσες θέσεις της ειδικότητας) και της Σωματικής Αγωγής (1 από τα Ενδιαφερόμενα Μέρη, για 1 από τις 8 καθορισθείσες θέσεις της ειδικότητας). Η βασική εισήγηση του κ. Αγγελίδη είναι ότι ο καταμερισμός των 65 θέσεων κατά ειδικότητες στερείται αιτιολογίας και παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης, ιδιαίτερα αφού, ενώ κατά το προηγούμενο έτος είχαν αφυπηρετήσει δύο Βοηθοί Διευθυντές με ειδικότητα τη Γεωγραφία, με την προσβαλλόμενη απόφαση ενεκρίθη μόνο μια θέση για την ειδικότητα της Γεωγραφίας. Ο καταμερισμός, λέγει, έγινε αυθαίρετα, χωρίς κριτήρια ή λογική συνέπεια, ανισοσκελώς και κατά το δοκούν, αφού δεν υπήρξε έρευνα ως προς τις ανάγκες της υπηρεσίας που υποδείκνυαν ότι δύο και όχι μία έπρεπε να ήσαν οι θέσεις για τη Γεωγραφία ώστε να αντικατασταθούν οι αφυπηρετήσαντες, η δε ΕΕΥ ενήργησε θεωρώντας αυτή δεσμευμένη από τον καταμερισμό των θέσεων που είχε γίνει. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τη Δημοκρατία εγείρει θέμα ελλείψεως εννόμου συμφέροντος του Αιτητή (που βέβαια εξετάζεται και αυτεπάγγελτα και κατά προτεραιότητα), ως εκ του ότι αυτός έχει διαφορετική ειδικότητα από εκείνη των Ενδιαφερομένων Μερών. Ο κ. Ευσταθίου εισηγείται επίσης, επί της ουσίας, ότι η κατανομή των θέσεων κατά ειδικότητες γίνεται από τη βάσει του νόμου αρμοδία αρχή και δεν ελέγχεται δικαστικά. Το εγειρόμενο θέμα του εννόμου συμφέροντος του Αιτητή έχει και ευρύτερες διαστάσεις. Κατ΄αρχή, εφ΄όσον εκείνο το οποίο ουσιαστικά προσβάλλει η προσφυγή είναι η απόφαση για καταμερισμό των θέσεων κατά ειδικότητες, και μόνο κατ΄επέκταση τούτου οι ίδιες οι προαγωγές, παρατηρώ ότι η απόφαση εκείνη έγινε γνωστή στον Αιτητή εν πάση περιπτώσει με την προκήρυξη των θέσεων κατά τις καθορισθείσες ειδικότητες, δηλαδή πριν από τις 7.1.1998 που, σύμφωνα με την προκήρυξη, έληγε η διορία υποβολής αιτήσεων. Ο Αιτητής όχι μόνο δεν αμφισβήτησε την εν λόγω κατανομή αλλά και ο ίδιος υπέβαλε αίτηση για τη μία θέση της ειδικότητας του. Το ενδεχόμενο δικαίωμα του να αμφισβητήσει την εν λόγω απόφαση, εκτός του ότι θα ήταν σε αντίφαση με την ίδια του την ενέργεια να είναι ανεπιφύλακτα υποψήφιος αποδεχόμενος τον καταμερισμό των προκηρυχθεισών θέσεων, παρήλθε λοιπόν πολύ πριν από τις 7.8.1998 που καταχώρησε την προσφυγή αυτή. Αλλά και αν ακόμα η δυσκολία αυτή μπορούσε να υπερπηδηθεί, θα προέκυπτε το θέμα που εγείρει ο κ. Ευσταθίου. Ποίο έννομο συμφέρον μπορεί να έχει ο Αιτητής εφ΄όσον δεν προσβάλλει την προσφυγή στην ειδικότητα του παρά μόνο προαγωγές σε άλλες ειδικότητες, για τις οποίες δεν ισχυρίζεται ότι θα μπορούσε και δεν θα μπορούσε να ήταν υποψήφιος, και μάλιστα ορισμένες μόνο προαγωγές και σε ορισμένες μόνο άλλες ειδικότητες; Όπως παρατηρεί ο Καλλής, Δ., στην απόφαση του στην υπόθεση Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας, 963/97, 30.10.1998, στις σελίδες 6-7: "Είναι νομολογημένο ότι η κατοχή των απαιτούμενων προσόντων για κατάληψη συγκεκριμένης θέσης από δημόσιο λειτουργό αποτελεί προϋπόθεση για ύπαρξη έννομου συμφέροντος για προσβολή διορισμού ή προαγωγής (Βλ. Constantinidou and Others v. Republic
(1974)3 C.L.R. 416, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1993)3 Α.Α.Δ. 390 και Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, 1929-59, σελ. 263). Λόγω της μη περίληψης του αιτητή στους Πίνακες Διοριστέων που περιλαμβάνουν τις ειδικότητες στις οποίες ανήκουν οι επίδικες θέσεις δεν βλέπω πως επηρεάστηκε οποιοδήποτε συμφέρον του αιτητή με το διορισμό των ενδιαφερομένων μερών σε ειδικότητες στις οποίες δεν θα μπορούσε ο ίδιος να διορισθεί (Βλ. Βραχίμη ν. Δημοκρατίας, Υπόθ. αρ. 803/93/2.2.95). Για το λόγο αυτό η προδικαστική ένσταση για την απουσία εννόμου συμφέροντος επιτυγχάνει και η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται. Δεν έχει σημασία το γεγονός ότι ο αιτητής κρίθηκε κατάλληλος για διορισμό μετά από τη συνέντευξη. Όπως φαίνεται από το σχετικό πρακτικό - παρατίθεται στη σελ. 3, πιο πάνω) το όνομα του αιτητή περιλαμβάνεται στην ειδικότητα Γενικά (Α5-Α7) - στην οποία ανήκει. Είναι, επομένως, πρόδηλο ότι θεωρήθηκε κατάλληλος για διορισμό σε εκείνη την ειδικότητα, ενώ οι επίδικοι διορισμοί ανήκουν σε άλλες ειδικότητες." Η ίδια θέση υιοθετείται και από το Σαββίδη, Δ., στην υπόθεση Κυριακίδη κ.α. ν. Δημοκρατίας, 618/87 κ.α., 21.12.1990, από το Νικήτα, Δ., στην Τσιάρλιστον ν. Δημοκρατίας, 43/96, 15.5.1998, όπως και από τον Αρτέμη, Δ., στην Τσιάρλιστον ν. Δημοκρατίας, 133/97, 3.6.1998, παραπέμποντας και στην απόφαση του Κούρρη, Δ., στην υπόθεση Βραχίμη ν. Δημοκρατίας, 803/93, 2.2.1995. Η αποτυχία της προσφυγής όμως επεκτείνεται και στην ουσία της, την οποία, αν και όχι αναγκαίο, θεωρώ πρόσφορο να εξετάσω. Το ίδιο ουσιαστικά θέμα είχε εγερθεί και στην υπόθεση Μεταξάς κ.α. ν. Δημοκρατίας, 717/90 κ.α. στην οποία ο Πογιατζής, Δ., παρατήρησε τα ακόλουθα στη σ. 8: "Η κατανομή των κενών θέσεων Βοηθού Διευθυντή Σχολείων Μέσης Γενικής Εκπαίδευσης κατά ειδικότητα όχι μόνο επιτρέπεται αλλά επιβάλλεται για σκοπούς προαγωγής στις εν λόγω θέσεις, από το άρθρο 35Γ των περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων, το οποίο εισάχθηκε για πρώτη φορά με το άρθρο 7 του Νόμου 65/87 και μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 2 του Νόμου 162/87, έχει ως εξής: "35Γ
(1)Οι προαγωγές στη θέση Βοηθού Διευθυντή Σχολείων Μέσης Γενικής Εκπαίδευσης και Τεχνικής Εκπαίδευσης θα γίνονται κατά ειδικότητα με βάση την αξία, τα προσόντα και την αρχαιότητα των υποψηφίων κάθε ειδικότητας, σύμφωνα με τις διατάσεις των άρθρων 35, 35Α και 35Β του Νόμου αυτού.
(2)Η κατανομή των θέσεων στις διάφορες ειδικότητες όπως επίσης και ο καθορισμός των ειδικοτήτων θα γίνεται από την αρμόδια αρχή κατά το χρόνο που υποβάλλεται η πρόταση για πλήρωση των θέσεων, ανάλογα με τις ανάγκες της υπηρεσίας." Η σκοπιμότητα της εισαγωγής της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης υπήρξε αντικείμενο έντονης κριτικής από τον ευπαίδευτο δικηγόρο των Αιτητών. Το θέμα, όμως, δεν αφορά το Δικαστήριο. Η δε κρίση της αρμόδιας αρχής, όσον αφορά την κατανομή των υπό πλήρωση κενών θέσεων στις διάφορες ειδικότητες, δεν ελέγχεται δικαστικά, εφόσον εξαρτάται αποκλειστικά από τις ανάγκες της υπηρεσίας, τις οποίες η ίδια μόνο μπορεί να εκτιμήσει." Υιοθετώ την προσέγγιση αυτή, που όχι μόνο στοιχειοθετεί τη νομιμότητα του καθορισμού των θέσεων κατά ειδικότητες από τον Υπουργό Παιδείας ως αρμόδια αρχή αλλά και αποκλείει το δικαστικό έλεγχο του καταμερισμού των θέσεων αφού αυτός εξαρτάται από τις ανάγκες της υπηρεσίας που μόνο η αρμοδία αρχή μπορεί να εκτιμήσει. Η άποψη αυτή υιοθετείται και από τον Καλλή, Δ., στην υπόθεση Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, και από τον Αρτέμη, Δ., στην υπόθεση Τσιάρλιστον ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω. Η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Αιτητή. Δ. Χατζηχαμπής Δ. /ΚΧ"Π cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο