Aνδρέας Παπαθεοχάρους άλλως Χαραλάμπους ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Υπόθεση Αρ. 915/98, 2.6.00

Aνδρέας Παπαθεοχάρους άλλως Χαραλάμπους ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Υπόθεση Αρ. 915/98, 2.6.00 Aνδρέας Παπαθεοχάρους άλλως Χαραλάμπους ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Υπόθεση Αρ. 915/98, 2.6.00 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση Αρ. 915/98 ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. ΑΡΤΕΜΗ, Δ. Αναφορικά με το Άρθρο 146 του Συντάγματος. Ανδρέας Παπαθεοχάρους άλλως Χαραλάμπους, Αιτητής, και Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Καθ΄ων η αίτηση. - - - - - - ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 2.6.00 Για τον αιτητή: κ. Σ. Ασπρόφτας για κ. Π. Σαρρή Για τους καθ΄ων η αίτηση: κ. Α. Χριστοφόρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο αιτητής, που τώρα είναι συνταξιούχος αστυνομικός, αφού υπέβαλε δύο διαδοχικές αιτήσεις για χορήγηση σύνταξης ανικανότητας που απορρίφθηκαν, στις 17.6.98 με επιστολή του (τεκμήριο 11 στην ένσταση) ζήτησε όπως επανεξεταστεί από Ιατρικό Συμβούλιο, γιατί είχε υποβληθεί σε αξονικές τομογραφίες και ακτινογραφίες που έδειχναν ότι είχε σοβαρό πρόβλημα υγείας. Συνεπεία των πιο πάνω ο αιτητής κλήθηκε σε Νευροχειρουργικό Ιατρικό Συμβούλιο, που τον εξέτασε στις 13.7.98 και γνωμοδότησε ότι αυτός ήταν ικανός για εργασία (τεκμ.13 στην ένσταση). Ακολούθως, με βάση τη γνωμοδότηση αυτή, ο Εξεταστής Απαιτήσεων απέρριψε την αίτηση του για σύνταξη ανικανότητας στις 22.7.98 (τεκμ.14 στην ένσταση) με το δικαιολογητικό ότι "το ποσοστό της ανικανότητας σας για εργασία είναι χαμηλότερο του 66.2/3% που προβλέπει η νομοθεσία Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τη χορήγηση σύνταξης ανικανότητας". Οι βασικοί λόγοι προσβολής της πιο πάνω απόφασης είναι α) η αντικανονική σύνθεση του Ιατρικού Συμβουλίου, β) η έλλειψη αιτιολογίας της απόφασης και γ) η έλλειψη δέουσας έρευνας. Αναφορικά με το (α) πιο πάνω, είναι ο ισχυρισμός του αιτητή ότι εξετάστηκε από Ιατρικό Συμβούλιο, το οποίο αποτελούσε μόνο ένας ιατρός, ο κ. Διέτης. Από εξέταση της γνωμάτευσης του Ιατρικού Συμβουλίου (τεκμ.13 στην ένσταση) προκύπτει ότι, στο μέρος που αναφέρεται στη σύνθεσή του, καταγράφονται τα ονόματα του Δρ. Α. Διέτη ως Προέδρου και της Δρ. Α. Μαλεκίδου ως μέλους, και στο τέλος υπάρχουν δύο υπογραφές . Ο αιτητής στην απαντητική του αγόρευση σύναψε ένορκη δήλωση, στην οποία αναφέρει ότι η Δρ. Μαλεκίδου δεν ήταν παρούσα και δεν έλαβε μέρος στην εξέταση του. Πρέπει να παρατηρήσω ότι η επισύναψη της ένορκης δήλωσης έγινε χωρίς τις οδηγίες του Δικαστηρίου και χωρίς διάταγμα του επί του προκειμένου, κάτι που βρίσκεται σε αντίθεση με, και παραβαίνει τους Κανονισμούς 10, 11 και 12 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962. Ως εκ τούτου κρίνω ότι η πιο πάνω μη εξουσιοδοτημένη από το Δικαστήριο κατάθεση μαρτυρίας δεν μπορεί να εξετασθεί και θα την αγνοήσω. Η αναφορά στη γνωμάτευση του Ιατρικού Συμβουλίου σε σύνθεση αποτελούμενη από δύο ιατρούς παραμένει έτσι αναντίλεκτη, αφού για να αμφισβητηθεί θα έπρεπε να ληφθεί η άδεια του Δικαστηρίου για προσαγωγή μαρτυρίας και να δοθεί και η ευκαιρία στην άλλη πλευρά να προσκομίσει δική της μαρτυρίας. Εδώ είναι το κατάλληλο σημείο να αναφερθώ σε ένα θέμα που δεν αναπτύχθηκε ενώπιον μου. Σύμφωνα με το άρθρο 38