Γεωργίας Χρυσοστόμου ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Υπουργείου Εργασίας, ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΡ. 1234/99, 6 Φεβρουαρίου 2001 Γεωργίας Χρυσοστόμου ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Υπουργείου Εργασίας, ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΡ. 1234/99, 6 Φεβρουαρίου 2001 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΡ. 1234/99 ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ, Δ. Αναφορικά με το ΄Αρθρο 146 του Συντάγματος Μεταξύ: Γεωργίας Χρυσοστόμου Αι τήτριας και Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Κα θ΄ων η αίτηση ---------------------- 6 Φεβρουαρίου 2001 Για την αιτήτρια: Κ. Σέργης. Για τους καθ΄ων η αίτηση: Α. Χριστοφόρου. --------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αιτήτρια και ο πρώην σύζυγός της Μ. Μαλλιάππης απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τους Κώστα, ΄Αντρη, Φωτεινή και Χρίστο. Ο γάμος διαλύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου ημερομηνίας 16.6.93 και το επίδομα πολυτεκνίας στο οποίο εδικαιούτο η οικογένεια, δυνάμει του περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου Νόμος, 1987 (Ν. 314/87 όπως τροποποιήθηκε), καταβαλλόταν στην αιτήτρια. Αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής η απόφαση του Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων που γνωστοποιήθηκε στην αιτήτρια με επιστολή ημερομηνίας 21.7.99, με την οποία διακόπηκε η παροχή σ΄αυτήν του επιδόματος. Δεν αμφισβητείται ότι η "οικογένεια" δικαιούται στο επίδομα. Ούτε ότι η αιτήτρια θα μπορούσε να θεωρηθεί ως "οικογένεια" για τους σκοπούς του Νόμου. Κατά τις ερμηνευτικές διατάξεις του άρθρου 2, ο όρος περιλαμβάνει τους διαζευγμένους πατέρα ή μητέρα. Σε τέτοια δε περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 3
(2), επενεργεί η προϋπόθεση της συντήρησης του τέκνου, εξ ολοκλήρου ή κατά κύριο λόγο, από εκάτερον. Το ουσιαστικό ερώτημα που εγείρεται αφορά στο σε ποιόν από τους δυο, στην αιτήτρια ή στον πρώην σύζυγό της, πρέπει να καταβάλλεται το επίδομα. Η εξέλιξη οφειλόταν σε διάβημα του πατέρα των παιδιών. Με χειρόγραφη επιστολή του, ημερομηνίας 10.6.99, πληροφόρησε το Διευθυντή πως τα τρία από τα παιδιά τους συντηρούνταν πλέον αποκλειστικά από τον ίδιο και πως τα έξοδα του τέταρτου, της ΄Αντρης που σπούδαζε στην Αγγλία, καλύπτονταν από κοινού από τον ίδιο και την αιτήτρια. Για να υποστηρίξει το αίτημά του επισύναψε βεβαίωση του εντεκάχρονου υιού τους Χρίστου, αποδεικτικά της αποστολής στις 20.5.99 στην ΄Αντρη του ποσού των £1.507.18 και βεβαίωση από λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας, ημερομηνίας 4.6.99, σύμφωνα με την οποία μετά από έρευνα σχετικά με τη διαμονή των 4 παιδιών, διαπιστώθηκε ότι ο Κώστας, 19 ετών, φιλοξενείται από τη γιαγιά από πατέρα, η ΄Αντρη, 18 ετών βρίσκεται στην Αγγλία όπου σπουδάζει και οι Φωτεινή, 16 ετών και Χρίστος, 11 ετών, στεγάζονται μαζί με τον πατέρα σε νεόκτιση κατοικία. Ακολούθησε η απόφαση πως το επίδομα θα έπρεπε να καταβάλλεται από 1.6.99 στον πατέρα. Δεν άσκησε αμέσως προσφυγή η αιτήτρια. Υπέβαλε πρώτα, ό,τι ονόμασε ως ένσταση και τώρα οι καθ΄ων η αίτηση εγείρουν ζήτημα αναφορικά με την εκτελεστότητα της προσβαλλόμενης απόφασης, εκείνης δηλαδή που γνωστοποιήθηκε με την επιστολή ημερομηνίας 21.7.
- Η αρχική τους θέση ήταν πως η ένσταση της αιτήτριας συνιστούσε την προβλεπόμενη από το άρθρο 12 του Νόμου ιεραρχική προσφυγή προς τον Υπουργό, οπότε η μεταγενέστερη απόφαση, ημερομηνίας 27.9.99, με την οποία απορρίφθηκε, την ενσωμάτωσε. Οπότε η μόνη προσβλητή ήταν η δεύτερη απόφαση. Επικαλέστηκε σχετικά την Κυπριακή Δημοκρατία ν. Γεώργιου Κυριάκου ΑΕ 1907 ημερομηνίας 5.3.
- Η αιτήτρια είχε άλλη άποψη. Επισήμανε πως η "ένσταση" δεν απευθυνόταν προς τον Υπουργό και πως δεν ήταν ο Υπουργός που εξέδωσε την απόφαση της 27.9.
- Οι καθ΄ων η αίτηση, ορθά νομίζω, εγκατέλειψαν αυτόν τον ισχυρισμό. Η "ένσταση" απευθύνθηκε προς τον κ. Φοίβο Ευαγγέλου, με την προσφώνηση μάλιστα, "Αγαπητέ Κύριε Φοίβο" και περιλαμβάνει αίτημα, για λόγους που αναφέρονται και στη βάση "αποδεικτικών στοιχείων" που επισυνάφθηκαν, για συνέχιση της καταβολής του επιδόματος στην ίδια. Απάντησε στην επιστολή ο ίδιος ο κ. Ευαγγέλου για το Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων και το αίτημα απορρίφθηκε χωρίς να εκληφθεί ή να τύχει χειρισμού ως ιεραρχική προσφυγή. (βλ. συναφώς Cyprus Bureau of Shipping ν. Υπουργού Οικονομικών ΑΕ 2546 ημερομηνίας 25.9.00). Διατηρήθηκε όμως η ουσία της προδικαστικής ένστασης. Με άλλο αιτιολογικό το οποίο, ως αναφερόμενο σε ζήτημα δημόσιας τάξης, ανέπτυξαν οι καθ΄ων η αίτηση με αναφορά στα στοιχεία του φακέλου. Η "ένσταση" της αιτήτριας ημερομηνίας 8.9.99 δεν ήταν απλό αίτημα θεραπείας. ΄Ηταν αίτημα για επανεξέταση στη βάση νέων στοιχείων που για πρώτη φορά προσκόμισε η αιτήτρια και η απόφαση που εκδόθηκε στις 27.9.99 δεν ήταν βεβαιωτική. ΄Ηταν νέα εκτελεστή πράξη που ενσωμάτωσε την πρώτη και, συνεπώς, η άσκηση προσφυγής κατά της πρώτης είναι απαράδεκτη. Ως προς την ταξινόμηση των θεμάτων η θέση του κ. Σέργη ήταν ορθή. Δέκτηκε πως αν ήταν εκτελεστή η απόφαση της 27.9.99 η προσφυγή στερείται παραδεκτού αντικειμένου. (Βλ. συναφώς την Αρχιμήδης Ζίττης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας ΑΕ 2082 ημερομηνίας 29.5.98). Δεν μπορώ όμως να συμφωνήσω με την εισήγηση του αναφορικά με τις προϋποθέσεις γένεσης νέας εκτελεστής πράξης. Ενώ αναγνώρισε πως η αιτήτρια είχε προσκομίσει νέα στοιχεία που περιλάμβαναν διάφορα έγγραφα και αποδείξεις, προτείνει πως η δεύτερη απόφαση αποχαρακτηρίζεται ως εκτελεστή αφού δεν φαίνεται να προέβη ο ίδιος ο Διευθυντής σε νέα, περαιτέρω έρευνα. ΄Ηταν ο βασικός ισχυρισμός ουσίας που προβάλλει η αιτήτρια πως η πρώτη απόφαση, η προσβαλλόμενη δηλαδή, λήφθηκε χωρίς να της είχε δοθεί η δυνατότητα να ακουστεί. Ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης θα επαγόταν επανεξέταση για να ακουστεί η αιτήτρια. Ακούστηκε, όμως, στο μεταξύ η αιτήτρια, και έθεσε στο Διευθυντή όσα νέα στοιχεία θεωρούσε σχετικά. Η νέα απόφαση, που περιλαμβάνει αξιολόγηση και αυτών των νέων στοιχείων όπως και των ισχυρισμών της αιτήτριας, ήταν εκτελεστή. Δεν ήταν προϋπόθεση για την εκτελεστότητά της η διεξαγωγή νέας έρευνας από τον ίδιο το Διευθυντή. Το κατά πόσο θα έπρεπε, πριν καταλήξει ο Διευθυντής, να προβεί σε περαιτέρω έρευνα, θα μπορούσε να αποτελέσει λόγο ακυρότητας της δεύτερης απόφασης, αν αυτή προσβαλλόταν. Εξέπνευσε η προθεσμία χωρίς άσκηση ιεραρχικής προσφυγής κατά της δεύτερης απόφασης, κατά το άρθρο 12
(4)του Νόμου κατέστη εκτελεστή και μόνο εκείνη μπορούσε πλέον να αποτελέσει το αντικείμενο αναθεώρησης. Η προσφυγή δεν στρέφεται κατά αυτής και, έπεται, ότι είναι απαράδεκτη. Απορρίπτεται, με έξοδα. Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ /ΜΣι. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο