Τάσου Μιχαηλίδη κ.α. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Παλαιχωρίου, Υπόθεση αρ. 530/1997, 24 Απριλίου, 2001 Τάσου Μιχαηλίδη κ.α. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Παλαιχωρίου, Υπόθεση αρ. 530/1997, 24 Απριλίου, 2001 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση αρ. 530/1997 ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΚΡΟΝΙΔΗ, Δ. Αναφορικά με το Άρθρο 146 του Συντάγματος. Μεταξύ:
- Τάσου Μιχαηλίδη και άλλων, από το Παλαιχώρι (Ορεινής) &# 9;Αιτητών - και - Συμβουλίου Βελτιώσεως Παλαιχωρίου Καθ'ου η αίτηση - - - - - - ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24 Απριλίου,
- Για τους αιτητές: Α. Ταλιαδώρος για Κ. Χρυσοστομίδη. Για το καθ΄ου η αίτηση: Π. Λυσάνδρου. - - - - - - Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι αιτητές στην παρούσα προσφυγή ζητούν την πιο κάτω θεραπεία:- "Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι πράξεις και/ή αποφάσεις του Καθ΄ου η Αίτηση, οι οποίες περιέχονται στους χωρίς ημερομηνία Λογαριασμούς που στάληκαν στους Αιτητές και αφορούν την επιβολή προς αυτούς τελών υδατοπρομήθειας για την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 1997 και οι οποίες βασίστηκαν σε απόφαση του Καθ΄ου η Αίτηση για αύξηση των τελών υδατοπρομήθειας στα όρια του Συμβουλίου Βελτιώσεως Παλαιχωρίου, η οποία απόφαση περιέχεται σε Γνωστοποίηση του Καθ΄ου η Αίτηση ημερομηνίας 14.4.1997, είναι άκυρη και στερείται οποιουδήποτε αποτελέσματος.". Όλοι οι αιτητές είναι κάτοικοι Παλαιχωρίου και ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας η οποία υδροδοτείται από την υδατοπρομήθεια του Συμβουλίου Βελτιώσεως Παλαιχωρίου. Προσβάλλουν δε την απόφαση του καθ΄ου η αίτηση, ημερομηνίας 26.3.97 με την οποία τους επεβλήθησαν αναδρομικά αυξημένα τέλη υδατοπρομήθειας από 1.1.
- Στη γραπτή του ένσταση ο δικηγόρος του καθ΄ου η αίτηση προβάλλει ορισμένες προδικαστικές ενστάσεις. Η πρώτη προδικαστική ένσταση αναφέρεται σε ισχυρισμό ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη αλλά πράξη εκτέλεσης. Δεν συμφωνώ με την πιο πάνω θέση. Οι αιτητές σαφώς προσβάλλουν τη Γνωστοποίηση ημερ. 14.4.97 στην οποία περιέχεται η απόφαση του καθ΄ου η αίτηση ημερ. 26.3.
- Η εν λόγω Γνωστοποίηση αποτελεί αναμφίβολα κατ΄ εξουσιοδότηση νομοθεσία και σαν τέτοια υπόκειται στον έλεγχο του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Με τη δεύτερη προδικαστική ένσταση προβάλλεται από το δικηγόρο του καθ΄ου η αίτηση το εκπρόθεσμο της προσφυγής. Ούτε αυτή η προδικαστική ένσταση ευσταθεί. Η ανατρεπτική προθεσμία των 75 ημερών έληγε στις 28.6.
- Επειδή όμως η 28η του μηνός ήταν Σάββατο, ορθά και εμπρόθεσμα οι αιτητές κατεχώρησαν την προσφυγή στις 30.6.97 την πρώτη εργάσιμη ημέρα μετά το Σαββατοκυρίακο. Προβάλλεται ακόμα, ως προδικαστική ένσταση, η ασάφεια ως προς το αιτητικό της προσφυγής, το οποίο, κατά την εισήγηση του δικηγόρου του καθ΄ου η αίτηση, είναι εντελώς αόριστο. Ούτε και με αυτή τη θέση συμφωνώ. Με το αιτητικό της προσφυγής προσβάλλεται σαφώς η δημόσια γνωστοποίηση της 14.4.97 στην οποία περιέχεται η επίδικη απόφαση. Μπορεί η σύνταξη του αιτητικού της προσφυγής να μην είναι ιδεώδης αλλά τούτο δεν αλλοιώνει το σαφές αίτημα της προσφυγής που είναι η ακύρωση της επίδικης απόφασης. Προβάλλεται επίσης από το δικηγόρο του καθ΄ου ότι στους αιτητές αρ. 24 και 38 δεν επιβλήθηκαν οποιαδήποτε τέλη υδατοπρομήθειας γιατί τέτοια πρόσωπα δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο των καταναλωτών. Η ένσταση αυτή έγινε δεκτή από το δικηγόρο των αιτητών και η προσφυγή, ως προς τους αιτητές αρ. 24 και 38 αποσύρθηκε. Επίσης, προβάλλεται από το δικηγόρο του καθ΄ου η αίτηση ότι ορισμένοι από τους αιτητές δεν εξουσιοδότησαν το δικηγόρο που καταχώρησε την προσφυγή εκ μέρους τους. Ο ισχυρισμός όμως αυτός παραμένει μετέωρος χωρίς την προσκόμιση οποιασδήποτε μαρτυρίας. Αντίθετα και οι 51 αιτητές υπογράφουν τον σχετικό τύπο εξουσιοδότησης δικηγόρου για την καταχώρηση της προσφυγής. Ο δικηγόρος του καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι οι αιτητές δεν συνδέονται διά του δεσμού της ομοδικίας και ότι κακώς συνενώθηκαν σε μια προσφυγή. Ισχυρίζεται ότι δεν έχουν κοινό έννομο συμφέρον, ούτε θεμελιώνουν τα αιτήματά τους στην ίδια πραγματική και νομική βάση. Παραθέτει δε στην αγόρευση σχετική νομολογία. Δεν συμφωνώ ούτε με τη θέση αυτή του καθ΄ου η αίτηση. Αυτό που αμφισβητούν οι αιτητές στην προσφυγή, η οποία στηρίζεται στα ίδια γεγονότα, είναι η νομιμότητα και εγκυρότητα της γνωστοποίησης της 14.4.97 που περιέχει την επίδικη απόφαση της 26.3.
- Ορθά κατά συνέπεια έχουν συνενωθεί οι αιτητές στην παρούσα προσφυγή. Με την τελευταία προδικαστική ένσταση του ο δικηγόρος του καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι ο αιτητής αρ. 1 δεν έχει έννομο συμφέρον ούτε δικαιούται να προσβάλει την επίδικη απόφαση γιατί ήταν μέλος του καθ΄ου η αίτηση Συμβουλίου. Δεν συμφωνώ με τη θέση αυτή. Η νομολογία που επικαλείται ο δικηγόρος του καθ΄ου η αίτηση αφορά τη δυνατότητα προσβολής διοικητικής απόφασης από μέλος συλλογικού οργάνου για λόγους πλημμέλειας που αφορά σε προσβολή των δικαιωμάτων του και παρεμπόδιση της εκπλήρωσης του χρέους του, ως μέλους του συλλογικού οργάνου. Δεν αποκλείει όμως την προσβολή διοικητικής απόφασης από μέλος συλλογικού οργάνου απόφασης του που πλήττει τα έννομα και προσωπικά του συμφέροντα. Και αυτή η προδικαστική ένσταση είναι αβάσιμη και απορρίπτεται. Οι αιτητές προβάλλουν σωρεία λόγων που κατά τους ισχυρισμούς τους οδηγούν την επίδικη πράξη σε ακύρωση. Μεταξύ των άλλων ισχυρίζονται κακή σύνθεση του Συμβουλίου κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης, γιατί σ΄ αυτή παρευρίσκετο και έλαβε μέρος ο Γραμματέας-Επιθεωρητής του καθ΄ου η αίτηση. Πράγματι, στα πρακτικά της συνεδρίας ημερ. 26.3.97 που βρίσκονται στο διοικητικό φάκελο (Τεκμήριο 1) αναφέρεται ως "παρευρισκόμενος" ο Α. Δαμιανού, Γραμματέας του Συμβουλίου Βελτιώσεως Παλαιχωρίου. Πουθενά στα πρακτικά δεν αναφέρεται ότι αυτός απεχώρησε πριν τη λήψη της επίδικης απόφασης. Συνάγεται ως εκ τούτου ότι παρευρίσκετο και κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης. Εξηγώντας την παρουσία του Γραμματέα ο δικηγόρος του καθ΄ου η αίτηση υποστήριξε ότι ο Γραμματέας παρίστατο αποκλειστικά για την τήρηση των πρακτικών, πράγμα που επιβάλλεται από το νόμο. Η πιο πάνω εισήγηση του δικηγόρου του καθ΄ου η αίτηση δεν είναι σύμφωνη με την νεώτερη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Και η απλή παρουσία, κατά τις συνεδρίες συλλογικού οργάνου, μη μελών του, επιφέρει ακυρότητα. Υπάρχει πρόσφατη πλούσια νομολογία επί του θέματος. Ιδιαίτερα αναφέρομαι στις αποφάσεις Ανδρέα Χ"Βασιλείου ν. Κ.Ο.Α., Υπόθεση αρ. 295/88, ημερ. 14.3.91 και Avgerinos Nikitas Ltd. κ.α. ν. Δήμου Λεμεσού, Υποθέσεις αρ. 1011/91-2027/91, ημερ. 18.2.97, το σκεπτικό των οποίων και επικροτώ. Καταλήγω κατά συνέπεια ότι υπήρξε κακή σύνθεση του καθ΄ου η αίτηση Συμβουλίου κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης και ως εκ τούτου αυτή υπόκειται σε ακύρωση. Ενόψει της κατάληξής μου αυτής δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ακυρότητας. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. (Υπ.) Μ. Κρονίδης, Δ. /Επσ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο