Χαράλαμπος Περικλέους ν. Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου, Υπόθεση Αρ.974/99, 5.4.01

(5)Αι προαγωγαί ενεργούνται υπό της Αρχής. Προ πάσης προαγωγής, η Αρχή ζητεί την συμβουλήν του Συμβουλίου Προσωπικού και τας εισηγήσεις του Γενικού Διευθυντού ή του Αναπληρωτού του.

(7)Οι κρίσεις για προαγωγή διενεργούνται με βάση την υπηρεσιακή επίδοση και απόδοση των υποψηφίων και την εν γένει ουσιαστική καταλληλότητά τους, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του προσωπικού τους φακέλου, τα φύλλα ποιότητας και τα φύλλα προαγωγής τους. Η Αρχή διατηρεί το δικαίωμα κατά τις κρίσεις για προαγωγή να αποφασίζει κάθε φορά να καλεί ή να μην καλεί σε συνέντευξη τους υποψηφίους για προαγωγή σε συγκεκριμένη θέση ή θέσεις: Νοείται ότι, στην περίπτωση που η Αρχή αποφασίζει να καλέσει τους υποψηφίους για προαγωγή σε συνέντευξη, η κρίση θα διενεργείται σε συνδυασμό και με την προσωπική εντύπωση που αποκόμισαν για τους υποψηφίους τα μέλη της Αρχής." Είναι με βάση τις πρόνοιες αυτές που δόθηκε η συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού καθώς και η εισήγηση του Γενικού Διευθυντή. Τόσο η συμβουλή όσο και η εισήγηση σύστηναν για προαγωγή τον αιτητή και τα ενδιαφερόμενα μέρη Σεπού Κορκοριάν και Κωνσταντίνο Μιχαηλίδη. Η συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού δόθηκε κατά πλειοψηφία, αφού δύο μέλη του σύστηναν το Ε.Μ. 1, Μιχαλάκη Ανδρέου, αντί του αιτητή. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής, όπως προηγουμένως και το Συμβούλιο Προσωπικού και ο Γενικός Διευθυντής, διαπίστωσαν ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη 2 και 3 υπερείχαν σε απόδοση, επίδοση και ουσιαστική καταλληλότητα από τους άλλους υποψηφίους. Η διαπίστωση αυτή κατά την άποψη μου, είναι απόλυτα σύμφωνη με τους προσωπικούς φακέλους των υποψηφίων και οτιδήποτε αναφέρθηκε εκ μέρους του αιτητή δεν με έχει ικανοποιήσει ότι η θέση αυτή είναι λανθασμένη, αφού οι ισχυρισμοί που προτάθηκαν εκ μέρους του είναι γενικά αόριστοι και δεν συγκεκριμενοποιούνται. Το βασικό παράπονο του αιτητή που πρέπει να εξετασθεί είναι πως, παρόλον ότι τόσο η συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού, όσο και η εισήγηση του Διευθυντή σύστηναν τον αιτητή αντί του Ε.Μ. 1, το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής απέκλινε από τις εισηγήσεις αυτές. Αποκλίνοντας έκρινε κατά πλειοψηφία ότι τόσο η συμβουλή όσο και η εισήγηση δεν υποστηρίζονταν από το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων των υποψήφιων υπαλλήλων, αλλά ήταν και αντίθετοι με αυτούς. Είναι καλώς νομολογημένη αρχή, αναφορικά με δημοσίους υπαλλήλους, ότι όπου οι συστάσεις είναι ασύμφωνες με τα στοιχεία του φακέλου πρέπει να παραγνωρίζονται (Τριανταφυλλίδης ν. Δημοκρατίας

(1993)3 Α.Α.Δ. 453). Με τη σύσταση δεν μπορεί να αναπλάθεται η αξιολόγηση που προκύπτει από τους προσωπικούς φακέλους των υποψηφίων και να ανατρέπεται (Χριστοδουλίδου ν. Κυπριακή Δημοκρατία Α.Ε. 2374 ημερ. 15.9.99). Προκύπτει σαφώς από τους προσωπικούς φακέλους του αιτητή και του Ε.Μ. 1, ότι το Ε.Μ. 1 υπερέχει στις αξιολογήσεις ελαφρώς του αιτητή κατά τα τρία τελευταία χρόνια, τόσο στη γενική βαθμολογία αλλά και σε επί μέρους θέματα, όπως αποφασιστικότητα και πρωτοβουλία, οργάνωση και ικανότητα κατανομής εργασίας, επίβλεψη, καθοδήγηση και στρατηγική, προγραμματισμός και διορατικότητα, στοιχεία που κατά τη γνώμη μου απαιτούνται για διευθυντικές θέσεις. Είναι έτσι προφανές ότι η διαπίστωση του Δ.Σ. ότι η συμβουλή και εισήγηση δεν συνάδουν με τους προσωπικούς φακέλους, είναι ορθή. Είναι προφανές ότι, όχι μόνο δεν αποδεικνύεται υπεροχή του αιτητή, αλλά προκύπτει ότι υστερεί σε χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός ηγέτη ομάδας ή διευθύνσεως. Προβάλλει περαιτέρω ο αιτητής ότι παραγνωρίστηκε η μεγάλη αρχαιότητα του χωρίς να δοθεί καμμιά αιτιολογία. Επισημαίνω ότι δεν προκύπτει από το γράμμα και πνεύμα του σχετικού Κανονισμού ότι η αρχαιότητα αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στη διαμόρφωση της κρίσης του διορίζοντος οργάνου. Οι παράγοντες που λαμβάνονται πρωταρχικά υπόψη είναι η υπηρεσιακή επίδοση και απόδοση των υποψηφίων και η υπηρεσιακή καταλληλότητα τους, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του προσωπικού τους φακέλου. Είναι επίσης καθιερωμένη αρχή ότι η αρχαιότητα σε θέσεις ψηλά στην ιεραρχία δεν εχει μεγάλη σημασία. Το δε διορίζον όργανο σε τέτοιες περιπτώσεις έχει ευρύτατη διακριτική ευχέρεια (Λάμπης ν. Κυπριακή Δημοκρατία

(1991)3 Α.Α.Δ. 708). Εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή ότι η πείρα που αποκτάται με την αρχαιότητα προσθέτει στην αξία. Παρατηρώ πως τούτο όμως στην περίπτωση μας δεν υφίσταται, αφού δεν φαίνεται να αντανακλάται στις αξιολογήσεις και τη βαθμολογία. Προβάλλει επίσης ο αιτητής ότι παραγνωρίστηκαν η υπεροχή του σε προσόντα σχετικά με τις ανάγκες της θέσης. Παρατηρώ ότι όπως και η αρχαιότητα, ακαδημαϊκό προσόν που δεν αναφέρεται ρητά ως πλεονέκτημα δεν δίνει προβάδισμα για σκοπούς προαγωγής. Στην ΑΤΗΚ ν. Χαράλαμπος Περικλέους, Α.Ε. 2447, ημερ. 31.3.99 (εφεσίβλητος ήταν ο παρών αιτητής) λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "Ο ισχυρισμός του αιτητή ότι η Αρχή δεν έλαβε υπόψη τα υπέρτερα του προσόντα και την αρχαιότητά του δεν μας βρίσκουν σύμφωνους. Η Αρχή είχε ενώπιον της τόσο τα ακαδημαϊκά προσόντα των υποψηφίων στα οποία αναφέρεται στην απόφασή της, όσο και τον πίνακα αρχαιότητας των υποψηφίων. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Τα στοιχεία των προσόντων και της αρχαιότητας δεν είναι ξεχωριστά κριτήρια αλλά απλώς στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη στη στάθμιση του κριτηρίου της ουσιαστικής καταλληλότητας." Τα πιο πάνω ισχύουν και στην παρούσα περίπτωση και περαιτέρω επισημαίνεται ότι ο αιτητής δεν συγκεκριμενοποιεί σε ποιά προσόντα αναφέρεται. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του αιτητή περί λήψεως υπόψη εξωγενούς στοιχείου κρίσεως, δηλ. της συμμετοχής του Ε.Μ.1 ως Προέδρου σε σωματείο Υπαλλήλων της Αρχής, δεν προκύπτει από το λεκτικό της απόφασης ότι το διορίζον όργανο, δηλαδή το Δ.Σ. της Αρχής, έδωσε βαρύνουσα σημασία στο γεγονός αυτό. Αντιθέτως προκύπτει σαφέστατα ότι η ουσιαστική βαρύτητα δόθηκε στη συνολική βαθμολογία όπως αυτή προέκυψε από τα Έντυπα Αξιολόγησης. Αυτό το σημείο τονίστηκε από όλα τα πλειοψηφούντα μέλη του Δ.Σ. της Αρχής. Το συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από τα όσα αναφέρθησαν είναι ότι το Δ.Σ. της Αρχής, ως το όργανο με την αποφασιστική αρμοδιότητα, ενήργησε εντός των πλαισίων της διακριτικής του ευχέρειας, η οποία όπως έχει ήδη αναφερθεί είναι ευρύτατη σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, προέβη το ίδιο σε πλήρη έρευνα των στοιχείων που είχεν ενώπιόν του, έκανε τις δικές του αξιολογήσεις και προέβη στην επιλογή του η οποία κρίνεται υπό τις περιστάσεις ως εύλογα επιτρεπτή. Η απόφαση του Δ.Σ. της Αρχής να μην υιοθετήσει τη συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού και την εισήγηση του Γεν. Διευθυντή ως προς τον αιτητή είναι ειδικά αιτιολογημένη. Στηρίχθηκε στην προσεκτική αξιολόγηση των εμπιστευτικών εκθέσεων και στη σύγκριση των βαθμολογιών οι οποίες τοποθετούν το Ε.Μ.1 ψηλότερα σε σύγκριση με τον αιτητή από την άποψη της αξίας. Τελευταίος ισχυρισμός του αιτητή είναι η επίκληση από τον Πρόεδρο του Δ.Σ. της Αρχής, της προσωπικής του γνώσης, γεγονός που κατά την άποψη του αιτητή αποτελεί λόγο ακυρότητας. Προσθέτει δε ότι αναπλάθει με αυτό τον τρόπο τα αντικειμενικά στοιχεία των φακέλων. Θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω το σχετικό μέρος της αποφάσης του Δ.Σ. όπου περιέχεται η σχετική δήλωση του Προέδρου: "Ο κ. Πρόεδρος δήλωσε ότι συμφωνεί με τη Συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού, που υποστηρίζεται από την Εισήγηση του Γενικού Διευθυντή, μόνο όσον αφορά τους υποψήφιους Κ. Μιχαηλίδη και Σ. Κορκοριάν, τους οποίους θεωρεί ως τους καταλληλότερους υποψήφιους. Διαφωνεί, όμως, με την εισήγηση για προαγωγή του υποψήφιου Χ. Περικλέους, διότι πιστεύει ότι ο υποψήφιος Μ. Ανδρέου υπερέχει του Χ. Περικλέους, τόσο στην αξιολόγηση όσο και στις ικανότητες και τον θεωρεί ως καταλληλότερο για προαγωγή στο βαθμό του Διευθυντή Τεχνικού Προσωπικού. Η κρίση του αυτή προέρχεται και από την προσωπική του γνώση και την επαφή που είχε με τους υποψήφιους κατά τα τελευταία έξι χρόνια." Παραθέτει ο αιτητής προς υποστήριξη του ισχυρισμού του απόσπασμα από την Γρηγορίου ν. ΑΗΚ Α.Ε. 2134 ημερ. 25.9.98. Είναι ξεκάθαρο όμως ότι η απόφαση αυτή αφορά περίπτωση κατά την οποία οι προσωπικές γνώσεις των μελών του διορίζοντος οργάνου λήφθηκαν υπόψη ως αυτοτελές στοιχείο κρίσεως, πράγμα που δεν συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση, όπου προκύπτει σαφέστατα ότι ο Πρόεδρος του Δ.Σ. εξέφρασε την κρίση του στηριζόμενος πρωταρχικά στην αξιολόγηση και στις ικανότητες των υποψηφίων όπως αυτές προκύπτουν από τους εμπιστευτικούς τους φακέλους. Η προσωπική του γνώση και επαφή με τους υποψηφίους αποτελεί απλά ενισχυτικό στοιχείο κρίσεως το οποίο δεν είχε ουσιαστική βαρύτητα στη λήψη της απόφασης του συλλογικού οργάνου, αφού τονίζεται στις δηλώσεις όλων των πλειοψηφούντων μελών (συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου του Δ.Σ.) ότι έλαβαν την απόφασή τους μετά από αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων με βάση τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά τους προσόντα, την απόδοση και επίδοσή τους, τις διοικητικές και οργανωτικές ικανότητες τους και την καταλληλότητά τους για τις προς πλήρωση θέσεις. Κάτω από το φως των πιο πάνω η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του αιτητή. Π. Αρτέμης, &# 9;Δ. /Χ.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο