Ανδρέα Γεωργίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Υπόθεση Αρ. 1210/99, 22 Μαΐου 2001 Ανδρέα Γεωργίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Υπόθεση Αρ. 1210/99, 22 Μαΐου 2001 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση Αρ. 1210/99 ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ.Κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ. Αναφορικά με το Άρθρο 146 του Συντάγματος Μεταξύ: Ανδρέα Γεωργίου, από Λευκωσία, Αιτητή - και - Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Καθ΄ ων η αίτηση --------------------------- 22 Μαΐου 2001 Για τον αιτητή: Α. Κωνσταντίνου. Για τους καθ΄ ων η αίτηση: Μ. Φλωρέντζος, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. Για τα ενδιαφερόμενα μέρη: Καμιά εμφάνιση. --------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 18 Νοεμβρίου 1994, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (στα επόμενα Ε.Δ.Υ.) αποφάσισε την προαγωγή των Ανδρέα Δημοσθένους και Χρυστάλλας Χατζηαναστασίου στη μόνιμη (Τακτ. Προϋπ.) θέση Ανώτερου Ιατρικού Λειτουργού, Ιατρικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας. Το σχέδιο υπηρεσίας απαιτούσε, (με κάποια εξαίρεση, βάσει σημείωσης, που εδώ δεν ενδιαφέρει): "
(1)Μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλος ή ισότιμο προσόν στη Δημόσια Υγεία ή τη Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας ή/και Νοσοκομείων.
(2)Οκταετής τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Ιατρικού Λειτουργού 1ης και 2ης Τάξης, περιλαμβανομένης διετούς τουλάχιστον υπηρεσίας σε Αγροτικό Υγειονομικό Κέντρο ή/και Τμήματα Πρώτων Βοηθειών." Η Ε.Δ.Υ. εξέτασε και υποψηφιότητα του αιτητή ο οποίος κατείχε M.Sc. in Occupational Medicine του London School of Hygiene and Tropical Medicine του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και τον απέκλεισε αφού κατέληξε πως αυτό το ακαδημαϊκό προσόν δεν ενέπιπτε σε ό,τι προβλεπόταν. Ο αιτητής προσέβαλε τις προαγωγές με αναφορά στον αποκλεισμό του και η προσφυγή του, αρ. 149/95, συνεκδικάστηκε με την προσφυγή αρ. 184/95 άλλου υποψήφιου στην ίδια διαδικασία. Με απόφαση ημερ. 21 Οκτωβρίου 1996 το Δικαστήριο ακύρωσε τις προαγωγές γιατί η Ε.Δ.Υ., αποκλείοντας τον αιτητή, τελούσε υπό πλάνη σχετικά με το περιεχόμενο της επί του θέματος επιστολής του Διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας, ημερ. 14 Νοεμβρίου 1994, στην οποία προσδόθηκε σημασία. Η ουσία του σκεπτικού της απόφασης του Δικαστηρίου βρίσκεται στο ακόλουθο απόσπασμα: "Η ΕΔΥ άχθηκε στην απόφασή της για αποκλεισμό του Α. Γεωργίου αφού, όπως σημειώνει, έλαβε υπόψη και την επιστολή του Διευθυντή ημερομηνίας 14 Νοεμβρίου
- Με την οποία, σύμφωνα με τα πρακτικά ο Διευθυντής δεν περιέλαβε τον Α. Γεωργίου στους υποψηφίους οι οποίοι, κατά τη γνώμη του, κατείχαν το πιο πάνω προσόν. Στην πραγματικότητα ο Διευθυντής σαφώς πληροφόρησε την Επιτροπή πως ο Α. Γεωργίου κατείχε αυτό το ακαδημαϊκό προσόν αλλά και εκείνο της υπηρεσίας. Είναι συνεπώς η θέση του αιτητή πως η Επιτροπή ενήργησε κάτω από πλάνη σε σχέση με ουσιώδες γεγονός. Επισημαίνει μάλιστα πως όμοιες κατηγορηματικές θέσεις του Διευθυντή εκφράστηκαν και στο παρελθόν. Βρίσκονται πράγματι στο φάκελλο τέτοιες επιστολές ημερομηνίας 4 Φεβρουαρίου 1991 και 6 Ιουλίου 1994 (ερ. 71 και 147η στο προσωπικό φάκελλο του Α. Γεωργίου)." Το Δικαστήριο εξέτασε στην ίδια υπόθεση και ζήτημα δεδικασμένου το οποίο είχε προβάλει ο αιτητής. Ας σημειωθεί ότι σε άλλη, προηγούμενη διαδικασία για πλήρωση της ίδιας θέσης, ο αιτητής είχε αποκλειστεί διότι δεν πληρούσε την απαίτηση της 2ης παραγράφου του σχεδίου υπηρεσίας ενώ φαίνεται να θεωρήθηκε ότι κατείχε το ακαδημαϊκό προσόν της 1ης παραγράφου. Σε προσφυγή του αιτητή, η οποία συνεκδικάστηκε με άλλες, δεν έγινε δεκτή η θέση του ότι κατείχε το προσόν της 2ης παραγράφου αλλά λέχθηκε ότι κατείχε εκείνο της 1ης παραγράφου: βλ. Σταυρούλλα Δημητρίου κ.α. ν. Δημοκρατίας, προσφ. αρ. 1066/91 κ.α. ημερ. 29 Ιανουαρίου
- Το Δικαστήριο, με την απόφαση της 21 Οκτωβρίου 1996, στις προσφ. αρ. 149/95 κ.α., δεν δέχθηκε ότι υπήρχε στο ζήτημα δεδικασμένο. Το ίδιο δεν δέχθηκε ότι δημιούργησε επί του προκειμένου δεδικασμένο η δικαστική απόφαση στη Λώρα Παπαντωνίου κ.α. ν. Δημοκρατίας, προσφ. αρ. 768/93 κ.α., ημερ. 29 Νοεμβρίου
- Η απόφαση εκεί αφορούσε προσφυγές, περιλαμβανομένης και της προσφυγής αρ. 801/93 του αιτητή, με τις οποίες προσεβλήθη η απόφαση της Ε.Δ.Υ., κατόπιν επανεξέτασης, στην προηγούμενη διαδικασία πλήρωσης θέσης. Απορρίπτοντας τα περί δεδικασμένου, το Δικαστήριο στην απόφαση της 21 Οκτωβρίου 1996, (που αφορούσε τις εδώ θέσεις), ανέφερε τα εξής: "...... και στις δυο πιο πάνω υποθέσεις η κατοχή του ακαδημαϊκού προσόντος προσεγγίστηκε ως πραγματικό θέμα, μέρος του ιστορικού και δεν ήταν το αποτέλεσμα επί τούτου κρίσης του Δικαστηρίου." Κατόπιν της απόφασης του Δικαστηρίου, ημερ. 21 Οκτωβρίου 1996, η Ε.Δ.Υ. προέβη, στις 7 Νοεμβρίου 1996, σε επανεξέταση. Τον αιτητή τον απέκλεισε και πάλι για τον ίδιο όπως και πριν λόγο και επαναπροήγαγε τα ίδια ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Ο αιτητής προσέβαλε τη νέα απόφαση της Ε.Δ.Υ. με την προσφυγή αρ. 108/
- Στις 23 Οκτωβρίου 1998 το Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση. Υπέδειξε ότι η Ε.Δ.Υ έλαβε υπόψη τις επιστολές του τότε Διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας, ημερ. 14 Νοεμβρίου 1994 και 16 Νοεμβρίου 1994, αλλά αγνόησε παντελώς και δεν ασχολήθηκε με τις επί του θέματος προγενέστερες και μεταγενέστερες επιστολές του ιδίου, ημερ. 6 Ιουλίου 1994 και 22 Φεβρουαρίου 1995 όπως και με δύο επιστολές του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας, ημερ. 24 Ιανουαρίου 1996 και 16 Φεβρουαρίου 1996 ενώ, καθώς αντιλήφθηκε το Δικαστήριο, εκείνες οι επιστολές "αποκάλυπταν ουσιώδη στοιχεία πάνω στα οποία η Ε.Δ.Υ. έπρεπε να τοποθετηθεί" ιδιαίτερα μάλιστα ενόψει του ότι στην περίπτωση των επιστολών του Γενικού Διευθυντή η ίδια ήταν που είχε ζητήσει να πληροφορηθεί για τις θέσεις του Υπουργείου. Έγινε δε ειδικότερα αναφορά στην επιστολή της 24 Ιανουαρίου 1996, του Γενικού Διευθυντή, που έλεγε ότι το Υπουργείο διεξήγαγε έρευνα από την οποία προέκυψαν στοιχεία που αποδείκνυαν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το M.Sc. in Occupational Medicine "είναι στη Δημόσια Υγεία όπως ακριβώς προνοεί η παράγραφος
(1)των απαιτουμένων προσόντων του σχεδίου υπηρεσίας της θέσης του Ανώτερου Ιατρικού Λειτουργού". Το Δικαστήριο κατέληξε ότι: "Λόγω της οξείας αντίθεσης μεταξύ της απόφασης της Ε.Δ.Υ. και των στοιχείων των φακέλων, η Ε.Δ.Υ. όφειλε να διενεργήσει περαιτέρω εμπεριστατωμένη έρευνα αναφορικά με το ποιο από τα στοιχεία αυτά βεβαίωνε τα αληθή γεγονότα." Έπειτα από αυτό η Ε.Δ.Υ. αντιμετώπισε το θέμα, στην ίδια ακριβώς διαδικασία, για τρίτη φορά. Σε συνεδρία ημερ. 7 Απριλίου 1999, η Ε.Δ.Υ. αποφάσισε, κατ΄ ακολουθίαν της τελευταίας ακυρωτικής απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, να προχωρήσει σε περαιτέρω διερεύνηση του θέματος σε σχέση με το οποίο σημείωσε τις επιστολές που το Δικαστήριο υπέδειξε, με έμφαση σε εκείνη του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας, ημερ. 24 Ιανουαρίου 1996, με την οποία κατηγορηματικά δηλωνόταν πως το M.Sc. in Occupational Medicine του αιτητή ήταν στη Δημόσια Υγεία όπως προνοούσε η παράγραφος
(1)του σχεδίου υπηρεσίας. Η Ε.Δ.Υ. θεώρησε χρήσιμο να ζητήσει από τον ίδιο να την πληροφορήσει με ποιό τρόπο είχε ερευνήσει το θέμα και να της διαθέσει όλα τα στοιχεία που οδήγησαν στο πόρισμά του· και μετά να καλέσει το Διευθυντή για να ακούσει και τις δικές του απόψεις υπό το φως του συνόλου των στοιχείων. Ανταποκρινόμενος στην παράκληση της Ε.Δ.Υ., ο Γενικός Διευθυντής εξήγησε, με την επιστολή του ημερ. 6 Μαΐου 1999, το πώς προσεγγίστηκε το θέμα και τί ήταν που προέκυψε. Παρέπεμψε σε ό,τι είχε τεθεί με την επιστολή του της 24 Ιανουαρίου 1996, και πρόσθεσε ακόμα δύο λόγους για να υποστηρίξει την άποψη ότι το προσόν του αιτητή ήταν στη Δημόσια Υγεία. Παραθέτω από την πρώτη επιστολή, ημερ. 24 Ιανουαρίου 1996, το σχετικό μέρος: "
- Βεβαίωση από το London School of Hygiene and Tropical Medicine του Πανεπιστημίου του Λονδίνου ημερομ. 12/4/1995 στην οποία φαίνεται καθαρά ότι το μεταπτυχιακό προσόν M.Sc. in Occupational Medicine ήταν στη Δημόσια Υγεία.
- Η επιστολή του Προέδρου της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας προς τον Υπουργό Υγείας με αρ.φακ. 45/8Ι/VIII και ημερ. 15 Ιουνίου, 1994, όπου στην παράγραφο 5(α) της σελίδας 2 αναφέρεται ότι ο κ. Ανδρέας Γεωργίου κατείχε κατά τον ουσιώδη χρόνο μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Δημόσια Υγεία.
- Η απόφαση του ΑνωτάτουΔικαστηρίου στις συνεκδικαζόμενες προσφυγές με αρ. 1066/91, 1067/91 και 1071/91 ημερ. 29/1/1993 με βάση την οποία ο κ. Α. Γεωργίου κατείχε κατά τον κρίσιμο χρόνο (2/11/88) το μεταπτυχιακό προσόν της παραγράφου
(1)του σχεδίου υπηρεσίας της θέσης του Ανώτερου Ιατρικού Λειτουργού. 4. Η γραπτή αγόρευση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας που καταχωρήθηκε στις 25 Μαΐου 1994, στις συνεκδικαζόμενες προσφυγές με αρ. 801/93, 809/93 και 768/93, στην οποία ο Γενικός Εισαγγελέας και κατ΄ επέκταση η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας δέχονται ότι ο κ. Α. Γεωργίου "διέθετε μεταπτυχιακό προσόν βάσει του
(1)του Σχεδίου Υπηρεσίας ...." στον ουσιώδη χρόνο. 5. Οι επιστολές του πρώην Διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με αρ.φακ. Π6091 και ημερομ. 4/2/1991 και 22/2/1995 καθώς και με αρ. φακ. 300/79/67
(3)ημερομ. 5/7/1994, με τις οποίες είχε επανειλημμένα επιβεβαιώσει ότι ο κ. Α. Γεωργίου κατείχε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Δημόσια Υγεία δηλαδή M.Sc. in Occupational Medicine." Σημειώνω τα ακόλουθα σχετικά με τα ανωτέρω στοιχεία. Ως προς το πρώτο, πρέπει να λεχθεί για την ακρίβεια του πράγματος πως η βεβαίωση ημερ. 12 Απριλίου 1995 του London School of Hygiene and Tropical Medicine ήταν ότι: "The M.Sc. in Occupational Medicine was offered by the Department of Public Health and Policy and was in the general field of study of Public Health." Που σήμαινε όχι ότι το εν λόγω μεταπτυχιακό ήταν στη Δημόσια Υγεία αλλά ότι εντασσόταν στο γενικό τομέα σπουδών στη Δημόσια Υγεία. Για το δεύτερο, επισημαίνω ότι η επιστολή ημερ. 15 Ιουνίου 1994, του τότε Προέδρου της Ε.Δ.Υ. προς τον Υπουργό, αφορούσε γενικότερο ζήτημα σε σχέση με το ιστορικό του οποίου έγινε αναφορά και στον αιτητή με δεδομένη την αντίληψη ότι κατείχε και αυτός μεταπτυχιακό στη Δημόσια Υγεία. Στο τρίτο, που είναι η δικαστική απόφαση ημερ. 29 Ιανουαρίου 1993 στις προσφυγές αρ. 1066/91 κ.α., αναφέρθηκα ενωρίτερα κατά την εξέταση του ισχυρισμού περί ύπαρξης δεδικασμένου. Το ίδιο, σε σχέση και με το τέταρτο. Έχω αναφερθεί στις προσφυγές αρ. 801/93 κ.α., η απόφαση στις οποίες εκδόθηκε στις 29 Νοεμβρίου
- Η Ε.Δ.Υ. δεχόταν πως ο αιτητής κατείχε το απαιτούμενο ακαδημαϊκό προσόν αλλά δεν φαίνεται να διερευνήθηκε το θέμα επισταμένα. Τέλος, ως προς τις αναφερθείσες επιστολές του Διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας, θεωρώ χρήσιμο να αναφέρω ότι: (α) η πρώτη, ημερ. 4 Φεβρουαρίου 1991, περιορίζεται, σε ό,τι εδώ ενδιαφέρει, σε "επιβεβαίωση" της άποψης του αιτητή, όπως αυτός την είχε εκθέσει σε δική του επιστολή της ίδιας ημερομηνίας προς την Ε.Δ.Υ., ότι κατείχε μεταπτυχιακό στη Δημόσια Υγεία· (β) η δεύτερη, ημερ. 6 Ιουλίου 1994, εμφάνιζε τον αιτητή μεταξύ των προσοντούχων χωρίς οποιαδήποτε συζήτηση του θέματος· (γ) η τρίτη, ημερ. 22 Φεβρουαρίου 1995, αποτελούσε στην ουσία συστατική για τον αιτητή επιστολή. Εξηγούσε με λεπτομέρεια το πόσο εξαίρετος ήταν, το πόσο σπουδαία υπήρξε η προσφορά του και εκφραζόταν από τον Διευθυντή η γνώμη ότι το M.Sc. in Occupational Medicine είναι μεταπτυχιακό προσόν στη Δημόσια Υγεία όπως απαιτούσε το σχέδιο υπηρεσίας. Η εν λόγω επιστολή της 24 Ιανουαρίου 1996, μαζί με τις δύο από τις επιστολές στις οποίες παρέπεμπε, ήτοι εκείνες της 6 Ιουλίου 1994, και 22 Φεβρουαρίου 1995, ήταν τρεις από τις τέσσερεις επιστολές που, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, ημερ. 23 Οκτωβρίου 1998, η Ε.Δ.Υ. όφειλε να είχε λάβει υπόψη. Παρεμβάλλω εδώ προς συμπλήρωση της εικόνας ότι με την τέταρτη, ημερ. 16 Φεβρουαρίου 1996, ο Γενικός Διευθυντής απλώς επαναλάμβανε ότι ο αιτητής, όπως και κάποιος άλλος υποψήφιος κατείχαν μεταπτυχιακό στη Δημόσια Υγεία και παρέπεμπε σχετικά στην επιστολή του ημερ. 24 Ιανουαρίου
- Με την τελευταία επιστολή του, ημερ. 6 Μαΐου 1999, ο Γενικός Διευθυντής πρόσθεσε τα εξής, προς ενίσχυση της άποψης ότι ο αιτητής κατείχε το προσόν για το οποίο γίνεται λόγος: "Επιπρόσθετα το Υπουργείο Υγείας είχε διασταυρώσει και συγκρίνει τα πιο πάνω δεδομένα με σχετική απόφαση του Ιατρικού Συμβουλίου Κύπρου. Συγκεκριμένα ο Α. Γεωργίου είχε υποβάλει στις 10/12/1992 αίτηση για να του αναγνωριστεί η ειδικότητα της Υγειονολογίας - Κοινοτικής Ιατρικής με το δικαιολογητικό ότι το M.Sc. in Occupational Medicine ήταν στη Δημόσια Υγεία. Το Ιατρικό Συμβούλιο Κύπρου, με τότε πρόεδρο τον Δρα Κώστα Ζαμπάρτα, Διευθυντή του Καρδιολογικού Τμήματος του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, ενέκρινε την αίτηση του Α. Γεωργίου και του αναγνώρισε στις 3/2/1993 την ειδικότητα στην Υγειονολογία - Κοινοτική Ιατρική η οποία, ως γνωστό, χορηγείται μόνο σε άτομα με μεταπτυχιακό δίπλωμα σε θέματα Δημόσιας Υγείας. Επίσης στην έρευνα μου, αφού αντάλλαξα απόψεις με Ιατρικούς Λειτουργούς του Υπουργείου Υγείας, οι πλείστοι των οποίων είχαν μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Δημόσια Υγεία και Ειδικότητα στην Υγειονολογία - Κοινοτική Ιατρική, σχημάτισα την εντύπωση/θέση ότι το M.Sc. in Occupational Medicine ήταν στη Δημόσια Υγεία." Η ειδικότητα στην Υγειονολογία - Κοινοτική Ιατρική, το 1993, ήταν η δεύτερη ειδικότητα που αναγνωρίστηκε στον αιτητή. Προηγουμένως, το 1988, με βάση το ίδιο προσόν, του είχε αναγνωριστεί η ειδικότητα στην Ιατρική της Εργασίας. Προσθέτω εδώ ότι, σύμφωνα με βεβαίωση ημερ. 2 Ιανουαρίου 1998, ο αιτητής διορίστηκε από το Πανεπιστήμιο Surrey ως "associate lecturer" στη Δημόσια Υγεία. Ο αιτητής το προέβαλε και αυτό προς επίρρωση της υπέρ του άποψης. Ο συνήγορος του αιτητή έχει εισηγηθεί ότι η αναγνώριση ειδικότητας στην Υγειονολογία - Κοινοτική Ιατρική από το Ιατρικό Συμβούλιο Κύπρου, βάσει της Κ.Δ.Π. 91/1986, ειδικότητα που ανήκε στον τομέα της Δημόσιας Υγείας, απέβαινε καθοριστική γιατί δημιουργούσε αμάχητο τεκμήριο ότι ο αιτητής κατείχε το απαιτούμενο προσόν και η Ε.Δ.Υ. δεν είχε δικαίωμα να το αμφισβητήσει ή τουλάχιστον όφειλε να απευθυνόταν προς το Ιατρικό Συμβούλιο για να ζητήσει εξηγήσεις ή διευκρινίσεις. Ο συνήγορος επικαλέστηκε σχετικά την απόφαση της Ολομέλειας στη Δημητρίου ν. Δημοκρατίας κ.α.
(1989)3 Α.Α.Δ.
- Επισημαίνω ότι η άποψη που εκφράστηκε σε εκείνη την υπόθεση συναρτάτο με ό,τι ιδιαιτέρως απαιτούσε το εκεί σχέδιο υπηρεσίας αναφορικά με το οποίο η Ε.Δ.Υ. θεωρήθηκε ότι ενήργησε εντός των ορίων της διακριτικής της εξουσίας. Εν προκειμένω η Ε.Δ.Υ. δεν δεσμευόταν από το ότι αναγνωρίστηκε στον αιτητή η δεύτερη ειδικότητα, ούτε νομίζω πως χρειαζόταν έρευνα προς εκείνη την κατεύθυνση. Περαιτέρω διερεύνηση έγινε προς μια άλλη κατεύθυνση. Ο Διευθυντής, του οποίου η άποψη διέφερε από εκείνη του Γενικού Διευθυντή, ζήτησε από το Faculty of Public Health Medicine του Royal College of Physicians of U.K. να πληροφορηθεί αναφορικά με το πώς αντικρυζόταν εκεί και στην Ευρώπη η σχέση μεταξύ "public health medicine" και "occupational medicine". Η απάντηση, που δόθηκε με επιστολή ημερ. 26 Μαΐου 1999, ήταν ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο τις θεωρούσαν ως βασικά χωριστές ιατρικές ειδικότητες, η κάθε μια με αντίστοιχη δική της Σχολή και ότι παρόλον που υπήρχαν περιπτώσεις εισχώρησης της μιας στο πεδίο της άλλης, ίσως ακόμα και αλληλοκάλυψης, συνέχιζαν να διατηρούν τη χωριστή τους οντότητα. Παρόμοια εικόνα μετέδιδαν και τα προγράμματα σπουδών που λήφθηκαν από τα Πανεπιστήμια Birmingham και Newcastle. Οι απόψεις του Διευθυντή, όπως τις εξέθεσε κατά τη συνεδρία της Ε.Δ.Υ. ημερ. 3 Ιουνίου 1999, ήταν οι ακόλουθες: "Κατ΄ αρχήν θα ήθελα να πω μερικά πράγματα γενικά για τη Δημόσια Υγεία, η οποία είναι η επιστήμη που ασχολείται με την υγεία του λαού ως σύνολο, σε αντίθεση προς την Ιατρική Επιστήμη, η οποία ασχολείται με τα προβλήματα υγείας του καθενός ξεχωριστά. Οι σπουδές στον τομέα της Δημόσιας Υγείας περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, το οποίο δίνει τη δυνατότητα σ΄ αυτόν που θα αποκτήσει το προσόν αυτό να μπορεί να χειριστεί θέματα Δημόσιας Υγείας με την ευρύτητα του όρου. Το περιεχόμενο σπουδών για τη Δημόσια Υγεία είναι ιδιαίτερα ευρύ και θέλω να αναφέρω ενδεικτικά διάφορα θέματα, έχοντας υπόψη μου το πρόγραμμα σπουδών για τον εν λόγω κλάδο του "Hebrew University and Hadassah" του Ισραήλ: Principles and uses of epidemiology - Interpretation of epidemiological data - Survey and research methods in public health - Descriptive statistics in public health - Statistical inference in public health - Organization of public health services - Sociology of health and illness - Environmental and occupational health - Control of communicable diseases - Nutrition in public health - Health administration - Health economics Τα πιο πάνω αποτελούν τα θεμελιακά θέματα του προγράμματος, ενώ, παράλληλα προς αυτά, υπάρχουν και θέματα επιλογής από τα οποία οι υποψήφιοι μπορούν να επιλέξουν ορισμένα, όπως: Maternal and child health - The at-risk child - Organization and implementation of Maternal and child Health services - Selected topics in epidemiology - Advanced statistics in public health - Organization and planning of health care services - Demography - Family planning - Evaluation of health care services - Public health dentistry - Health behavior - AIDS: social and epidemiological aspects - Women, health and development Πέραν των θεμάτων αυτών, υπάρχει και η υποχρέωση του σπουδαστή να παρακολουθήσει και να πάρει μέρος σε εργαστήρια για πρακτική εφαρμογή των όσων έχει διδαχθεί, καθώς επίσης και να υποβάλει μελέτη (διατριβή). Συναφώς αναφέρω ότι σε ορισμένες χώρες προσφέρονται παρόμοια προγράμματα για τη Δημόσια Υγεία κάτω από τον τίτλο Community Medicine (Κοινοτική Ιατρική). Ενδεικτικά και πάλιν αναφέρω μερικά από τα θέματα που περιλαμβάνουν τέτοια προγράμματα, όπως: Epidemiology - Statistics - Social Dimensions of Health - Health Services Research - Health Promotion and Communicable Disease Control - Health Economics Όπως και στην προηγούμενη περίπτωση, οι σπουδές αυτές περιλαμβάνουν επίσης πρακτική εξάσκηση στους τομείς που διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο, καθώς και υποβολή σχετικής μελέτης. Από τα πιο πάνω καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι σπουδές είτε κάτω από τον τίτλο Public Health είτε κάτω από τον τίτλο Community Medicine είναι στην ουσία πανομοιότυπες και περιλαμβάνουν θέματα που βρίσκονται στους ίδιους τομείς και καλύπτουν το ίδιο ευρύ φάσμα θεμάτων υγείας. Τώρα, όσον αφορά τις σπουδές του Γεωργίου Ανδρέα στον τομέα Occupational Medicine (Ιατρικής της Εργασίας) παρατηρώ ότι καλύπτουν τα εξής θέματα, όπως φαίνεται τόσο από τον Προσωπικό του Φάκελο όσο και από το ενημερωτικό πρόγραμμα του London School of Hygiene and Tropical Medicine; στο οποίο φοίτησε ο Γεωργίου: Βασικά θέματα applied physiology - occupational diseases - occupational toxicology - social aspects of occupational health - occupational hygiene - occupational health administration and law - industrial technology - occupational health services - statistical methods - occupational epidemiology Θέματα επιλογής: physiologhy and the work place - respiratory function - statistical analysis I - survey design - mental health and psychology at work - clinical occupation medicine - accident control - protective clothing and equipment statistical analysis II -ionising and non-ionising radiation - rehabilitation and resettlement ergonomics - occupational health in developing countries - environmental impact of industry - occupational health law. Μελετώντας τα πιο πάνω, κρίνω ότι το πρόγραμμα σπουδών για το Occupational Medicine μπορεί να καλύπτει μερικά από τα θέματα της Δημόσιας Υγείας, όμως από μόνο του δεν μπορεί ούτε να ταυτιστεί ούτε να εξισωθεί προς ένα πρόγραμμα σπουδών αποκλειστικά για τη Δημόσια Υγεία, διότι οι σπουδές για τη Δημόσια Υγεία καλύπτουν ένα πολύ ευρύτερο φάσμα και έχουν διαφορετικούς στόχους." Η Ε.Δ.Υ., αφού έλαβε υπόψη το καθετί, κατέληξε ότι ο αιτητής δεν κατείχε το προσόν της 1ης παραγράφου του σχεδίου υπηρεσίας. Εξήγησε ότι: "Η Επιτροπή, μέσα από την αναλυτική εικόνα που παρέθεσε ο κ. Μαλλής σ΄ ό,τι αφορά τους τομείς και το φάσμα θεμάτων που καλύπτουν οι κλάδοι της Δημόσιας Υγείας, της Κοινοτικής Ιατρικής και της Ιατρικής της Εργασίας και έχοντας υπόψη τα σχετικά προγράμματα σπουδών που προσφέρονται και από άλλα Πανεπιστήμια, όπως το Πανεπιστημιό του Birmingham και του Newcastle, έκρινε ότι η Ιατρική της Εργασίας δεν είναι ταυτόσημη με τη Δημόσια Υγεία ή την Κοινοτική Ιατρική, τόσο από πλευράς περιεχομένου όσο και από πλευράς ευρύτητας θεμάτων. Η Επιτροπή δεν παρέλειψε να σημειώσει ακόμα ότι μέρος των θεμάτων που παρακολούθησε ο Γεωργίου είναι δυνατόν να μπίπτουν αλλά όμως δεν καλύπτουν όλο το φάσμα των σπουδών στη Δημόσια Υγεία. Η Επιτροπή, σε μια συνεκτίμηση όλων των δεδομένων τα οποία έχει υπόψη της, αποδέχεται τη θέση ότι οι δύο τομείς, Δημόσια Υγεία και Ιατρική της Εργασίας, διαφέρουν ο ένας από τον άλλο. Συγκεκριμένα, η Ιατρική της Εργασίας είναι ένα πολύ μικρό μέρος της Δημόσιας Υγείας. Οι δύο τομείς, όπως αναφέρει και το Faculty of Public Health Medicine, "are seen as separate medical specialities". Η Επιτροπή σημείωσε περαιτέρω και μελέτησε επισταμένα τη θέση του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας, συνεχίζει όμως να έχει τη θέση ότι η Δημόσια Υγεία και η Ιατρική της Εργασίας είναι δύο διαφορετικές ειδικότητες, η μία από τις οποίες, εκείνη της Ιατρικής της Εργασίας, αποτελεί μικρό Τμήμα της άλλης. Η Επιτροπή σημείωσε επίσης ότι από τον Προσωπικό Φάκελο του Γεωργίου φαίνεται ότι αυτός διαθέτει δύο ιατρικές ειδικότητες, οι οποίες έχουν εκδοθεί με τα ίδια ακριβώς προσόντα από το Ιατρικό Συμβούλιο. Συγκεκριμένα, η πρώτη είναι στην Ιατρική της Εργασίας, που εκδόθηκε στις 28.5.88, και η άλλη είναι στην Υγειονολογία-Κοινοτική Ιατρική, που εκδόθηκε στις 3.2.
- Ωστόσο η Επιτροπή, από τη μελέτη των φακέλων, τις πληροφορίες που είχε στη διάθεσή της και από τις θέσεις του Διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών, κρίνει ότι δεν μπορεί να δεχτεί ότι με τα ίδια προσόντα και χωρίς περαιτέρω σπουδές είναι δυνατόν να εκδοθούν οι δύο αυτές ειδικότητες." Δεν μου φαίνεται να υπήρχε ο,τιδήποτε που σοβαρά να αντιμαχόταν τα όσα υπέδειξε ο Διευθυντής. Θα πρόσθετα δε, με κάθε εκτίμηση προς τους συναδέλφους μου που αντίκρυσαν το ζήτημα σε προηγούμενες προσφυγές, πως η διάκριση στην οποία αυτός προέβη, μεταξύ του τομέα της Δημόσιας Υγείας γενικά και του εξειδικευμένου τομέα στον οποίο αφορούσε το μεταπτυχιακό του αιτητή, ήταν διάκριση προφανής που δεν χρειαζόταν εξειδικευμένη γνώση ή έρευνα. Δεν διακρίνω οποιαδήποτε πλημμέλεια στην προσέγγιση της Ε.Δ.Υ. που να δικαιολογεί τη δικαστική επέμβαση. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται βάσει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος. Γ.Κ. Νικολάου, Δ. /ΕΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο