Φροντιστήρια Αγγλικών ΛΙΑ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΛΤΔ ν. Αρχή Αδειών, Υπόθεση αρ.1035/2000, 26.6.2001

Φροντιστήρια Αγγλικών ΛΙΑ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΛΤΔ ν. Αρχή Αδειών, Υπόθεση αρ.1035/2000, 26.6.2001 Φροντιστήρια Αγγλικών ΛΙΑ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΛΤΔ ν. Αρχή Αδειών, Υπόθεση αρ.1035/2000, 26.6.2001 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση αρ.1035/2000 ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ.ΑΡΤΕΜΙΔΗ, Δ Αναφορικά με το Αρθρο 146 του Συντάγματος ΜΕΤΑΞΥ: Φροντιστήρια Αγγλικών ΛΙΑ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΛΤΔ αιτητών - και - Αρχή Αδειών καθ΄ης η αίτηση ------------------------ 26.6.2001 Για τους αιτητές: κ.Ν.Χαραλάμπους Για την καθ΄ης η αίτηση: κ.Α.Μαππουρίδης - δικηγόρος της Δ/τιας ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αιτήτρια εταιρεία διευθύνει φροντιστήριο αγγλικών μαθημάτων στα Λατσιά, επαρχία Λευκωσίας. Η Αρχή Αδειών της χορήγησε, σύμφωνα με το άρθρο 11 του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου του 1982, Ν.9/82, άδεια οδικής χρήσης για την μεταφορά των μαθητών με ιδιωτικό λεωφορείο. ΄Ορος της άδειας ήταν όπως τα παιδιά που μεταφέρονται να είναι ηλικίας κάτω των 12 ετών. Η αιτήτρια κατά την ανανέωση της πιο πάνω άδειας ζήτησε, στις 3 Μαρτίου, όπως ο πιο πάνω όρος απαληφθεί. Η Αρχή Αδειών όμως την ειδοποίησε πως το αίτημα της απορρίφθηκε, γιατί οι μαθητές άνω των 12 ετών μπορούσαν να εξυπηρετηθούν με δημόσιας χρήσης οχήματα. Η αιτήτρια προσβάλλει την πιο πάνω απόφαση με βασικό επιχείρημα πως είναι αναιτιολόγητη και αντίθετη με τις διατάξεις του πιο πάνω Νόμου. Η παραγρ.3 του άρθρου 11 του Νόμου προβλέπει: «Η αρχή αδειών χορηγεί την δυνάμει του παρόντος άρθρου άδειαν οδικής χρήσεως ιδιωτικού λεωφορείου εφ΄όσον πεισθή ότι τα υφιστάμενα αδειούχα λεωφορεία δημοσίας χρήσεως δεν δύνανται να εξυπηρετήσουν τας σκοπουμένας δια της αιτουμένης αδείας μεταφορικάς ανάγκας και υπό τοιούτους όρους και περιορισμούς οίους ήθελε κρίνει πρέπον να επιβάλη υπό τας περιστάσεις.» Από το διοικητικό φάκελο διαπιστώνεται πως ο λόγος που απορρίφθηκε το αίτημα ήταν αυτός που αναφέρεται στη σχετική επιστολή προς την αιτήτρια. Η αιτιολογία όμως απλώς επαναλαμβάνει το λεκτικό του Νόμου, χωρίς να παρατίθενται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες αναφορικά με τη θέση της Αρχής, ότι δηλαδή οι μαθητές άνω των 12 ετών μπορούσαν να εξυπηρετηθούν από υφιστάμενα αδειούχα λεωφορεία δημόσιας χρήσεως. Μόνο με υποθέσεις θα μπορούσε το Δικαστήριο να διαπιστώσει τους ενδεχόμενους λόγους για τους οποίους η Αρχή απέρριψε το αίτημα, και αν ορθά λειτούργησε στη βάση των διατάξεων του άρθρου 11 του Νόμου. Γεννιέται το ερώτημα, π.χ., γιατί γίνεται η διαφοροποίηση στην ηλικία των μαθητών που μεταφέρονται με το ιδιωτικό λεωφορείο; είναι γιατί μετά την ηλικία αυτή γίνεται ο άνθρωπος πιο ώριμος και ικανός να αυτοεξυπηρετηθεί, και επομένως να μεριμνήσει για την ασφαλή διακίνηση του με λεωφορεία δημόσιας χρήσεως; Είναι όμως αυτός ο σκοπός του Νόμου; Εφόσον η Αρχή Αδειών έκρινε πως η αιτήτρια δικαιούται άδειας να μεταφέρει επιβάτες μόνο για τους σκοπούς της επιχείρησης της, τούτο δεν σημαίνει πως κατέληξε προηγουμένως, ως αναγκαία προϋπόθεση, ότι τα αδειούχα λεωφορεία δημόσιας χρήσης δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των μαθητών του φροντιστηρίου ανεξάρτητα από ηλικία; Δεν θα επεκταθώ σε άλλα υποθετικά ερωτήματα τα οποία υπέβαλα μόνο ρητορικά ώστε να μπορέσει η αρμόδια Αρχή κατά την επανεξέταση να εφαρμόσει ορθά τις διατάξεις του Νόμου. Η προσφυγή επιτυγχάνει. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται με £300 έξοδα. Χρ. Αρτεμίδης, Δ. /ΜΑΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο