Kυριάκου Οικονόμου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Υπόθεση αρ. 890/1998, 21 Ιουνίου, 2001

(1)Τριετής τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Κτηματολογικού Λειτουργού 2ης Τάξης (Κτηματολογίου).

(2)Ακεραιότητα χαρακτήρα, οργανωτική και διοικητική ικανότητα, υπευθυνότητα, πρωτοβουλία και ευθυκρισία.". Η ΕΔΥ έκρινε ότι δώδεκα υποψήφιοι, μεταξύ των οποίων ο αιτητής και τα ενδιαφερόμενα μέρη, πληρούσαν τα προσόντα του σχεδίου υπηρεσίας και μπορούσαν να διεκδικήσουν τη θέση. Ο Διευθυντής σύστησε τα ενδιαφερόμενα μέρη για προαγωγή. Η σύστασή του αυτούσια έχει ως εξής:- "Η θέση Κτηματολογικού Λειτουργού, 1ης Τάξης (Κτηματολογίου), είναι διοικητική θέση και οι κάτοχοί της είναι υπεύθυνοι Κλάδων ή βοηθούν τους Επαρχιακούς στο Διοικητικό τους έργο. Γνωρίζω όλους τους υποψηφίους προσωπικά και έχω γνώση της προσφοράς και των ικανοτήτων τους. Έχω επίσης διαβουλευθεί με τους άμεσα προϊσταμένους τους για να διαμορφώσω μια πληρέστερη γνώμη γι΄ αυτούς και έχω μελετήσει τους Προσωπικούς και Υπηρεσιακούς τους Φακέλους. Με βάση τα τρία καθιερωμένα κριτήρια στο σύνολό τους - αξία, προσόντα, αρχαιότητα - τις απαιτήσεις του Σχεδίου Υπηρεσίας καθώς και ό,τι έχω αναφέρει πιο πάνω συστήνω για προαγωγή τους Καραβαλή Ιωάννη και Βιολάρη Μιχαήλ. Ο Καραβαλής είναι υπεύθυνος του Κλάδου Εκτιμήσεων στη Λευκωσία. Είναι υπάλληλος που διακρίνεται για την εργατικότητά του, ως ένας από τους λίγους θα έλεγα. Είναι πρόσωπο αναφοράς του Κλάδου του οποίου προΐσταται, που είναι ένας από τους μεγαλύτερους Κλάδους. Διακρίνεται επίσης για την ευθυκρισία, τη θετικότητα, την ταχύτητα και συνέπεια που πάντοτε επιδεικνύει στην εργασία του. Ο Καραβαλής είναι Λειτουργός ο οποίος δεν μπορεί να αμφισβητηθεί εύκολα, διότι έχει και τις γνώσεις και τις ιδιότητες εκείνες που τον επιβάλλουν και σε αυτούς ακόμα με τους οποίους χρειάζεται να συζητήσει για σκοπούς εκτιμήσεων. Διακρίνεται για την πειστικότητά του και την ικανότητά του να διαπραγματεύεται με τρόπο νηφάλιο σε θέματα εκτιμήσεων και έχει το χάρισμα μετά από τις σκληρές διαπραγματεύσεις, όσον αφορά αγορές και αξίες, να παραμένει φίλος με το κοινό. Ο Καραβαλής στις ιδιότητες που έχω αναφέρει υπερέχει όλων των υποψηφίων που δε συστήνονται, περιλαμβανομένων των Οικονόμου Κυριάκου και Χριστοδούλου Ανδρέα, που υπερτερούν αυτού σε αρχαιότητα. Ο Βιολάρης Μιχαήλ εργάζεται στον Κλάδο Διαχείρισης Κρατικών Γαιών στα Κεντρικά Γραφεία, και εκείνο που τον χρακτηρίζει και διακρίνει είναι η αφοσίωση στο καθήκον, η μεθοδικότητα και η ικανότητα να επιλύει δύσκολα προβλήματα που αναφύονται. Διακρίνεται επίσης για την εργατικότητα, την αξιοπιστία και την προθυμία του να συμβάλει στην προαγωγή της απρόσκοπτης λειτουργίας του Κτηματολογίου. Διακρίνεται τέλος για το δυναμισμό και τη θετικότητά του. Σε όλες αυτές τις ιδιότητες υπερτερεί των υποψηφίων που δεν συστήνονται και ως εκ τούτου κρίνεται καταλληλότερος για προαγωγή.". Από την πιο πάνω σύσταση του Διευθυντή, εξάγεται το συμπέρασμα ότι αυτός εξειδίκευσε συγκεκριμένες ιδιότητες, που τα ενδιαφερόμενα μέρη υπερέχουν όχι μόνο έναντι του αιτητή αλλά έναντι και των άλλων υποψηφίων. Ειδικότερα όσον αφορά το Ε/Μ αρ. 2 Ιωάννη Καραβαλή επεσήμανε: (α) Διακρίνεται για την εργατικότητά του. (β) Διακρίνεται για την ευθυκρισία, θετικότητα, ταχύτητα και συνέπεια στην εργασία του. (γ) Έχει τις γνώσεις και τις ιδιότητες να επιβάλλεται. (δ) Διακρίνεται για την πειστικότητα και την ικανότητά του να διαπραγματεύεται, και (ε) Έχει το χάρισμα να παραμένει φίλος με το κοινό. Όσον αφορά δε το Ε/Μ αρ. 1 Μιχαήλ Βιολάρη ανέφερε: (α) Διακρίνεται για την αφοσίωση στο καθήκον, τη μεθοδικότητα και την ικανότητα στην επίλυση προβλημάτων. (β) Διακρίνεται για την εργατικότητα, την αξιοπιστία και την προθυμία του, και (γ) Διακρίνεται για το δυναμισμό και τη θετικότητά του. Όλα τα πιο πάνω στοιχεία τα οποία ο Διευθυντής απέδωσε στα ενδιαφερόμενα μέρη ως τις ιδιαίτερες ιδιότητές τους δεν καθιστουν τη σύστασή του μεμπτή. Δεν θα συμφωνούσα ότι η αναφορά στα στοιχεία αυτά τα οποία άπτονται της προσωπικότητας των ενδιαφερομένων μερών, αποτελούν εξωγενές στοιχείο που δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη. Στο σχέδιο υπηρεσίας αναφέρονται ως απαιτούμενα προσόντα η ακεραιότητα χαρακτήρα, οργανωτική και διοικητική ικανότητα, υπευθυνότητα, πρωτοβουλία και ευρυκρισία, προσόντα που αναφέρονται στην προσωπικότητα του ατόμου και που ως ένα βαθμό σκιαγραφούνται στη συγκεκριμένη σύσταση του Διευθυντή. Θα καταλήγαμε σε εντελώς παράλογα και ανεπίτρεπτα αποτελέσματα αν θα έπρεπε να αποκλειστεί από τη σύσταση του προϊσταμένου οποιαδήποτε αναφορά στην προσωπικότητα των υποψηφίων. Αυτά έχουν λεχθεί στις συνεκδικαζόμενες προσφυγές 327/95 κ.ά. Ανδρέας Τηλεμάχου κ.ά. ν. ΕΔΥ, ημερ. 22/11/96. Αντίθετα θα έλεγα ότι αυτό επιβάλλεται, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, όπου αιτητής και ενδιαφερόμενα μέρη ήταν ισάξιοι όσον αφορά τη βαθμολογία στις Υπηρεσιακές Εκθέσεις κατά τα τελευταία έξι

(6)χρόνια (1992-1997) στα οποία δίδεται και μεγαλύτερη βαρύτητα. Σχετική είναι και η απόφαση στην Α.Ε. 2733, Θεμιστοκλή Χρίστου ν. ΕΔΥ, ημερομηνίας 7 Μαΐου, 2001 όπου, μεταξύ άλλων, στη σελ. 3 λέχθηκαν τα εξής:- "Η σύσταση του διευθυντή δεν αποτελεί τυποποιημένο στοιχείο, το οποίο πρέπει να ανταποκρίνεται σε άκαμπτες παραμέτρους. Πρόκειται για στοιχείο, το οποίο μεταφέρει την κρίση του προϊσταμένου για τους υποψηφίους και τους λόγους για τους οποίους συστήνεται ο συγκεκριμένος υποψήφιος. Οι λόγοι, οι οποίοι δίνονται στην προκείμενη περίπτωση, είναι άκρως σχετικοί με το αντικείμενο της σύστασης. Η αιτιολόγηση της σύστασης περιλαμβάνει κάθε δεδομένο, που τείνει να την υποστηρίξει. Συναρτάται με την αποτίμηση της υπηρεσίας του υπό προαγωγή υποψηφίου και με τη διαφαινόμενη προοπτική αυτός να ανταποκριθεί με επιτυχία στα καθήκοντα της ανώτερης θέσης.". Με βάση λοιπόν τα πιο πάνω, δεν θα θεωρούσα τη συγκεκριμένη σύσταση του Διευθυντή ως αναιτιολόγητη και ως γενόμενη έξω και πέρα από το Νόμο. Τα στοιχεία της προσωπικότητας των υποψηφίων που έχουν αναφερθεί και οι ιδιομορφίες του χαρακτήρα τους, έχουν άμεση σχέση με την αποτίμηση ενός των τριών βασικών κριτηρίων, της αξίας και θα ήταν παράλειψη του Διευθυντή αν δεν τα επεσήμανε. Ο Διευθυντής είχε να επιλέξει μεταξύ τριών σχεδόν ίσων σε όλα υποψηφίων. Δύο από τους τρεις έπρεπε να καταλάβουν τις επίδικες θέσεις. Ο Διευθυντής παρέθεσε όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν την προσωπική του γνώση και τα οποία κατά την κρίση του καθιστούν τα ενδιαφερόμενα μέρη καταλληλότερα για προαγωγή. Είναι γεγονός, πως μερικά από τα στοιχεία που αναφέρθηκαν περιέχονται και στις αξιολογήσεις των Υπηρεσιακών Εκθέσεων και στα οποία ο Αιτητής και τα ενδιαφερόμενα μέρη έχουν αξιολογηθεί το ίδιο. Το γεγονός όμως αυτό δεν εμποδίζει το Διευθυντή, όταν έχει να επιλέξει μεταξύ ίσων υποψηφίων να προχωρήσει στην αιτιολογημένη επιλογή των πιο κατάλληλων. Διαφορετικά θα καταλήγαμε στο παράδοξο να μην δύναται να αναφερθεί το οτιδήποτε υπέρ του ενός ή του άλλου υποψηφίου χωρίς να κινδυνεύει να θεωρηθεί ότι συγκρούεται με τα στοιχεία των φακέλων. Καταλήγω, κατά συνέπεια ότι η σύσταση του Διευθυντή στην προκείμενη περίπτωση είναι πλήρως αιτιολογημένη και σύμφωνη με τα εδάφια

(3)και

(4)του άρθρου 35 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν. 1/90). Στο μόνο κριτήριο στο οποίο ο Αιτητής υπερτερεί των ενδιαφερομένων μερών είναι η αρχαιότητα. Η υπεροχή όμως αυτή είναι πολύ οριακή (14 μόνο μέρες στην παρούσα θέση). Για το λόγο αυτό από μόνη της δεν δύναται να διαφοροποιήσει τη διαμορφωθείσα κατάσταση. Αναφορικά τώρα με το δεύτερο ισχυρισμό του αιτητή για έλλειψη δέουσας έρευνας εκ μέρους της ΕΔΥ, απάντηση σ΄ αυτό μας δίνει το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στις Προσφυγές 478/94 κ.ά. Ιωάννης Κούλας κ.ά. ν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, ημερομηνίας 13.5.1996, όπου στη σελίδα 10 μεταξύ άλλων αναφέρονται τα εξής:- "Ούτε τίθεται θέμα έρευνας εφόσον όλα τα στοιχεία των υποψηφίων ήταν ενώπιον της Ε.Δ.Υ.. Δεν υπήρξε επίσης, κατά την άποψή μου, πλάνη αναφορικά με την πείρα, προσόντα και ικανότητες των υποψηφίων, εφόσον όλα τα πιο πάνω ευρίσκοντο ενώπιον της Ε.Δ.Υ., ........... Εφόσον όλα τα στοιχεία των υποψηφίων ήταν ενώπιον της Ε.Δ.Υ., ο ισχυρισμός για ύπαρξη πλάνης και έλλειψη δέουσας έρευνας, παρέμεινε ατεκμηρίωτος.". Με βάση τα προαναφερθέντα δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω ότι έχει τεκμηριωθεί ο δεύτερος λόγος ακυρότητας που προβάλλει ο αιτητής. Οι καθ΄ων η αίτηση ενήργησαν νόμιμα και εύλογα υπό τις περιστάσεις και δεν θα θεωρούσα πως υπάρχει λόγος που να δικαιολογεί την επέμβαση του Δικαστηρίου στην άσκηση της διακριτικής τους εξουσίας. Εξάλλου, ο αιτητής δεν απέδειξε έκδηλη υπεροχή του έναντι των ενδιαφερομένων μερών όπως απαιτεί η νομολογία (Alexandridou v. C.T.O.

(1980)3 CLR 360, σελ. 367 και Vourkos and Another v. Republic

(1983)3 CLR 1442, σελ. 1449). Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. (Υπ.) Μ. Κρονίδης, Δ. /Επσ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο