VIBA-PICA DISCOS LTD ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 67/98, 8 Αυγούστου 2001

(1)του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 1990 (Ν. 246/90), στον καθορισμό του οφειλόμενου ποσού. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τη σχετική επιστολή της 12/11/97, η εγκυρότητα της οποίας προσβάλλεται με την παρούσα διαδικασία: "Βεβαίωση Φόρου για τις φορολογικές περιόδους από 1/7/92 μέχρι 31/12/96 Αναφέρομαι στην επίσκεψη ελέγχου που άρχισε στις 15/10/96 και σας πληροφορώ ότι από την εξέταση των βιβλίων και αρχείων που τηρείτε για την περίοδο από 1/7/92 μέχρι 31/12/96 έχουν διαπιστωθεί τα ακόλουθα που επηρεάζουν τις φορολογικές σας υποχρεώσεις: Α. Δεν έχετε τηρήσει κατάλληλα βιβλία και αρχεία τα οποία να εξηγούν ικανοποιητικά και πλήρως τις συναλλαγές σας. Συγκεκριμένα: Δεν τηρούσατε στοιχεία σχετικά με τα αποθέματα της επιχείρησης σας. Για δισκοθήκες τις οποίες διαχειριζόσασταν και είχατε λειτουργήσει για κάποιο χρονικό διάστημα, δεν αποδώσατε φόρο εκροών αφού δεν δηλώσατε τις εισπράξεις από αυτές. Δεν φυλάττατε τις κορδέλλες των ταμειακών μηχανών γι' αυτό δεν ήταν δυνατό να επαληθευτούν τα 'Z' Readings. Ο λογαριασμός ταμείου για το 1995 παρουσιάζει έλλειμμα. Υπάρχουν αγορές ταμειακών μηχανών, περισσότερες από αυτές που έχουν δηλωθεί ότι χρησιμοποιούνται, χωρίς να έχει δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση. Υπάρχουν τιμολόγια αγοράς εισιτηρίων εισόδου τα οποία δεν καταχωρήθηκαν στο μητρώο αγορών της επιχείρησης σας. Πραγματοποιήθηκαν αγορές εισιτηρίων εισόδου με τιμή πώλησης από £1,50 μέχρι και £8,00, όμως δηλώθηκαν πωλήσεις εισιτηρίων εισόδου με τιμή πώλησης από £1,50 μέχρι και £5,00, και σε πολύ μεμονωμένες περιπτώσεις των £6,

1. Υπάρχει μεγάλη διαφορά στην ποσότητα αγοράς και πώλησης των εισιτηρίων εισόδου, πολλές φορές χωρίς εύλογη δικαιολογία αφού φαίνεται ότι οι αγορές εισιτηρίων γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα αναλόγως της ζήτησης. Δεν έχετε παρουσιάσει το βιβλίο χρέωσης των δεσμίδων (μπλοκ) εισιτηρίων εισόδου στις δισκοθήκες όπου χρεώνεται ο υπεύθυνος διαχείρισης της κάθε δισκοθήκης. Για τους πιο πάνω λόγους, κρίθηκε ότι οι φορολογικές σας δηλώσεις που υποβλήθηκαν ήταν ελλιπείς και ότι περιέχουν σφάλματα, και ως εκ τούτου προέβηκα σε ανασυγκρότηση τους όπως φαίνεται στο παράρτημα που επισυνάπτεται. Σημειώνεται ότι ο υπολογισμός έγινε με βάση το περιθώριο κέρδους της επιχείρησης σας, που υπολογίστηκε στο 530% και στον αριθμό των εισιτηρίων εισόδου που αγοράστηκαν. Β. Δεν δικαιούστε πίστωση φόρου εισροών ως ακολούθως: Διαφορά βιβλίων με φορολογικές δηλώσεις 1422,56 Δαπάνες για εργασίες σε ακίνητη ιδιοκτησία 1317,73 Εξοδα φιλοξενίας 7,77 __ ____ £2748,06 ------------ Γ. Δεν έχετε δηλώσει εισπράξεις από το δικαίωμα χρήσης της δισκοθήκης Aquarium για το έτος 1994 (4703,65 Χ 2/27) £348,42
2. Η συνολική βεβαίωση φόρου δυνάμει του άρθρου 34 του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 1990 ανέρχεται σε £352785,
4. Ενόψει των πιο πάνω καλείστε δυνάμει του άρθρου 36 του περί Φ.Π.Α. Νόμου να καταβάλετε στον Εφορο Φ.Π.Α. το ποσό των £352785,60 (τριακόσιες πενήντα δύο χιλιάδες επτακόσιες ογδόντα πέντε λίρες και εξήντα σεντ) που αντιπροσωπεύει τον οφειλόμενο φόρο για τις φορολογικές περιόδους από 1/7/92-31/12/96." (β) Οι λόγοι της προσφυγής Η αιτήτρια εταιρεία ισχυρίζεται ότι, (i) Η βεβαίωση φόρου για την περίοδο 1/7/94 - 30/9/94 είναι εκτός των χρονικών πλαισίων που καθορίζει το άρθρο 34

(5)(α) του Νόμου, (

1. ii)Κατά τη λήψη της απόφασης λήφθηκαν υπόψη στοιχεία αναφορικά με δισκοθήκες που δεν διαχειρίζονταν από αυτήν, (iii) Δεν είχε νομική υποχρέωση τήρησης βιβλίων αποθεμάτων, (
2. iv)Η χρησιμοποίηση της μεθόδου του περιθώριου κέρδους δεν μπορούσε να γίνει σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 34

(1)του Νόμου. (i) Η βεβαίωση φόρου για την περίοδο 1/7/94 - 30/9/94 είναι εκτός των χρονικών πλαισίων που καθορίζει το άρθρο 34

(5)(α) του Νόμου Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι οποιαδήποτε βεβαίωση αναφορικά με οποιαδήποτε φορολογική περίοδο πρέπει να γίνεται, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 34

(5)(α) του Νόμου το αργότερο "δύο χρόνια μετά το τέλος της εν λόγω φορολογικής περιόδου". Εφόσο δε στην παρούσα περίπτωση η βεβαίωση έγινε στις 12/11/97, δηλαδή πέραν των δύο χρόνων μετά το τέλος της σχετικής φορολογικής περιόδου, η βεβαίωση είναι άκυρη. Το άρθρο 34

(5)του Νόμου προνοεί ότι, "

(5)Οποιαδήποτε βεβαίωση με βάση τα εδάφια

(1),

(2)και

(3)του παρόντος άρθρου για το ποσό του φόρου που οφείλεται αναφορικά με οποιαδήποτε φορολογική περίοδο πρέπει να γίνεται το αργότερο (α) Δύο χρόνια μετά το τέλος της εν λόγω φορολογικής περιόδου, ή (β) ένα χρόνο αφού περιήλθαν σε γνώση του Εφόρου στοιχεία αποδεικτικά των γεγονότων και ικανοποιητικά, κατά την κρίση του, ώστε να δικαιολογείται η πράξη της βεβαίωσηςΧ ο Εφορος όμως μπορεί, εάν περιέλθουν σε γνώση του και άλλα αποδεικτικά στοιχεία μετά την πιο πάνω βεβαίωση του φόρου, να προβεί σε επιπρόσθετη βεβαίωση, το αργότερο μέσα σε ένα χρόνο από την ημέρα που περιέρχονται σε γνώση του τα άλλα αυτά αποδεικτικά στοιχεία." Από τα στοιχεία που έχουν παρουσιασθεί φαίνεται ότι η έρευνα του καθ' ου η αίτηση για την επαλήθευση των φορολογικών υποχρεώσεων της αιτήτριας εταιρείας άρχισε τον Οκτώβριο του 1996 και συμπληρώθηκε στις 30/10/97. Η σχετική βεβαίωση των φορολογικών υποχρεώσεων έγινε στις 12/11/97. Τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίστηκε ο Εφορος για να καταλήξει στη βεβαίωση της 12/11/97 περιήλθαν σε γνώση του στις 30/10/97, δηλαδή 12 μέρες προτού προβεί στη βεβαίωση. Από τα πιο πάνω μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο Εφορος θα μπορούσε να προβεί στη σχετική βεβαίωση σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 34

(5)(β). (Ιδε Νέον Φάληρον Λτδ. ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή 273/95 της 8/1/99, Θεοδοσίου ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή 645/97 της 20/4/99 και Στέλιος Αυγουστή ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή 281/97 της 28/5/99). Η εισήγηση της αιτήτριας εταιρείας απορρίπτεται. (ii) Η αιτήτρια δεν είχε νομική υποχρέωση τήρησης βιβλίων αποθεμάτων Η αιτήτρια εισηγείται ότι το περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Τήρηση Βιβλίων, Αρχείων και Στοιχείων) Διάταγμα του 1992 (ΚΔΠ 114/92) δεν επιβάλλει ρητή υποχρέωση στα υποκείμενα σε φόρο πρόσωπα να τηρούν βιβλία διακύμανσης αποθεμάτων. Ανεξάρτητα όμως από την πιο πάνω εισήγηση, στην παρούσα περίπτωση λόγω του γεγονότος ότι υπάρχει γρήγορη κατανάλωση ποτού δεν τίθεται θέμα τήρησης στοιχείων διακύμανσης αποθεμάτων. Η εισήγηση ότι δεν υπάρχει νομοθετική υποχρέωση τήρησης αρχείου διακύμανσης αποθεμάτων δεν είναι ορθή. Το άρθρο 39 του Νόμου απαιτεί την τήρηση βιβλίων και αρχείων από τα οποία μπορούν να ελεγχθούν οι φορολογήσιμες παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών. Το τι αποτελεί "στοιχείο" ή "αρχείο" μπορεί να εξαχθεί από τις πρόνοιες του άρθρου 3

(3)του Διατάγματος του 1992 που εκδόθηκε με βάση το άρθρο 39

(3)του Νόμου και προνοεί ότι, "Τα εν λόγω αρχεία και στοιχεία πρέπει να τηρούνται ενημερωμένα και να περιέχουν τέτοια στοιχεία που να είναι δυνατόν να υπολογιστεί ορθά το ποσό του καταβλητέου φόρου και το ποσό του φόρου που δύναται να πιστωθεί." Από τα πιο πάνω μπορεί να λεχθεί ότι η νομοθετική υποχρέωση του άρθρου 39 του Νόμου, όπως αυτή εξειδικεύεται με το άρθρο 3

(3)του Διατάγματος του 1992 επιφορτίζει το υποκείμενο σε φόρο πρόσωπο με την τήρηση βιβλίων και αρχείων από τα οποία μπορούν να εξακριβωθούν οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του για τον καθορισμό του καταβλητέου φόρου. (Ιδε Kokos Athanasiou Motors Ltd v. Δημοκρατίας, Προσφυγή 229/96 της 6/2/97, Μαίρη Καλλία ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή 552/95 της 23/4/97 και Ανδρέας Μονογιός Λτδ ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή 729/97 της 9/6/2000). Στην παρούσα περίπτωση η αιτήτρια εταιρεία παρέλειψε να παρουσιάσει βιβλία ή αρχεία διακύμανσης αποθεμάτων, ή ακόμα οποιαδήποτε άλλα στοιχεία που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον καθορισμό του καταβλητέου φόρου. Η αιτιολογία που προβλήθηκε ότι η γρήγορη κατανάλωση ποτών τους εμποδίζει να τηρούν τέτοια στοιχεία είναι το λιγότερο που θα έλεγα αφελής. Οπως ορθά παρατηρείται από τον ευπαίδευτο συνήγορο του καθ'ου η αίτηση "τα ποτά δεν είναι είδος που δεν αντέχει στο χρόνο ή που αγοράζεται για να καταναλωθεί αμέσως, όπως φρούτα και λαχανικά". Η εισήγηση αυτή της αιτήτριας εταιρείας απορρίπτεται. (ii) Κατά τη λήψη της απόφασης λήφθηκαν υπόψη στοιχεία αναφορικά με δισκοθήκες που δεν διαχειρίζονταν από την αιτήτρια εταιρεία Δισκοθήκες Ο καθ'ου η αίτηση προχώρησε στον καθορισμό του καταβλητέου φόρου λαμβάνοντας υπόψη εισοδήματα δισκοθηκών που, όπως φαίνεται από σχετικά ενοικιαστήρια έγγραφα, είχαν ενοικιαστεί από την αιτήτρια εταιρεία και από στοιχεία που λήφθηκαν από τον ΚΟΤ που παρέχει άδειες λειτουργίας και ασκεί έλεγχο στις δισκοθήκες. Είναι η θέση της αιτήτριας ότι κατά τον υπολογισμό του καταβλητέου φόρου ο καθ' ου η αίτηση έλαβε υπόψη εισοδήματα από δισκοθήκες που δεν βρίσκονταν υπό τη διαχείριση της αιτήτριας και από άλλες που ήταν κλειστές. Για το θέμα των δισκοθηκών δόθηκε προφορική μαρτυρία και αντεξετάστηκαν εξαντλητικά οι Γεώργιος Χαραλάμπους, κύριος μέτοχος και διοικητικός σύμβουλος της αιτήτριας (που κατέθεσε εκ μέρους της) και ο Γεώργιος Γεωργίου, Λειτουργός Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (που κατέθεσε εκ μέρους του καθ'ου η αίτηση). Από την παράθεση της πιο πάνω προφορικής μαρτυρίας προκύπτει ότι οι διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών ήταν ακαδημαϊκού χαρακτήρα. Και τούτο γιατί όπως προέκυψε από την αντεξέταση του Λειτουργού του καθ'ου η αίτηση στον καθορισμό του οφειλόμενου φόρου, ο καθ'ου η αίτηση δεν έλαβε υπόψη ότι η αιτήτρια πραγματοποίησε εισπράξεις από τις πιο πάνω δισκοθήκες κατά τη χρονική περίοδο που η αιτήτρια δεν τις διαχειριζόταν. Δωρεάν εισιτήρια Η αιτήτρια εταιρεία άνκαι παραδέχθηκε ότι δεν είχε καταχωρήσει στις πωλήσεις εισιτήρια εισόδου στις δισκοθήκες μεγάλης αξίας, επεξήγησε ότι μεγάλος αριθμός εισιτηρίων παρεχόταν δωρεάν σε ξενοδοχεία, εστιατόρια και κέντρα αναψυχής για σκοπούς προώθησης και διαφήμισης (marketing and advertising) και ότι τα αποκόμματα καταστρέφονταν για να μη χρησιμοποιούνται οι αριθμοί τους από επιτήδειους, οι οποίοι εκτύπωναν παράνομα εισιτήρια και τα διοχέτευαν σε διάφορα πρόσωπα για να εισέρχονται στις δισκοθήκες δωρεάν. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 3 του Διατάγματος του 1992, η αιτήτρια εταιρεία έπρεπε να τηρεί λεπτομερή στοιχεία αναφορικά με τα εισιτήρια που παραχωρούσε δωρεάν, ώστε να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος όπως προβλέπει το άρθρο 34 του Νόμου. Η αιτήτρια εταιρεία παραδέχθηκε ότι δεν τηρούσε ακριβή στοιχεία για τα εισιτήρια που παρέχονταν δωρεάν. Ανεξάρτητα από την πιο πάνω παράλειψη της αιτήτριας πρέπει να σημειωθεί ότι τα εισιτήρια που προσφέρονταν συμπεριλάμβαναν διάφορες κατηγορίες, όπως π.χ. "Free Entrance", "Cards", "Complimentarily", "Complimentary drinks", "Invitations" και "Membership Cards". Ο καθ'ου η αίτηση παραγνώρισε τα πιο πάνω στα οποία δεν αναγραφόταν οποιαδήποτε τιμή και στον καθορισμό του φορολογητέου ποσού έλαβε υπόψη ένα αριθμό εισιτηρίων στα οποία αναγραφόταν μια τιμή. Κορδέλες ταμιακών μηχανών ('Z' readings) Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι εφόσο διατηρούσε κορδέλες των ταμιακών μηχανών ('Z' readings), η μη τήρηση εκ μέρους της των ρολών των ταμιακών μηχανών δεν μπορούσε από μόνη της να οδηγήσει τον Εφορο να προβεί σε βεβαίωση. Η πιο πάνω εισήγηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Τα ρολά των ταμιακών μηχανών είναι ουσιώδη στοιχεία και πρέπει να φυλάσσονται από το υποκείμενο σε φορολογία πρόσωπο για μια περίοδο επτά τουλάχιστον χρόνων, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 38 του Νόμου και του άρθρου 3

(2)του Διατάγματος του 1992. Οι προεκτάσεις της σημασίας του ρολού χαρτιού (Audit Roll) επισημαίνονται στην παράγραφο 2.7.1 της Γνωστοποίησης του Εφόρου (ΚΔΠ 59/94 της 24/3/94), όπου αναφέρεται ότι, "Το ένα ρολό χαρτί είναι αυτό που θα διατηρείται για το αρχείο και το άλλο είναι αυτό που θα δίνεται σαν απόδειξη στον πελάτη, ή τις αποδείξεις τις απαιτούμενες για την ενημέρωση των φορολογικών βιβλίων σχετικά με τα ημερήσια έσοδα, τον αντιστοιχούντα Φόρο Προστιθέμενης Αξίας ανά κωδικό συντελεστή κλπ. Το ρολό του χαρτιού που θα χρησιμοποιείται για σκοπούς αρχείου (Audit Roll) θα πρέπει να διασφαλίζεται από σύστημα που όταν το ρολό αφαιρεθεί ή τελειώσει, να ενεργοποιείται και να θέτει τη μηχανή εκτός λειτουργίας. Το σύστημα διπλής εκτύπωσης πρέπει να εγγυάται την ακριβή αντιστοιχία των στοιχείων που εκτυπώνονται στο ρολό χαρτιού απόδειξης πελάτη και στο ρολό αρχείου." Από τα πιο πάνω διαφαίνεται καθαρά η σημασία του ρολού των ταμιακών μηχανών, η απουσία του οποίου δικαιολογεί την επίκληση των προνοιών του άρθρου 34

(1)του Νόμου για τη διενέργεια βεβαίωσης εκ μέρους του Εφόρου. (iv) Η χρησιμοποίηση της μεθόδου του περιθώριου κέρδους δεν μπορούσε να γίνει σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 34

(1)του Νόμου Η αιτήτρια εταιρεία ισχυρίζεται ότι σε σχέση με τις πρόνοιες του άρθρου 34

(1)ο καθ'ου η αίτηση, (α) Δεν επεξήγησε με την επίδικη επιστολή του της 12/11/97 πώς και γιατί οι διαπιστώσεις του (αναφορικά με διακύμανση αποθεμάτων, κορδέλες ταμιακών μηχανών και εισιτήρια δωρεάν εισόδου στη δισκοθήκη) συνδέονται με τις φορολογικές δηλώσεις της αιτήτριας και (β) Για τη βεβαίωση φόρου δεν χρησιμοποίησε την κρίση του κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, υιοθετώντας τη μέθοδο του περιθώριου κέρδους. Η εισήγηση ότι ο καθ'ου η αίτηση δεν επεξήγησε με την επίδικη επιστολή του της 12/11/97 πώς οι παραλείψεις της αιτήτριας συνδέονται με τις φορολογικές της υποχρεώσεις, δεν ευσταθεί. Η πιο πάνω επιστολή εκθέτει καθαρά τους λόγους για τους οποίους κρίθηκε ότι οι φορολογικές δηλώσεις της αιτήτριας ήταν ελλιπείς και περιείχαν σφάλματα με αναφορές σε συγκεκριμένες λεπτομέρειες, όπως π.χ. η μη τήρηση στοιχείων διακύμανσης αποθεμάτων και η μη διατήρηση κορδέλων των ταμιακών μηχανών. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι ο καθ'ου η αίτηση χρησιμοποίησε λανθασμένα τη μέθοδο του περιθώριου κέρδους, η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η εφαρμογή της είναι αποδεκτή, προϋποθέτει όμως τη διαπίστωση ελλείψεων και σφαλμάτων στα βιβλία μιας επιχείρησης. Στην παρούσα περίπτωση τα συμπεράσματα του καθ'ου η αίτηση ήταν λανθασμένα γιατί τα στοιχεία που λήφθηκαν υπόψη ήταν υποθετικά και/ή λανθασμένα. Ούτε και η εισήγηση αυτή μπορεί να γίνει αποδεκτή. Τα βιβλία της αιτήτριας δεν περιείχαν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για τον καθορισμό του φόρου και ο καθ'ου η αίτηση έπρεπε να χρησιμοποιήσει την κρίση του κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο καθ'ου η αίτηση με βάση τα ελλιπή στοιχεία που του δόθηκαν και εκείνα που διαπίστωσε κατά τη διάρκεια της έρευνας του προχώρησε στον καθορισμό του φόρου. Η αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει ότι ο καθ'ου η αίτηση υπερέβηκε τις εξουσίες του ή δεν άσκησε την κρίση του κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. (Ιδε Νέον Φάληρον Λτδ. (πιο πάνω) και Argosy Company Ltd. v. Inland Revenue Commissioner [1971] 1 Weekly Law Reports 514). Επιπρόσθετα έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στην εκτίμηση των γεγονότων αντικαθιστώντας την κρίση του Εφόρου με τη δική του κρίση, παρά μόνο όταν η επίδικη απόφαση δεν ήταν εύλογα επιτρεπτή έχοντας υπόψη τα στοιχεία που υπήρχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο ενώπιον του διοικητικού οργάνου. (Ιδε Ιωαννίδης ν. Δημοκρατίας [1985] 3 ΑΑΔ 1801, Δημοκρατία ν. Λέρνη [1991] 3 ΑΑΔ 346 και Kokos Athanasiou Motors Ltd. (πιο πάνω).) Στην παρούσα περίπτωση η μέθοδος υπολογισμού του οφειλόμενου φόρου και οι λογιστικές εργασίες που υιοθετήθηκαν ήταν εύλογα επιτρεπτές. Η εισήγηση απορρίπτεται. Εχοντας υπόψη τα πιο πάνω η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας. Τ. ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ. (Α) ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ (Β) ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ (i) ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΦΟΡΟΥ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΧΡΟΝΩΝ (ii) ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΔΙΣΚΟΘΗΚΕΣ (α) Δισκοθήκες σε άλλους (β) Δωρεάν εισιτήρια (γ) Κορδέλες ταμιακών μηχανών (δ) Περιθώριο κέρδους cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο