Aνδρέας Θεοχαρίδης ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Υπόθεση Αρ.1008/2000, 14.9.01

Aνδρέας Θεοχαρίδης ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Υπόθεση Αρ.1008/2000, 14.9.01 Aνδρέας Θεοχαρίδης ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Υπόθεση Αρ.1008/2000, 14.9.01 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση Αρ.1008/2000 ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. ΑΡΤΕΜΗ, Δ. Αναφορικά με τα Άρθρα 146 και 28 του Συντάγματος. Ανδρέας Θεοχαρίδης, Αιτητής, και Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Καθ΄ων η αίτηση. - - - - - - - ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14.9.01 Για τους αιτητές: κ. Α.Σ. Αγγελίδης Για τους καθ΄ων η αίτηση: κα Ε. Αντωνίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (στο εξής η Ε.Δ.Υ.), ημερομηνίας 17 Απριλίου 2000 με την οποίαν επιλέγηκε για προαγωγή στη μόνιμη θέση Λειτουργού Αεροπορικών Κινήσεων ο Χαράλαμπος Ευαγόρου (στο εξής "το ενδιαφερόμενο πρόσωπο"). Η προαγωγή συντελέστηκε με ημερομηνία ισχύος την 15 Μαϊου 2000 και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων υπέβαλε, με επιστολή του προς την Ε.Δ.Υ., πρόταση για πλήρωση κενών θέσεων στο Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας. Η πρόταση για πλήρωση αφορούσε, μεταξύ άλλων, μία θέση Λειτουργού Αεροπορικών Κινήσεων η οποία προέκυψε λόγω αφυπηρέτησης του κατόχου της. Η Ε.Δ.Υ. επιλήφθηκε του θέματος στη συνεδρία της ημερομηνίας 17 Απριλίου 2000. Παρίστατο σε αυτήν ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας (στο εξής "ο Διευθυντής"), ο οποίος σύστησε για προαγωγή το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της συνεδρίας, η Ε.Δ.Υ., μετά την αποχώρηση του Διευθυντή ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων και αφού εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το φάκελο πλήρωσης της θέσης σε συνάρτηση με τους προσωπικούς φακέλους και τις ετήσιες υπηρεσιακές εκθέσεις των υποψηφίων αποφάσισε, λαμβάνοντας υπόψη και τη σύσταση, να επιλέξει ως καταλληλότερο το ενδιαφερόμενο πρόσωπο και να προσφέρει σε αυτό προαγωγή στη θέση του Λειτουργού Αεροπορικών Κινήσεων του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας. Κεντρικό άξονα γύρω από τον οποίον περιστρέφονται οι ισχυρισμοί αμφισβήτησης της επίδικης απόφασης αποτελεί η σύσταση στην οποία προέβηκε ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι η σύσταση για διάφορους λόγους έπασχε. Δεν προσδιορίζεται σε αυτήν, σύφωνα με την εισήγηση του, η πηγή και το ακριβές περιεχόμενο των πληροφοριών που ο Διευθυντής συνέλεξε από ανώτερους λειτουργούς και άμεσα προϊσταμένους των υποψηφίων. Συνιστούσε, κατά τον αιτητή, υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας, το γεγονός ότι έκανε χρήση και έλαβε υπόψη προσωπικές όπως τις χαρακτηρίζει γνώμες, υποκειμενικές και άγνωστες, οι οποίες δεν ήταν δυνατό να ελεγχθούν εάν βρίσκονταν σε συμφωνία με τις ετήσιες υπηρεσιακές εκθέσεις. Με τη σύστασή του ο Διευθυντής επαναξιολογεί, όπως ισχυρίζεται ο αιτητής, υποκειμενικά και αυθαίρετα, σε αντίθεση μάλιστα με τα στοιχεία των φακέλων. Παραγνωρίστηκαν με τη σύσταση, σύμφωνα πάντα με την εισήγηση του αιτητή, η υπεροχή του σε προσόντα και αρχαιότητα, ενώ τα στοιχεία που αναφέρονται σ΄ αυτή βαθμολογούνται στις υπηρεσιακές εκθέσεις οι οποίες, αντίθετα με τη σύσταση, εμφανίζουν τον αιτητή ισάξιο με το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Είναι περαιτέρω η θέση του αιτητή ότι η σύσταση πάσχει για έναν ακόμα λόγο: θυματοποιείται σε αυτήν ο αιτητής με την αναφορά στο είδος των καθηκόντων που εκτελούντο από το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Τέλος, ο αιτητής προβάλλει ως λόγο ακυρότητας της επίδικης απόφασης την έλλειψη αιτιολογίας και δέουσας έρευνας εκ μέρους του αποφασίζοντος οργάνου, της Ε.Δ.Υ., η οποία, κατά την άποψη του, δεν προέβηκε σε δική της αξιολόγηση των δεδομένων που είχε ενώπιόν της και κατέληξε στην αμφισβητούμενη απόφασή της δεχόμενη παθητικά τη σύσταση του Διευθυντή. Οι καθ΄ων η αίτηση, απορρίπτουν, από την πλευρά τους τους πιο πάνω ισχυρισμούς και υποδεικνύουν ότι η σύσταση που αμφισβητείται, ήταν καθόλα έγκυρη, διατυπωμένη με τρόπο που επιτρέπει το δικαστικό της έλεγχο και σύμφωνη με τα στοιχεία των υπηρεσιακών εκθέσεων. Εισηγούνται περαιτέρω, με εκτεταμένη αναφορά στη νομολογία και τις αρχές που έχει αυτή διαμορφώσει στο υπό κρίση ζήτημα, ότι δεν είναι απαραίτητο να καταχωρούνται στα πρακτικά οι απόψεις που έλαβε ο Διευθυντής από άλλους λειτουργούς στα πλαίσια της διαμόρφωσης της κρίσης του, όπως αυτή εκφράζεται με τη σύσταση του, ούτε συντρέχει υποχρέωση του να κατονομάσει τα πρόσωπα στα οποία στράφηκε για την εξασφάλιση απόψεων ως προς την καταλληλότητα των υποψηφίων ή να αποκαλύψει το περιεχόμενο των πληροφοριών που έλαβε. Οι θέσεις αυτές φαίνονται ορθές. Παραθέτω το περιεχόμενο της σύστασης αυτούσιο: "Έχω μελετήσει τους Προσωπικούς Φακέλους και τους Φακέλους των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων και έχω πάρει επίσης πληροφορίες από τους ανώτερους λειτουργούς του Τμήματος και τους άμεσα προϊσταμένους τους. Με βάση τα στοιχεία αυτά και έχοντας υπόψη την όλη προσφορά των υποψηφίων στην εργασία, καθώς και τις απαιτήσεις της υπό πλήρωση θέσης και τα καθερωμένα κριτήρια στο σύνολό τους, συστήνω για προαγωγή τον Ευαγόρου Χαράλαμπο. Ο Ευαγόρου υπηρετεί στο Γραφείο Κινήσεων του Αεροδρομίου Λάρνακας. Είναι εξαίρετος υπάλληλος, πολύ καλός γνώστης του αντικειμένου της εργασίας του και φροντίζει να είναι πάντοτε ενήμερος στις εξελίξεις του τομέα της εργασίας του. Διακρίνεται για τη θετικότητα που αντιμετωπίζει όλα τα θέματα και είναι πάντοτε πρόθυμος να αναλάβει ο,τιδήποτε του ανατεθεί. Ο Ευαγόρου υπερέχει σε αξία των υποψηφίων Θεοχαρίδη Ανδρέα και Χρίστου Θεμιστοκλή, οι οποίοι προηγούνται αυτού σε αρχαιότητα καθώς επίσης υπερέχει ή δεν υστερεί σε αξία των υπόλοιπων υποψηφίων, που έπονται αυτού σε αρχαιότητα, πλην της Ιωάννου Μελανίτσας, η οποία όμως είναι κατά πολλά έτη νεότερη στην υπηρεσία. Συστήνοντας τον Ευαγόρου σημείωσα ότι ο Χρίστου Θεμιστοκλής κατέχει πανεπιστημιακό δίπλωμα, το οποίο όμως δεν απαιτείται από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης, ούτε και αποτελεί πλεονέκτημα/πρόσθετον προσόν και ως εκ τούτου απέδωσα σ΄αυτό μικρή μόνο βαρύτητα". Όπως φαίνεται, ο Διευθυντής διαμόρφωσε την κρίση του η οποία κατέληξε σε προτίμηση του ενδιαφερομένου προσώπου έναντι των άλλων υποψηφίων αφού έλαβε υπόψη, όπως σαφώς ανέφερε στη σύσταση, το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων και των υπηρεσιακών εκθέσεων και τις πληροφορίες που συνελεξε από ανώτερους λειτουργούς του Τμήματος και άμεσα προϊσταμένους των υποψηφίων. Ως προς αυτό το τελευταίο, δεν υπάρχει οτιδήποτε μεμπτό. Αντίθετα από τα όσα επικαλέστηκε ο αιτητής, η αρχή που διαμορφώθηκε από τη νομολογία είναι ότι η λήψη πληροφοριών από τους Προϊσταμένους ή Ανώτερους Λειτουργούς δεν απαγορεύεται και ο Διευθυντής μπορεί να συλλέγει πληροφορίες για τους υποψηφίους και από άλλες πηγές για να έχει μια συμπληρωμένη εικόνα των ικανοτήτων των υποψηφίων. Στη Γεωργιάδου ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 817, ημερ. 12.7.90 λέχθηκαν μεταξύ άλλων στη σελ.3 τα ακόλουθα: "Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι στα πρακτικά της Ε.Δ.Υ. δεν καταγράφηκαν οι απόψεις που εξέφρασαν διάφοροι λειτουργοί προς τον προϊστάμενο του τμήματος, ο οποίος έκαμε τις δικές του συστάσεις αναφορικά με τις υποψήφιες. Η νομολογία μας όμως απαιτεί μεν να καταχωρούνται οι συστάσεις του προϊσταμένου του τμήματος, που αποτελούν σοβαρό στοιχείο κρίσεως για το διορίζον όργανο και επομένως πρέπει να είναι και ενώπιον του Δικαστηρίου για έλεγχο, αλλά όχι και οι απόψεις που άκουσε από άλλους λειτουργούς για να καταλήξει στη δική του κρίση. Ο τρόπος που ο προϊστάμενος τμήματος αξιολογεί τις απόψεις λειτουργών που συμβουλεύεται, αναφορικά με την κρίση τους για συναδέλφους τους, δεν είναι δυνατό να ελέγχεται δικαστικά." Κρίνεται λοιπόν παραδεκτή η αναζήτηση και συλλογή πληροφοριών από λειτουργούς του Τμήματος και άμεσα προϊσταμένους των υποψηφίων. Διεξήλθα με προσοχή το περιεχόμενο των υπηρεσιακών εκθέσεων αναζητώντας τη διαπίστωση της ορθότητας της κρίσης του Διευθυντή ως προς την υπεροχή σε αξία του ενδιαφερομένου προσώπου έναντι του αιτητή. Αντίθετα με τα όσα υποστηρίχθηκαν από το δικηγόρο του τελευταίου, η διαπίστωση του Διευθυντή βεβαιώνεται ως ορθή. Οι υπηρεσιακές αξιολογήσεις των ετών 1992-1999 αναδεικνύουν πράγματι υπεροχή του ενδιαφερομένου προσώπου. Μόνο κατά την τριετία 1997-1999 είχαν βαθμολογηθεί και οι δύο ως εξαίρετοι υπάλληλοι σε όλα τα στοιχεία. Οι βαθμολογίες των υπολοίπων ετών δίνουν εικόνα υπεροχής υπέρ του ενδιαφερομένου προσώπου. Υπεροχή που ήταν σε κάποιες περιπτώσεις οριακή, όπως το έτος 1996, άλλοτε σαφής