Μαρίας Σιακαλλή ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Μερίμνης, Υπόθεση αρ. 465/2000, 22 Νοεμβρίου, 2001

Μαρίας Σιακαλλή ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Μερίμνης, Υπόθεση αρ. 465/2000, 22 Νοεμβρίου, 2001 Μαρίας Σιακαλλή ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Μερίμνης, Υπόθεση αρ. 465/2000, 22 Νοεμβρίου, 2001 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση αρ. 465/2000 ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΚΡΟΝΙΔΗ, Δ. Αναφορικά με το Άρθρο 146 του Συντάγματος. Μεταξύ: Μαρίας Σιακαλλή, από τη Λευκωσία Αι τήτριας - και - Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Μερίμνης και Αποκαταστάσεως Εκτοπισθέντων Καθ'ης η αίτηση - - - - - - ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 22 Νοεμβρίου,

1. Για την αιτήτρια: Α. Σ. Αγγελίδης. Για την καθ΄ης η αίτηση: Α. Χριστοφόρου. - - - - - - Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα προσφυγή αφορά στην απόφαση της καθ΄ης η αίτηση που γνωστοποιήθηκε στην αιτήτρια στις 7.2.2000 στη διαδικασία άλλης προφυγής της (της 444/99) με την οποία απερρίφθη το αίτημά της για παραχώρηση σ΄ αυτήν επιπρόσθετης οικονομικής βοήθειας ως πρόσφυγα, όταν μεταβλήθηκαν τα οικογενειακά της δεδομένα αφού εν τω μεταξύ τέλεσε γάμο. Η αιτήτρια είναι εκτοπισμένη από την Αυλώνα. Στις 28/6/89 ενώ ήταν ακόμα ανύπαντρη αποτάθηκε στην Υπηρεσία Μερίμνης και Αποκαταστάσεως Εκτοπισθέντων για να της χορηγηθεί οικονομική βοήθεια προκειμένου να ανεγείρει κατοικία σε ιδιόκτητο οικόπεδο στη Λευκωσία. Η αίτηση της εξετάστηκε από το αρμόδιο όργανο, την Κεντρική Επιτροπή Επιλογής και Κριτηρίων και στις 21/11/89 εγκρίθηκε για το ποσό των £1.575 μόνο. Το ποσό αυτό, το οποίο καλύπτεται με την Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 13.9.1990 (Αρ. Σημειώματος 156/90), εδίδετο σε ανύπανδρες γυναίκες που αιτούντο στεγαστικής βοήθειας, αν προηγουμένως είχαν βοηθηθεί και με τους γονείς τους, πράγμα που συνέβαινε και με την αιτήτρια. Δέκα χρόνια μετά, συγκεκριμένα στις 4/1/99, η αιτήτρια υπέβαλε νέα αίτηση με αίτημα αυτή τη φορά να της παραχωρηθεί συμπληρωματική οικονομική βοήθεια ώστε να επωφεληθεί συνολικά εκείνης που δίδεται στις αντίστοιχες περιπτώσεις παντρεμένων γυναικών, αφού εν τω μεταξύ είχε συνάψει γάμο. Με επιστολή της καθ΄ης η αίτηση ημερομηνίας 19/1/99 η κυρία Σιακαλλή πληροφορήθηκε ότι το εν λόγω αίτημά της δεν μπορεί να εξεταστεί γιατί προς το παρόν δεν καλύπτεται από τα ισχύοντα κριτήρια, επειδή ήδη της παραχωρήθηκε σαν ένα άτομο η ανάλογη βοήθεια και έκτισε σε ιδιόκτητο οικόπεδο. Ακολούθως η αιτήτρια καταχώρησε εναντίον της πιο πάνω απόφασης την προσφυγή 444/99 η οποία αποσύρθηκε στις 11.2.2000 αφού προηγουμένως το αίτημά της τέθηκε ενώπιον της Κεντρικής Επιτροπής Επιλογής και Κριτηρίων για επανεξέταση. Αντικείμενο της προσφυγής αυτής είναι η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής Επιλογής και Κριτηρίων η οποία σε συνεδρία της που πραγματοποιήθηκε στις 20.9.99 απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας. Αυτούσιο το κείμενο της εν λόγω απόφασης έχει ως εξής: "Η Επιτροπή αποφάσισε ακόμη όπως: ............
2. Απορριφθεί το αίτημα της κας Μαρίας Σιακαλλή, Δ.Τ. 564384 για να της παραχωρηθεί επιπρόσθετη οικονομική βοήθεια, γιατί της παραχωρήθηκε το ανάλογο ποσό που δικαιούταν σαν ένα άτομο όταν εγκρίθηκε από την ΚΕΕΚ στις 21.11.
3. Εξάλλου η βοήθεια που δίδεται σύμφωνα με τα ισχύοντα κριτήρια είναι ανάλογη με τη σύνθεση της οικογένειας του αιτητή κατά την έγκρισή του". Στη γραπτή του αγόρευση ο ευπαίδευτος δικηγόρος της αιτήτριας προβάλλει και αναπτύσσει τρεις λόγους οι οποίοι κατά την εισήγησή του οδηγούν στην ακύρωση της επίδικης απόφασης. Ο πρώτος λόγος αφορά την μη ύπαρξη στα παραρτήματα της ένστασης, του πρακτικού της συνεδρίας της Κεντρικής Επιτροπής Επιλογής και Κριτηρίων (Κ.Ε.Ε.Κ.) ημερομηνίας 20.9.99, όπου να περιέχεται η επίδικη απόφαση καθώς και οι επιμέρους λόγοι ή τα κριτήρια βάσει των οποίων οι συμμετέχοντες στην Επιτροπή κατέληξαν σ΄ αυτήν, με αποτέλεσμα ο δικαστικός έλεγχος να καθίσταται ανέφικτος. Σύμφωνα με το δικηγόρο της αιτήτριας, η μη ύπαρξη πρακτικού δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να εξετάσει και διαπιστώσει (α) κατά πόσο η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε από αρμόδιο όργανο, (β) κατά πόσο ήταν νόμιμη ή όχι η σύνθεση του οργάνου που έλαβε την απόφαση, (γ) κατά πόσο υπήρχε ή όχι η απαιτούμενη απαρτία και (δ) κατά πόσο κατά τη συνεδρία παρίσταντο ή όχι αναρμόδια πρόσωπα. Δεν θα συμφωνούσα ότι ο προαναφερόμενος λόγος ακύρωσης ευσταθεί. Το σχετικό πρακτικό της επίδικης απόφασης με όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες περιλαμβάνεται στο διοικητικό φάκελο που κατατέθηκε στο Δικαστήριο και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
4. Φέρει τον αριθμό 106/99, αναγράφονται δε σ΄ αυτό, πέραν του κειμένου της προσβαλλόμενης απόφασης, τα ονόματα των προσώπων που απετέλεσαν τη σύνθεση της Επιτροπής και τα Τμήματα, Γραφεία ή Οργανώσεις που αυτοί εκπροσωπούσαν, η ημερομηνία κατά την οποία αυτή συνήλθε (20.9.99), το όνομα του προσώπου που κρατούσε σημειώσεις κατά τη συνεδρίαση, το θέμα ή τα θέματα που απασχόλησαν την Επιτροπή, καθώς και το περιεχόμενο δύο ακόμη αποφάσεων αυτής που αφορούσαν άλλα πρόσωπα όχι την αιτήτρια. Είμαι της γνώμης ότι η εντύπωση που δίδεται διαβάζοντας το εν λόγω πρακτικό είναι ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε από το καθόλα αρμόδιο όργανο υπό τη νόμιμη σύνθεσή του και με την απαιτούμενη απαρτία. Δεν πρόκειται για ένα έγγραφο χωρίς αριθμό και ημερομηνία στο οποίο είναι γραμμένη μόνο η επίδικη απόφαση χωρίς την παροχή οποιωνδήποτε άλλων στοιχείων ή πληροφοριών. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο ο δικαστικός έλεγχος θα ήταν αδύνατος. Στην προκείμενη υπό εξέταση περίπτωση τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Ο διοικητικός φάκελος κατατέθηκε ως Τεκμήριο κατά την ακροαματική διαδικασία και ο δικηγόρος της αιτήτριας δεν έφερε καμιά ένσταση ούτε προέβη σε οποιαδήποτε επιχειρηματολογία, υιοθετώντας απλώς τη γραπτή του αγόρευση. Κατά συνέπεια δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί οι προηγηθέντες ισχυρισμοί της αιτήτριας. Ο δεύτερος λόγος ακύρωσης που προβάλλεται αφορά την αρχή της ισότητας όπως αυτή καθορίζεται και κατοχυρώνεται με το Άρθρο 28 του Συντάγματος. Είναι εισήγηση του δικηγόρου της αιτήτριας ότι η άρνηση της καθ΄ης η αίτηση να αποδεκτεί το αίτημα, συνιστά παραβίαση της εν λόγω αρχής σύμφωνα με την οποία η διοίκηση κατά την άσκηση της διακριτικής της εξουσίας υποχρεούται σε ίση ή ομοιόμορφη μεταχείριση όλων των πολιτών που τελούν κάτω από τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες. Ούτε με αυτό τον ισχυρισμό θα συμφωνήσω. Οι σχετικές αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου προβλέπουν μεν, τη χορήγηση αυξημένης οικονομικής βοήθειας στις έγγαμες γυναίκες σε σχέση με εκείνη που δίδεται στις άγαμες, δεδομένου όμως του γεγονότος ότι η κυρία Σιακαλλή έλαβε ήδη μία φορά οικονομική βοήθεια ως άγαμη θεωρώ ότι η περίπτωση της διαφοροποιείται από εκείνη των υπολοίπων εγγάμων γυναικών. Δεν τελεί υπό τις ίδιες με αυτές συνθήκες, επομένως σύμφωνα με τη νομολογία δεν υπάρχει παραβίαση της αρχής της ισότητας. Στην υπόθεση Loizos Xydias v. The Republic of Cyprus, through The Minister of Interior and Another