Κυπριανίδης Κώστας ν. Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού
(2001)4 ΑΑΔ 27 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(2001)4 ΑΑΔ 27 19 Ιανουαρίου, 2001 [ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Καθ' ου η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 218/1998) Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ― Προαγωγές ― Συστάσεις του Προϊσταμένου ― Εξεύρεση του ορθού Προϊσταμένου που οφείλει να συστήσει σε σχέση με πλήρωση θέσεων υπαγομένων στα Γραφεία Τουρισμού του Κ.Ο.Τ στο εξωτερικό ― Κανονιστικό πλαίσιο ― Ερμηνεία ― Ακύρωση της επίδικης σύστασης ― Περιστάσεις. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ― Προαγωγές ― Συστάσεις του Προϊσταμένου ― Δεν απαιτείται όπως καταγράφονται στη σύσταση οι πληροφορίες που ο Προϊστάμενος λαμβάνει από τους άμεσα Προϊσταμένους των υποψηφίων ― Είναι περιττή, περαιτέρω, η αναπαραγωγή των στοιχείων των φακέλων από τον Προϊστάμενο κατά τη σύσταση. Ο αιτητής προσέβαλε την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών σε Τουριστικούς Λειτουργούς Α΄. Η επίδικη απόφαση ήταν το προϊόν τέταρτης επανεξέτασης, συνεπεία αλλεπάλληλων ακυρωτικών αποφάσεων και ανέτρεχε στο 1990. Το Ανώτατο Δικαστήριο, μερικώς ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 1. Στα Γραφεία Τουρισμού ανήκουν και θέσεις Τουριστικού Λειτουργού αφού οι θέσεις των Γραφείων Τουρισμού είναι, σύμφωνα με τον Καν. 7
(3)(γ) της Κ.Δ.Π. 829/70, οι ίδιες με εκείνες της Κεντρικής Υπηρεσίας για τρία από τα τέσσερα τμήματα της οποίας προβλέπονται αυτές οι θέσεις. Ο Καν. 7
(3)(γ) απαιτεί για τις Υπηρεσίες Εξωτερικού την ίδια διάρθρωση θέσεων με εκείνη που ο Καν. 6 προβλέπει για την Κεντρική Υπηρεσία. Επομένως, όπως και στην περίπτωση της Κεντρικής Υπηρεσίας έτσι και στην περίπτωση των Υπηρεσιών Εξωτερικού, οι οποίες συνίστανται από τα Γραφεία Τουρισμού, δεν μπορεί παρά να είναι απαραίτητος ο προσδιορισμός συγκεκριμένου Τμήματος με αναφορά στην κάθε θέση. Έτσι το θέλουν οι Κανονισμοί. Το κατά πόσο ανταποκρίνονται στις ανάγκες του Κ.Ο.Τ. δεν μπορεί να απασχολήσει το Δικαστήριο. Άρα για τις δύο θέσεις που κατανεμήθηκαν γενικά στα Γραφεία Τουρισμού χωρίς να κατανεμηθούν σε συγκεκριμένο Τμήμα ή Τμήματα, δεν υπήρξε, εξ αιτίας τούτου, συμμόρφωση με τον τότε Καν. 15
(3)αναφορικά με τη σύσταση. Καθίσταται λοιπόν αναπόφευκτη η ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης, στο μέρος που αφορά τις εν λόγω δύο θέσεις.
- Επίσης παράπονο του αιτητή είναι ότι ο Προϊστάμενος, ο οποίος μόνο για τον κ. Λ. Φυλακτίδη είχε πλήρη προσωπική γνώση, πήρε για τους άλλους υποψηφίους πληροφορίες από προϊσταμένους τους χωρίς να τις καταγράψει με αποτέλεσμα να παραμείνουν άγνωστες οι πηγές του, αποκτώντας έτσι τη δυνατότητα να προωθήσει μια προκατασκευασμένη άποψη. Για την περίπτωση συστάσεων από Προϊσταμένους η νομολογία δεν απαιτεί την καταγραφή των πληροφοριών. Ο αιτητής επίσης παραπονείται ότι δεν έγινε με τη σύσταση ειδική αναφορά στην αξία, στα προσόντα και στην αρχαιότητα του Λ. Φυλακτίδη. Όμως δεν χρειαζόταν αναπαραγωγή του περιεχομένου των φακέλων, από τους οποίους διαπιστώνεται πως ο Λ. Φυλακτίδης έκδηλα υπερείχε.
- Η προσφυγή επιτυγχάνει μερικώς. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται ως προς την προαγωγή των ενδιαφερόμενων προσώπων Όμηρου Ρωσσίδη και Ανδρέα Σακκά, ενώ επικυρώνεται ως προς την προαγωγή του ενδιαφερόμενου προσώπου Λ. Φυλακτίδη. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. Διαταγή ως ανωτέρω. Αναφερόμενες υποθέσεις: Δημητρίου κ.ά. v. Κ.Ο.Τ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 1035, Φιτικίδου κ.ά. v. Κ.Ο.Τ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 2028, Κυπριανίδης κ.ά. v. Κ.Ο.Τ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 2486, Περικλέους κ.ά. v. Κ.Ο.Τ.
(1996)4 Α.Α.Δ. 561, Γρηγορίου v. Α.Η.Κ.
(1998)3 Α.Α.Δ. 728, Γεωργιάδου v. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 2480. Προσφυγή. Προσφυγή από τον αιτητή κατά της προαγωγής, κατόπιν τέταρτης επανεξέτασης, των ιδίων ενδιαφερομένων μερών στη θέση Τουριστικού Λειτουργού Α΄ στον Κ.Ο.Τ. Ε. Μαρκίδου, για τον Αιτητή. Α. Δικηγορόπουλος, για τον Καθ' ου η αίτηση. Καμιά εμφάνιση, για τα Ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Cur. adv. vult. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Με απόφαση του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (στα επόμενα Κ.Ο.Τ.), ημερ. 27 Ιουνίου 1990 και 2 Ιουλίου 1990, προήχθησαν στη θέση Τουριστικού Λειτουργού Α΄ από 16 Ιουλίου 1990 οι Ορέστης Ρωσσίδης, Ανδρέας Σακκάς και Λεύκος Φυλακτίδης. Η απόφαση προσεβλήθη και στις 22 Μαΐου 1991 το Ανώτατο Δικαστήριο την ακύρωσε διότι λήφθηκε από όργανο μη συνταγματικά συγκροτημένο. Με δεύτερη απόφαση του Κ.Ο.Τ., ημερ. 30 Μαΐου 1991, επαναπροήχθησαν τα ίδια πρόσωπα. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση στις 27 Οκτωβρίου 1993 - (βλ. Κυπριανίδης κ.ά. ν. Κ.Ο.Τ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 2486) - διότι οι συστάσεις τις οποίες το Διοικητικό Συμβούλιο έλαβε υπόψη προέρχονταν από τους Προϊσταμένους των υποψηφίων στις κατεχόμενες θέσεις αντί από τον Προϊστάμενο του Τμήματος "εν τω οποίω η κενή θέσις" όπως όριζε ο Καν. 15
(3)των περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (Διάρθρωσις και Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1970, Κ.Δ.Π. 829/
- Το πρόβλημα προέκυψε λόγω της εξ αρχής εντύπωσης του Κ.Ο.Τ. πως μπορούσε να προχωρήσει στην πλήρωση των θέσεων ως κενών θέσεων στον Οργανισμό γενικά, χωρίς προηγουμένως να τις κατανείμει στην υπηρεσία βάσει των Καν. 5, 6 και
- Το Δικαστήριο επίσης υπέδειξε ότι ακόμα και αν είχε τηρηθεί η πρόνοια στον Καν. 15
(3), οι συστάσεις δεν θα ήταν νόμιμες αφού επρόκειτο για εκείνες που δόθηκαν σε αντισυνταγματικά συγκροτημένο όργανο κατά την πρώτη εξέταση. Με τρίτη απόφαση, ημερ. 22 Δεκεμβρίου 1993, ο Κ.Ο.Τ. επαναπροήγαγε τα ίδια πρόσωπα. Το Ανώτατο Δικαστήριο την ακύρωσε στις 30 Ιουνίου 1997 διότι και αυτή τη φορά δεν κατανεμήθηκαν προηγουμένως οι θέσεις ώστε να καλούνταν οι αντίστοιχοι Προϊστάμενοι να προβούν σε συστάσεις· οι οποίες εν προκειμένω δόθηκαν από τη Γενική Διευθύντρια. Ακολούθησε, στις 8 Ιανουαρίου 1998, η τέταρτη απόφαση, η νυν προσβαλλόμενη. Σε αυτή την περίπτωση, προτού το Διοικητικό Συμβούλιο προχωρήσει στην πλήρωση των θέσεων, υπήγαγε τις δύο σε Γραφεία του Εξωτερικού και την τρίτη στο Τμήμα Παροχής Τουριστικών Υπηρεσιών. Τέθηκαν με την προσφυγή διάφορα νομικά σημεία προς εξέταση. Με τη γραπτή αγόρευση της συνηγόρου του αιτητή αυτά προωθήθηκαν με αναφορά σε τρία βασικά ζητήματα: πρώτο το κατά πόσο ήταν, βάσει των Κανονισμών, νόμιμη η κατανομή των θέσεων· δεύτερο, το κατά πόσο οι συστάσεις ήταν χωρίς πλημμέλεια αιτιολογημένες· και, τρίτο, το κατά πόσο το Διοικητικό Συμβούλιο αιτιολόγησε την επιλογή των ενδιαφερομένων προσώπων. Ως προς το πρώτο ζήτημα, προβλήθηκε ότι η κατανομή των θέσεων έγινε λανθασμένα. Σύμφωνα με τον αιτητή, οι Κανονισμοί επέβαλλαν την κατανομή της κάθε κενής θέσης σε κάποιο από τα εκεί προσδιορισθέντα Τμήματα. Εν προκειμένω, μόνο η μια κατανεμήθηκε σε Τμήμα - στο Τμήμα Παροχής Τουριστικών Υπηρεσιών - ενώ οι άλλες δύο κατανεμήθηκαν γενικά σε Γραφεία Τουρισμού, τα οποία, ας σημειωθεί, αποτελούν μέρος των Υπηρεσιών Εξωτερικού. Επιπλέον, ανεξάρτητα από αυτό, σύμφωνα με τον αιτητή η εν λόγω κατανομή παραβίαζε το δεδικασμένο που δημιούργησε η τελευταία δικαστική απόφαση, ημερ. 30 Ιουνίου 1997, στην προσφυγή 170/97. Προβλέπεται στους Καν. 6 και 7 (στην έκταση που εδώ ενδιαφέρει) ότι: "6. Η Κεντρική Υπηρεσία και αι θέσεις αυτής διαρθρούνται ως ακολούθως: (α) ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ: Γενικός Διευθυντής (β) ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΤΜΗΜΑ: Διοικητικοί Λειτουργοί Λογιστικοί Λειτουργοί Γραφείς Στενοδακτυλογράφοι Δακτυλογράφοι Τηλεφωνήτρια Κλητήρες (γ) 1ον ΤΜΗΜΑ:ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ: Τουριστικοί Λειτουργοί Οικονομολόγος (δ) 2ον ΤΜΗΜΑ: ΠΡΟΒΟΛΗΣ: Τουριστικοί Λειτουργοί (ε) 3ον ΤΜΗΜΑ: ΠΑΡΟΧΗΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ: Τουριστικοί Λειτουργοί Τεχνικοί Λειτουργοί Λειτουργοί Επιθεωρήσεως. 7. -
(1)Αι Περιφερειακαί Υπηρεσίαι διακρίνονται εις Υπηρεσίας Εσωτερικού και εις Υπηρεσίας Εξωτερικού.
(2)..............................................................................................
(3)............................................................................................. (γ) Αι θέσεις των Γραφείων Τουρισμού είναι οίαι και της Κεντρικής Υπηρεσίας." Η σημασία κατανομής των θέσεων στην παρούσα υπόθεση προέκυπτε από την κατά τον ουσιώδη χρόνο πρόνοια στον Καν. 15
(3)- η οποία αργότερα τροποποιήθηκε με την Κ.Δ.Π. 184/95 - ότι: "Κατά την προαγωγή λαμβάνονται δεόντως υπόψιν αι περί των υποψηφίων συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος εν τω οποίω η Κενή Θέσις." Επομένως, το ποιός θα προέβαινε σε συστάσεις για την κάθε θέση εξαρτάτο από το πού ανήκε η θέση. Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρόπο που έγινε η κατανομή, σε συστάσεις προέβη ο Προϊστάμενος του Τμήματος Παροχής Τουριστικών Υπηρεσιών για τη μια θέση που υπήχθη σε εκείνο το Τμήμα· και η Γενική Διευθύντρια για τις θέσεις των Γραφείων Τουρισμού, προφανώς κατ' ακολουθίαν του Καν. 2 σύμφωνα με τον οποίο "Προϊστάμενος σημαίνει τον υπεύθυνον λειτουργόν Τμήματος και ελλείψει ή απουσία τούτου του Γενικού Διευθυντή". Στη Δημητρίου κ.ά. ν. Κ.Ο.Τ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 1035, ο Νικήτας Δ. υπέδειξε πως χρειάζεται, πριν από την υποβολή συστάσεων, η υπαγωγή της θέσης "σε ιδιαίτερο τμήμα". Με αυτή την άποψη συμφώνησε ο Πογιατζής Δ. στη Φιτικίδου κ.ά. ν. Κ.Ο.Τ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 2028, και ο Κωνσταντινίδης Δ. στην Κυπριανίδης κ.ά. ν. Κ.Ο.Τ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 2486 που ήταν η δεύτερη ακυρωτική για τις θέσεις που αφορά η παρούσα υπόθεση. Έπειτα όμως, στην Περικλέους κ.ά. ν. Κ.Ο.Τ.
(1996)4 Α.Α.Δ. 561, όπου ο ένας από τους αιτούντες ήταν ο νυν αιτητής Κ. Κυπριανίδης αλλά αφορούσε άλλη διαδικασία για πλήρωση θέσεων, φαίνεται να θεωρήθηκε ότι για θέσεις σε Γραφείο του Οργανισμού στο εξωτερικό δεν χρειαζόταν η υπαγωγή τους σε ορισμένο τμήμα, αλλά δεν απασχόλησε συγκεκριμένα για να κριθεί το κατά πόσο νόμιμα η Γενική Διευθύντρια υπέβαλε συστάσεις. Η άποψη του Κ.Ο.Τ. σε αυτό το ζήτημα, όπως τη διατύπωσε ο συνήγορος του, είναι ότι: "
(2)Ο Κανονισμός 6 αναφέρεται στην Διάρθρωση της Κεντρικής Υπηρεσίας αλλά δεν ορίζει ότι οι θέσεις Τουριστικών Λειτουργών ανήκουν υποχρεωτικά σε ένα από τα 3 τμήματα της Κεντρικής Υπηρεσίας του Οργανισμού.
(3)Ούτε δικαιολογείται το συμπέρασμα ότι θέσεις Τουριστικού Λειτουργού δεν μπορεί να ανήκουν στα Γραφεία Τουρισμού, με βάση τον Κανονισμό 7 αφού οι θέσεις στα Γραφεία Τουρισμού είναι οιαι (οι ίδιες όπως) και της Κεντρικής Υπηρεσίας. Και αυτό βεβαιώνεται και από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης που προβλέπει τοποθέτηση Τουριστικού Λειτουργού σε Γραφείο Τουρισμού του Οργανισμού στο εξωτερικό." Στα Γραφεία Τουρισμού ανήκουν βέβαια και θέσεις Τουριστικού Λειτουργού αφού οι θέσεις των Γραφείων Τουρισμού είναι, σύμφωνα με τον Καν. 7
(3)(γ), οι ίδιες με εκείνες της Κεντρικής Υπηρεσίας για τρία από τα τέσσερα τμήματα της οποίας προβλέπονται αυτές οι θέσεις. Ο Καν. 7
(3)(γ) απαιτεί για τις Υπηρεσίες Εξωτερικού την ίδια διάρθρωση θέσεων με εκείνη που ο Καν. 6 προβλέπει για την Κεντρική Υπηρεσία. Επομένως, όπως και στην περίπτωση της Κεντρικής Υπηρεσίας έτσι και στην περίπτωση των Υπηρεσιών Εξωτερικού, οι οποίες συνίστανται από τα Γραφεία Τουρισμού, δεν μπορεί παρά να είναι απαραίτητος ο προσδιορισμός συγκεκριμένου Τμήματος με αναφορά στην κάθε θέση. Έτσι το θέλουν οι Κανονισμοί. Το κατά πόσο ανταποκρίνονται στις ανάγκες του Κ.Ο.Τ. δεν μπορεί να απασχολήσει το Δικαστήριο. Καταλήγω ότι για τις δύο θέσεις που κατανεμήθηκαν γενικά στα Γραφεία Τουρισμού χωρίς να κατανεμηθούν σε συγκεκριμένο Τμήμα ή Τμήματα, δεν υπήρξε, εξ αιτίας τούτου, συμμόρφωση με τον τότε Καν. 15
(3)αναφορικά με τη σύσταση. Καθίσταται λοιπόν αναπόφευκτη η ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης στο μέρος που αφορά τις εν λόγω δύο θέσεις. Απομένουν προς εξέταση τα όσα τέθηκαν αναφορικά με την επιλογή του ενδιαφερομένου προσώπου Λ. Φυλακτίδη στη μια θέση που υπήχθη σε συγκεκριμένο Τμήμα, ήτοι στο Τμήμα Παροχής Τουριστικών Υπηρεσιών. Πρώτο είναι το κατά πόσο η σύσταση του Προϊσταμένου του Τμήματος ήταν ή όχι αιτιολογημένη. Την παραθέτω: "Από τους 10 υποψηφίους ο μόνος που εργάστηκε στο Τμήμα μου είναι ο κ. Λεύκος Φυλακτίδης. Ο κ. Φυλακτίδης τοποθετήθηκε στο Τμήμα Παροχής Τουριστικών Υπηρεσιών από τις 4.8.1980 όταν πρωτοδιορίστηκε στον Οργανισμό και ως εκ τούτου τον γνωρίζω πολύ καλά. Γνωρίζω βέβαια όλους τους άλλους υποψηφίους αφού είναι όλοι συνάδελφοι, από υπηρεσιακές επαφές και συσκέψεις, από αλληλογραφία και εκθέσεις και από πληροφορίες από προϊσταμένους τους. Σ΄ ότι αφορά τα ακαδημαϊκά προσόντα του καθενός ενημερώθηκα από τους προσωπικούς φακέλλους των υποψηφίων. Έχοντας υπόψη τις ευθύνες και απαιτήσεις της θέσης όπως αυτές καθορίζονται στο Σχέδιο Υπηρεσίας καθώς και τα αναμενόμενα από το πρόσωπο που θα προαχθεί και θα τοποθετηθεί στη θέση του Τουριστικού Λειτουργού Α΄ στο Τμήμα Παροχής Τουριστικών Υπηρεσιών κρίνω ότι ο καταλληλότερος για προαγωγή στη θέση αυτή στο Τμήμα μου, είναι ο κ. Φυλακτίδης τον οποίο και συστήνω ανεπιφύλακτα. Ο κ. Φυλακτίδης κατέχει τα προσόντα, την πείρα και τις εξειδικευμένες γνώσεις που απαιτούνται για διεκπεραίωση των εργασιών που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του Τμήματος μου." Το βασικό παράπονο του αιτητή είναι ότι ο Προϊστάμενος, ο οποίος μόνο για τον κ. Λ. Φυλακτίδη είχε πλήρη προσωπική γνώση, πήρε για τους άλλους υποψηφίους πληροφορίες από προϊσταμένους τους χωρίς να τις καταγράψει με αποτέλεσμα να παραμείνουν άγνωστες οι πηγές του, αποκτώντας έτσι τη δυνατότητα να προωθήσει μια προκατασκευασμένη άποψη. Έγινε επ' αυτού παραπομπή στη Γρηγορίου ν. Α.Η.Κ.
(1998)3 Α.Α.Δ. 728, προφανώς λόγω παρερμηνείας της. Δεν είχε τεθεί εκεί υπό έλεγχο η σύσταση του Διευθυντή. Εκείνο που είχε απασχολήσει ήταν το ότι τα ίδια τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου χρησιμοποίησαν τις προσωπικές τους γνώσεις για διαμόρφωση κρίσης σχετικά με την αξία των υποψηφίων. Υποδείχθηκε από την Ολομέλεια ότι θα έπρεπε να είχαν καταγραφεί τα διάφορα στοιχεία ώστε να παρεχόταν δυνατότητα δικαστικού ελέγχου. Για την περίπτωση συστάσεων από Προϊσταμένους η νομολογία δεν απαιτεί την καταγραφή των πληροφοριών: βλ. την απόφαση της Ολομέλειας στην Γεωργιάδου ν. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 2480. Ο αιτητής επίσης παραπονείται ότι δεν έγινε με τη σύσταση ειδική αναφορά στην αξία, στα προσόντα και στην αρχαιότητα του Λ. Φυλακτίδη. Είναι νομίζω αρκετό να πω ότι δεν χρειαζόταν αναπαραγωγή του περιεχομένου των φακέλων, από τους οποίους διαπιστώνεται πως ο Λ. Φυλακτίδης έκδηλα υπερείχε. Ως προς το τελευταίο ζήτημα, που είναι το κατά πόσο το Διοικητικό Συμβούλιο ερεύνησε επαρκώς και αιτιολόγησε την απόφασή του σχετικά με την πλήρωση της θέσης στο Τμήμα Παροχής Τουριστικών Υπηρεσιών δεν διακρίνω ο,τιδήποτε που να δικαιολογεί συζήτηση. Η προσφυγή σε σχέση με το ενδιαφερόμενο πρόσωπο Λ. Φυλακτίδη δεν μπορεί λοιπόν να επιτύχει. Η προσφυγή επιτυγχάνει μερικώς. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται ως προς την προαγωγή των ενδιαφερόμενων προσώπων Ορέστη Ρωσσίδη και Ανδρέα Σακκά, ενώ επικυρώνεται ως προς την προαγωγή του ενδιαφερόμενου προσώπου Λ. Φυλακτίδη. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. Διαταγή ως ανωτέρω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο