Χαράλαμπου Νικόλα Θεοδώρου ν. Επάρχου Πάφου κ.α., Υπόθεση αρ. 1231/99, 6 Μαρτίου, 2002 Χαράλαμπου Νικόλα Θεοδώρου ν. Επάρχου Πάφου κ.α., Υπόθεση αρ. 1231/99, 6 Μαρτίου, 2002 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση αρ. 1231/99 ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. ΝΙΚΗΤΑ, Δ Μεταξύ - Χαράλαμπου Νικόλα Θεοδώρου Αιτητή - και -
- Επάρχου Πάφου
- Κοινοτικού Συμβουλίου Κοίλης Καθών η αίτηση ----------------------- Ημερομηνία: 6 Μαρτίου, 2002 Για τον αιτητή: Ε. Κορακίδης Για τους καθών η αίτηση: Δ. Καλλίγερος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας --------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Παραθέτω το αίτημα της προσφυγής που, όπως είναι διατυπωμένο, φανερώνει άμεσα και τη φύση της διαφοράς: "Α. Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται η απόφαση των καθ' ών η αίτηση ημερομηνίας 16/7/99 με την οποία επέβαλαν τους όρους που επισυνάπτονται στην άδεια οικοδομής (Αρ. Φακ. Β499/96) ημερομηνίας 16/7/99 σαν άκυρη και στερούμενη οποιουδήποτε αποτελέσματος." Ο αιτητής είναι ιδιοκτήτης του τεμαχίου γης αρ. 402 του Φ/Σχ. 45/19 στο χωριό Κοίλη. Γειτνιάζει με τον ποταμό Μαυροκόλυμπο σε τμήμα του, όπου το τοπίο αποτελεί φυσικό μνημείο. Γιαυτό και το κτήμα, που κείται εκτός των περιοχών υδατοπρομήθειας και ανάπτυξης, περιλήφθηκε στη ζώνη Ζ3, η οποία αποτελεί ζώνη προστασίας του περιβάλλοντος. Ο συντελεστής δόμησης, καθώς και το ποσοστό κάλυψης, είναι περιορισμένος. Αποτελεί μέρος του τοπίου ένας μικρός καταρράκτης, που υδροδοτεί φυσική λίμνη από τα νερά του ποταμού (δεν έχουμε ακριβέστερη περιγραφή). Ο αιτητής διεκδικούσε το μέρος αυτό ως τμήμα της παραπάνω ιδιοκτησίας του. Όμως στο τέλος της ημέρας διευκρινίστηκε (είχε προηγηθεί κτηματολογική έρευνα) ότι ο αιτητής δεν επιμένει στην αξίωση του. Ο δικηγόρος του ανέφερε σχετικά "..........φαίνεται ότι μετά την οριοθέτηση το μέρος που εμείς διεκδικούμε ανήκει στη Δημοκρατία και εγκαταλείπουμε αυτό το λόγο". Η αναφορά σχετίζεται με το επιχείρημα για στέρηση ιδιοκτησίας χωρίς απαλλοτρίωση κατά παράβαση του άρθρ. 23 του Συντάγματος, που εγκαταλείφθηκε και γιαυτό δε θα με απασχολήσει άλλο. Από το κτήμα, που έχει και δική του πηγή νερού, περνά πέτρινο αυλάκι, που διοχετεύει νερό του ποταμού στον παλιό νερόμυλο που αποτελεί μέρος της ιδιοκτησίας του αιτητή. Ο αιτητής ονομάζει την περιοχή "Λουτρά του Άδωνη". Τούτο όμως, κατά το Τμήμα Αρχαιοτήτων και τον Κ.Ο.Τ., δεν υποστηρίζεται επιστημονικά. Ο ίδιος διαφημίζει, σε ντόπιους και ξένους, τις φυσικές καλλονές του τοπίου και εισπράττει δικαιώματα εισόδου από επισκέπτες. Προφανώς για να αξιοποιηθεί καλύτερα η επιχείρηση, που καλά ή κακά δημιούργησε εκεί, η οποία αφορά την εκμετάλλευση του φυσικού αυτού θησαυρού, αποτάθηκε για πολεοδομική άδεια για την ανέγερση νέας ισόγειας κατοικίας και για την αναστήλωση του παλιού νερόμυλου. Δεν του δόθηκε. Όμως στη συνέχεια στις 25/10/96, Υπουργική Επιτροπή χορήγησε, κατά παρέκκλιση των προνοιών του τοπικού σχεδίου και υπό όρους, την άδεια, που αφορούσε μόνο την ανέγερση κατοικίας. Ο αιτητής διαφώνησε με τους όρους αυτούς. Τους αμφισβήτησε με ιεραρχική προσφυγή, αλλά δεν έγινε δεκτή. Ο αιτητής προώθησε τότε το αίτημα του με την προσφυγή αρ. 690/98, που εξεδίκασε ο Κρονίδης Δ. Δεν χρειάζεται να επεκταθώ στις λεπτομέρειες που αφορούν τους όρους της πολεοδομικής άδειας που πρόσβαλε ο αιτητής. Μπορώ όμως να δώσω μια ιδέα για το περιεχόμενο τους. Αναφέρονται στην εκχώρηση μέρους του τεμαχίου για τη δημιουργία δημόσιας πλατείας και χώρου πρασίνου, εγγραφή δικαιώματος διαβάσεως υπέρ του κοινού και τη διαμόρφωση άλλης διάβασης σε τρόπο ώστε να είναι βατή από οχήματα. Επίσης τέθηκε όρος να γίνει χωροταξικό σχέδιο, μετά τις παραχωρήσεις που ζητήθηκαν, που να δείχνει την ακριβή θέση της οικοδομής. Πρέπει να λεχθεί ότι ο αιτητής ζήτησε και οικοδομική άδεια με βάση τις διατάξεις του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.
- Υπέβαλε δε για το σκοπό αυτό σχετική αίτηση στον Έπαρχο Πάφου (καθού η αίτηση 2) από 13/12/96, την οποία συνόδευσε με την παραπάνω πολεοδομική άδεια, αρχιτεκτονικά σχέδια και άλλα έγγραφα. Η άδεια εκδόθηκε, αλλά υπό τους ιδίους όρους που έθεσε η Πολεοδομική Αρχή. Επίσης τέθηκαν υγειονομικοί όροι (παράρτημα Β) και ενσωματώθηκαν όροι του Τμήματος Δασών (παράρτημα Γ) και της Ηλεκτρομηχανολογικής Υπηρεσίας (παράρτημα Δ). Ο Κρονίδης Δ., για τους λόγους που εξηγεί, ακύρωσε την πολεοδομική άδεια στο σύνολο της: βλ. προσφ. αρ. 690/98 Χαράλαμπος Νικόλα Θεοδώρου ν. Επάρχου Πάφου κ.α. ημερ. 29/3/
- Κατέληξε με τα εξής: "Μελετώντας τις λεπτομέρειες της υπόθεσης και την παραχωρηθείσα άδεια οικοδομής κατά παρέκκλιση, είμαι της γνώμης ότι οι επίδικοι όροι δεν μπορεί να διαχωρισθούν από το σύνολο. Η προσβολή της συνεπάγεται αναπόφευκτα και προσβολή του συνόλου της απόφασης της αρμοδίας αρχής για την έκδοση άδειας. Επομένως ολόκληρη η απόφαση της αρμοδίας αρχής πρέπει να ακυρωθεί." Η απόφαση αναφέρεται σε άδεια οικοδομής. Το λάθος όμως πρέπει να οφείλεται σε αβλεψία. Το αντικείμενο της προσφυγής ήταν η πολεοδομική άδεια, όπως προκύπτει αβίαστα από το περιεχόμενο της απόφασης. Είναι αξιοσημείωτο ότι δεν εφεσιβλήθηκε. Έχω μια παρατήρηση που αφορά το δικόγραφο της ένστασης. Είναι αντιγραφή της έκθεσης της διοίκησης προς τη Νομική Υπηρεσία. Δυνατό να μην υπήρχε αντίρρηση σ' αυτό αν με την τυφλή αντιγραφή δεν περνούσε στην ένσταση υλικό αχρείαστο. Καταγράφονται, για παράδειγμα, τα ονόματα και τα τηλέφωνα των υπαλλήλων που χειρίστηκαν την υπόθεση. Κάποιος έλεγχος δε βλάπτει. Ο δικηγόρος του αιτητή εγκατέλειψε όλους τους λόγους ακύρωσης που πρόβαλε, πλην ενός: ότι εξετάζοντας την αίτηση για άδεια οι καθών δεν άσκησαν κυριαρχικά την εξουσία που τους παρέχει ο νόμος. Επισύναψαν στην άδεια ένα συνονθύλευμα παραρτημάτων, από άλλες υπηρεσίες, που δεν έχουν αρμοδιότητα στο ζήτημα. Ο κ. Καλλίγερος διατύπωσε στην αγόρευση του προδικαστική ένσταση για έλλειψη έννομου συμφέροντος του αιτητή να προσφύγει, αφού διαπιστώθηκε ότι ουσιαστικό τμήμα του κτήματος δεν του ανήκει. Αυτό φαίνεται να παραδέχεται και ο κ. Κορακίδης. Όμως το γεγονός με προβληματίζει διαφορετικά. Η οικοδομική άδεια μπορεί να είναι εξυπαρχής άκυρη γιατί φαίνεται να εκδόθηκε κατά παράβαση του καν. 5
(1)(α) των περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Κανονισμών του 1946, όπως έχουν τροποποιηθεί. Η σχετική αίτηση δεν υπογράφεται από όλους τους ιδιοκτήτες. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των διατάξεων αυτών. Όμως η υπόθεση δε συζητήθηκε από αυτή τη σκοπιά ούτε έχω τα απαραίτητα συγκεκριμένα στοιχεία για να καταλήξω σε βέβαιο συμπέρασμα. Είναι όμως βέβαιο ότι η προσφυγή πρέπει να γίνει δεκτή και να ακυρωθεί συνολικά η οικοδομική άδεια γιατί ήδη ακυρώθηκε η πολεοδομική άδεια που αποτελεί sine qua non για την έκδοση οικοδομικής άδειας. Στην υπόθεση αρ. 1131/91 Παναγιώτη Πέτρου Ζαντή ν. Επάρχου Λευκωσίας ημερ. 23/12/92 τονίζεται ακριβώς αυτό. Λέχθηκε από τον Πική, Δ όπως ήταν τότε, ότι: "Η πολεοδομική άδεια αποτελεί το θεμέλιο, την προϋπόθεση για την υποβολή αίτησης για την παροχή άδειας οικοδομής. Χωρίς το θεμέλιο αυτό δεν παρέχεται εξουσία στην αρμόδια, βάσει του Κεφ. 96, αρχή να εξετάσει τη δυνατότητα παροχής άδειας οικοδομής. Ο κάτοχος πολεοδομικής άδειας ο οποίος απευθύνεται για άδεια οικοδομής, δεσμεύεται εκ προοιμίου από αυτή εφόσο αυτό τούτο το δικαίωμα του για ανάπτυξη στοιχειοθετείται από τους όρους της. Η άδεια οικοδομής ορθά χαρακτηρίζεται ως άδεια για την εκτέλεση των εγκριθέντων με την πολεοδομική άδεια έργων. Η εξουσία της αρμόδιας αρχής περιορίζεται ουσιαστικά στον καθορισμό των όρων της εκτέλεσης." Η υπόθεση ακολουθήθηκε στην προσφ. αρ. 997/96 Αρίστη Κορακίδου- Μακρίδου ν. Δήμου Πάφου ημερ. 2/4/99 και στις συνεκδικαζόμενες προσφυγές αρ. 695/00 και 934/00 Αντωνιάδου κ.α. ν. Δήμου Λευκωσίας ημερ. 22/1/02. Η επίδικη πράξη ακυρώνεται συνεπώς στην ολότητα της. Δεν εκδίδεται διάταγμα για έξοδα. Σ. Νικήτας, Δ. /ΚΑΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο