Δημήτρη Ξενοφώντος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού 'Αμυνας, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1080/2001., 17 Σεπτεμβρίου, 2002 Δημήτρη Ξενοφώντος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού 'Αμυνας, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1080/2001., 17 Σεπτεμβρίου, 2002 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1080/
- ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. ΚΑΛΛΗ, Δ. Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος. Μεταξύ: Δημήτρη Ξενοφώντος, Αιτητή και Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπουργού 'Αμυνας, Καθ΄ ων η αίτηση. __________________ 17 Σεπτεμβρίου,
- Για τους αιτητές: Σ. Οικονομίδης. Για τους καθ΄ ων η αίτηση: Α. Χριστοφόρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α' εκ μέρους του Γ-Ε. __________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα προσφυγή ο αιτητής επιδιώκει την ακύρωση της απόφασης του Υπουργού 'Αμυνας (ο Υπουργός), ημερ. 22.11.2001, με την οποία τερμάτισε την απασχόληση του ως Εθελοντή Πενταετούς Υποχρεώσεως στο Στρατό της Δημοκρατίας αναδρομικά από 1.1.
- Τα πραγματικά περιστατικά τα οποία περιβάλλουν την προσφυγή: Ο αιτητής ήταν Εθελοντής Πενταετούς Υποχρεώσεως (ΕΠΥ) της Αεροπορίας του Στρατού της Δημοκρατίας. Υπηρετούσε με απόσπαση στην Εθνική Φρουρά. Προσλήφθηκε στο Στρατό ως ΕΠΥ, με σύμβαση απασχόλησης διάρκειας πέντε ετών από 21.3.1998 μέχρι 20.3.
- Με επιστολή του ημερ. 14.4.2000 ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου 'Αμυνας πληροφόρησε τον αιτητή ότι ο Υπουργός 'Αμυνας προτίθεται να προβεί στον τερματισμό της σύμβασης απασχόλησης του λόγω μειωμένης απόδοσης. Ταυτόχρονα τον κάλεσε να υποβάλει γραπτώς μέχρι τις 13 Μαϊου 2000 οποιεσδήποτε παραστάσεις εναντίον του τερματισμού της απασχόλησης του. Ο αιτητής υπέβαλε τις παραστάσεις του με επιστολή του ημερ. 3.5.
- Απολογήθηκε και ζήτησε όπως του δοθεί εξάμηνη δοκιμαστική περίοδος για να αποδείξει ότι έχει μετανοήσει «και συμμορφωθεί πλήρως με τους Κανονισμούς και Διατάξεις της Εθνικής Φρουράς». Την υποβολή των παραστάσεων του αιτητή ακολούθησε απόφαση του Υπουργού 'Αμυνας - ημερ. 5.7.2000 - «σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού 49 των περί ΕΠΥ ισχύοντων Κανονισμών» με την οποία τερμάτισε την απασχόληση του αιτητή ως ΕΠΥ, λόγω μειωμένης απόδοσης, από 20.7.2000 (βλ. επιστολή του Γενικού Διευθυντή Υπουργείου 'Αμυνας ημερ. 7.7.2000). Ο αιτητής αντέδρασε με επιστολή του προς τον Υπουργό 'Αμυνας ημερ. 19.7.
- Ζήτησε «όπως το όλο θέμα αντικρυσθεί με επιείκεια» και υποσχέθηκε «ότι στο μέλλον θα είναι υπόδειγμα καλού στρατιώτη». Με απόφαση η οποία είναι καταγραμμένη στο τέλος της επιστολής του αιτητή ο Υπουργός ανακάλεσε τον τερματισμό της απασχόλησης του αιτητή. Παραθέτω την απόφαση: «Αφού μελέτησα τα πιο πάνω και τον σχετικό φάκελο της υπόθεσης, ανακαλώ την απόφαση μου ημερ. 5.7.2000 και αποφασίζω όπως ο ΕΠΥ Δημήτρης Ξενοφώντος παραμείνει στην Ε.Φ. για περίοδο ακόμα έξη
(6)μηνών στο τέλος της οποίας να υποβληθεί σχετική έκθεση από το ΓΕΕΦ για απόφαση οριστικής παραμονής του ή όχι στην Ε.Φ.» Η πιο πάνω απόφαση κοινοποιήθηκε στη μονάδα του αιτητή με έγγραφο του ΓΕΕΦ ημερ. 29.7.2000 και γνωστοποιήθηκε στον αιτητή στις 3.8.2000. Επίσης με το πιο πάνω έγγραφο ημερ. 29.7.2000 η μονάδα του αιτητή πληροφορήθηκε ότι αποφασίσθηκε: (α) η αναστολή του τερματισμού της απασχόλησης του αιτητή, (β) η χορήγηση εξάμηνης παράτασης της υπηρεσίας του για βελτίωση της απόδοσης και συμπεριφοράς του, (γ) ανά τρίμηνο η Μονάδα να ενημερώνει γραπτώς το ΓΕΕΦ σχετικά με την απόδοση του αιτητή, (δ) σε περίπτωση που, κατά το διάστημα των έξι
(6)μηνών ή και στο μέλλον η απόδοση και συμπεριφορά του είναι τέτοια, ώστε να μην δικαιολογείται η συνέχιση της απασχόλησης του, το ΓΕΕΦ, θα ενεργήσει για την οριστική απόλυση του. Με επιστολή του ημερ. 19.11.2000 προς το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου 'Αμυνας το ΓΕΕΦ τον πληροφόρησε «ότι η απόδοση και συμπεριφορά του αιτητή δεν έχει παρουσιάσει καμιά βελτίωση κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της εξάμηνης περιόδου δοκιμασίας στην οποία τέθηκε». Η επιστολή κατέληγε με την εισήγηση του ΓΕΕΦ για άμεση αποδέσμευση του αιτητή από τις τάξεις του Στρατού της Δημοκρατίας «διότι θεωρεί ότι αφού μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιάσει καμιά βελτίωση, παρά τις προτροπές και νουθεσίες της Μονάδας του, είναι αμφίβολο αν θα το πράξει τους επόμενους τρεις μήνες της δοκιμαστικής περιόδου, η δε παραμονή του, αποτελεί κακό παράδειγμα για τους υπόλοιπους». Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω επιστολής ο Υπουργός τερμάτισε την απασχόληση του από την 1.1.
- Οι λόγοι του τερματισμού φαίνονται σε επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου 'Αμυνας προς το αιτητή ημερ. 21.12.
- Στην επιστολή εκείνη παρατηρείται ότι «παρόλο που δόθηκε ευκαιρία στον αιτητή για βελτίωση της απόδοσης του δεν το έπραξε». Η επιστολή συνεχίζει ως εξής: «Ο Υπουργός 'Αμυνας, αφού έλαβε υπόψη τα πιο πάνω, αποφάσισε, σύμφωνα με τις διατάξεις του Καν. 49 των περί ΕΠΥ Ισχύοντων Κανονισμών, τον τερματισμό της απασχόλησης σας ως ΕΠΥ, λόγω μειωμένης απόδοσης.» Εναντίον της πιο πάνω απόφασης ο αιτητής καταχώρησε στο Ανώτατο Δικαστήριο την προσφυγή με αρ. 57/
- Σε σχέση με την πιο πάνω προσφυγή η Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας διαβίβασε την πιο κάτω γνωμάτευση προς το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου 'Αμυνας: «Αναφέρομαι στην πιο πάνω προσφυγή και σας πληροφορώ τα πιο κάτω: Μετά από σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τελευταία την απόφαση στην προσφυγή 1386/2000 Γεώργιος Τσακελίδης ν. Δημοκρατίας ημερ. 11.6.2001 έχω την άποψη ότι η προσβαλλόμενη πράξη θα πρέπει να ανακληθεί.
- Η συμπεριφορά του αιτητή σαφώς συναρτάται με την απόδοσή του όμως αυτή θα πρέπει να καταγράφεται στην αξιολόγηση από τον προϊστάμενο του. Ο Υπουργός 'Αμυνας μπορεί να επανεξετάσει την απόφασή του διαφοροποιώντας την αιτιολόγησή της.
- Παρακαλώ οποιαδήποτε απόφαση σας να κοινοποιηθεί τόσο στον αιτητή όσο και σε μένα το συντομότερο δυνατό αφού η υπόθεση είναι ορισμένη για διευκρινίσεις στις 17.10.
- Ενόψει των ανωτέρω σας επιστρέφεται ο Διοικητικός φάκελος.» Ενώ η προσφυγή 57/2001 βρισκόταν στο στάδιο των διευκρινίσεων ο Υπουργός με απόφαση του ημερ. 22.11.2001 ανακάλεσε την απόφαση, αντικείμενο της προσφυγής, και ταυτόχρονα τερμάτισε εκ νέου την απασχόληση του αιτητή αναδρομικά από την 1.1.
- Παραθέτω την απόφαση ημερ. 22.11.2001: «ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά από γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας με αρ. Φακ. Γ.Ε./Υποθ./Αρ. 57/2001 και ημερ. 10-10-2001, η απόφασή μου με ημερ. 11-12-2000 ανακαλείται.
- Κατά την επανεξέταση της, διεπίστωσα ότι ο ΕΠΥ Ξενοφώντος Δημήτρης του Χρήστου (Ε.Π.Υ. 1018) έχει στην έκθεση ικανότητας που συντάχθηκε γι' αυτόν από τον άμεσα προϊστάμενο του για την περίοδο από 1-1-2000 μέχρι 3-8-2000 την ακόλουθη βαθμολογία: α. Στο επιμέρους προσόν των σωματικών προσόντων, 'γενική κατάσταση υγείας': τέσσερα
(4). β. Στα επιμέρους προσόντα του προσόντος της πειθαρχίας, (ι) 'Ακριβής εκτέλεση των διατασσομένων: τέσσερα
(4)(ιι) 'Τήρηση του νόμου και της τάξης': τέσσερα
(4).
- Οι πιο πάνω βαθμολογίες συνιστούν μειωμένη απόδοση σύμφωνα με την παράγραφο 1(ζ) του Καν. 49 των περί Εθελοντών Πενταετούς Υποχρέωσης του Στρατού της Δημοκρατίας Κανονισμών του 1995 μέχρι 1999 και έτσι, ασκώντας τις εξουσίες που μου παρέχει ο Καν. 49 των υπόψη Κανονισμών, ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ τον τερματισμό της απασχόλησης του ΕΠΥ Ξενοφώντος Δημήτρη του Χρήστου ως Εθελοντή Πενταετούς Υποχρέωσης από 1-1-2001 λόγω μειωμένης απόδοσης. Σωκράτης Χάσικος Υπουργός 'Αμυνας 22 Νοεμβρίου, 2001» Οι λόγοι ακύρωσης. Ο κ. Οικονομίδης, εκ μέρους του αιτητή, υπέβαλε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση «είναι αναιτιολόγητη ή/και δεν έχει νόμιμη και/ή την απαιτούμενη για την περίπτωση αιτιολογία». Ο κ. Οικονομίδης υποστήριξε ότι ο λόγος που οδήγησε στον πρώτο τερματισμό της απασχόλησης του αιτητή - από τις 20.7.2000 - ήταν η «μειωμένη απόδοση του». Ωστόσο ο τερματισμός εκείνος ανακλήθηκε. Ταυτόχρονα αποφασίσθηκε όπως ο αιτητής «παραμείνει στην Ε.Φ. για περίοδο ακόμα 6 μηνών στο τέλος της οποίας να υποβληθεί σχετική έκθεση από το ΓΕΕΦ για απόφαση οριστικής παραμονής του ή όχι στην Ε.Φ.». Σύμφωνα με τον κ. Οικονομίδη είναι ξεκάθαρο πως σε περίπτωση που ο Υπουργός αποφάσιζε «να τερματίσει ξανά την απασχόληση του αιτητή η μόνη νόμιμη ή/και απαιτούμενη για την περίπτωση αιτιολογία, ήταν ότι ο αιτητής, σύμφωνα με σχετική έκθεση του ΓΕΕΦ, δεν βελτίωσε την απόδοση του μέσα στο δοκιμαστικό χρονικό διάστημα που του έδωσε για το σκοπό αυτό ο Υπουργός 'Αμυνας». Παραταύτα - συνέχισε ο κ. Οικονομίδης - από το κείμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύτπει ότι η αιτιολογία που έδωσε ο Υπουργός για τον επίδικο τερματισμό της απασχόλησης του αιτητή αναφέρεται στη μειωμένη απόδοση της περιόδου από 1.1.2000 μέχρι 3.8.
- 'Ηταν λοιπόν η θέση του κ. Οικονομίδη πως η επίδικη αιτιολογία δεν είναι νόμιμη ή/και η υπό τις περιστάσεις απαιτούμενη για την περίπτωση αιτιολογία για «τον απλούστατο λόγο ότι, αφού ο Υπουργός έδωσε στον αιτητή δοκιμαστική περίοδο 6 μηνών για να βελτιώσει την απόδοση του και ανάλογα να αποφάσιζε αν θα τερμάτιζε ή όχι την απασχόληση του αιτητή, δεν μπορούσε να τερμάτιζε την απασχόληση του αιτητή με το αιτιολογικό ότι ο αιτητής είχε σε χρόνο πριν του δώσει τη δοκιμαστική περίοδο των 6 μηνών για να βελτιώσει την απόδοση του, μειωμένη απόδοση». 'Εχει νομολογηθεί ότι η φύση της απαιτούμενης σε κάθε περίπτωση αιτιολογίας είναι πάντοτε θέμα βαθμού που εξαρτάται από τη φύση της απόφασης (βλ. Hadjivassiliou and Others v. Republic
(1974)3 C.L.R. 130). Με τη προσβαλλόμενη απόφαση έχει τερματισθεί η απασχόληση του αιτητή λόγω μειωμένης απόδοσης για την περίοδο από 1.1.2000 μέχρι 3.8.
- Με την πρώτη απόφαση, ημερ. 5.7.2000, είχε τερματισθεί η απασχόληση του αιτητή λόγω μειωμένης απόδοσης με ισχύ από 20.7.
- Η απόφαση ημερ. 5.7.2000 ανακλήθηκε. Ταυτόχρονα αποφασίσθηκε όπως ο αιτητής «παραμείνει στην Ε.Φ. για περίοδο 6 μηνών στο τέλος της οποίας να υποβληθεί σχετική έκθεση από το ΓΕΕΦ για απόφαση οριστικής παραμονής του ή όχι στην Ε.Φ.». Με την ανακλητική απόφαση η Διοίκηση στην ουσία είχε αποφασίσει να μη τιμωρήσει τον αιτητή λόγω μειωμένης απόδοσης για την περίοδο προς της 5.7.2000 - ημερ. λήψης της πρώτης απόφασης. Ταυτόχρονα αποφάσισε να εξετάσει το θέμα στο τέλος του έτους 2000 με αναφορά στη συμπεριφορά του κατά το τελευταίο εξάμηνο του έτους
- Με την προσβαλλόμενη απόφαση τιμώρησε τον αιτητή λόγω μειωμένης απόδοσης σε σχέση με περίοδο η οποία ανάγεται στο παρελθόν ενώ με την ανακλητική απόφαση είχε αποφασισθεί να κριθεί η συμπεριφορά του με αναφορά στο τελευταίο εξάμηνο του έτους
- Διαπιστώνω, επομένως, ότι η Διοίκηση με την προσβαλλόμενη απόφαση έχει μεταβάλει την στάση ή την τακτική την οποία είχε υιοθετήσει με την ανακλητική απόφαση. Η Διοίκηση μπορεί μεν να μεταβάλλει την τακτική της αλλά οφείλει να αιτιολογεί την αλλαγή της πορείας της. Στην Κουρσάρου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου, Α.Ε. 2299/21.6.99 το θέμα τέθηκε ως εξής: "Στην παρούσα υπόθεση το Συμβούλιο της Αρχής έχει εκδώσει δύο αποφάσεις σε σχέση με τη γενική εντύπωση από την προφορική εξέταση. Με την πρώτη απόφαση, η οποία λήφθηκε από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Αρχής, η απόδοση των δύο υποψηφίων κρίθηκε 'ως πολύ καλή'. Με τη δεύτερη απόφαση, η οποία λήφθηκε από την πλειοψηφία του Συμβουλίου, το Ε.Μ. κρίθηκε ότι υπερέχει του εφεσείοντα. Επομένως η δεύτερη απόφαση αποτελεί απόφαση αντίθετη προς παλαιότερη του ιδίου οργάνου. Σε τέτοια περίπτωση το Συμβούλιο της Αρχής έπρεπε να αιτιολογήσει την απόκλιση του από την προηγούμενη απόφαση (Βλ. Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό Δίκαιο, Τρίτη έκδοση, παραγ. 642: 'Πράξεις αντίθετες προς προηγούμενες πράξεις του ιδίου οργάνου είναι αιτιολογητέες εκ φύσεως. Η διοίκηση μπορεί κατ΄ αρχήν να μεταβάλλει τις απόψεις και την τακτική της, αλλά οφείλει να αιτιολογήσει την αλλαγή της πορείας της (Στ.Ε. 2387/66 υπό την προϋπόθεση ότι η προηγούμενη πράξη είναι πρόσφατη)'). Στην παρούσα υπόθεση η προηγούμενη απόφαση ήταν πρόσφατη. Η αλλαγή πορείας δεν έχει αιτιολογηθεί. Ακολουθεί πως η πρωτόδικη κρίση είναι εσφαλμένη. Ο σχετικός λόγος της έφεσης κρίνεται έγκυρος. Η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί και λόγω έλλειψης αιτιολογίας (Βλ. και Πορίσματα Νομολογίας, πιο πάνω, σελ. 187: 'Ειδικώτερον: Απόφασις διοικητικού οργάνου αντίθετος προς παλαιοτέραν του αυτού οργάνου, τυγχάνει αναιτιολόγητος, εφ΄ όσον δεν ελήφθησαν υπ΄ όψιν νέα στοιχεία, αλλ΄ εκείνα, εφ΄ ων εστηρίχθη η αρχικήν απόφασις: 461
(41)'). Στην παρούσα υπόθεση πρόκειται σαφώς για μεταβολή της τακτικής της διοίκησης. Αυτή έπρεπε να είχε αιτιολογηθεί δεόντως. Η απουσία αιτιολογίας οδηγεί στην ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης.» Βλ. και Μιχαηλίδη ν. Δημοκρατίας, Υποθ. 894/99/18.5.2000, Τσιάκκα ν. Κ.Ο.Τ., Υποθ. 949/99/31.8.2000. Βλ., επίσης, Π.Δ. Δαγτόγλου «Γενικό Διοικητικό Δίκαιο», Τρίτη έκδοση, παραγ. 642(δ). Στην παρούσα υπόθεση, όπως έχω διαπιστώσει, η Διοίκηση έχει καταλήξει σε αλλαγή της πορείας της. Η προηγούμενη απόφαση της ήταν πρόσφατη. 'Επρεπε, σύμφωνα με την νομολογία, να είχε αιτιολογήσει την αλλαγή της πορείας της. Δεν το έχει πράξει. Για το λόγο αυτό η προσβαλλόμενη απόφαση τυγχάνει αναιτιολόγητη και πρέπει ν' ακυρωθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται στην ολότητά της. Π. ΚΑΛΛΗΣ, Δ. /ΕΑΠ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο