Mohamad Borchan ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Εσωτερικών, Υπόθεση αρ. 74/2003, 24 Ιανουαρίου, 2003

Mohamad Borchan ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Εσωτερικών, Υπόθεση αρ. 74/2003, 24 Ιανουαρίου, 2003 Mohamad Borchan ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Εσωτερικών, Υπόθεση αρ. 74/2003, 24 Ιανουαρίου, 2003 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση αρ. 74/2003 ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. ΝΙΚΗΤΑ, Δ. Αναφορικά με το Άρθρο 146 του Συντάγματος Μεταξύ - Mohamad Borchan, από τη Λευκωσία, Αιτητή - και - Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Εσωτερικών Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως Καθών η αίτηση ------------------------ Ημερομηνία: 24 Ιανουαρίου, 2003 Εξ πάρτε Αίτηση ημερ. 23/1/03 Για τον αιτητή: Γ. Τεουλίδης με Δ. Κακουλλή --------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex tempore) Ο αιτητής είναι αλλοδαπός. Προέρχεται από την Μπαγκλαντές. Στις 23 τρέχοντος μήνα κατέθεσε προσφυγή με την οποία ζητά ουσιαστικά δήλωση ή απόφαση του δικαστηρίου που να ακυρώνει το «διάταγμα του Λειτουργού Μετανάστευσης για σύλληψη και απέλαση του αιτητή από την Κύπρο ........» (παράγρ. Α του αιτήματος θεραπείας). και με ξεχωριστό αίτημα, ακύρωση του διατάγματος απέλασης του (παραγρ. Γ). Παραθέτω και τη θεραπεία με το στοιχείο Β γιατί διακρίνω σ΄αυτήν κάποια αντιφατικότητα με τα άλλα αιτήματα θεραπείας, όπως προκύπτει από τις λέξεις τις οποίες υπογραμμίζω: «Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι η σύλληψη του Αιτητή κατά ή περί την 22αν Ιανουαρίου, 2003, η κράτηση και η προτιθέμενη απέλαση του από την Κύπρο για το Παγκλαντέζ και/ή αλλαχού είναι παράνομη, αυθαίρετη, αδικαιολόγητη και στερημένη οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος.» Συγχρόνως ο αιτητής καταχώρησε μονομερή αίτηση στην προσφυγή αυτή, ζητώντας διάταγμα με το οποίο «να αναστέλλεται η απέλαση του από την Κύπρο» μέχρι να δικαστεί η υπόθεση, καθώς και περαιτέρω διάταγμα εμποδίζον τους καθών η αίτηση να τον απελάσουν, που να ισχύει επίσης μέχρι την περάτωση της υπόθεσης του. Το αίτημα υποστηρίζει ένορκη δήλωση στην οποία προέβη ο διευθυντής εταιρείας (στο εξής ο διευθυντής), που φαίνεται ότι έχει εστιατόριο στη Λευκωσία. Σταχυολογώ από αυτή και παραθέτω τα βασικά. Ο αιτητής έφτασε στην Κύπρο στις 12/8/02 για να εργαστεί στην εταιρεία του «ως βοηθός κουζίνας», αφού είχε στο μεταξύ υπογραφτεί μεταξύ τους «Σύμβαση Απασχόλησης», ημερ. 11/7/02, διάρκειας ενός έτους. Στις 20/1/03 η Αστυνομία συνέλαβε τον αιτητή, ο οποίος κρατείται στις Κεντρικές Φυλακές χωρίς, όπως ακριβώς αναφέρει ο Διευθυντής, «καμιά προειδοποίηση είτε προς τον ίδιο είτε προς τον εργοδότη του». Ας σημειωθεί ότι στο αιτητικό αναφέρεται ως ημερομηνία σύλληψης η 22/1/03. Στη συνέχεια, ο διευθυντής αναφέρει ότι δεν κοινοποιήθηκε ποτέ στον αιτητή οποιοδήποτε διάταγμα απέλασης του ή αιτιολογία για τις ενέργειες των αρμοδίων αρχών ή του Λειτουργού Μετανάστευσης. Θα έχω υπόψη μου, αποφασίζοντας το ζήτημα και τους λοιπούς ισχυρισμούς του διευθυντή στην ένορκη του δήλωση, άνκαι πρέπει να πω ότι βασικά είναι ισχυρισμοί νομικής υφής. Ο δικηγόρος του αιτητή μου ανέφερε ότι, όταν πρόσωπο απελαύνεται με διάταγμα απέλασης, τούτο πρέπει να έχει την ευκαιρία να υποβάλει λόγους εναντίον της απέλασης του και να ζητήσει αναθεώρηση της υπόθεσης εναντίον του. Αυτά είναι βασικά δικαιώματα που έχει από τον περί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών (Έβδομο Πρωτόκολλο) (Κυρωτικό) Νόμο του 2000, όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο αρ. 11 (αρ. 18(ΙΙΙ)/2000). Και στην περίπτωση αυτή έχουν παραβιασθεί. Κατά τη σύντομη συζήτηση του θέματος ενώπιον μου, ο κ. Κακουλλής περιορίστηκε να αναφέρει, ύστερα από σχετικά ερωτήματα μου, ότι δεν κοινοποιήθηκαν στον αιτητή τέτοια διατάγματα. Μου είπε επίσης ότι, όπως αναφέρεται στην παράγρ. 8 της ένορκης δήλωσης, το μόνο που είχε λεχθεί στον αιτητή από την Αστυνομία είναι ότι συλλαμβάνεται για να απελαθεί. Παρατηρώ αμέσως ότι αυτός ο τελευταίος ισχυρισμός δεν προβάλλεται καν στην παράγρ. 8 της ένορκης δήλωσης του διευθυντή. Συμφώνησε τελικά o συνήγορος ότι δεν είναι δυνατό να εκδίδεται διάταγμα σε σχέση με ανυπόστατη διοικητική πράξη. Το δικαστήριο εδώ καλείται να αναστείλει διατάγματα κράτησης και απέλασης του αιτητή χωρίς να έχουν προσκομισθεί. Περαιτέρω δεν τέθηκε, για τους σκοπούς αυτής της διαδικασίας, ενώπιον του οτιδήποτε άλλο που να πείθει στοιχειωδώς, αναφορικά με την ακρίβεια του ισχυρισμού του ότι εκδόθηκαν τέτοιες πράξεις. Πρέπει δε να τονίσω σε αυτό το σημείο ότι δε φαίνεται να υπάρχει η απαιτούμενη αντιστοιχία των αιτημάτων θεραπείας και του αντικειμένου της αίτησης. Υπάρχει μια ασάφεια και αοριστία σχετικά με την υπόσταση των πράξεων, των οποίων επιζητείται η αναστολή. Η υπό κρίση αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος στηρίζεται στο άρθρ. 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων. Η γενικότητα και η αντίφαση που έχω διαπιστώσει δε φαίνεται να δικαιολογούν την ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση, που αποτελεί προϋπόθεση για έκδοση τέτοιου διατάγματος. Στο κλίμα αβεβαιότητας συντείνει και το ότι ο διευθυντής δεν επισύναψε στην ένορκη του δήλωση είτε το συμβόλαιο εργοδότησης είτε τις σχετικές άδειες παραμονής και εργασίας, που ισχυρίζεται ότι εξασφάλισε ο αιτητής. Το δικαστήριο δεν μπορεί να ενεργήσει τόσο δραστικά με διάταγμα αυτής της μορφής με βάση υποθέσεις τις οποίες το ίδιο μπορεί να κάμει ή να βασισθεί σε υποψίες ή σε εικασίες του αιτητή ή του δικηγόρου του για τις προθέσεις της διοίκησης. Δεν έχει, κατά τη γνώμη μου, δικαιοδοσία να εμποδίσει τη μελλοντική δράση της διοίκησης εκτός αν οι προθέσεις της έχουν εκδηλωθεί με απτό τρόπο. Στην προκείμενη περίπτωση κάτι τέτοιο θα ήταν πρόωρο. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι θα έπληττε τη σοβαρότητα και την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας η παρέμβαση του δικαστηρίου με προσωρινό διάταγμα σε πράξεις που δε φάνηκε να είναι υποστατές. Για τους λόγους που εξήγησα δεν μπορώ να δεχθώ το αίτημα. Το απορρίπτω. Σ. Νικήτας, Δ. /ΚΑς cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο