ΑΝΔΡΕΑΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 549/2001, 572/2001 και 580/2001, 24 Ιουλίου, 2003 ΑΝΔΡΕΑΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 549/2001, 572/2001 και 580/2001, 24 Ιουλίου, 2003 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 549/2001, 572/2001 και 580/2001) 24 Ιουλίου, 2003 [ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 28 ΚΑΙ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (Υπόθεση Αρ. 549/2001) ΑΝΔΡΕΑΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ΄ης η Αίτηση, - - - - - - (Υπόθεση Αρ. 572/2001) ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ΄ης η Αίτηση, - - - - - - (Υπόθεση Αρ. 580/2001) ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΕΜΕΣΙΑΝΟΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ΄ης η Αίτηση, - - - - - - Α. Ευσταθίου, για τον Αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 549/
- Α. Κουντουρή, για την Αιτήτρια στην Προσφυγή Αρ. 572/
- Α.Σ.Αγγελίδης, για τον Αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 580/
- Δ. Καλλίγερος, για την Καθ΄ης η Αίτηση. Α. Κωνσταντίνου, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος. - - - - - - Α Π Ο Φ Α Σ Η ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Δ.: Με απόφαση της ΕΔΥ, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας της 27.2.1998, ο Αντώνης Λεμεσιανός διορίστηκε, ο δε Ανδρέας Ιωάννου (τώρα Ανδρέας Λουκά) προήχθη, από 3.3.1998, στη μόνιμη θέση Ανώτερου Λειτουργού Αεροπορικών Μεταφορών και Αερολιμένων, Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας (η θέση). Τόσο ο διορισμός του Α. Λεμεσιανού όσο και η προαγωγή του Α. Ιωάννου προσβλήθηκαν από τον Ανδρέα Ξενοφώντος (με τις Προσφυγές Αρ. 350/98 και 404/98) και από την Περσεφόνη Παπαδοπούλου (με την Προσφυγή Αρ. 360/98). Οι τρεις προσφυγές συνεκδικάστηκαν με αποτέλεσμα την ακύρωση του διορισμού του Α. Λεμεσιανού και της προαγωγής του Α. Ιωάννου στη θέση. Το σχετικό πρακτικό του Αν. Δικαστηρίου, ημερομηνίας 21.10.1999, έχει ως εξής: "Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 350/97 και 360/98 και 404/98 ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. ΝΙΚΗΤΑ, Δ. Μεταξύ - Περσεφόνης Παπαδοπούλου και άλλων Αιτητών -και- Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας Καθ΄ης η αίτηση --------------------- Ημερομηνία: 21/10/99 Για τους αιτητές στην προσφ. 350/98 και 404/98: Δεν υπάρχει εμφάνιση Για την αιτήτρια στην προσφ. 360/98: Σεραφείμ για Τ. Παπαδόπουλο Για την καθ΄ης η αίτηση: Δ. Καλλίγερος Για το ενδιαφερόμενο μέρος Α. Ιωάννου στις προσφ. 350/98 και 360/98: Α. Κωνσταντίνου Για το ενδιαφερόμενο μέρος Α. Λεμεσιανό στις προσφ. 360 και 404/98: Δ. Παπαγεωργίου για Γ. Τριανταφυλλίδη --------------------- Καλλίγερος: Παρά την απουσία του δικηγόρου των δυο αιτητών θα ήθελα να κάμω μια δήλωση στο δικαστήριο σας. Εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση δηλώνω ότι καις τις τρεις αυτές προσφυγές εγείρεται ως λόγος ακυρώσεως το ζήτημα της αποτυπώσεως των εντυπώσεων της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας από την προφορική συνέντευξη που είχε με τους υποψηφίους. Παρόλο που στις δύο αυτές υποθέσεις δηλαδή στις 350 και 404/98 η διατύπωση του λόγου ακύρωσης δε γίνεται με την ίδια ευκρίνεια που γίνεται στην υπόθεση 360/98 από τον εκεί αιτητή. Παρά ταύτα εγείρεται ο λόγος και στις τρεις υποθέσεις και λόγω του ότι στις 20/7/99 έχει εκδοθεί η απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Α.Ε.2743 Δημοκρατία ν. Ευθυμίου όπου το θέμα αυτό και συγκεκριμένα η χρήση του Πίνακα Αξιολόγησης εκ μέρους της Ε.Δ.Υ. για την καταγραφή των εντυπώσεων της έχει αποδοκιμασθεί και έχει θεωρηθεί άκυρη. Οι καθών η αίτηση θεωρούν τον εαυτό τους δέσμιο να δηλώσουν ότι δε θα υποστηρίξουν περαιτέρω τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης πράξης για μόνο το λόγο αυτό. Δικαστήριο: Με άλλα λόγια η χρήση του Πίνακα στις υποθέσεις αυτές όπως και στην Α.Ε. 2743, που μόλις αναφερθήκατε δε θεωρήθηκε αιτιολογημένη κρίση σύμφωνα με το άρθρ. 34
(10)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου. Καλλίγερος: Μάλιστα. Σεραφείμ: Ζητούμε τα έξοδα μας. Κωνσταντίνου: Συμφωνώ με τη δήλωση του ευπαιδεύτου συναδέλφου μου. Δε ζητώ έξοδα. Παπαγεωργίου: Δε ζητώ έξοδα. Τώρα εμφανίζεται η δνις Πολυκάρπου για τους αιτητές στις προσφ. 350 και 404/
- Πολυκάρπου: Συμφωνώ. Δε ζητώ έξοδα. Δικαστήριο: Έχοντας υπόψη τη δήλωση του κ. Καλλίγερου και τις δηλώσεις των άλλων δικηγόρων που εμφανίζονται καθώς επίσης και τον τρόπο με τον οποίο αιτιολογήθηκε στις συνεκδικασθείσες αυτές υποθέσεις η εντύπωση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας καθώς επίσης και την Α.Ε. 2743 και μεταγενέστερη νομολογία συμφωνώ ότι η επίδικη πράξη είναι ακυρωτέα και την ακυρώνω δια του παρόντος με έξοδα μόνο υπέρ του αιτητή στην προσφ. 360/
- Σ. Νικήτας, Δ." Η ΕΔΥ επανεξέτασε το θέμα της πλήρωσης των δύο θέσεων και, με απόφασή της ημερομηνίας 19.11.1999, επαναδιόρισε τον Α. Λεμεσιανό και επαναπροήγαγε τον Α. Ιωάννου στη θέση, αναδρομικά από 3.3.
- Ο επαναδιορισμός του Α. Λεμεσιανού και η επαναπροαγωγή του Α. Ιωάννου προσβλήθηκαν με νέα σειρά προσφυγών οι οποίες, όμως, αποσύρθηκαν μετά από ανακλητική απόφαση της ΕΔΥ, ημερομηνίας 6.4.2001, απόφαση που λήφθηκε ύστερα από σχετική γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας. Στις 19.4.2001 η ΕΔΥ αποφάσισε την επανεξέταση της πλήρωσης μόνο μίας αντί δύο θέσεων. Και τούτο διότι η πλήρωση της δεύτερης θέσης, στα πλαίσια της ίδιας διαδικασίας, έπασχε, σύμφωνα με τη γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας, λόγω του μεγάλου χρονικού διαστήματος που διέρρευσε από την προκήρυξη της θέσης. Στη συνέχεια η ΕΔΥ, με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, προχώρησε ως εξής (πρακτικά ημερομηνίας 19.4.2001 - Παράρτημα 3 στην Ένσταση): "Η Επιτροπή, αφού μελέτησε όλα τα ενώπιόν της στοιχεία, επαναβεβαίωσε ότι υποψήφιοι για σκοπούς επανεξέτασης είναι οι πιο κάτω τέσσερις, οι οποίοι είχαν προσέλθει σε προφορική εξέταση ενώπιόν της κατά την αρχική εξέταση του θέματος: ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ-ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ Ελισάβετ ΙΩΑΝΝΟΥ Ανδρέας (τώρα ΛΟΥΚΑ Ανδρέας) ΛΕΜΕΣΙΑΝΟΣ Αντώνιος ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ Ανδρέας Στη συνέχεια, η Επιτροπή αποφάσισε όπως στα πλαίσια της επανεξέτασης ληφθούν υπόψη η έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, τα προσόντα των υποψηφίων σε σχέση με τα καθήκοντα της θέσης, όπως επίσης και τα υπόλοιπα στοιχεία των αιτήσεων και το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων και των Φακέλων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων που είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Όσον αφορά το πλεονέκτημα της γνώσης θεμάτων που αφορούν στη Λειτουργία Αερολιμένων, που προβλέπεται στο Σχέδιο Υπηρεσίας, η Επιτροπή, με βάση τα ενώπιόν της στοιχεία και με βάση τις απαντήσεις σε κατάλληλες ερωτήσεις που υποβλήθηκαν στους υποψηφίους κατά την ενώπιόν της προφορική εξέταση, επαναβεβαίωσε την απόφασή της ότι το διαθέτουν οι πιο κάτω: ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ-ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ Ελισάβετ ΙΩΑΝΝΟΥ Ανδρέας ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ Ανδρέας Ακολούθως, στη συνεδρία προσήλθε ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας, ο οποίος είχε κληθεί για να προβεί σε σύσταση, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 34
(9)των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων. Ο Αναπληρωτής Διευθυντής, στη διάθεση του οποίου είχαν τεθεί οι Προσωπικοί Φάκελοι και οι Φάκελοι των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων που είναι δημόσιοι υπάλληλοι, ενημερώθηκε για τις πιο πάνω αποφάσεις της Επιτροπής. Ο Αναπληρωτής Διευθυντής σύστησε για προαγωγή τον Ιωάννου Ανδρέα και στη συνέχεια αποχώρησε από τη συνεδρία. Στη συνέχεια, η Επιτροπή ασχολήθηκε με τη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων, με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η Επιτροπή έλαβε δεόντως υπόψη την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, τα προσόντα των υποψηφίων σε σχέση με τα καθήκοντα της θέσης, όπως επίσης και τα υπόλοιπα στοιχεία των αιτήσεων και το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων και των Φακέλων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων που είναι δημόσιοι υπάλληλοι, το πλεονέκτημα, καθώς επίσης και τη σύσταση του Αναπληρωτή Διευθυντή. Επίσης, επειδή η ανακληθείσα απόφαση λήφθηκε από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας με τη σημερινή της σύνθεση, η Επιτροπή, σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία (Α.Ε. αρ. 2509 Δημοκρατία ν. Κολοκοτρώνη, ημερ. 15.6.98), αποφάσισε να λάβει υπόψη και την απόδοση των υποψηφίων στην ενώπιόν της προφορική εξέταση, αφού την αιτιολογήσει με βάση τις σχετικές προσωπικές σημειώσεις που ο Πρόεδρος και τα Μέλη τηρούσαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ως εκ τούτου, ο Πρόεδρος και τα Μέλη της Επιτροπής, χρησιμοποιώντας τις σημειώσεις τους, κατέγραψαν την αιτιολόγηση της απόδοσης των υποψηφίων στην ενώπιον της Επιτροπής προφορική εξέταση, όπως αυτή παρατίθεται πιο κάτω: ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ-ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ Ελισάβετ: Πολύ καλή. Αρκετά ενημερωμένη σε θέματα σχετικά με την υπό πλήρωση θέση, αλλά βραδυπορεί και πλατειάζει στις απαντήσεις της. Προσπαθεί να τεκμηριώσει τις θέσεις της, όχι όμως πάντοτε με επιτυχία. Ευχάριστη και άνετη προσωπικότητα. ΙΩΑΝΝΟΥ Ανδρέας: Εξαίρετος. Έχει πάρα πολύ ψηλό επίπεδο γνώσεων. Τεκμηριώνει τις θέσεις του με άνεση και σαφήνεια. Ψηλό επίπεδο αντίληψης και κρίσης. Ώριμος, με αυτοπεποίθηση. Άτομο με πολλές δυνατότητες και όραμα για το μέλλον. ΛΕΜΕΣΙΑΝΟΣ Αντώνιος: Πάρα πολύ καλός+. Εκφράζεται με πειστικότητα και αυτοπεποίθηση. Πάρα πολύ ψηλό επίπεδο γνώσεων και κρίσης. Ευχάριστη προσωπικότητα, με όραμα. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ Ανδρέας: Σχεδόν πολύ καλός. Περιορισμένες γνώσεις σε θέματα που αφορούν την υπό πλήρωση θέση. Υστερεί στην τεκμηρίωση των απόψεών του. Πολυλογεί και δεν κυριολεκτεί. Όσον αφορά τις Ετήσιες Υπηρεσιακές Εκθέσεις των υποψηφίων που είναι δημόσιοι υπάλληλοι, η Επιτροπή έλαβε υπόψη το σύνολο των Εκθέσεών τους, με ιδιαίτερη έμφαση στα τελευταία προ του ουσιώδους χρόνου έτη. Όσον αφορά τις Υπηρεσιακές Εκθέσεις που υποβλήθηκαν για το 1990, η Επιτροπή τις προσήγγισε με βάση τη σχετική απόφαση που πήρε στη συνεδρία της με ημερομηνία 2.7.97 (θέμα Ω.
(1)των πρακτικών), στο βαθμό που συνάδει με τα στοιχεία της παρούσας διαδικασίας. Η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη τα προσόντα των υποψηφίων καθώς και την αρχαιότητα των υποψηφίων που είναι δημόσιοι υπάλληλοι, για σκοπούς της μεταξύ τους σύγκρισης. Η Επιτροπή, αφού έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιόν της στοιχεία, που ανάγονται στον ουσιώδη χρόνο, καθώς και τη σύσταση του Αναπληρωτή Διευθυντή, έκρινε ότι ο ΙΩΑΝΝΟΥ Ανδρέας υπερέχει γενικά των άλλων υποψηφίων και τον επέλεξε ως τον πιο κατάλληλο για προαγωγή στη μόνιμη (Τακτ. Προϋπ.) θέση Ανώτερου Λειτουργού Αεροπορικών Μεταφορών και Αερολιμένων, Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας, αναδρομικά από 3.3.98, ημερομηνία που ίσχυε η προαγωγή η οποία ανακλήθηκε. Η Επιτροπή, επιλέγοντας τον Ιωάννου, έλαβε υπόψη ότι αυτός έχει χαρακτηριστεί ως Εξαίρετος από τη Συμβουλευτική Επιτροπή, κρίθηκε επίσης ως Εξαίρετος από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας κατά την ενώπιόν της προφορική εξέταση, διαθέτει το πλεονέκτημα και την υπέρ του σύσταση του Αναπληρωτή Διευθυντή. Η Επιτροπή σημείωσε επίσης ότι ο Ιωάννου, συγκρινόμενος με τους λοιπούς υποψηφίους δημόσιους υπαλλήλους, σ΄ό,τι αφορά την αξία, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στις ετήσιες αξιολογήσεις, με έμφαση στα τελευταία προ του ουσιώδους χρόνου έτη στα οποία αποδίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα, βρίσκεται περίπου στο ίδιο επίπεδο ή/και υπερέχει, αξιολογηθείς κατά τα τέσσερα τελευταία έτη ως καθόλα εξαίρετος. Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας σημείωσε περαιτέρω ότι ο Ιωάννου διαθέτει μεταπτυχιακό δίπλωμα, το οποίο όμως λήφθηκε μετά τον ουσιώδη χρόνο. Η Επιτροπή, καταλήγοντας στην πιο πάνω απόφαση, έλαβε υπόψη ότι οι Ξενοφώντος Ανδρέας και Αντωνιάδου-Φιλιππίδου Ελισάβετ προηγούνται του Ιωάννου σε αρχαιότητα. Λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη ότι η υπό πλήρωση θέση είναι Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής και βρίσκεται ψηλά στην ιεραρχία του Τμήματος, το στοιχείο της αρχαιότητα, συνεκτιμούμενο με τα άλλα στοιχεία στα οποία οι επιλεγέντες υπερέχουν, έχει περιορισμένη σημασία και δεν μπορεί από μόνο του να αποβεί καθοριστικό. Τέλος, η Επιτροπή έλαβε υπόψη ότι και οι Ξενοφώντος και Αντωνιάδου-Φιλιππίδου διαθέτουν μεταπτυχιακούς τίτλους, M.Sc. Degree και M.A. Degree, αντίστοιχα, οι οποίοι επίσης αποκτήθηκαν μετά τον ουσιώδη χρόνο." Η πιο πάνω απόφαση της ΕΔΥ είναι το αντικείμενο των ενώπιόν μου προσφυγών από τον Α. Ξενοφώντος (Προσφυγή Αρ. 549/2001) και τον Α. Λεμεσιανό (Προσφυγή 580/2001), η υποψηφιότητα των οποίων λήφθηκε υπόψη κατά την επανεξέταση της 19.4.2001, και από την Π. Παπαδοπούλου (Προσφυγή Αρ. 572/2001), η υποψηφιότητα της οποίας δε λήφθηκε υπόψη, κατά την ίδια επανεξέταση, επειδή αυτή δεν περιλαμβανόταν μεταξύ των υποψηφίων που σύστησε η Συμβουλευτική Επιτροπή στις 10.7.1997 (βλ. Παράρτημα 5 στην Ένσταση στην Προσφυγή Αρ. 360/98) ούτε κλήθηκε από την ΕΔΥ σε προφορική εξέταση κατά τον ουσιώδη χρόνο. Προσφυγή Αρ. 549/2001 Προβάλλεται ως λόγος ακυρώσεως ότι εσφαλμένα η ΕΔΥ, και δη λόγω μη διεξαγωγής επαρκούς έρευνας, πίστωσε το ενδιαφερόμενο μέρος με το πλεονέκτημα της "γνώσης θεμάτων που αφορούν στη λειτουργία αερολιμένων". Αναφορικά με αυτό το λόγο ο δικηγόρος του ενδιαφερόμενου μέρους πρόβαλε τη θέση ότι ο αιτητής κωλύεται να τον προβάλει στην παρούσα προσφυγή εφόσον δεν τον είχε προβάλει στην πρώτη του προσφυγή, ήτοι την Προσφυγή Αρ. 350/
- Η εισήγηση του δικηγόρου του ενδιαφερόμενου μέρους με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Πράγματι, ο αιτητής δεν πρόβαλε, στα πλαίσια της Προσφυγής Αρ. 350/98, τον υπό εξέταση λόγο ακυρώσεως. Είναι γεγονός ότι ο αιτητής, στα πλαίσια της Προσφυγής Αρ. 350/98, πρόβαλε τη θέση ότι η ΕΔΥ προχώρησε χωρίς τη διεξαγωγή επαρκούς έρευνας, όμως, το παράπονο αναφερόταν στη μη διεξαγωγή επαρκούς έρευνας αναφορικά με τον ίδιο τον αιτητή και όχι το ενδιαφερόμενο μέρος. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 350/98: "Από τα στοιχεία που έχει το Δικαστήριο ενώπιον του είναι φανερό ότι ο Αιτητής υπερέχει σε αρχαιότητα του Ενδιαφερόμενου Μέρους, έχει πείρα στην άσκηση των απαιτούμενων καθηκόντων και κατέχει επίσης και το πλεονέκτημα (Α3) το οποίο απαιτείται από το Σχέδιο Υπηρεσίας. Όλα αυτά η Ε.Δ.Υ. δεν κατέβαλε καμμία προσπάθεια για να τα εξακριβώσει με συνέπεια η προσβαλλόμενη απόφαση να πάσχει, λόγω παράλειψης της να διεξάγει την δέουσα έρευνα, η οποία σύμφωνα με τη Νομολογία και τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου καθιστούν την πράξη και/ή απόφαση ακυρώσιμη." Είναι πρόδηλο ότι ο υπό εξέταση λόγος ακυρώσεως δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με το λόγο ακυρώσεως που προβλήθηκε στην Προσφυγή Αρ. 350/
- Δεν μπορεί, επομένως, να εξεταστεί. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση υπό Νικήτα, Δ., στην ΑΕ1913, Παπαδόπουλου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης, 14.9.1998: "Η απόφαση του δικαστηρίου να μην ασχοληθεί με τα νέα θέματα προσβάλλεται με τον πρώτο λόγο έφεσης. Η θέση είναι ότι ήταν νόμιμη η ανακίνηση και εξέταση νέων ερεισμάτων ακύρωσης, που δεν περιλήφθηκαν στις προηγούμενες προσφυγές. Είναι νομικά τρωτή η παράλειψη αυτή του πρωτόδικου δικαστή διότι "η διοίκηση έχει διαρκή υποχρέωση να προβαίνει σε συνολική και εις βάθος διερεύνηση της νομιμότητας όλων των στοιχείων που συναποτελούν τις βάσεις όπου θα στηρίξει την απόφαση της." Παρά τη μεγαλόπνοη φραστική διακήρυξη που περιέχει αυτό το τελευταίο επιχείρημα, θα παρατηρούσαμε εντούτοις ότι στερείται πρακτικής αξίας. Το δικαιοδοτικό πλέγμα στο οποίο στηρίζει το δικαστήριο τις ενέργειες του καθορίζεται εξειδικευμένα από την αίτηση και δεν μπορεί η δραστηριότητα αυτή να περιπλανάται προς όλες τις κατευθύνσεις. Με την εξαίρεση φυσικά θεμάτων δημόσιας τάξης, που η νομολογία δέχεται ότι μπορεί να ελεγχθούν αυτεπάγγελτα." Προβάλλεται, επίσης, ως λόγος ακυρώσεως ότι η αξιολόγηση των υποψηφίων από τη Συμβουλευτική Επιτροπή είναι αναιτιολόγητη με αποτέλεσμα να παρασύρει σε ακυρότητα και την τελική απόφαση της ΕΔΥ. Ούτε αυτός ο λόγος ακυρώσεως μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας προσφυγής. Και τούτο διότι αυτός αφορά σε θέμα που προηγείτο κατά τη λειτουργική του δυναμική, αλλά και χρονολογικώς, του θέματος που αποτέλεσε τη βάση της ακυρώσεως της απόφασης της ΕΔΥ που προσβλήθηκε από τον αιτητή με την Προσφυγή Αρ. 350/98 και το οποίο, σύμφωνα με το σχετικό πρακτικό της 21.10.1999 που παρέθεσα, αφορούσε τη χρήση του Πίνακα από την ΕΔΥ κατά την αξιολόγηση της απόδοσης των υποψηφίων στην προφορική εξέταση. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Κωνσταντινίδη, Δ., στην Υπόθ. Αρ. 1104/00, Χριστάκη Θεοχαρίδη ν. ΕΔΥ, 15.4.2002, με το οποίο και συμφωνώ: "Όλοι οι πιο πάνω ισχυρισμοί είχαν εγερθεί και αναπτυχθεί από τον αιτητή στην προσφυγή 1005/
- Όταν στις 8.2.00 οι καθ΄ων η αίτηση αναγνώρισαν πως συνέτρεχε λόγος ακυρότητας με αναφορά στην έλλειψη αιτιολόγησης των εντυπώσεων της ΕΔΥ από τις συνεντεύξεις, ο αιτητής περιορίστηκε στη δήλωση πως ζητούσε τα έξοδά του. Όμως ο λόγος ακυρότητας που εξειδικεύθηκε, για τον οποίο και μόνο τελικά ακυρώθηκε η απόφαση, αφορούσε σε θέμα που έπετο, κατά τη λειτουργική του δυναμική αλλά και χρονολογικώς, των άλλων. Εννοώ εκείνων που αναφέρονταν στα προσόντα, στις εντυπώσεις της Συμβουλευτικής Επιτροπής και στη σύσταση του προϊσταμένου. Ποια λοιπόν ήταν η επενέργεια της στάσης του αιτητή όταν προδήλως, αφού ζήτησε μόνο τα έξοδά του, συντάχθηκε υπέρ της οριστικής διεκπεραίωσης της προσφυγής του, με ακύρωση της απόφασης μόνο για το λόγο που προσδιορίστηκε; Μπορεί να θεωρηθεί ότι αφηνόταν ανοικτή η δυνατότητα να επανέλθει στα ίδια; Ενδεχόμενη δήλωσή του πως επέμενε σε εκείνους τους ισχυρισμούς αναμφιβόλως θα επεσήμανε την ανάγκη εξέτασής τους, ως των πρώτων θεμάτων στην προσφυγή. Ώστε να μην απολήγει και ενδεχομένως μάταιη η θεραπεία της διαπιστωθείσας πλημμέλειας κατά την επανεξέταση. Όπως θα συμβαίνει σε κάθε περίπτωση που, όπως και εδώ, ο αιτητής θα αποφασίζει να επαναφέρει σε νέα προσφυγή θέματα προγενέστερα, με την έννοια που εξήγησα, εγειρόμενα από την αρχική εξέταση. Μου φαίνεται, επομένως, πως χειρισμός όπως ο αναφερθείς επάγεται εγκατάλειψη των ισχυρισμών για πλημμέλειες, η εξέταση των οποίων, κατά την οφειλόμενη σειρά, προηγείται και, συνεπώς, στο πλαίσιο των αρχών που τέθηκαν στην Μάριος Παπαδόπουλος ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης ΑΕ1913 ημερομηνίας 14.9.98, προκύπτει αδυναμία επαναφοράς τους σε νέα προσφυγή. Όπως εξηγήθηκε στην απόφαση της Ολομέλειας που εξέδωσε ο Νικήτας, Δ., "δεν είναι επιτρεπτό διάδικος να θέτει νέο θέμα, όποτε τούτο ανακύπτει ή όποτε το επιθυμεί"." Άλλος λόγος ακυρώσεως που προβάλλεται είναι ότι η αξιολόγηση της ΕΔΥ αναφορικά με την απόδοση των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση, όπως και η αιτιολόγησή της, συγκρούεται με τα στοιχεία των υπηρεσιακών φακέλων ενώ, παράλληλα, δεν επεξηγείται επαρκώς η διαφορά της αξιολόγησης της ΕΔΥ από εκείνη της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Ούτε αυτός ο λόγος ευσταθεί. Η εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή για σύγκρουση της αξιολόγησής του κατά την προφορική εξέταση με τα στοιχεία των υπηρεσιακών φακέλων είναι γενική και αόριστη. Δεν συγκεκριμενοποιεί, με άλλα λόγια, πώς και γιατί προκύπτει από τους υπηρεσιακούς φακέλους ότι ο αιτητής διέθετε ευρεία γνώση των θεμάτων που αφορούν τη θέση Ανώτερου Λειτουργού Αεροπορικών Μεταφορών και Αερολιμένων. Όσον αφορά την αιτιολόγηση της απόδοσης των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση, παρατηρώ ότι η ΕΔΥ αιτιολόγησε με επάρκεια την κρίση της. Όπως τόνισε η Ολομέλεια στις ΑΕ2847, 2852 και 2857, Πούρος κ.ά. ν. Δημοκρατίας, 30.4.2001: "Εκείνο που η νομολογία απαιτεί είναι τη μεταφορά, με καταγραφή στο πρακτικό, των όσων το σώμα που διενήργησε την προφορική εξέταση απεκόμισε για τον κάθε υποψήφιο. Είναι σ΄αυτό αναγκαία η συγκεκριμενοποίηση των κατά την αντίληψη του σώματος γεγονότων, στοιχείων και παρατηρήσεων που προέκυψαν από την προφορική εξέταση και που εξηγούν τη γενική εντύπωση. Η καταγραφή αυτούσιας της κάθε προφορικής συνέντευξης θα χρειαζόταν μόνο αν η απαίτηση για αιτιολογία εκτεινόταν πέραν της γενικής εντύπωσης ώστε να καλύπτει και τα όσα το σώμα που διενήργησε την προφορική συνέντευξη θεώρησε, από άποψης βαθμολόγησης, πως συνέθεταν τα επί μέρους, τα οποία μεταφέρονται για να δικαιολογήσουν τη γενική εντύπωση. Αυτό όμως ούτε ο νόμος ούτε η νομολογία το απαιτούν." Η γενική εντύπωση της ΕΔΥ αναφορικά με την απόδοση των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση, όπως αυτή καταγράφεται στα πρακτικά της 19.4.2001 που παρέθεσα, είναι, κατά την άποψή μου, επαρκώς αιτιολογημένη. Προβάλλεται, επίσης, ως λόγος ακυρώσεως ότι η ΕΔΥ, επιλέγοντας το ενδιαφερόμενο μέρος αντί του αιτητή, πρόσδωσε υπέρμετρη βαρύτητα στο αποτέλεσμα της προφορικής εξέτασης, υποβαθμίζοντας ανεπίτρεπτα τη σημασία της υπεροχής του αιτητή σε "αρχαιότητα" και σε "αξία". Και αυτός ο λόγος είναι αβάσιμος. Σύμφωνα με τις υπηρεσιακές εκθέσεις, είναι το ενδιαφερόμενο μέρος που υπερέχει, έστω ελαφρά, σε αξία του αιτητή κατά τα τελευταία επτά έτη (1990 έως 1996). Όσον αφορά την αρχαιότητα, όντως υπερέχει ο αιτητής, όμως, όπως παρατήρησε και η ΕΔΥ, η νομολογία έχει αναγνωρίσει ότι μπορεί να αποδίδεται αυξημένη βαρύτητα στο αποτέλεσμα της προφορικής εξέτασης όταν πρόκειται για θέση ψηλά στην ιεραρχία, όπως η επίδικη. Ο τελευταίος λόγος ακυρώσεως που προβάλλεται είναι ότι η απόφαση της ΕΔΥ πάσχει λόγω πλάνης περί τα πράγματα επειδή στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, στη σύσταση του Διευθυντή η οποία ήταν αναιτιολόγητη και, ως τέτοια, δεν έπρεπε να ληφθεί καθόλου υπόψη. Η σύσταση, κατά τη δικηγόρο του αιτητή, δεν έπρεπε να έχει παρά μόνο "μηδενική" αξία. Ούτε αυτός ο λόγος ευσταθεί. Το ότι η σύσταση του Διευθυντή δεν αιτιολογήθηκε, κάτι που επιτρέπεται από το νόμο (άρθρο 34
(9)Ν.1/90), δε σημαίνει ότι δεν έπρεπε να ληφθεί καθόλου υπόψη. Το θέμα αναγόταν στη βαρύτητα που έπρεπε να της αποδοθεί. Όπως προκύπτει από το πρακτικό της 19.4.2001, η βαρύτητα που αποδόθηκε στη σύσταση του Διευθυντή δεν ήταν, με κανένα τρόπο, "ιδιαίτερη". Προσφυγή Αρ. 572/2001 Όπως έχω ήδη σημειώσει, η υποψηφιότητα της αιτήτριας στην παρούσα προσφυγή δεν λήφθηκε υπόψη κατά την επανεξέταση της 19.4.2001 επειδή αυτή δεν περιλαμβανόταν μεταξύ των υποψηφίων τους οποίους συνέστησε η Συμβουλευτική Επιτροπή στις 10.7.1997, ούτε κλήθηκε από την ΕΔΥ σε προφορική εξέταση κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ο λόγος ακυρώσεως που προβάλλεται από την αιτήτρια στα πλαίσια της παρούσας προσφυγής είναι ότι ο αποκλεισμός της από τη διαδικασία ενώπιον της ΕΔΥ ήταν προϊόν πλάνης περί τα πράγματα οφειλόμενης σε μη επαρκή έρευνα των σχετικών στοιχείων ενώ, ταυτόχρονα, δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένος. Ο δικηγόρος του ενδιαφερόμενου μέρους υποστήριξε ότι η αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να εγείρει τον υπό αναφορά λόγο ακυρώσεως στα πλαίσια της παρούσας προσφυγής εφόσον, με τους χειρισμούς του δικηγόρου της στην πρώτη της προσφυγή (360/98), εγκατέλειψε όλους τους λόγους ακυρώσεως που πρόβαλε τότε, όπως τον υπό εξέταση, οι οποίοι αφορούσαν σε θέμα που προηγείτο, κατά τη λειτουργική του δυναμική, αλλά και χρονολογικώς, του λόγου ακυρώσεως, ήτοι της χρήσης του Πίνακα από την ΕΔΥ, στη βάση του οποίου πέτυχε η προσφυγή της 360/
- Η εισήγηση του δικηγόρου του ενδιαφερόμενου μέρους με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Παραπέμπω και πάλι στο σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του Κωνσταντινίδη, Δ., στη Θεοχαρίδη, με την παρατήρηση ότι η εισήγηση της δικηγόρου της αιτήτριας στην παρούσα προσφυγή ότι η απόφαση στη Θεοχαρίδη δεν είναι ορθή, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Στη Θεοχαρίδη δε λέχθηκε, ούτε αφέθηκε να νοηθεί, όπως υποστηρίζει η δικηγόρος της αιτήτριας, ότι αν στα πλαίσια της Προσφυγής Αρ. 360/98 ο δικηγόρος της αιτήτριας έλεγε ότι επιφυλασσόταν να εγείρει μελλοντικά τους υπόλοιπους λόγους ακυρώσεως, εάν ήθελε επαναληφθεί η ίδια πράξη μετά την επανεξέταση, τότε δεν θα εγειρόταν θέμα κωλύματος. Εκείνο το οποίο λέχθηκε, ορθά, στη Θεοχαρίδη, είναι ότι "Ενδεχόμενη δήλωσή του (του δικηγόρου) πως επέμενε σε εκείνους τους ισχυρισμούς αναμφιβόλως θα επεσήμανε την ανάγκη εξέτασής τους, ως των πρώτων θεμάτων στην προσφυγή. Ώστε να μην απολήγει και ενδεχομένως μάταιη η θεραπεία της διαπιστωθείσας πλημμέλειας κατά την επενεξέταση." Με άλλα λόγια, εάν ο δικηγόρος της αιτήτριας, στα πλαίσια της Προσφυγής Αρ. 360/98, δήλωνε ότι επιφυλασσόταν να εγείρει, εάν ήθελε επαναληφθεί η ίδια πράξη μετά την επανεξέταση, λόγους ακυρώσεως που προηγούντο κατά τη λειτουργική τους δυναμική, αλλά και χρονολογικώς, του λόγου που αφορούσε τη χρήση του Πίνακα από την ΕΔΥ, τότε το Δικαστήριο δεν θα ακύρωνε την επίδικη απόφαση λόγω της χρήσης του Πίνακα, αλλά θα στρεφόταν στους εν λόγω λόγους ακυρώσεως και "θα επεσήμανε την ανάγκη εξέτασής τους, ως των πρώτων θεμάτων στην προσφυγή.". Προσφυγή Αρ. 580/2001 Προβάλλονται δύο λόγοι ακυρώσεως. Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως είναι ότι εσφαλμένα η ΕΔΥ, κατά την επανεξέταση της πλήρωσης μίας θέσης, ξεκίνησε τη διαδικασία από το στάδιο της Συμβουλευτικής Επιτροπής και μετέπειτα ενώ, ως είχαν τα γεγονότα, θάπρεπε να επαναληφθεί η διαδικασία της Συμβουλευτικής Επιτροπής εξ υπαρχής. Ο λόγος αυτός δεν ευσταθεί. Η ακυρωτική απόφαση του Αν. Δικαστηρίου της 21.10.1999 έπληξε τη χρήση του Πίνακα από την ΕΔΥ, την αιτιολογία, δηλαδή, της αξιολόγησης της απόδοσης των υποψηφίων κατά την ενώπιον της ΕΔΥ προφορική εξέταση. Δεν έπληξε τη νομιμότητα της διαδικασίας ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής, η Έκθεση της οποίας παρέμεινε νόμιμο στοιχείο του ουσιώδους χρόνου με αποτέλεσμα να μπορεί να ληφθεί υπόψη από την ΕΔΥ στο στάδιο της επανεξέτασης. Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως που προβάλλεται είναι ότι εσφαλμένα η ΕΔΥ κάλεσε το Διευθυντή για να προβεί σε σύσταση κατά το στάδιο της επανεξέτασης και, εν πάση περιπτώσει, δεν έπρεπε να αποδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στη σύστασή του, εφόσον αυτή ήταν αναιτιολόγητη. Ούτε αυτός ο λόγος ευσταθεί. Η απόφαση για επανακλήτευση του Διευθυντή για να προβεί σε σύσταση ήταν, υπό τις περιστάσεις, επιβεβλημένη, εφόσον η σύσταση που δόθηκε κατά την πρώτη διαδικασία, που οδήγησε στις τρεις προσφυγές του 1998, αφορούσε σε δύο θέσεις. Διαφορετικά, η αρχική σύσταση δε θα μπορούσε να αξιοποιηθεί καθόλου. Όσον αφορά την εισήγηση ότι, εφόσον η σύσταση του Διευθυντή ήταν αναιτιολόγητη, η ΕΔΥ δεν έπρεπε να της αποδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα, παραπέμπω στα όσα έχω ήδη αναφέρει σε σχέση με την Προσφυγή Αρ. 549/
- Και οι τρεις προσφυγές απορρίπτονται με έξοδα εις βάρος των αιτητών. Η επίδικη απόφαση της ΕΔΥ επικυρώνεται βάσει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος. Ρ. Γαβριηλίδης, Δ. /ΧΤΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο