Σόλων Σολωμού κ.α. ν. Αρχηγού Αστυνομίας κ.α., Υπόθεση Αρ. 119/2003, 19 Φεβρουαρίου, 2004

Σόλων Σολωμού κ.α. ν. Αρχηγού Αστυνομίας κ.α., Υπόθεση Αρ. 119/2003, 19 Φεβρουαρίου, 2004 Σόλων Σολωμού κ.α. ν. Αρχηγού Αστυνομίας κ.α., Υπόθεση Αρ. 119/2003, 19 Φεβρουαρίου, 2004 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 119/2003 ) 19 Φεβρουαρίου, 2004 [ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, Δικαστής.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΆ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΆΓΜΑΤΟΣ

1. Σόλων Σολωμού,
2. Κωνσταντίνος Σολωμού,
3. Άρτεμης Σολωμού,
4. Ελένη Σολωμού,
5. Γρηγόρης Σολωμού,
6. Παναγιώτης Σολωμού,
7. Χριστόφορος Σολωμού, Αιτητές, ν.
8. Αρχηγού Αστυνομίας,
9. Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως Καθ΄ ων η Αίτηση. _________________ κα Α. Ευσταθίου, για τους Αιτητές. κ. Α. Χριστοφόρου, για τους Καθ΄ ων η Αίτηση. _________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι επτά Αιτητές είναι τέκνα του Θεόδουλου Σολωμού ο οποίος είναι αγνοούμενος από τις 21.8.1974 που συνελήφθη από τους Τούρκους. Από τις 12.4.1973 προσελήφθη και υπηρετούσε ως ειδικός αστυφύλακας στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου μέχρι τις 6.8.1974 που απελύθη από τον Αστυνομικό Διευθυντή Αμμοχώστου. Στις 23.12.1974 η σύζυγός του απεύθυνε επιστολή προς τον Αρχηγό της Αστυνομίας αναφέροντας ότι η απόλυση του ήταν παράνομη και έτσι εθεωρείτο ως ευρισκόμενος εισέτι εν υπηρεσία, ζητούσε δε ακόλουθα όπως της καταβάλλονται οι μισθοί του. Το αίτημα της απερρίφθη στις 3.2.1975 στη βάση ότι οι υπηρεσίες του συζύγου της είχαν τερματισθεί κανονικώς από τις 6.8.1974 με επιστολή επιδοθείσα στον ίδιο, με αποτέλεσμα αυτός να μην ήταν στην υπηρεσία όταν συνελήφθη στις 21.8.1974 και έτσι να μην υπήρχε υποχρέωση καταβολής των μισθών του. Προηγήθηκε διερεύνηση των γεγονότων, τα οποία και κατεγράφησαν σε επιστολή προς τον Αρχηγό της Αστυνομίας ημερομηνίας 27.1.
10. Στις 22.11.2001 οι Αιτητές υπέβαλαν νέο αίτημα προς τον Αρχηγό της Αστυνομίας όπως τους καταβληθούν όλοι οι μισθοί του μέχρι την ημερομηνία της αφυπηρέτησης του, που θα ήταν κανονικά το 1986 όταν θα εγίνετο 60 ετών, όπως και όλα τα συνταξιοδοτικά ωφελήματα και η σύνταξη του, στη βάση ότι η απόλυση του ήταν παράνομη, ανυπόστατη και χωρίς νομική ισχύ, ώστε να εθεωρείτο ότι εξακολουθούσε να είναι στις τάξεις της Αστυνομίας μέχρι το 1986 που θα αφυπηρετούσε κανονικά. Με επιστολή του Αρχηγού της Αστυνομίας ημερομηνίας 10.6.2002 εγίνετο αναφορά στα ως άνω αφορώντα το προηγούμενο αίτημα της μητέρας των Αιτητών και επληροφορούντο αυτοί ότι εζητήθη νομική συμβουλή ως προς τον ισχυρισμό τους ότι η απόλυση ήταν ανυπόστατη ως νομικά ανίσχυρη και ότι ο Αρχηγός της Αστυνομίας θα επανήρχετο στο θέμα αν προέκυπταν οποιαδήποτε νέα στοιχεία. Με άλλη επιστολή ημερομηνίας 20.9.2002 οι Αιτητές επληροφορούντο ότι το θέμα είχε παραπεμφθεί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης ώστε να προωθηθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο. Νέα επιστολή ημερομηνίας 22.11.2002 όμως πληροφορούσε τους Αιτητές ότι το Υπουργείο έκρινε ότι δεν συνέτρεχαν λόγοι για προώθηση του θέματος στο Υπουργικό Συμβούλιο για παροχή κατά χάρι συνταξιοδοτικών ωφελημάτων. Είναι αυτή την απόφαση που προσβάλλουν οι Αιτητές, ως απορριπτική του αιτήματός τους. Βασική εισήγηση τους είναι ότι η απόφαση του Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου να τερματίσει τις υπηρεσίες του πατέρα τους δεν είχε νομική ισχύ και ήταν ανυπόστατη καθ΄ ότι προήλθε από παρανόμως διοικούσα πραξικοπηματική αρχή. Παραπέμπουν προς τούτο στον περί του Πραξικοπήματος (Ειδικαί Διατάξεις) Νόμο του 1975 (Ν.57/75) όπως και στην απόφαση Λιασή ν. Γενικού Εισαγγελέως