← Κύπρος

Y F YIALLOUROU LTD ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Υπόθεση Αρ. 453/2002, 8 Μαρτίου, 2004

Y F YIALLOUROU LTD ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Υπόθεση Αρ. 453/2002, 8 Μαρτίου, 2004 Y F YIALLOUROU LTD ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Υπόθεση Αρ. 453/2002, 8 Μαρτίου, 2004 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 453/2002) 8 Μαρτίου, 2004 [ΝΙΚΟΛΑ?ΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ Y & F YIALLOUROU LTD, Αιτητές, v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Καθ΄ ων η αίτηση. __________ Δ. Καλλής, για τους Αιτητές. Στ. Μέσσιου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γεν. Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους Καθ΄ ων η αίτηση. _________ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αιτήτρια εταιρεία ασχολείται με την εισαγωγή και εμπορία κατεψυγμένων προϊόντων. Στις 21.6.2000 εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο η δημιουργία ειδικής ποσόστωσης για εισαγωγή 300 τόνων κατεψυγμένων βοδινών φιλέτων με μειωμένο συντελεστή δασμού. Η αιτήτρια με επιστολή της ημερ. 3.1.2002 ζήτησε όπως της εγκριθεί η μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα, όμως το Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού στις 25.4.2002 απέρριψε το αίτημα γιατί δεν πληρούνταν τα τεθέντα κριτήρια. Η απόφαση αυτή προσβλήθηκε με την παρούσα προσφυγή. Οι καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίστηκαν προδικαστικά ότι η αιτήτρια δεν έχει έννομο συμφέρον γιατί δεν υπέβαλε τα απαραίτητα στοιχεία που απαιτούνταν για να αποδειχθεί ότι πληρούσε τα καθορισθέντα κριτήρια. Εν πάση δε περιπτώσει, η αιτήτρια δεν πληρούσε, ούτως ή άλλως, τα εν λόγω κριτήρια. Η ένσταση δεν ευσταθεί. Το κύριο παράπονο της αιτήτριας στρέφεται ακριβώς κατά της εγκυρότητας των κριτηρίων και σε μια τέτοια περίπτωση, σύμφωνα με τη νομολογία, επιβεβαιώνεται η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος (βλέπε Viamax, Coach Industry Ltd v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 916/98, ημερ. 8.1.2001 και Σ.τ.Ε. 2722/1968 Γ΄ σελ . 3332). Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τον περί Κανονισμού Εισαγωγών Νόμο του 1962, Ν.49/62 και τους δυνάμει αυτού θεσπισθέντες κανονισμούς. Υποστηρίζει ακόμα ότι ελήφθη κατ΄ εφαρμογήν παράνομων και αντισυνταγματικών κριτηρίων που διαμορφώθηκαν χωρίς νομοθετική εξουσιοδότηση. ΄Ετσι η προσβαλλόμενη απόφαση, έχει ληφθεί καθ΄ υπέρβασιν εξουσίας. Η αιτήτρια προβάλλει ακόμα παραβίαση της αρχής της ισότητας που διασφαλίζεται από το ΄Αρθρο 28 του Συντάγματος, ενώ υποστηρίζει ότι η απόφαση είναι προϊόν πλημμελούς άσκησης διακριτικής ευχέρειας, αφού κατά τη λήψη της δεν λήφθηκαν υπ΄ όψιν όλοι οι ουσιώδεις και σχετικοί παράγοντες. Οι καθ΄ ων η αίτηση αντιτείνουν ότι ο καθορισμός κριτηρίων για την κατανομή της ποσόστωσης στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν βασίστηκε στο Νόμο 49/62, αλλά στο σύστημα που χρησιμοποιεί συνήθως η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση για τις ποσοστώσεις βοδινού κρέατος που εισάγεται από τρίτες χώρες. Πράγματι, σύμφωνα με το ΄Αρθρο 2 του Κανονισμού 980/2000 της 11ης Μαΐου, 2000, η ποσόστωση που καθορίζει η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση για το κατεψυγμένο βόειο κρέας διαιρείται σε δύο μέρη. Το 80% κατανέμεται μεταξύ των εισαγωγέων κατ΄ αναλογία των ποσοτήτων που έχουν εισαχθεί από αυτούς τα τρία προηγούμενα χρόνια, ενώ το υπόλοιπο 20% μεταξύ εμπορευομένων που μπορούν να αποδείξουν ότι ανέπτυξαν σχετική δραστηριότητα που αφορούσε μια ελάχιστη, σε ορισμένη περίοδο, ποσότητα. Με δεδομένη την πολιτική της σταδιακής προσαρμογής με το κοινοτικό κεκτημένο, συνεχίζουν οι καθ΄ ων η αίτηση, ορθά εφαρμόστηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση το ευρωπαϊκό σύστημα. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει ενταχθεί ακόμα στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Συνεπώς επί του θέματος εξακολουθεί να ισχύει η κυπριακή νομοθεσία, δηλαδή ο Ν. 49/62. Οι σκοποί του Νόμου αυτού έχουν αναλυθεί ήδη από το Ανώτατο Δικαστήριο (βλέπε Δημοκρατία ν. Ledra Brick Factory Ltd

(1996)3 Α.Α.Δ. 153). Στη ρηθείσα απόφαση το Δικαστήριο, ύστερα από ανάλυση του Νόμου και των σχετικών κανονισμών, κατέληξε ότι δεν ήταν εύλογα επιτρεπτή η αντίληψη της διοίκησης πως η άρνηση παραχώρησης άδειας σε μη «παραδοσιακούς» ή «νεοεισερχόμενους» εισαγωγείς προστατεύει την ντόπια βιομηχανία. Η Ολομέλεια επικύρωσε την απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε καταλήξει ότι η παραχώρηση αδειών εισαγωγής μόνο σε εισαγωγείς που πληρούν τα κριτήρια, επιβάλλει περιορισμούς έξω από τα πλαίσια του νόμου και αποτελεί πλημμελή και αυθαίρετη άσκηση της εξουσίας που παρέχει ο νόμος (βλέπε ακόμα Σαββίδης ν. Δημοκρατίας
(1988)3 Α.Α.Δ. 1359). Η παρούσα περίπτωση ομοιάζει με την απόφαση της Δημοκρατία ν. Ledra Brick Factory Ltd, ανωτέρω. Καταλήγω ότι η θέση κριτηρίων για υφιστάμενους εισαγωγείς κρέατος και η ετεροβαρής προτίμησή τους εις βάρος νέων εμπορευομένων παραβιάζει τις πρόνοιες του νόμου. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται, με έξοδα εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Φρ. Νικολαΐδης, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.