ΙΩΑΝΝΑ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 304/2003, 4 Ιουνίου, 2004

ΙΩΑΝΝΑ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 304/2003, 4 Ιουνίου, 2004 ΙΩΑΝΝΑ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 304/2003, 4 Ιουνίου, 2004 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 304/2003) 4 Ιουνίου, 2004 [ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 16, 28 και 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΩΑΝΝΑ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Καθ΄ου η Αίτηση. - - - - - - Ε. Βραχίμη, για την Αιτήτρια. Αντ. Ιντιάνος, για τον Καθ΄ου η Αίτηση. - - - - - - Α Π Ο Φ Α Σ Η ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Δ.: Η αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια, κατά ένα δεύτερο μερίδιο, του τεμαχίου 139 Φ/Σχ.46.4.1, Τμήμα C, στον Άγιο Ανδρέα, στη Λευκωσία. Το υπόλοιπο ένα δεύτερο μερίδιο ανήκει στη θεία της. Επί του τεμαχίου υπήρχε μη εγκεκριμένη οικοδομή, εγκαταλελειμμένη και ερειπωμένη για πολλά χρόνια. Σε άγνωστο χρόνο, η οικοδομή κρίθηκε από τον Παγκύπριο Οργανισμό Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς ως "παραδοσιακή αξιόλογη οικοδομή". Η αιτήτρια, όμως, ουδέποτε πληροφορήθηκε κάτι τέτοιο. Έτσι, σε κάποιο στάδιο, προχώρησε, χωρίς άδεια, στην κατεδάφιση της οικοδομής, γεγονός που διαπιστώθηκε από Λειτουργό του Δήμου Λευκωσίας κατά ή περί το Νοέμβριο του 2002. Κατά ή περί την 15.1.2003 η αιτήτρια παρέλαβε από το Δήμο Λευκωσίας "ειδοποίηση επιβολής", δυνάμει του άρθρου 46 των περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμων του 1972 μέχρι 1990 (ο Νόμος), με την οποία εκαλείτο όπως, μέσα σε έξι μήνες, προβεί στις "απαραίτητες διαδικασίες και ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης και της εξασφάλισης των αδειών από το Δήμο (υποβολή αιτήσεων με όλα τα απαραίτητα σχέδια/έγγραφα) για επαναφορά της κατεδαφισθείσης οικοδομής, χωρίς άδεια." (Τεκμήριο Α στην Αίτηση και Παράρτημα Α στην Ένσταση). Με την προσφυγή η αιτήτρια επιδιώκει την ακύρωση της "ειδοποίησης επιβολής". Προβάλλεται, μεταξύ άλλων, ως λόγος ακυρώσεως ότι η επίδικη ειδοποίηση-απόφαση είναι προϊόν πλάνης περί τα πράγματα οφειλόμενης σε μη δέουσα έρευνα ενώ, ταυτόχρονα, δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Ο προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως ευσταθεί. Το άρθρο 46