← Κύπρος

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΕΩΣ ΠΑΘΟΝΤΩΝ, Υπσθεση Αρ. 619/2003, 20 Ιουλίου, 2004

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΕΩΣ ΠΑΘΟΝΤΩΝ, Υπσθεση Αρ. 619/2003, 20 Ιουλίου, 2004 ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΕΩΣ ΠΑΘΟΝΤΩΝ, Υπσθεση Αρ. 619/2003, 20 Ιουλίου, 2004 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπσθεση Αρ. 619/2003) 20 Ιουλίου, 2004 [ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΕΩΣ ΠΑΘΟΝΤΩΝ, Καθ'ων η αίτηση. Σ. Οικονομίδης, για τον Αιτητή Α. Χριστοφόρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους Καθ'ων η αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ.: Με την παρούσα προσφυγή ο Χριστόφορος Χριστοφή (ο αιτητής) αμφισβητεί την ορθότητα της απόφασης της Επιτροπής Ανακουφίσεως Παθόντων (η Επιτροπή) της 30/4/2003, με την οποία απορρίφθηκε αίτημα του για την παροχή ειδικής μηνιαίας σύνταξης αναπηρίας. (α) Τα γεγονότα. Ο αιτητής, που ήταν μόνιμος Αξιωματικός του Στρατού της Κυπριακής Δημοκρατίας με το βαθμό του Υπολοχαγού, ενώ βρισκόταν στη Σχολή Αλεξιπτωτιστών στον Ασπρόπυργο Ελλάδας για συντήρηση αλεξιπτωτιστού Α΄ εξαμήνου, υπέστη ατύχημα. Πιο συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια προγραμματισμένου άλματος με αλεξίπτωτο τραυματίστηκε κατά την προσγείωση του στο δεξιό ώμο, προφανώς λόγω πνέοντος ανέμου και υπέστη ρήξη πρόσθιου θηλακοσυνδεσμικού δεξιού ώμου. Αφού έτυχε περίθαλψης στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο των Αθηνών και ακολούθως στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, τοποθετήθηκε στο ΚΕΝ Λεμεσού. Σύμφωνα με το Διευθυντή του Ορθοπεδικού Τμήματος του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού Δρα Ν. Κετώνη, το τραύμα προκάλεσε χρόνια πάθηση με αποτέλεσμα την αδυναμία χρησιμοποίησης του δεξιού άνω άκρου σε διάφορες βαριές δραστηριότητες. Το Ιατροσυμβούλιο που τον εξέτασε στις 6/4/2000 αποφάνθηκε ότι δεν ήταν δυνατή η αποκατάσταση της βλάβης και λειτουργίας του δεξιού ώμου με χειρουργική επέμβαση και ότι ο αιτητής ήταν ανίκανος για περαιτέρω υπηρεσία στο στρατό. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω έκθεσης του Ιατροσυμβουλίου, το Γ.Ε.Ε.Φ. ενημέρωσε στις 17/11/2000 τον αιτητή ότι αφυπηρετούσε υποχρεωτικά από τις τάξεις του Στρατού από την 8/11/2000, για λόγους υγείας. Μετά την αναγκαστική αφυπηρέτησή του ο αιτητής δεν εξάσκησε οποιοδήποτε επάγγελμα και στις 5/12/2002 υπέβαλε στην Επιτροπή Ανακουφίσεως Παθόντων αίτηση για παροχή σύνταξης ως ανάπηρο μέλος της Εθνικής Φρουράς, σύμφωνα με τις πρόνοιες των περί Ανακουφίσεως Παθόντων, Νόμων και Κανονισμών. Η Επιτροπή, ενώπιον της οποίας τέθηκε και η σχετική εμπιστευτική επιστολή του Γ.Ε.Ε.Φ. εξέτασε το αίτημα του αιτητή κατά τη συνεδρία της, της 10/4/2003 και το απέρριψε γιατί οι συνθήκες του τραυματισμού δεν ενέπιπταν στις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το κείμενο της απορριπτικής επιστολής η οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητή: "Κύριε, Αναφέρομαι στην αίτηση σας ημερομηνίας 5/12/2002 για παροχή ειδικής μηνιαίας σύνταξης αναπηρίας και σας πληροφορώ ότι η Επιτροπή την απόρριψε, γιατί οι συνθήκες τραυματισμού σας δεν εμπίπτουν στις πρόνοιες της σχετικής Νομοθεσίας και επομένως δεν μπορείτε να χαρακτηρισθείτε ως «ανάπηρος» σύμφωνα με τη σχετική Νομοθεσία.

  1. Ειδικότερα στο άρθρο 2(α) του περί Ανακουφίσεως Παθόντων Νόμου, δίδεται η ερμηνεία του όρου «μερικώς ανάπηρος» και σημαίνει «παν μέλος της Δυνάμεως το οποίον κατέστη προσωρινώς ή μονίμως ανίκανον προς εργασίαν, εις βαθμόν κυμαινόμενον μεταξύ των δεκαέξ και ενενήκοντα εννέα τοις εκατόν, αμφοτέρων περιλαμβανομένων, της τοιαύτης ανικανότητος και του βαθμού αυτής προερχομένων αποκλειστικώς εκ τραυμάτων ή ασθενείας αμέσως οφειλομένων εις την ενεργόν υπηρεσίαν του εν τη Δυνάμει».
  2. Στο άρθρο 2 του περί της Εθνικής Φρουράς Νόμου δίδεται η ερμηνεία του όρου «ενεργός υπηρεσία» και σημαίνει «την εν τη Δυνάμει υπηρεσίαν από της ημέρας της κατατάξεως μέχρι της συμπληρώσεώς της υπό του παρόντος Νόμου προβλεπομένης χρονικής διαρκείας υπηρεσίας και περιλαμβάνει υπηρεσίαν εφέδρου κληθέντος επί τη βάσει των διατάξεων του παρόντος Νόμου προς υπηρεσίαν εν τη Δυνάμει».
  3. Ως εκ τούτου γίνεται σαφές ότι στον όρο «ενεργός υπηρεσία» περιλαμβάνεται μόνο η υπηρεσία των κληρωτών εθνοφρουρών και των εφέδρων, όχι όμως η υπηρεσία των μονίμων μελών της Δυνάμεως έστω και αν κατά το χρόνο του τραυματισμού τους ευρίσκοντο σε διατεταγμένη υπηρεσία.
  4. Επίσης στο άρθρο 2(β)(ιι) του περί Ανακουφίσεως Παθόντων Νόμου, έχει ως ακολούθως:- «Μερικώς ανάπηρος» σημαίνει - (α) ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ (β) πάντα Έλληνα Κύπριον όστις κατέστη, προσωρινώς ή μονίμως, ανίκανος προς εργασίαν εις βαθμόν κυμαινόμενον μεταξύ των δεκαέξ και ενενήκοντα εννέα τοις εκατόν, αμφοτέρων περιλαμβανομένων, της τοιαύτης ανικανότητος και του βαθμού αυτής προερχομένων αποκλειστικώς - (ι) ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ (ιι) εκ τραυμάτων αμέσως οφειλομένων εις τας κατά ή μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, 1974, ή τας υπό της Τουρκικής Εισβολής της 20ής Ιουλίου, 1974, δημιουργηθείσας συνθήκας».
  5. Επομένως το θέμα κατά πόσον ο τραυματισμός ή θάνατος οιουδήποτε πολίτη μπορεί να έχει σχέση ή να θεωρηθεί ως συνέπεια των συνθηκών που δημιουργήθηκαν από το πραξικόπημα ή την Τουρκική Εισβολή είναι θέμα πραγματικό και εξετάζεται η κάθε περίπτωση βάσει των ιδιαίτερων δεδομένων της από το αρμόδιο διοικητικό όργανο, που στην προκειμένη περίπτωση είναι η Επιτροπή Ανακουφίσεως Παθόντων.
  6. Ως εκ τούτου, στη δική σας περίπτωση η Επιτροπή δεν έκρινε ότι ο τραυματισμός σας κατά τη διάρκεια προγραμματισμένου άλματος με αλεξίπτωτο μέσα στα πλαίσια της υπηρεσίας σας ως μονίμου αξιωματικού της Ε.Φ. είναι δυνατό να θεωρηθεί ως συνέπεια των περιστάσεων που δημιουργήθηκαν είτε από το πραξικόπημα είτε από την Τουρκική Εισβολή, ενώ αντίθετα έκρινε ότι ο τραυματισμός/θάνατος, λόγω π.χ. ναρκοθέτησης ή ασκήσεων βολής σε χώρο προσιτό σε οιονδήποτε πολίτη της Δημοκρατίας κλπ. μπορούσε να θεωρηθεί ως συνέπεια των συνθηκών που δημιουργήθηκαν μετά την Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο." (β) Οι λόγοι της προσφυγής. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι η απόφαση, Λήφθηκε υπό καθεστώς πλάνης περί το Νόμο και/ή τα πράγματα και ότι Παραβιάζει τις αρχές της ισότητας και της καλής πίστης. Η απόφαση λήφθηκε υπό καθεστώς νομικής και/ή πραγματικής πλάνης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή υπέβαλε ότι η Επιτροπή ερμήνευσε λανθασμένα τους όρους «μερικώς ανάπηρος» και «ενεργός υπηρεσία», όπως αυτή συναντάται στο άρθρο 2(α) του περί Ανακουφίσεως Παθόντων Νόμου (Ν. 114/88 όπως τροποποιήθηκε) και στο άρθρο 2 του περί της Εθνικής Φρουράς Νόμου (Ν. 20/64 όπως τροποποιήθηκε). Σύμφωνα με τον περί Ανακουφίσεως Παθόντων Νόμο (Ν. 114/88) (άρθρο 2): "«Δύναμις» σημαίνει την Εθνικήν Φρουράν την συσταθείσαν δυνάμει του περί της Εθνικής Φρουράς Νόμου· «Ενεργός υπηρεσία» έχει την έννοιαν την αποδιδομένην εις τον όρον τούτον υπό του περί της Εθνικής Φρουράς Νόμου· .............................. .................................................. ......... «Μερικώς ανάπηρος» σημαίνει - (α) παν μέλος της Δυνάμεως το οποίον κατέστη, προσωρινώς ή μονίμως, ανίκανον προς εργασίαν εις βαθμόν κυμαινόμενον μεταξύ των δεκαέξ και ενενήκοντα εννέα τοις εκατόν, αμφοτέρων περιλαμβανομένων, της τοιαύτης ανικανότητος και του βαθμού αυτής προερχομένων αποκλειστικώς εκ τραυμάτων ή ασθενείας αμέσως οφειλομένων εις την ενεργόν υπηρεσίαν του εν τη Δυνάμει· (β) πάντα Έλληνα Κύπριον όστις κατέστη, προσωρινώς ή μονίμως, ανίκανος προς εργασίαν εις βαθμόν κυμαινόμενον μεταξύ των δεκαέξ και ενενήκοντα εννέα τοις εκατόν, αμφοτέρων περιλαμβανομένων, τοις τοιαύτης ανικανότητος και του βαθμού αυτής προερχομένων αποκλειστικώς - (ι) εκ τραυμάτων ή ασθενείας αμέσως οφειλομένων εις παρασχεθείσαν κατά ή μετά την 15ην Ιουλίου, 1974 υπηρεσίαν, ή (ιι) εκ τραυμάτων αμέσως οφειλομένων εις τας κατά ή μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, 1974, ή τας υπό της Τουρκικής Εισβολής της 20ής Ιουλίου, 1974, δημιουργηθείσας συνθήκας· (γ) πάντα Έλληνα Κύπριον όστις κατέστη, προσωρινώς ή μονίμως, ανίκανος προς εργασίαν εις βαθμόν κυμαινόμενον μεταξύ των δεκαέξ και ενενήκοντα εννέα τοις εκατόν, αμφοτέρων περιλαμβανομένων, και ο οποίος εκρίθη, προ της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου, ως «μερικώς ανάπηρος» δυνάμει του διά του παρόντος Νόμου καταργουμένου «περί Χορηγημάτων εις Εξαρτωμένους Πεσόντων και εις Αναπήρους Νόμου»· (δ) πάντα Έλληνα Κύπριον όστις υπέστη μερικήν αναπηρίαν κατά την διάρκειαν του αγώνος και εκρίθη, προ της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου, ως υποστάς την εν λόγω αναπηρίαν δυνάμει του διά του παρόντος Νόμου καταργουμένου «περί Ταμείου Συντάξεων και Εκτάκτων Επιδομάτων των εκ των Πεσόντων και των Θυμάτων του Αγώνος Εξαρτωμένων και των Αναπήρων αυτού Νόμου»." Σύμφωνα δε με τον περί της Εθνικής Φρουράς Νόμο (Ν. 20/64 όπως τροποποιήθηκε) (άρθρο 2): "«Δύναμις» σημαίνει την Εθνικήν Φρουράν την δημιουργούμενην υπό του παρόντος Νόμου· «ενεργός υπηρεσία» σημαίνει την εν τη Δυνάμει υπηρεσίαν από της ημέρας της κατατάξεως μέχρι της συμπληρώσεως της υπό του παρόντος Νόμου προβλεπομένης χρονικής διαρκείας υπηρεσίας και περιλαμβάνει υπηρεσίαν εφέδρου κληθέντος, επί τη βάσει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, προς υπηρεσίαν εν τη Δυνάμει·" Η ίδρυση, η συγκρότηση και η νομική θέση της Εθνικής Φρουράς προβλέπεται στο άρθρο 3 του Ν. 20/64: "3.-

(1)Το Υπουργικόν Συμβούλιον δύναται όταν θεωρήση τούτο σκόπιμον λόγω απειλουμένης εισβολής ή οιασδήποτε ενεργείας κατευθυνομένης κατά της ανεξαρτησίας ή της εδαφικής ακεραιότητος της Δημοκρατίας ή απειλούσης την ασφάλειαν ζωής ή περιουσίας να προβή εις τον σχηματισμόν δυνάμεως, ήτις θα καλήται «Εθνική Φρουρά», επί σκοπώ βοηθείας του στρατού της Δημοκρατίας ή των δυνάμεων ασφαλείας ταύτης ή και αμφοτέρων εις όλα τα μέτρα, τα απαιτούμενα διά την άμυναν αυτής.
(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου
(1), η Δύναμη δύναται, σε έκτακτες περιστάσεις, να συνδράμει, ύστερα από πρόσκλησή τους, τα αρμόδια όργανα της Δημοκρατίας για αντιμετώπιση κινδύνων που απειλούν τη ζωή ή την περιουσία των πολιτών της Δημοκρατίας·
(3)η Δύναμη που δημιουργείται δυνάμει του παρόντος άρθρου υπάγεται στο Υπουργείο Άμυνας.
  1. Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 10 η Δύναμις συνίσταται εκ στρατευσίμων πολιτών της Δημοκρατίας οίτινες ήθελον κληθή δι' υπηρεσίαν δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου και συγκροτείται εξ αξιωματικών και ανθυπασπιστών μονίμων, δοκίμων και επικούρων και εξ οπλιτών αποτελουμένων εκ στρατευσίμων και στρατευσίμων εθελοντών.
  2. Το Υπουργικόν Συμβούλιον κέκτηται εξουσίαν από καιρού εις καιρόν όπως καθορίζη τον αριθμόν της Δυνάμεως εις αξιωματικούς και οπλίτας." Έχει υποβληθεί εκ μέρους του αιτητή ότι η συνδυασμένη ερμηνεία των πιο πάνω νομοθετικών προνοιών, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι «μερικώς ανάπηρος» θεωρείται οποιοδήποτε μέλος της Εθνικής Φρουράς, το οποίο κατέστη, λόγω τραυμάτων ή ασθένειας που οφείλονται άμεσα στην ενεργό υπηρεσία του στην Εθνική Φρουρά, προσωρινά ή μόνιμα ανίκανος για εργασία σε βαθμό μεταξύ 16% και 99%. Υποβλήθηκε επίσης ότι η αναφορά που γίνεται στην ερμηνευτική διάταξη του όρου «μερικώς ανάπηρος» (άρθρο 2 Ν. 114/88), σε τραύματα ή ασθένεια, άμεσα οφειλόμενη σε «ενεργό υπηρεσία», είναι γενική και καλύπτει όλα τα μέλη της Εθνικής Φρουράς συμπεριλαμβανομένων και των μονίμων στελεχών και όχι μόνο των στρατευσίμων κληρωτών και των καλουμένων σε υπηρεσία εφέδρων. Έχει υποβληθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Επιτροπής ότι όταν ένας στρατιωτικός τραυματίζεται κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής του στο εξωτερικό λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών, δεν σημαίνει ότι εντάσσεται στον όρο «μερικώς ανάπηρος» του Νόμου 114/88, οι πρόνοιες του οποίου απαιτούν την άμεση σχέση του τραυματισμού με το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου ή την Τουρκική Εισβολή της 20ης Ιουλίου 1974 και τα επακόλουθά τους. Η πιο πάνω εισήγηση είναι ορθή. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο αιτητής με την αίτηση του ζητούσε "σύνταξη σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Ανακουφίσεως Παθόντων Νόμου και Κανονισμών". Ο τίτλος του πιο πάνω Νόμου (αρ. 114/88) αναφέρει ότι "Τροποποιεί, Κωδικοποιεί και Ενοποιεί τους περί Ταμείου Συντάξεων και Εκτάκτων Επιδομάτων των εκ των Πεσόντων και των Θυμάτων του Αγώνος Εξαρτωμένων και των Αναπήρων αυτού νόμους και τους περί της Εθνικής Φρουράς (χορηγήματα σε εξαρτωμένους πεσόντων και εις αναπήρους) κανονισμούς". Μια προσεκτική εξέταση των προνοιών του οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Νόμος αυτός προβλέπει την καταβολή συντάξεων και ωφελημάτων σε διάφορες κατηγορίες δικαιούχων ή συγγενών τους, όταν αποδεικνύεται ότι ο θάνατος, ή εξαφάνιση, ή ο τραυματισμός ήταν απόρροια της έκρυθμης κατάστασης που δημιούργησαν ο απελευθερωτικός αγώνας του 1955-59, το πραξικόπημα του 1974 και η Τουρκική Εισβολή. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται από το Νικολαΐδη, Δ στη Μιχάλης Χ" Ρούσου ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 462/2000, της 27/5/2002, "Οι όροι «ανάπηρος», «εξαφανισθείς» και «πεσών» έχουν την έννοια που αποδίδεται σ' αυτούς από τον περί Ανακουφίσεως Παθόντων Νόμο του 1988, Ν. 114/
  3. Ουσιαστικά περιλαμβάνονται θύματα, παθόντες, σύζυγοι και τέκνα πεσόντων ή εξαφανισθέντων σε διάφορες χρονικές περιόδους που ο λαός μας υποβαλλόταν σε δοκιμασία, όπως για παράδειγμα στον ένοπλο αγώνα της ΕΟΚΑ από την 1.4.1955 μέχρι τις 9.3.1959, το πραξικόπημα της 15.7.1974 ή την επακολουθήσασα τουρκική εισβολή. Αισθάνομαι ότι για σκοπούς της παρούσας ανάλυσης δεν είναι απαραίτητη η απαρίθμηση όλων των επί μέρους περιπτώσεων που περιλαμβάνονται. Χωρίς όμως αμφιβολία μπορεί να λεχθεί ότι τα πρόσωπα για τα οποία δημιουργείται η διάκριση είναι είτε τέκνα εγκλωβισμένων ή θύματα ή στενοί συγγενείς θυμάτων των διάφορων αγώνων ή δοκιμασιών του τόπου μας. Βρίσκω ότι η διάκριση που γίνεται δικαιολογείται απόλυτα για λόγους γενικότερου δημοσίου συμφέροντος που επιβάλλουν τη διαφορετική αντιμετώπιση των υποστάντων θυσίες κατά τις δύσκολες στιγμές του τόπου ή των στενών συγγενών τους. Η διάκριση αυτή και η προτίμηση που παρέχεται στις συγκεκριμένες κατηγορίες μπορεί να θεωρηθεί και ως ο ελάχιστος φόρος τιμής που οφείλεται και πρέπει να απονέμεται σε άτομα που είτε υπέφεραν, είτε ακόμα έχασαν και τη ζωή τους στις πλέον αγωνιώδεις στιγμές της πρόσφατης ιστορίας μας. Συνάμα συνιστά και ενθάρρυνση και επιβράβευση μιας συγκεκριμένης συμπεριφοράς." Στην παρούσα περίπτωση ο τραυματισμός του αιτητή έλαβε χώρα ενώ βρισκόταν σε "ενεργό υπηρεσία", αλλά όμως τα τραύματα που ήταν το αποτέλεσμα πτώσης με αλεξίπτωτο δεν μπορούν να συνδεθούν με τις κρίσιμες ιστορικές περιόδους που αναφέρονται στο Νόμο 114/88 και κατά κύριο λόγο στην Τουρκική Εισβολή και τα επακόλουθά της. Τα τραύματα που έχει υποστεί ο αιτητής κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής άσκησης, αναμφίβολα αποτελούν ένα ατυχές γεγονός, που δεν μπορούν όμως να ενεργοποιήσουν τις πρόνοιες του Νόμου 114/
  4. Συνακόλουθα η επίδικη απόφαση ότι το αίτημα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό με βάση τις πρόνοιες του Νόμου 114/88 κρίνεται ως εύλογα επιτρεπτή. (γ) Παραβίαση των αρχών της ισότητας και καλής πίστης. Έχει επίσης υποβληθεί εκ μέρους του αιτητή ότι υπήρξε μια άλλη περίπτωση συναδέλφου του αιτητή, ο οποίος κρίθηκε ως «μερικώς ανάπηρος» σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 114/88, ως αποτέλεσμα παρόμοιου ατυχήματος με αλεξίπτωτο. Η πιο πάνω περίπτωση οδήγησε στην εισήγηση ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ισότητας. Ο ισχυρισμός αυτός παρέμεινε ατεκμηρίωτος αφού ο αιτητής, που είχε το βάρος να αποδείξει την εισήγησή του, δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία ή σχετική απόφαση. Η πιο πάνω αόριστη αναφορά δεν μπορεί από μόνη της να στοιχειοθετήσει τον ισχυρισμό της παραβίασης της αρχής της ισότητας. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του αιτητή. Τ. ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ. /ΔΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.