ΜΑΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΚΑΡΗ ν. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 340/2003, 17 Ιανουαρίου, 2005

ΜΑΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΚΑΡΗ ν. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 340/2003, 17 Ιανουαρίου, 2005 ΜΑΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΚΑΡΗ ν. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 340/2003, 17 Ιανουαρίου, 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 340/2003) 17 Ιανουαρίου, 2005 [ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΜΑΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΚΑΡΗ, ΑΙΤΗΤΡΙΑ, ν. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ, Καθ΄ου η Αίτηση. Α. Ευσταθίου (κα), για την Αιτήτρια. Ν. Χ"Ιωάννου, για τον Καθ΄ου η Αίτηση. Α. Σ. Αγγελίδης, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος

1. Α. Κωνσταντίνου, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος
2. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα προσφυγή, η αιτήτρια ζητά την πιο κάτω θεραπεία:- «Δήλωση και/ή διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση του καθ' ου η αίτηση η οποία γνωστοποιήθηκε την 24.3.2003 και με την οποίαν προήγαγε τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα
3. Μέλπω Λύτρα Στυλιανού και
4. Μαρία Ιωάννου στη θέση Λογιστικού Λειτουργού 1ης Τάξης από 1.2.2003 αντί και/ή στη θέση της αιτήτριας είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος.» Το Διοικητικό Συμβούλιο του καθ' ου η αίτηση Οργανισμού (Ο.Κ.Γ.Β.) σε συνεδρία της, ημερ. 29.1.2003 αποφάσισε την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών (Ε/Μ) στη θέση Λογιστικού Λειτουργού 1ης Τάξης. Στην απόφαση του κατέληξε αφού έλαβε υπόψη και ενέκρινε την πρόταση της Επιτροπής Προσωπικού με την οποία προτάθηκαν για προαγωγή τόσον η αιτήτρια όσο και τα Ε/Μ και αφού άκουσε τη σύσταση του Προϊσταμένου-Διευθυντή. Ο Διευθυντής σύστησε την αιτήτρια και το Ε/Μ 1, σύσταση που δεν λήφθηκε υπόψη όσον αφορά την αιτήτρια από το καθ' ου η αίτηση Συμβούλιο του Οργανισμού. Ως πρώτο και κύριο λόγο ακύρωσης η αιτήτρια προβάλλει τον ισχυρισμό ότι το καθ' ου η αίτηση Συμβούλιο δεν έδωσε καμιά αιτιολογία και μάλιστα ειδική όπως προβλέπει η νομολογία για την απόκλιση του από τη σύσταση του Προϊσταμένου. Περαιτέρω ισχυρίζεται πλάνη περί τα πράγματα και έλλειψη δέουσας έρευνας σε σχέση με τα προσόντα του Ε/Μ αρ.
5. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ε/Μ αρ. 2 εγείρει προδικαστική ένσταση ότι η αιτήτρια στερείται εννόμου συμφέροντος να προσβάλει την επίδικη απόφαση γιατί δεν πληροί τα προσόντα του σχεδίου υπηρεσίας. Σύμφωνα με την επίδικη απόφαση το καθ' ου η αίτηση Συμβούλιο υιοθέτησε και αποδέχθηκε την πρόταση της Επιτροπής Προσωπικού η οποία αποφάσισε ότι τόσο η αιτήτρια όσο και τα Ε/Μ μπορούσαν να αξιολογηθούν γιατί είχαν τη δυνατότητα να προταθούν για προαγωγή. Το καθ' ου η αίτηση Συμβούλιο δεν ασχολήθηκε σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, ως συλλογικό όργανο, με το θέμα των προσόντων των υποψηφίων. Ως υποψήφιους θεώρησε την αιτήτρια και τα Ε/Μ όπως προτάθηκαν από την Επιτροπή Προσωπικού. Θεώρησε ως εκ τούτου ότι και η αιτήτρια κατείχε τα προσόντα του σχεδίου υπηρεσίας. Η αιτήτρια η οποία θεωρήθηκε σιωπηρά από το καθ' ου η αίτηση Συμβούλιο αξιολογήθηκε μέχρι την τελική απόφαση ως νόμιμη υποψήφια. Ως εκ τούτου διατηρεί το έννομο συμφέρον της να προσβάλλει την επίδικη απόφαση. Αντικείμενο της προσφυγής αυτής είναι το κύρος της επίδικης απόφασης και ο διορισμός των Ε/Μ. Γι' αυτό το λόγο η αιτήτρια ως μη επιλεγείσα για την προαγωγή, έχει έννομο συμφέρον προσβολής της. Εφόσον το καθ' ου η αίτηση Συμβούλιο δεν εξέφρασε καμιά κρίση ως προς την κατοχή από την αιτήτρια όλων των προσόντων του σχεδίου υπηρεσίας, το Δικαστήριο δεν μπορεί να ασκήσει πρωτογενή κρίση στο θέμα. Στην απουσία πρωτογενούς διαπίστωσης του διορίζοντος οργάνου και ενόψει της απόφασης της Επιτροπής Προσωπικού - που έτυχε της έγκρισης του διορίζοντος οργάνου - ότι η αιτήτρια ως προσοντούχος προτάθηκε για αξιολόγηση και προαγωγή, το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκφέρει πρωτογενή κρίση. (Βλέπε Ανδρέας Γ. Ιωάννου ν. Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων, Υπόθ. Αρ. 17/2002, ημερ. 5.5.2003, Παναγιώτης Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας, Υπόθ. Αρ. 360/2003, ημερ. 8.10.2000, Εταιρεία SIEMENS A.G. v. Α.Η.Κ., Υπόθ. Αρ. 1010/91, ημερ. 30.9.1994). Ενόψει των πιο πάνω η προδικαστική ένσταση δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Ως πρώτο και κύριο λόγο ακύρωσης η αιτήτρια προβάλλει τον ισχυρισμό ότι το καθ' ου η αίτηση Συμβούλιο δεν έδωσε αιτιολογία και μάλιστα ειδική για την παραγνώριση της σύστασης του Προϊσταμένου. Ο προϊστάμενος-διευθυντής σύστησε για προαγωγή το ένα Ε/Μ και την αιτήτρια. Το καθ' ου η αίτηση Συμβούλιο παραγνώρισε αυτή τη σύσταση χωρίς να δώσει οποιαδήποτε αιτιολογία. Πράγματι από τα πρακτικά της συνεδρίας του Συμβουλίου προκύπτει ότι όχι μόνο δεν έδωσε ειδική αιτιολογία αλλά ουσιαστικά δεν έδωσε καμιά αιτιολογία αφού η προαγωγή έγινε με βάση ψηφοφορία των μελών του Συμβουλίου η οποία ακολούθησε τη σύσταση του προϊσταμένου. Το σχετικό μέρος του πρακτικού έχει ως εξής:- «Ακολούθως, το Συμβούλιο προχώρησε στη ψηφοφορία. Από τις τρεις υποψήφιες, το κάθε μέλος (13 παρευρισκόμενα μέλη) ψήφιζαν ο καθένας δύο από αυτές. Μετά τη ψηφοφορία η Μέλπω Λύτρα Στυλιανού πήρε 8 ψήφους η Μαρία Κωνσταντίνου Κακαρή πήρε 5 ψήφους η Μαρία Ιωάννου πήρε 8 ψήφους Δύο μέλη του Συμβουλίου είχαν πλήρη αποχή και ένα μέλος ψήφισε μόνο μία υποψήφια. Με βάση την πιο πάνω ψηφοφορία, το Συμβούλιο αποφάσισε να προσφέρει προαγωγή στις θέσεις Λογιστικού Λειτουργού 1ης τάξης στις Μέλπω Λύτρα Στυλιανού και Μαρία Ιωάννου, με το αιτιολογικό ότι πήραν τις περισσότερες ψήφους, πληρούσαν όλα τα προσόντα για προαγωγή, ήταν οι καλύτερες, είχαν τα περισσότερα προσόντα (πτυχιούχοι).» Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος είναι πάγια και διαχρονική. Απαιτεί «καθαρή, ειδική, πειστική και επαρκή αιτιολογία» η οποία πρέπει να καταγράφεται στο πρακτικό της απόφασης. Η αιτιολογία που προβάλλεται στην επίδικη απόφαση είναι γενική και αόριστη χωρίς να παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα ελέγχου της. Αναφέρομαι στο ότι τα Ε/Μ πήραν τις περισσότερες ψήφους και ότι ήσαν οι καλύτερες. Αυτά δεν μπορούν να θεωρηθούν ως αιτιολογία της επίδικης απόφασης, ως γενικές και αόριστες τοποθετήσεις. Αλλά περαιτέρω αναφέρεται ότι είχαν τα περισσότερα προσόντα. Και αναγάγουν αυτή τη θέση στο γεγονός ότι τα Ε/Μ ήσαν «πτυχιούχοι» ενώ η αιτήτρια όχι. Εν τούτοις η αιτήτρια θεωρήθηκε από το Συμβούλιο ως προσοντούχος με βάση το σχέδιο υπηρεσίας, το οποίο προβλέπει κατοχή πτυχίου ή διαζευκτικά «Επιτυχία στην Ανώτερη Εξέταση στη Λογιστική (Higher Accounting Examination) του Εμπορικού Επιμελητηρίου του Λονδίνου ......». Τα πιο πάνω το Συμβούλιο τα αναφέρει γενικά και όχι με συνάρτηση με τη σύσταση εν πάση περιπτώσει. Έχω καταλήξει ότι η αιτιολογία που έδωσε το καθ' ου η αίτηση Συμβούλιο για την απόκλιση του από τη σύσταση του προϊσταμένου απέχει πολύ από την «καθαρή, ειδική, πειστική και επαρκή αιτιολογία» που απαιτεί η νομολογία. Κατά συνέπεια ο λόγος αυτός ακυρώσεως ευσταθεί και οδηγεί σε ακύρωση της επίδικης απόφασης, σε σχέση με το ενδιαφερόμενο μέρος αρ. 2 Μαρία Ιωάννου. Όσον αφορά το Ε/Μ 1 Μέλπω Λύτρα-Στυλιανού η αιτήτρια προβάλλει ένα μόνο λόγο ακύρωσης. Ισχυρίζεται ότι το καθ' ου η αίτηση Συμβούλιο δεν διεξήγαγε δέουσα έρευνα σε σχέση με τα προσόντα του Ε/Μ
6. Ισχυρίζεται ότι το πτυχίο που κατείχε, αυτό δηλαδή του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου Σχολής Αθηνών, δεν συνάδει με τα ακαδημαϊκά προσόντα που απαιτεί το σχέδιο υπηρεσίας, στο οποίο απαριθμούνται μόνο: «Λογιστική, Οικονομικά, Εμπορικές Επιστήμες, Διοίκηση Επιχειρήσεων». Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ε/Μ 1 προβάλλει ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, το διορίζον όργανο δεν εξετάζει το θέμα εκ νέου αφού στον προηγούμενο διορισμό (κατώτερη θέση του Λογιστικού Λειτουργού) τα απαιτούμενα προσόντα ήταν ακριβώς τα ίδια. Πράγματι το σχέδιο υπηρεσίας της επίδικης θέσης στα απαιτούμενα προσόντα αναφέρει: «Τα ίδια προσόντα που απαιτούνται στην παράγραφο