GEOPHORAE (PUBLISHING) LTD ν. ΑΡΧΗΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, Υπόθεση Αρ. 518/2004, 26 Μαΐου, 2005 GEOPHORAE (PUBLISHING) LTD ν. ΑΡΧΗΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, Υπόθεση Αρ. 518/2004, 26 Μαΐου, 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 518/2004) 26 Μαΐου, 2005 [Ε. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146, 17, 19, 25, 26, 28, 29 ΚΑΙ 35 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ GEOPHORAE (PUBLISHING) LTD, Αιτητές, ν. ΑΡΧΗΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ης η Αίτηση. ________________________ (Υπόθεση Αρ. 588/2004) ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ PERA AGENCIES LIMITED, Αιτητές, ν. ΑΡΧΗΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ης η Αίτηση. ________________________ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 12/10/04, ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ, ΓΙΑ ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ 518/04 ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ 588/04 ________________________ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 518/04 Μ. Καλλίγερου (κα), για την Αιτήτρια - Καθ' ης η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση. Π. Παπασάββας, για τους Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητές στην κυρίως Αίτηση. Κ. Ξυδά (κα), εκ μέρους του Σ. Δράκου, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος
- ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 588/04 Ε. Γαβριήλ (κα), εκ μέρους του Ι. Νικολάου, για τους Αιτητές. Μ. Καλλίγερου (κα), για την Καθ' ης η Αίτηση. Κ. Ξυδά (κα), εκ μέρους του Σ. Δράκου, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος
- ________________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.: Με την αίτηση αυτή, η αιτήτρια - Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου, (η «Αρχή») - επιδιώκει συνεκδίκαση των Προσφυγών υπ' Αρ. 518/2004 και 588/2004, επικαλούμενη τα ΄Αρθρα 11 και 17 του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1964, (Ν. 33/64), τη Δ.14 και τη Δ.48, Θ.2, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως και τους Κανονισμούς 9, 18 και 19 των περί Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Διαδικαστικών Κανονισμών του
- Η συνήγορος της Αρχής ισχυρίζεται ότι δικαιολογείται συνεκδίκαση, αφού και οι δύο προσφυγές στρέφονται εναντίον της νομιμότητας της ίδιας διοικητικής πράξης, ήτοι της διοικητικής απόφασης της Αρχής ημερομηνίας 5/3/2004, η οποία λήφθηκε ως αποτέλεσμα επανεξέτασης, μετά από ακυρωτική απόφαση ημερομηνίας 4/2/2004, στην Προσφυγή υπ' Αρ. 306/
- Τα γεγονότα, υπέβαλε, που περιβάλλουν την έκδοσή της, είναι τα ίδια, έτσι ώστε το συμφέρον της δικαιοσύνης εξυπηρετείται καλύτερα, εάν οι δύο προσφυγές συνεκδικαστούν. Ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση - αιτητών στην υπ' Αρ. 518/2004 Προσφυγή - καταχώρισε γραπτή ένσταση, σε αντίθεση με τη συνήγορο των αιτητών στην υπ' Αρ. 588/2004 Προσφυγή, η οποία όχι μόνο δεν έφερε ένσταση αλλά υποστήριξε και το δικαιολογημένο της συνεκδίκασης των δύο προσφυγών. Προτού αναφερθώ στους λόγους ένστασης των αιτητών στην υπ' Αρ. 518/2004 Προσφυγή, θα παραθέσω τις θεραπείες που ζητούνται με τις δύο προσφυγές, και το ιστορικό που τις περιβάλλει. Με την Προσφυγή Αρ. 518/2004, ζητείται:- «
- Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και / ή απόφαση της Καθ' ης η Αίτηση ημερ. 5.3.2004 που κοινοποιήθηκε στους Αιτητές με επιστολή ημερ. 18.3.2004, με την οποία, ύστερα από επανεξέταση συνεπεία ακυρωτικής απόφασης στην υπόθεση 306/2002, απέρριψε εκ νέου το αίτημα των Αιτητών για χορήγηση ΄Αδειας ίδρυσης, εγκατάστασης και λειτουργίας ραδιοφωνικού σταθμού παγκύπριας κάλυψης, είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη εννόμου αποτελέσματος και πως ότι κατά παράλειψη δεν έγινε, θα πρέπει να γίνει (η επιστολή ημερ. 18.3.04 επισυνάπτεται ως Παρ.1).
- Δήλωση του Δικαστηρίου, ότι η παράνομη εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση απόρριψη της Αίτησης των Αιτητών, οδηγεί και σε ακυρότητα τις παραχωρηθείσες άδειες προς την εταιρεία «Athina Media Services Ltd» (σταθμός «Ράδιο Αθήνα»), την εταιρεία «Radio Elios Network Ltd» (σταθμός «Ράδιο ΄Ηλιος») και την εταιρεία Ραδιοτηλεοπτική Εταιρεία Ελληνική ΗΧΩ Λτδ (σταθμός «Ράδιο Αμμόχωστος») που υστερούν εν σχέσει προς τους Αιτητές.» Με την Προσφυγή Αρ. 588/2004, ζητείται:- «Α. Διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι η διοικητική πράξη και/ή απόφαση των καθ' ων η Αίτηση, που γνωστοποιήθηκε στην Αιτήτρια, με την επιστολή ημερομηνίας 18 Μαρτίου 2004, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α, και με την οποία απέρριψαν την αίτηση της Αιτήτριας για χορήγηση άδειας για ίδρυση, εγκατάσταση και λειτουργία ραδιοφωνικού σταθμού παγκύπριας εμβέλειας και με την οποία έκριναν ότι δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί η αίτηση της Αιτήτριας, είναι εξ υπαρχής άκυρη και/ή στερείται οιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος. Β. Διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι η διοικητική πράξη και/ή απόφαση των καθ' ων η Αίτηση, που γνωστοποιήθηκε στην Αιτήτρια, με την επιστολή ημερομηνίας 18 Μαρτίου 2004, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α, και με την οποία παραχώρησαν άδειες παγκύπριας κάλυψης στα ενδιαφερόμενα μέρη αντί στην αιτήτρια, είναι εξ υπαρχής άκυρη και/ή στερείται οιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος.» Οι αιτητές στην Προσφυγή Αρ. 518/2004 - Geophorae (Publishing) Ltd. - ιδιοκτήτες του ραδιοφωνικού σταθμού με το διακριτικό όνομα «Κανάλι 7», τοπικής κάλυψης, υπέβαλαν στις 29/1/1999 στην Αρχή αίτηση για χορήγηση άδειας λειτουργίας ραδιοφωνικού σταθμού παγκύπριας κάλυψης. Η εξέταση της αίτησης, καθώς προκύπτει από τα γεγονότα, κράτησε μεγάλο διάστημα. Διαπιστώθηκαν, κατά την αρχική μελέτη της αίτησης από τους εμπειρογνώμονες και τους λειτουργούς της Αρχής, ελλείψεις. Κλήθηκαν οι αιτητές όπως υποβάλουν τα απαραίτητα στοιχεία. Δεν ανταποκρίθηκαν. Ακολούθησε μελέτη της αίτησης από τους λειτουργούς της Αρχής, οι οποίοι, σε πρώτη αξιολόγηση, θεώρησαν την αίτηση των αιτητών ότι ήταν ελλιπής. Με βάση τον Κανονισμό 4
(4)των περί Ραδιοφωνικών και Τηλεοπτικών Σταθμών Κανονισμών του 2000, (Κ.Δ.Π. 10/2000), τούς κάλεσαν πάλιν, εντός προθεσμίας 30 ημερών, να υποβάλουν τα ελλιπή στοιχεία. Υπήρξε περαιτέρω αλληλογραφία μεταξύ της Αρχής και των αιτητών, υποβλήθηκαν περαιτέρω στοιχεία και, τελικά, στις 31/10/2001, η Αρχή, με βάση διαδικασία που αποφάσισε, εξέτασε όλες τις αιτήσεις που υποβλήθηκαν για παγκύπρια κάλυψη, στη βάση συγκριτικής μελέτης που συντάχθηκε από εμπειρογνώμονα, και έκρινε:- «... την αίτηση ως μη ικανοποιητική και αποφάσισε ομόφωνα να την απορρίψει. Ειδικότερα, η Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου αξιολόγησε την αίτηση, συγκρίνοντάς την με τις υπόλοιπες αιτήσεις και ως εκ τούτου, έκρινε ότι το δημόσιο συμφέρον εξυπηρετείται καλύτερα με τη χορήγηση των 9 (εννέα) υπαρχουσών συχνοτήτων σε σταθμούς που έτυχαν ψηλότερης βαθμολογίας.» Οι αιτητές, με την Προσφυγή υπ' Αρ. 309/2002, προσέβαλαν την απόφαση της Αρχής, ημερομηνίας 31/10/2001, η οποία και ακυρώθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 30/1/2004. Οι αιτητές στην Προσφυγή Αρ. 588/2004 - Pera Agencies Limited - ιδιωτικός ραδιοφωνικός σταθμός τοπικής κάλυψης με το όνομα «ΖΕΝΙΘ 96,4 FM STEREO», με αίτησή τους, ημερομηνίας 29/6/2001, στην Αρχή, ζήτησαν την παραχώρηση άδειας για ίδρυση, εγκατάσταση και λειτουργία ραδιοφωνικού σταθμού παγκύπριας κάλυψης. Η αίτησή τους θεωρήθηκε ελλιπής και η Αρχή τους κάλεσε όπως υποβάλουν τα απαραίτητα συμπληρωματικά στοιχεία. Ανταποκρινόμενοι, απέστειλαν στις 23/7/2001, 16/8/2001, 21/8/2001, 27/8/2001 και 31/8/2001 συμπληρωματικά στοιχεία για τεχνικά, οικονομικά και νομοθετικά θέματα, καθώς επίσης και στοιχεία για τα προγράμματα, τα οποία παρελήφθησαν από την Αρχή και διαβιβάστηκαν στους εμπειρογνώμονες για υποβολή απόψεων. Η αίτησή τους απορρίφθηκε, καταχώρισαν την υπ' Αρ. 314/2002 Προσφυγή, η οποία και εκκρεμεί. Στις 4/2/2004, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση, σε σχέση με την Υπόθεση Αρ. 306/2002 - Ν.Π.Φ. Ράδιο Επιστροφή Λίμιτεδ ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου - με την οποία ακυρώθηκαν οι αποφάσεις της Αρχής με ημερομηνίες 13/7/2001, 19/9/2001 και 31/10/2001, για τη χορήγηση αδειών ραδιοφωνικού σταθμού παγκύπριας εμβέλειας. Η Αρχή, συμμορφούμενη με την ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, αποφάσισε, σύμφωνα με τα ΄Αρθρα 57 και 58 του Περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου του 1999, (Ν. 158(Ι)/99), όπως προχωρήσει στην επανεξέταση όλων των αιτήσεων (συμπεριλαμβανομένων και αυτών των αιτητών), για χορήγηση άδειας σε ραδιοφωνικούς σταθμούς με βάση τις εννέα διαθέσιμες συχνότητες, σύμφωνα με το Σχέδιο Ραδιοφωνικής Κάλυψης. Τις δύο προσφυγές, που καταχωρήθηκαν εναντίον της απόφασης της Αρχής ημερομηνίας 5/3/2004, η οποία λήφθηκε ως αποτέλεσμα επανεξέτασης και με την οποία χορηγήθηκαν άδειες σε εννέα εταιρείες, είναι που ζητά η Αρχή να συνεκδικαστούν. Ο συνήγορος των αιτητών στην Προσφυγή Αρ. 518/2004 - Geophorae (Publishing) Ltd. - προβάλλει, για να καταδείξει ότι δε δικαιολογείται συνεκδίκαση, τα εξής:- Τα πραγματικά γεγονότα, ισχυρίζεται, δεν είναι τα ίδια. Δεν υπάρχει κοινό έννομο συμφέρον των αιτητών, αφού και οι δύο αποσκοπούν, με τις αιτήσεις τους, στην εξασφάλιση αδειών ραδιοφωνικού σταθμού παγκύπριας εμβέλειας και οι διαθέσιμες συχνότητες είναι περιορισμένες. Η συνεκδίκαση δε θα βοηθήσει, αφού θα κληθεί το Δικαστήριο να δικάσει την κάθε περίπτωση και να εφαρμόσει τις νομικές αρχές, με βάση τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Οι συνήγοροι, με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις και παραπομπή σε νομολογία, υποστήριξαν η κάθε πλευρά τη θέση της. Το επιθυμητό συνεκδίκασης προσφυγών, που στρέφονται εναντίον της ίδιας διοικητικής πράξης, τονίστηκε στην υπόθεση Διακόπουλος κ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ.
(1990)3 Α.Α.Δ. 1366, όπου αναφέρονται στις σελ. 1373-1374 τα εξής:- «Το αντικείμενο της προσφυγής είναι η νομιμότητα της προσβαλλόμενης πράξης ή απόφασης. Όταν η προσφυγή στρέφεται εναντίον πράξης, η οποία έχει ήδη ακυρωθεί από το Δικαστήριο, η προσφυγή είναι απαράδεκτη λόγω του δεδικασμένου. Ενόψει των πιο πάνω, προσφυγές οι οποίες στρέφονται εναντίον της ίδιας διοικητικής πράξης πρέπει να συνεκδικάζονται και να δικάζονται από την ίδια σύνθεση Δικαστηρίου μονομελούς ή Ολομέλειας, γιατί άλλωσπως η απόφαση στην προσφυγή που θα τελειώσει πρώτη παρασύρει και καθιστά απαράδεκτη την άλλη ή άλλες προσφυγές. Η Γραμματεία του Δικαστηρίου και οι δικηγόροι έχουν υποχρέωση να προβαίνουν σε διευθετήσεις ή αιτήσεις, αντίστοιχα, για συνεκδίκαση των προσφυγών αυτών από την ίδια σύνθεση Δικαστηρίου. (Βλ. Niovi Papaioannou and Others v. The Republic of Cyprus
(1989)3(A) C.L.R. 38. Menelaos Georghiades and Another v. The Republic of Cyprus, through the Public Service Commission
(1966)3 C.L.R. 827.)» Επίσης, στην υπόθεση Στυλιανίδου κ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 2)
(1993)4 Α.Α.Δ. 1835, αναφέρθηκε ότι:- (σελ. 1839) «Η συνεκδίκαση των υποθέσεων δεν εξομοιώνει τα επίδικα θέματα, όπως άλλωστε αναγνωρίζει η νομολογία [βλ. Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου
(1990)1 Α.Α.Δ. 416]. Ως προς το παραδεκτό της προσφυγής και τη θεραπεία η οποία επιζητείται, η κάθε προσφυγή διατηρεί την αυτοτέλειά της. Άλλωστε, ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης σε αίτηση του προσφεύγοντος αποτελεί προϋπόθεση για τη διεκδίκηση αποζημιώσεων ενώπιον πολιτικού δικαστηρίου βάσει του Άρθρου 146.6 του Συντάγματος.» Τέλος, στην υπόθεση Γεωργίου ν. Δήμου Λ/σού (Αρ. 4)
(1992)4 Α.Α.Δ. 3225, αναφέρεται ότι:- (σελ. 3227) «Οι σχετικές δικονομικές διατάξεις δε συναρτούν τη συνεκδίκαση με την ιδιαίτερη φύση ή χαρακτήρα των επίδικων θεμάτων αλλά με τη συνάφεια του νομικού και πραγματικού βάθρου στο οποίο στηρίζονται. Εφόσον διαπιστώνεται ότι τα κοινά σημεία, νομικά και πραγματικά, μεταξύ των προτεινόμενων για συνεκδίκαση προσφυγών είναι, σε σύγκριση με τις διαφορές, τέτοιας σημασίας και έκτασης που να στοιχειοθετούν ουσιώδη συνάφεια μεταξύ των επίδικων θεμάτων, μπορεί να διαταχθεί η συνένωσή τους χάριν της καλής απονομής της δικαιοσύνης.» Ο κ. Παπασάββας, εκ μέρους των αιτητών οι οποίοι ενίστανται στη συνένωση, επικαλούμενος την υπόθεση Hawaii Hotels Ltd ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1995)4 Α.Α.Δ. 867, υποστήριξε ότι δεν υπάρχει ταυτότητα ή ουσιαστική σχέση μεταξύ των προσφυγών, των οποίων ζητείται η συνένωση. Δε συμμερίζομαι την άποψη του κ. Παπασάββα. Στην υπόθεση Hawaii Hotels Ltd ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1), (πιο πάνω), το αίτημα για συνεκδίκαση εδράζετο:- (σελ. 870) «... στη διαδικασία η οποία υποθεμελιώνει τις τέσσερις αποφάσεις, δηλαδή τη διερεύνησή τους από την ίδια επιτροπή και την κοινή φύση των αποφάσεων, ανακλητικών προηγούμενων αποφάσεων του αρμόδιου οργάνου βάσει των οποίων είχαν εγκριθεί χαλαρώσεις στην εφαρμογή της πολεοδομικής νομοθεσίας και κανονισμών.» Και η αίτηση απορρίφθηκε, γιατί:- (σελ. 870) «Δεν προβλήθηκε κανένας ισχυρισμός και ούτε έχει καταδειχθεί ότι τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την κάθε απόφαση, η οποία ανακλήθηκε, ομοιάζουν σε βαθμό που να υφίσταται ουσιαστική ταύτιση μεταξύ τους. Το γεγονός ότι οι αποφάσεις λήφθηκαν στο πλαίσιο γενικότερης έρευνας και πάλι δεν τις ταυτίζει, όπως δεν τις ταυτίζει το γεγονός ότι οι αποφάσεις λήφθηκαν στο πλαίσιο της εξουσίας που παρέχεται σε διοικητικές αρχές να ανακαλούν προηγούμενες αποφάσεις τους.» Η περίπτωση, που τώρα εξετάζεται, είναι διαφορετική. Οι προσφυγές, των οποίων επιδιώκεται η συνεκδίκαση, στρέφονται εναντίον της νομιμότητας της ίδιας διοικητικής πράξης - απόφασης της Αρχής ημερομηνίας 5/3/2004, η οποία εκδόθηκε ως αποτέλεσμα επανεξέτασης, μετά από ακυρωτική απόφαση στην Προσφυγή Αρ. 306/2002, με την οποία ακυρώθηκαν όλες οι αποφάσεις για την παραχώρηση των εννέα αδειών λειτουργίας ραδιοφωνικών σταθμών. Κατά την επανεξέταση, εξετάστηκαν όλες οι αιτήσεις, οι οποίες είχαν υποβληθεί στην Αρχή και αφορούσαν τη χορήγηση άδειας ίδρυσης, εγκατάστασης και λειτουργίας ραδιοφωνικού σταθμού παγκύπριας κάλυψης. Η επανεξέταση έγινε με βάση όλες τις διαθέσιμες συχνότητες και λήφθηκε υπόψη η αίτηση των αιτητών στην Προσφυγή Αρ. 518/2004. Το ακυρωτικό αποτέλεσμα της Προσφυγής Αρ. 306/2002 ήταν σαφώς ευρύτερο από το ακυρωτικό αποτέλεσμα της Προσφυγής Αρ. 309/2002, το οποίο αφορούσε μόνο στην απόφαση της 31/10/2001. Λαμβάνοντας υπόψη ότι, με τις προσφυγές, προσβάλλεται η ίδια πράξη, υπάρχει συνάφεια μεταξύ των γεγονότων και των νομικών σημείων που συνθέτουν τη διαφορά τους, προβάλλονται, εν πολλοίς, οι ίδιοι λόγοι ακύρωσης, θεωρώ πως το γεγονός ότι οι αιτητές στην Προσφυγή Αρ. 518/04 πέτυχαν ακύρωση της απόφασης ημερομηνίας 31/10/2001 (οι άδειες που ακυρώθηκαν ήταν μόνο τρεις) λίγες μέρες πριν από την έκδοση της ακυρωτικής απόφασης στην Προσφυγή Αρ. 306/2002 (ακυρώθηκαν όλες οι άδειες που δόθηκαν) δεν εξουδετερώνει τα όσα θα προκύψουν από τη συνένωση και που είναι τα όσα επισημάνθηκαν στην υπόθεση Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου (Αρ. 1)
(1990)1 Α.Α.Δ. 416:- (σελ. 419) «Η περίσωση χρόνου και δαπάνης, η αποφυγή επαναλήψεων καθώς και η ευχερέστερη κατανόηση των επίδικων θεμάτων με τον αποκλεισμό κάθε δυσχέρειας που θα μπορούσε να προκύψει από το διαχωρισμό τους, αποτελούν τους κυριότερους παράγοντες που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου να διατάξει τη συνεκδίκαση εφέσεων.» Η αίτηση επιτυγχάνει. Διατάσσεται συνεκδίκαση των Προσφυγών Αρ. 518/2004 και 588/2004. Τα έξοδα της αίτησης βαρύνουν τους καθ' ων η αίτηση - αιτητές στην Προσφυγή Αρ. 518/2004. Ε. Παπαδοπούλου, &# 9; Δ. /ΜΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο