ΣΑΒΒΑΣ ΤΤΑΜΑΤΙΡΗΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ, Υπόθεση Αρ. 68/2004, 1 Ιουνίου 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 68/2004) 1 Ιουνίου, 2005 [ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, Δικαστής.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 28 ΚΑΙ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ΤΤΑΜΑΤΙΡΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Καθ΄Ων η Αίτηση. _________ Α.Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές. Μ. Σπηλιωτοπούλου, για την Καθ΄ Ης η Αίτηση. _________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 5.8.2002 ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση προς το αρμόδιο Επαρχιακό Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως Λάρνακας για χορήγηση πολεοδομικής άδειας για ανέγερση τουριστικού περιπτέρου/κέντρου αναψυχής εξ ολοκλήρου εντός της ζώνης προστασίας της παραλίας στο Μαρώνι κατά παρέκκλιση των προνοιών της Δήλωσης Πολιτικής. Προηγούμενες αιτήσεις του για τον ίδιο σκοπό το 1997 και το 2002 είχαν απορριφθεί, όπως απερρίφθη και η νέα αυτή αίτηση, κατά δε της εν λόγω απόφασης κατεχωρήθη η προσφυγή. Της απόρριψης της αίτησης προηγήθηκε μακρά διαδικασία. Ετοιμάσθηκε κατ΄ αρχή έκθεση του Επαρχιακού Τμήματος προς το Συμβούλιο Μελέτης Παρεκκλίσεων. Σε αυτή οι απόψεις του Τμήματος διατυπώνοντο ως εξής: "α) Το επιχείρημα του αιτητή ότι χορηγήθηκαν στο παρελθόν άδειες ανέγερσης κέντρων αναψυχής και εξοχικών κατοικιών σε γειτονικά τεμάχια είναι αόριστο και δεν στοιχειοθετείται. Προφανώς όμως θα αναφέρεται στις ίδιες περιπτώσεις που επικαλείται στην επιστολή του δικηγόρου του στις 5.8.1999 όταν απευθύνθηκε με αίτημα για παρέκκλιση στην Πολεοδομική Αρχή. Για το θέμα αυτό η Πολεοδομική Αρχή στην απαντητική επιστολή της προς τον δικηγόρο του αιτητή με αρ. ΛΑΡ/369/97 ημερομηνίας 12.10.1999 (Παράρτημα 8) αναφέρει ότι, για τρία κέντρα αναψυχής στην περιοχή του Αγ. Θεοδώρου, μόνο το ένα κέντρο αναψυχής επεμβαίνει στη ζώνη προστασίας και για το οποίο χορηγήθηκε άδεια με χαλάρωση του άρθρου 5(Α)2 (Κεφ. 59) από τον Έπαρχο, πριν την εφαρμογή του Νόμου Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας. Εν πάση περιπτώσει και αν ακόμα ευσταθούσε καθ΄ολοκληρία το επιχείρημα του αιτητή, αυτό δεν μπορεί να αποτελεί προηγούμενο για παρόμοια αντιμετώπιση/χειρισμό, ιδιαίτερα εν όψει της αυξημένης σήμερα περιβαλλοντικής συνείδησης όπως επίσης και της ουσιαστικής διαφοροποίησης στην αντιμετώπιση/χειρισμό επεμβάσεων μέσα στην ζώνη προστασίας της παραλίας σε σχέση με τα κριτήρια/δεδομένα με βάση τα οποία εμελετούντο τέτοιας φύσεως αιτήσεις στο παρελθόν. β) Το γεγονός ότι ο αιτητής επικαλείται την κάλυψη οικονομικής επιβάρυνσης του ποσού των £50 που καταβάλλει στον Έπαρχο για σκοπούς επιχωμάτωσης του κτήματος του, λόγω διάβρωσης από την θάλασσα, δεν συνιστά λόγο για χορήγηση άδειας με παρέκκλιση, επειδή το φαινόμενο της διάβρωσης παρουσιάζεται σχεδόν καθ΄ όλο το μήκος των ακτών της ελεύθερης Κύπρου και η λήψη προληπτικών μέτρων προστασίας, εφ΄όσον το επιθυμεί ο ιδιοκτήτης του επηρεαζόμενου από την διάβρωση τεμαχίου, αφορά τον ίδιο. Η Κυβέρνηση εξ όσων γνωρίζω προχώρησε σε μελέτη του φαινομένου αυτού και με βάση πρόγραμμα προβαίνει σε διορθωτικές επεμβάσεις στις επηρεαζόμενες από διάβρωση παράκτιες περιοχές. γ) Η διασφάλιση της ζώνης προστασίας της παραλίας, ως φυσικού στοιχείου θα πρέπει να προστατευθεί για περιβαλλοντικούς λόγους, όπως και για την απρόσκοπτη χρήση και απόλαυση και από το κοινό. Με βάση το άρθρο 23 του Συντάγματος που προστατεύει την ιδιωτική περιουσία, αναφέρεται σαφώς ότι η ζώνη προστασίας της παραλίας αποτελεί κρατική γη και κατά συνέπεια στην παρούσα περίπτωση η διαφύλαξη της συνιστά ευρύτερο δημόσιο συμφέρον, το οποίο κατά την άποψη μου, υπερέχει οποιασδήποτε πρόθεσης για ιδιωτική εκμετάλλευση και ιδιαίτερα σε εμπορική βάση, όπως είναι η παρούσα περίπτωση. δ) Παραμένει ωστόσο για σκοπούς προβληματισμού η διαπίστωση ότι το τεμάχιο αυτό όπως και άλλα παρακείμενα με αυτό που περικλείονται εξ ολοκλήρου ή σχεδόν εξ ολοκλήρου μέσα στην ζώνη προστασίας της παραλίας χωρίς δυνατότητα οιασδήποτε ουσιώδους ανάπτυξης, ακόμα και αυτής της στοιχειώδους περίφραξης για σκοπούς προστασίας σε περίπτωση δενδροκαλλιέργειας τους. Εν πάση περιπτώσει, ο αιτητής σύμφωνα και με τον τίτλο ιδιοκτησίας της αίτησης κατέστη ιδιοκτήτης του τεμαχίου το 1993, ενώ η ένταξη του τεμαχίου στη ζώνη προστασίας δημοσιεύθηκε το 1979, οπόταν δεν δικαιολογείται η εκ των υστέρων απαίτηση δικαιωμάτων ανάπτυξης ή και αποζημιώσεων, ιδιαίτερα επειδή η ρύθμιση της ζώνης προστασίας συντελέστηκε με άλλη νομοθεσία. ε) Η προτεινόμενη μικτή εμπορική ανάπτυξη (τουριστικό περίπτερο/κέντρο αναψυχής) δεν κρίνεται απαραίτητη για εξυπηρέτηση της λειτουργίας της τουριστικής ζώνης Τ3β. Πρόσθετα αναμένεται σε περίπτωση χορήγησης της άδειας με παρέκκλιση να δημιουργηθεί αρνητικό προηγούμενο με την υποβολή παρόμοιας φύσης αιτημάτων από τους ιδιοκτήτες παρακείμενων τεμαχίων στην ευρύτερη περιοχή που επηρεάζονται στον ίδιο βαθμό από την ζώνη προστασίας της παραλίας. Το τελικό αποτέλεσμα μιας τέτοιας ενέργειας είναι η υπερσυγκέντρωση τέτοιου τύπου αναπτύξεων σε περιοχή όπου αυτή δεν είναι επιθυμητή. Ταυτότχρονα εγείρονται και θέματα παγκύπριας πολιτικής για το θέμα αυτό. Συγκεκριμένα σε απόσταση 240μ περίπου από το τεμάχιο υπάρχει καθορισμένη τουριστική Ζώνη Τε στα όρια του χωριού Αγ. Θεόδωρος όπου θα πρέπει να χωροθετούνται τέτοιου τύπου διευκολύνσεις. στ) Η παρούσα αίτηση προϋποθέτει παράλληλα και χορήγηση από το Υπουργικό Συμβούλιο χαλάρωσης των προνοιών του άρθρου 5(Α)2 του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου Κεφ. 59 ύστερα από αίτηση της Αρμόδιας Αρχής (Έπαρχος Λάρνακας). Τέτοια χαλάρωση προϋποθέτει επίσης ότι η περίπτωση της αίτησης είναι εξαιρετική και έκτακτη και ικανοποιείται το δημόσιο συμφέρον, προϋποθέσεις οι οποίες δεν φαίνεται να πληρούνται στην περίπτωση που έχω ενώπιον μου. 7. Έχοντας υπ΄όψη τα πιο πάνω και ειδικότερα το περιεχόμενο της παραγράφου 6, η Πολεοδομική Αρχή διαπιστώνει ότι δεν πληρούνται οι αρχές και τα κριτήρια που τίθενται στον Κανονισμό 19, ώστε να τεκμηριώνεται/αιτιολογείται θετική εισήγηση μου. Αντίθετα σε περίπτωση τυχόν χορήγησης της αιτούμενης Πολεοδομικής Άδειας με παρέκκλιση κρίνεται ότι θα επηρεασθεί ουσιωδώς η γενική στρατηγική του ισχύοντος Σχεδίου Ανάπτυξης (Παράγραφος 2 του Κανονισμού 19), περίπτωση για την οποία δεν χορηγείται παρέκκλιση με βάση τον ίδιο Κανονισμό. Ειδικότερα αναφέρω ότι: α) Τυχόν χορήγηση άδειας με παρέκκλιση προδιαγράφει την θετική αντιμετώπιση παρόμοιων αιτημάτων από άλλους ιδιοκτήτες παρακείμενων τεμαχίων, με αποτέλεσμα αφενός (ι) την καταστρατήγηση της ζώνης προστασίας της παραλίας και των σκοπών για τους οποίους αυτή έχει ορισθεί (διαφύλαξη του περιβαλλοντικού παραθαλάσσιου χαρακτήρα και της απρόσκοπτης διακίνησης του κοινού για απόλαυση της παραλίας) και, (ιι) την ανεπιθύμητη υπερσυγκέντρωση γραμμικής εμπορικής ανάπτυξης εκτός της καθορισμένης ζώνης Τε και την ποιοτική υποβάθμιση της τουριστικής ανάπτυξης στην περιοχή. β) Η περίπτωση αυτή δεν συνιστά έκτακτη ή εξαιρετική περίπτωση, ούτε εξυπηρετείται το δημόσιο συμφέρον, απεναντίας αποτελεί σαφώς κερδοσκοπική επιχείρηση με σκοπό το ίδιο συμφέρον. γ) Η περιοχή στην οποία περιλαμβάνεται το τεμάχιο βρίσκεται στα αρχικά στάδια ανάπτυξης και γι΄αυτό η διατήρηση του ευαίσθητου περιβαλλοντικού χαρακτήρα της κρίνεται επιβεβλημένη. (Φωτογραφία Παράρτημα 14)." Απόρριψη της αίτησης συμφωνώντας με τις απόψεις του Επαρχιακού Τμήματος, εισηγήθησαν και ο Διευθυντής του Τμήματος, ο Έπαρχος Λάρνακας και ο ΚΟΤ, ενώ το Κοινοτικό Συμβούλιο Μαρωνίου δεν έλαβε θέση, πληροφορώντας το Υπουργείο Εσωτερικών ότι δεν ενίστατο σε όποια απόφαση ελαμβάνετο. Όλες οι απόψεις, όπως και πλήρες ιστορικό του θέματος, ήσαν ενώπιον του Συμβουλίου Μελέτης Παρεκκλίσεων σε σχετικό σημείωμα του Υπουργείου Εσωτερικών όταν το Συμβούλιο Μελέτης Παρεκκλίσεων απεφάσισε να εισηγηθεί όπως το Υπουργικό Συμβούλιο απορρίψει την αίτηση "δεδομένου ότι αυτή δεν πληροί τις πρόνοιες του Κανονισμού 19
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.