ΜΟRTEZA MOLLA ZEIN AL ν. ANAΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Yπόθεση Αρ. 123/05, 27 Ιουλίου 2005

ΜΟRTEZA MOLLA ZEIN AL ν. ANAΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Yπόθεση Αρ. 123/05, 27 Ιουλίου 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 123/05) 27 Ιουλίου, 2005 [Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ -------------------- ΜΟRTEZA MOLLA ZEIN AL Αιτητής, ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΣΥΛΟΥ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ Καθ΄ ων η αίτηση. -------------------- Γ. Ερωτοκρίτου, για τον Αιτητή. Ν. Χαραλαμπίδου, Νομικός Λειτουργός, εκ μέρους του Γεν. Εισαγγελέα για τους Καθ΄ ων η αίτηση. ------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η προσφυγή αφορά στα διατάγματα απέλασης στο Ιράν και συναφώς, κράτησης του αιτητή. Στον πυρήνα των γεγονότων αναφέρθηκα σε ενδιάμεση απόφαση με την οποία απέρριψα αίτημα για προσωρινό διάταγμα αναστολής, ιδίως του διατάγματος κράτησης αφού η εκτέλεση του διατάγματος απέλασης ήδη είχε ανασταλεί από τη Διευθύντρια Τμήματος Αρχείου και Πληθυσμού (η Διευθύντρια). Επίσης είχα αναφερθεί στους προτεινόμενους λόγους ακύρωσης. Είχα κρίνει πως δεν προέκυπτε οτιδήποτε ως έκδηλη παρανομία και ως προς τους δύο από αυτούς, υπό το πρίσμα πλέον και των αγορεύσεων επί της ουσίας, μπορώ να καταγράψω εξ αρχής την κατάληξή μου. Κατά τον ένα από αυτούς τους λόγους είναι αδύνατο να εκτελεστεί διάταγμα απέλασης στο Ιράν και, συνεπώς, παρανόμως εκδόθηκε τέτοιο. Είχα σημειώσει τότε την άρνηση των καθ΄ ων η αίτηση για πράγματι ύπαρξη τέτοιας αδυναμίας και επιβεβαιώνεται από το φάκελο πως αφού εκδόθηκαν τα προσβαλλόμενα διατάγματα, εκ των υστέρων προέκυψαν πρακτικές δυσκολίες ενόψει της άρνησης του αιτητή να συνεργαστεί ώστε να του εκδοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα. Δεν διαπιστώνω, λοιπόν, υπόβαθρο στην εισήγηση, που θα δικαιολογούσε περαιτέρω συζήτηση. Κατά το δεύτερο λόγο, ο αιτητής μεταφέρθηκε στην πρεσβεία του Ιράν η οποία παρανόμως ενημερώθηκε για την αίτηση ασύλου που είχε υποβάλει. ΄Οσα είχα επισημάνει στην ενδιάμεση απόφασή μου, είναι αρκετά. Πέραν της άρνησης των καθ΄ ων η αίτηση πως έγινε τέτοια ενημέρωση της Ιρανικής πρεσβείας, παραμένει ασύνδετο αυτό το θέμα, που αφορά σε κατ΄ ισχυρισμόν μεταγενέστερες ενέργειες, προς τη νομιμότητα της έκδοσης των προσβαλλόμενων διαταγμάτων. Ο έλεγχος όμως του διοικητικού φακέλου αναδεικνύει ως σοβαρό το τρίτο από τα εγειρόμενα ζητήματα και θα ήταν χρήσιμο να δούμε πρώτα τα δεδομένα, στη λεπτομέρειά τους. Ο αιτητής είναι Ιρανός, αφήχθηκε στην Κύπρο τον Αύγουστο του 2001 και αμέσως υπέβαλε αίτημα για άσυλο. ΄Οπως ανάφερε, ήταν φοιτητής, μέλος Συμβουλίου φοιτητών και εξαιτίας της ανάμειξής του σε εξέγερση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για να αποφύγει τη σύλληψή του, κρύφτηκε και στη συνέχεια εγκατέλειψε τη χώρα του κρυφά. Του χορηγήθηκε προσωρινή άδεια παραμονής και μετά από επανειλημμένες παρατάσεις, αφού στο πλαίσιο της τότε διαδικασίας, η Υπάτη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες απέρριψε το αίτημά του, σε πρώτο και δεύτερο βαθμό, με ειδοποίηση ημερ. 18.12.03 που του δόθηκε τον Ιανουάριο του 2004, κλήθηκε να εγκαταλείψει την Κύπρο. Επανήλθε με νέο αίτημα για άσυλο, στο πλαίσιο των νέων ρυθμίσεων και επανάνοιξε ο φάκελός του. Για να αναγνωριστεί και επισήμως πως εξακολουθούσε να είναι αιτητής ασύλου παρά τα προηγηθέντα. Ειδοποιήθηκε το Τμήμα Αρχείου και Πληθυσμού και είναι σημαντική επ΄ αυτού η βεβαίωση της 27.5.04. Με αναφορά στο άρθρο 8 του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 (Ν.6(Ι)/00, όπως τροποποιήθηκε), σημειώνεται ως δικαίωμά του η έκδοση προσωρινής άδειας παραμονής μέχρι τη λήψη τελικής απόφασης στο αίτημά του και δηλώνεται πως τέτοια θα εκδοθεί συντόμως. Με τη διευκρίνιση πως, ως τότε, η βεβαίωση θα χρησίμευε ως απόδειξη της ιδιότητάς του ως αιτητή ασύλου. Αφέθηκε, λοιπόν, ο αιτητής στην Κύπρο, κλήθηκε σε συνέντευξη στις 19.7.04 και, στις 3.8.04, η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε το αίτημά του και ανατέθηκε σε ιδιώτη επιδότη η παράδοση ειδοποίησης για το αποτέλεσμα και για το δικαίωμά του να ασκήσει διοικητική προσφυγή, μέσα σε 20 ημέρες από τη λήψη της. Αυτή η ειδοποίηση δεν παραδόθηκε στον αιτητή. Κατά την ένορκη δήλωση του επιδότη, ημερ. 21.10.04, οι επανειλημμένες επισκέψεις του στη διεύθυνση που ο αιτητής δήλωσε ως τόπο διαμονής του, απέβησαν άκαρπες. Δεν υπήρχε κανένας εκεί και γείτονάς του, του είπε πως ο αιτητής είχε φύγει. Το επόμενο ήταν ο τυχαίος εντοπισμός του αιτητή όταν, στις 23.11.04, ελέγχθηκε από την Αστυνομία για τροχαίες παραβάσεις. Τέθηκε υπό κράτηση, ως παρανόμως βρισκόμενος στην Κύπρο και στις 24.11.04, ο υπεύθυνος του Κλιμακίου Αλλοδαπών Λευκωσίας, ζήτησε την έκδοση διαταγμάτων απέλασης και κράτησης. Αυτό, στη βάση της ακόλουθης πληροφόρησης: "Ο αναφερόμενος αλλοδαπός βρίσκεται στην Κύπρο ως αιτητής ασύλου. Το αίτημά του όμως απερρίφθηκε και στις 5.8.04 του στάληκε απορριπτική επιστολή για να αναχωρήσει από την Κύπρο. Αυτός όμως αντί να πράξει τούτο παρέμεινε στην Κύπρο παράνομα χωρίς την άδεια της Διευθύντριας Τμήματος Αρχείου, Πληθυσμού και Μετανάστευσης.". Ακολούθησε, αυθημερόν, η έκδοση των προσβαλλόμενων διαταγμάτων και σημειώνω, προς συμπλήρωση της εικόνας, πως στη συνέχεια ο αιτητής άσκησε διοικητική προσφυγή και την προσφυγή 124/05 δυνάμει του ΄Αρθρου 146 του Συντάγματος, κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του και έκλεισε ο φάκελός του, οι οποίες εκκρεμούν. Είναι η βασική θέση του αιτητή πως τα προσβαλλόμενα διατάγματα εκδόθηκαν κατά πλημμελή έρευνα και πλάνη αναφορικά με τα γεγονότα, ιδιαίτερα σε σχέση με το κρίσιμο πως εγκατέλειψε τη διεύθυνση στην οποία είχε δηλώσει πως θα παρέμενε. Με επακόλουθο την αδικαιολόγητη, κάτω υπό τις ειδικές περιστάσεις της περίπτωσης, διακοπή "της διαδικασίας εξέτασης του φακέλου του" (βλ. σχετικά την επιστολή της Υπηρεσίας Ασύλου ημερ. 12.1.05) και συναφώς τη θεώρησή του ως απαγορευμένου μετανάστη, αφού παρέμενε στην Κύπρο χωρίς άδεια. Οι καθ΄ ων η αίτηση εισηγούνται πως, αφού δεν μπορεί να ελεγχθεί σε αυτή τη διαδικασία η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, οι ισχυρισμοί του αιτητή απολήγουν άσχετοι. Εκείνο που εδώ έχει σημασία είναι η ανυπαρξία άδειας παραμονής του αιτητή στην Κύπρο και, με αυτό ως δεδομένο, νομίμως εκδόθηκαν τα διατάγματα δυνάμει του άρθρου 6