Χατζηπαναγής Παναγιώτης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2005)4 ΑΑΔ 86 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(2005)4 ΑΑΔ 86 11 Φεβρουαρίου, 2005 [ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 6, 28 KAI 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΗΣ, Αιτητής, v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 484/2002) Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο ― Λόγοι ακυρώσεως ― Η αδυναμία προβολής λόγου ακυρώσεως ο οποίος προηγείται λειτουργικά και χρονολογικά του σημείου επί του οποίου εκδόθηκε ακυρωτική δικαστική απόφαση και ακολούθησε επανεξέταση. Δεδικασμένο ― Όσα αναφέρονται στην δικαστική απόφαση ως obiter dictum δεν περιλαμβάνονται στο δεδικασμένο ― Περιστάσεις της μη γένεσης δεδικασμένου στην κριθείσα περίπτωση. Ο αιτητής επεδίωξε την ακύρωση του αναδρομικού κατ' επανεξέταση διορισμού του ενδιαφερομένου μέρους στη θέση Λειτουργού Τηλεπικοινωνιών. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:
- Η απόφαση της ΕΔΥ, σε σχέση με την κατοχή του πλεονεκτήματος, προηγήθηκε της αξιολόγησης της απόδοσης των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση. (Η απόφαση για το πλεονέκτημα λήφθηκε από την ΕΔΥ στις 23.12.1997, ενώ η προφορική εξέταση των δύο διαδίκων έγινε στις 6.3.1998). Δε μπορεί, επομένως, ο αιτητής, στην παρούσα προσφυγή, να θέτει θέμα ως προς το πλεονέκτημα, θέμα, δηλαδή, που προηγήθηκε κατά τη λειτουργική του δυναμική, αλλά και χρονολογικώς, του γεγονότος το οποίο αποτέλεσε τη βάση της ακύρωσης της απόφασης της ΕΔΥ που προσβλήθηκε από τον αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 450/
- Εν πάση περιπτώσει, ως είχε η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Προσφυγή Αρ. 532/2000, ήταν εύλογα επιτρεπτό στην ΕΔΥ να καθορίσει το χρόνο, και δη τον ένα χρόνο, ως την ελάχιστη πείρα για το πλεονέκτημα. Ο χρόνος αυτός ούτε μικρός ήταν ούτε ανεπαρκής.
- Προβάλλεται, επίσης, ως λόγος ακύρωσης ότι η ΕΔΥ παραβίασε, κατά την επανεξέταση, το δεδικασμένο στην Προσφυγή Αρ. 532/2000, δεδομένου ότι το Δικαστήριο αποφάσισε ότι "εάν το ενδιαφερόμενο μέρος δε συνειδητοποίησε ότι ήταν βοηθός και όχι διευθύντρια δείχνει άνθρωπο που δε διαθέτει ευθυκρισία, όπως απαιτείται.". Ούτε αυτός ο λόγος ευσταθεί. Το Δικαστήριο δεν αποφάσισε κάτι τέτοιο. Το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση δεν αποτελεί μέρος του δεδικασμένου, αλλά μέρος των εισηγήσεων του αιτητή. Η φράση που χρησιμοποίησε αργότερα το Δικαστήριο ότι "Έχει μάλιστα δίκαιο ο κ. Πατσαλίδης που συνδέει τη συμπεριφορά του ε.μ. με τα προσόντα της παραγρ. Γ(α) του σχεδίου υπηρεσίας" αποτελεί obiter dictum και δεν περιλαμβάνεται στο δεδικασμένο. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Θεοχαρίδης ν. Ε.Δ.Υ.
(2002)4 Α.Α.Δ. 346, Ξενοφώντος ν. Ε.Δ.Υ., Υπόθ. Αρ. 549/2001, ημερ. 24.7.2003. Προσφυγή. Χ. Πατσαλίδης, για τον Αιτητή. Ρ. Παπαέτη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, για την Καθ' ης η αίτηση. Α. Κωνσταντίνου, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος. Cur. adv. vult. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Δ.: Με την Προσφυγή Αρ. 450/1998 ο αιτητής πέτυχε την ακύρωση του διορισμού του ενδιαφερόμενου μέρους Κατερίνας Οικονόμου Σιαμπτάνη στη θέση Λειτουργού Τηλεπικοινωνιών. Λόγος ακύρωσης ήταν η διαπιστωθείσα παράλειψη της ΕΔΥ να αιτιολογήσει τις εντυπώσεις της σε σχέση με κάθε υποψήφιο που υποβλήθηκε σε προφορική εξέταση, όπως ορίζει το άρθρο 34
(10)του Νόμου 1/
- Η επανεξέταση, για σκοπούς πλήρωσης της θέσης, έγινε στις 26.11.
- Διορίστηκε ξανά, με αναδρομική ισχύ από 4.5.1998, το ενδιαφερόμενο μέρος. Η ΕΔΥ έδωσε, αυτή τη φορά, αιτιολογία των εντυπώσεών της. Η απόφαση επαναδιορισμού του ενδιαφερόμενου μέρους προσβλήθηκε ξανά από τον αιτητή με την Προσφυγή Αρ. 532/
- Και πάλι με επιτυχία. Κρίθηκε ότι το εύρημα της ΕΔΥ, αναφορικά με την πείρα του ενδιαφερόμενου μέρους, έπασχε λόγω έλλειψης οποιασδήποτε διερεύνησης ή πλάνης. Και, επίσης, ότι ήταν αναγκαία η συμμετοχή στη διαδικασία του μέλους Σ. Δημητρίου, δεδομένου ότι αυτός συμμετείχε στην αρχική συνεδρία πλήρωσης της θέσης στις 6.3.
- Στις 20.2.2002 η ΕΔΥ επανεξέτασε το θέμα με βάση το πραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Και με πλήρη σύνθεση. Έχοντας υπόψη το λόγο ακύρωσης που διαπίστωσε το Δικαστήριο, ήτοι την "έλλειψη οποιασδήποτε διερεύνησης" ή "πλάνη" σχετικά με την πείρα του ενδιαφερόμενου μέρους, καθόρισε ως ελάχιστη περίοδο πείρας τον ένα χρόνο, προκειμένου κάποιος υποψήφιος να θεωρηθεί ότι κατείχε το πλεονέκτημα του Σχεδίου Υπηρεσίας σύμφωνα με το οποίο "πείρα σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης θα αποτελεί πλεονέκτημα". Πάνω σ' αυτή τη βάση διαπίστωσε ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, τόσο ο αιτητής όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος διέθεταν το πλεονέκτημα. Ειδικά, σε ότι αφορά το ενδιαφερόμενο μέρος, η ΕΔΥ έλαβε υπόψη επιστολή του, ημερομηνίας 28.1.2002, όπως και σχετική επίσημη βεβαίωση από το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων, ότι το ενδιαφερόμενο μέρος απασχολείτο με μίσθωση υπηρεσιών ως Σύμβουλος Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας στο Υπουργείο από 5.12.1994 μέχρι 4.5.
- Συνακόλουθα, η ΕΔΥ πίστωσε το ενδιαφερόμενο μέρος με πείρα 3 ½ περίπου χρόνων. Ακολούθως, αφού έλαβε υπόψη τα αποτελέσματα της προφορικής εξέτασης των υποψηφίων, στη βάση των προσωπικών σημειώσεων που τηρούσαν τα μέλη κατά τον ουσιώδη χρόνο, όπου το ενδιαφερόμενο μέρος βαθμολογήθηκε ως "σχεδόν εξαίρετη" ενώ ο αιτητής ως "πάρα πολύ καλός", όπως και τα υπόλοιπα ενώπιόν της στοιχεία, συμπεριλαμβανομένου του πλεονεκτήματος, αποφάσισε και πάλι να διορίσει το ενδιαφερόμενο μέρος αναδρομικά από 4.5.
- Εναντίον του δεύτερου αυτού επαναδιορισμού του ενδιαφερόμενου μέρους, ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα (τρίτη) προσφυγή. Προβάλλεται ως λόγος ακύρωσης ότι ενώ στην αρχική διαδικασία, όπως και στην πρώτη επανεξέταση, η ΕΔΥ δεν καθόρισε χρονική περίοδο για το πλεονέκτημα, τώρα, κατά τη δεύτερη επανεξέταση, καθόρισε τον ένα χρόνο ως την ελάχιστη περίοδο πείρας προκειμένου να θεωρηθεί κάποιος υποψήφιος ότι κατέχει το πλεονέκτημα. Με αυτό τον τρόπο, εισηγείται ο δικηγόρος του αιτητή, η ΕΔΥ ενήργησε με ασυνέπεια, αντιφατικότητα και κακοπιστία. Πέραν τούτου, ο καθορισμός ενός μόνο χρόνου πείρας για κάλυψη του πλεονεκτήματος είναι ανεπαρκής. Σε σχέση με αυτό το λόγο ακύρωσης, ο δικηγόρος του ενδιαφερόμενου μέρους πρόβαλε, μεταξύ άλλων, την εισήγηση ότι ο αιτητής κωλύεται να προβάλει τον υπό συζήτηση ισχυρισμό για το λόγο ότι η πρώτη προσφυγή του, δηλαδή η 450/1998, πέτυχε με κοινή συναίνεση των διαδίκων, συμφωνούντος και του Δικαστηρίου, ότι η πράξη διορισμού του ενδιαφερόμενου μέρους ήταν ακυρωτέα λόγω έλλειψης αιτιολογίας της αξιολόγησης της απόδοσης των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση ενώπιον της ΕΔΥ (Επισυνημμένο 1 στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του ενδιαφερόμενου μέρους). Διαδικασία που ακολούθησε την απόφαση της ΕΔΥ σε σχέση με την κατοχή του πλεονεκτήματος. Η εισήγηση είναι ορθή. Η απόφαση της ΕΔΥ, σε σχέση με την κατοχή του πλεονεκτήματος, προηγήθηκε της αξιολόγησης της απόδοσης των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση. (Η απόφαση για το πλεονέκτημα λήφθηκε από την ΕΔΥ στις 23.12.1997, ενώ η προφορική εξέταση των δύο διαδίκων έγινε στις 6.3.1998). Δε μπορεί, επομένως, ο αιτητής, στην παρούσα προσφυγή, να θέτει θέμα ως προς το πλεονέκτημα, θέμα, δηλαδή, που προηγήθηκε κατά τη λειτουργική του δυναμική, αλλά και χρονολογικώς, του γεγονότος το οποίο αποτέλεσε τη βάση της ακύρωσης της απόφασης της ΕΔΥ που προσβλήθηκε από τον αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 450/
- (Βλ. σχετικά Χρ. Θεοχαρίδης ν. Ε.Δ.Υ.
(2002)4 Α.Α.Δ. 346 και Α. Ξενοφώντος ν. Ε.Δ.Υ., Προσφυγή Αρ. 549/2001, 24.7.2003). Εν πάση περιπτώσει, ως είχε η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Προσφυγή Αρ. 532/2000, ήταν εύλογα επιτρεπτό στην ΕΔΥ να καθορίσει το χρόνο, και δη τον ένα χρόνο, ως την ελάχιστη πείρα για το πλεονέκτημα. Ο χρόνος αυτός ούτε μικρός ήταν ούτε ανεπαρκής. Πέραν τούτου, η πείρα του ενδιαφερόμενου μέρους ως Συμβούλου Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας για 3 ½ περίπου χρόνια ήταν οπωσδήποτε αρκετή για να του προσδώσει το πλεονέκτημα. Και τούτο, ανεξάρτητα του ότι η ΕΔΥ διαπίστωσε την εκ μέρους του κατοχή επαρκούς πείρας και κατά την προφορική εξέταση. Προβάλλεται, επίσης, ως λόγος ακύρωσης ότι η ΕΔΥ παραβίασε, κατά την επανεξέταση, το δεδικασμένο στην Προσφυγή Αρ. 532/2000, δεδομένου ότι το Δικαστήριο αποφάσισε ότι "εάν το ενδιαφερόμενο μέρος δε συνειδητοποίησε ότι ήταν βοηθός και όχι διευθύντρια δείχνει άνθρωπο που δε διαθέτει ευθυκρισία, όπως απαιτείται.". Ούτε αυτός ο λόγος ευσταθεί. Το Δικαστήριο δεν αποφάσισε κάτι τέτοιο. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση δεν αποτελεί μέρος του δεδικασμένου, αλλά μέρος των εισηγήσεων του αιτητή: "Το τελευταίο μέρος της εισήγησης του αιτητή για το θέμα αυτό είναι ότι η συμπεριφορά του ε.μ. εάν δηλαδή δε συνειδητοποίησε ότι ήταν βοηθός και όχι διευθύντρια δείχνει άνθρωπο που δε διαθέτει ευθυκρισία, όπως απαιτείται. Στην περίπτωση δε που έχει ενεργήσει εσκεμμένα αποκαλύπτεται έλλειψη υπευθυνότητας, ιδιότητα, από τη θετική της φυσικά σκοπιά, που πρέπει να έχει ο επιλεγείς. Είναι μεταξύ των απαιτουμένων προσόντων, όπως και η ακεραιότητα χαρακτήρα." Η φράση που χρησιμοποίησε αργότερα το Δικαστήριο ότι "Έχει μάλιστα δίκαιο ο κ. Πατσαλίδης που συνδέει τη συμπεριφορά του ε.μ. με τα προσόντα της παραγρ. Γ(α) του σχεδίου υπηρεσίας" αποτελεί obiter dictum και δεν περιλαμβάνεται στο δεδικασμένο. Στο δεδικασμένο περιλαμβάνεται μόνο το εύρημα ότι υπήρξε έλλειψη οποιασδήποτε έρευνας ή πλάνη ως προς την επτάχρονη πείρα του ενδιαφερόμενου μέρους. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεν έγινε οποιαδήποτε έρευνα για τα καθήκοντα που ασκούσε το ενδιαφερόμενο μέρος στη Cyprus Airways Ltd και στη Cyprair Holidays Ltd. Διαπίστωσε, επίσης, αντιφατικότητα στα πιστοποιητικά που παρουσιάστηκαν σε σχέση με την εργοδότηση του ενδιαφερόμενου μέρους σε αυτές τις εταιρείες. Η ΕΔΥ συμμορφώθηκε με την απόφαση και δεν παραβίασε το δεδικασμένο. Προτίμησε, μάλιστα, αντί να διερευνήσει την πείρα του ενδιαφερόμενου μέρους στις δύο εταιρείες, όπως και στον ελεγκτικό οίκο, και ενόψει της αντιφατικότητας που διαπίστωσε το Δικαστήριο αναφορικά με τα σχετικά πιστοποιητικά, να αγνοήσει εντελώς την πείρα του ενδιαφερόμενου μέρους στις εν λόγω εταιρείες και οίκο. Η ΕΔΥ έλαβε υπόψη μόνο την πείρα του ενδιαφερόμενου μέρους ως Συμβούλου Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας και εύλογα έκρινε ότι αυτή υπερκάλυπτε το πλεονέκτημα. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του αιτητή. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο