ΑΝΝΑ ΛΟΙΖΙΔΟΥ-POURADIER DUTEIL ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Συνεκδ. Υποθέσεις αρ. 1175/2003, 1176/2003 Και 1245/2003, 1

(1)των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων του 1990-2003 (Ν. 1/90 ως έχει τροποποιηθεί), σύμφωνα με το οποίο οι θέσεις Προϊσταμένου Τμήματος εξαιρούνται της διαδικασίας της Συμβουλευτικής Επιτροπής, σε συνεδρία της ημερ. 28/5/03 προχώρησε η ίδια στην εξέταση του θέματος κατοχής των προσόντων από τους προαναφερθέντες αιτητές. Κατάληξε ότι μόνο 5 από τους 13 ικανοποιούσαν όλες τις απαιτήσεις του σχεδίου υπηρεσίας και αποφάσισε να τους καλέσει σε προφορική εξέταση. Μεταξύ αυτών που κρίθηκαν ότι δεν ικανοποιούσαν το σχέδιο υπηρεσίας ήταν και ο αιτητής στην 1176/03 Σάββας Παύλου, ο οποίος με επιστολή ημερ. 18/6/03 υπέβαλε πρόσθετα στοιχεία για επανεξέταση του θέματος. Ως εδώ η διαδικασία ήταν με βάση την προηγούμενη σύνθεση της Ε.Δ.Υ. που έληξε στις 30/6/

1. Η Ε.Δ.Υ., με τη νέα της τώρα σύνθεση που άρχισε στις 1/7/03, στις 25/7/03 αποφάσισε να εξετάσει το περιεχόμενο της επιστολής του αιτητή Σάββα Παύλου καθώς και το θέμα κατοχής των απαιτούμενων προσόντων από όλους τους 13 υποψηφίους. Κατέληξε, όπως και η προηγούμενη Επιτροπή, ότι οι ίδιοι υποψήψιοι δεν ήσαν προσοντούχοι με εξαίρεση τον αιτητή Σάββα Παύλου, τον οποίο, με βάση τα νέα στοιχεία που υπέβαλε, έκρινε τώρα ως προσοντούχο. Έτσι κάλεσε για προφορική εξέταση ενώπιον της τους υποψηφίους που έκρινε προσοντούχους. Η εξέταση έγινε στις 31/10/03 παρισταμένου του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού. Ο Γενικός Διευθυντής σύστησε για προαγωγή τον αιτητή Σάββα Παύλου και αποχώρησε. Στη συνέχεια η Ε.Δ.Υ. αξιολόγησε και η ίδια τους υποψήφιους αναφορικά με την προφορική εξέταση και συνέχισε με τη γενική αξιολόγηση και σύγκριση αυτών. Κατάληξε (κατά πλειοψηφία) στην επιλογή του ε.μ. τον οποίο έκρινε ως τον καταλληλότερο. Το ε.μ. αποδέχθηκε την προσφορά και η Ε.Δ.Υ. αποφάσισε την προαγωγή του από 15/11/
2. Η προαγωγή δημοσιεύθηκε στην Επισημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερ. 21/1/03 και ακολούθησαν οι παρούσες προσφυγές. Νομικοί Ισυχρισμοί Οι αιτητές στην 1175/03 και 1176/03, εκπροσωπούμενοι από τον ίδιο δικηγόρο, βασίζονται σε 13 νομικούς λόγους που είναι πανομοιότυποι. Περιληπτικά οι λόγοι ακύρωσης είναι ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη αφού παραβιάζει το Σύνταγμα, Νόμους, Κανονισμούς, γενικές αρχές διοικητικού δικαίου και νομολογία. Βασίστηκε σε διαδικασίες που πάσχουν και/ή αξιολογήσεις και εκθέσεις ή συστάσεις που ήσαν αναιτιολόγητες ή μεροληπτικές. Στερείται της δέουσας έρευνας και αιτιολογίας. Σημειώνω εδώ ότι στην 1176/03, του αιτητή Σάββα Παύλου, ενώ η σύσταση του Γενικού Διευθυντή ήταν υπέρ του, στην αίτηση του (βλέπε 10ο νομικό λόγο) προφανώς από λάθος, γίνεται ισχυρισμός ότι «Η σύσταση του Διευθυντή είναι αναιτιολόγητη και μη νόμιμη.....». Παρόμοιους νομικούς λόγους παραθέτει και η αιτήτρια στην 1245/
3. Γιαυτό άλλωστε και οι τρεις υποθέσεις συνεκδικάζονται. Εξέταση νομικών ισχυρισμών Αρχίζοντας από την προσφυγή 1175/03, είναι ο ισχυρισμός των ευπαιδεύτων συνηγόρων της αιτήτριας ότι το ε.μ. υστερεί έναντι της «συντριπτικά σε αξία, σημαντικά σε αρχαιότητα, προσόντα, πείρα, υπηρεσιακή προσφορά, δράση και επιστημονικό και ερευνητικό έργο». Το μόνο που έχει υπερ του το ε.μ. είναι η αξιολόγηση κατά την προφορική εξέταση η οποία όμως ήταν απόλυτα οριακή και κατά πλειοψηφία. Χαρακτηρίστηκε δηλαδή αυτός ως «Εξαίρετος» ενώ η αιτήτρια ως «Παρα πολύ καλή». Αναφορικά με τα προσόντα, είναι η θέση της αιτήτριας ότι η ίδια έχει πρώτο πανεπιστημιακό τίτλο δηλαδή Licence des Lettres Modernes στη Γαλλική φιλολογία του Πανεπιστημίου της Λυών ΙΙ 1975 και επιπλέον δυο μεταπτυχιακά δηλαδή (α) Maitrise des Lettres Modernes στη Λατινική και Γαλλική παλαιογραφία του πανεπιστημίου Λυών ΙΙ 1976 και (β) DEA (Diplome d?Etudes Approfondies) του πανεπιστημίου Λυών 1977, Γαλλικες σπουδές του μεσαίωνα, της αναγέννησης και του 17ου αιώνα και διδακτορικό δίπλωμα στο ίδιο πεδίο, όλα απόλυτα σχετικά με τα προσόντα του σχεδίου υπηρεσίας και τα καθήκοντα της θέσης. Αντίθετα το ε.μ. δεν είναι προσοντούχος με βάση το πρώτο του πτυχίο (ΒΑ Economics) αφού τούτο δεν εμπίπτει στα προβλεπόμενα από την παραγ. 3

(1)του σχεδίου υπηρεσίας προσόντα, αλλά πιθανό να κατέστη προσοντούχος με βάση το μεταπτυχιακό του τίτλο MSc Politics with Sociology, παρόλο που ούτε αυτό καλύπτεται από το σχέδιο υπηρεσίας αφού η κοινωνιολογία αποτελεί απλώς μια παράμετρο του μεταπτυχιακού. Επομένως η κατά πλειοψηφία απόφαση της Ε.Δ.Υ για προαγωγή του ε.μ. λήφθηκε χωρίς τη δέουσα έρευνα και αιτιολογία. Περαιτέρω ο συνήγορος της αιτήτριας ισχυρίζεται ότι εφόσον όλοι οι υποψήφιοι ήσαν δημόσιοι υπάλληλοι έπρεπε να ληφθούν υπόψη τα κριτήρια, αξία, αρχαιότητα και προσόντα. Αναφορικά με την αξία, είναι ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι η Ε.Δ.Υ., δεν υιοθέτησε ίσο μέτρο κρίσης αφού άλλοτε δίνει έμφαση στα τελευταία 5 χρόνια και άλλοτε στα τρία. Τόνισε ότι τα τελευταία 5 χρόνια (1998-2002) η αιτήτρια αξιολογήθηκε σε όλους τους τομείς «εξαίρετα» συγκεντρώνοντας δηλαδή 40 «Εξαίρετα», ενώ το ε.μ. μόνο 27 «Εξαίρετα» 2 «Πολύ Ικανοποιητικά» και 11 «Ικανοποιητικά». Συνεχίζει ο συνήγορος ότι αν ληφθούν υπόψη τα τελευταία 8 χρόνια (1995-2002) και πάλιν η αιτήτρια υπερέχει με 61 «Εξαίρετα» και 3 «Πολύ Ικανοποιητικά» έναντι 38 «Εξαίρετα», 13 «Πολύ Ικανοποιητικά» και 13 «Ικανοποιητικά» του ε.μ. Επικαλέστηκε τις αυθεντίες Παπαδόπουλος κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)3 (Α) Α.Α.Δ. 560 και Ανδρούλα Καζαμία-Πασχαλίδου ν. Δημοκρατίας προσφυγή αρ. 843/91 ημερ. 15/7/92, για υποστήριξη του ισχυρισμού του ότι η αξία είναι το βασικό κριτήριο. Στην αρχαιότητα παραθέτει στοιχεία που δείχνουν ότι η αιτήτρια και πάλιν υπερέχει, αφού η ίδια έγινε Ερευνητής Α΄ από 1/5/96 ενώ το ε.μ από 1/11/00 και από 1/12/98 η αιτήτρια προάχθηκε σε Ανώτερο Ερευνητή ενώ το ε.μ. εξακολουθούσε να ήταν στη θέση του Ερευνητή Α΄. Η αρχαιότητα δηλαδή της αιτήτριας είναι 4 ½ χρόνια στη θέση Ερευνητή Α΄ και ακόμα 4 χρόνια στη θέση του Ανώτερη Ερευνητή, θέση που δεν είχε το ε.μ. Στο κριτήριο «πείρα», παρατίθενται στοιχεία τα οποία, σύμφωνα με το συνήγορο δείχνουν ότι και πάλιν υπερέχει η αιτήτρια αφού η πείρα είναι κάτι που συνδέεται με την αρχαιότητα. Παρά τα πιο πάνω, προτιμήθηκε το ε.μ. το οποίο χαρακτηρίστηκε από την πλειοψηφία της Ε.Δ.Υ. ως «Εξαίρετος» ενώ η αιτήτρια από την ίδια πλειοψηφία ως «Παρα πολύ καλή». Για την αιτήτρια αναφέρει η Ε.Δ.Υ. ότι απάντησε σχεδόν σε όλες τις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν αλλά ότι «στέρησε σε θέματα που αφορούσαν άλλους τομείς και δραστηριότητες του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών, με τις οποίες δεν ασχολήθηκε». Η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου είναι ότι (α) δεν εξηγεί αλλά ούτε και αιτιολογεί η Ε.Δ.Υ. τους άλλους τομείς που υστέρησε η αιτήτρια και (β) η διαπίστωση της Ε.Δ.Υ. είναι αντίθετη με την αξιολόγηση της αιτήτριας στις ετήσιες εκθέσεις. Για τον αιτητή Σάββα Παύλου (προσφ. αρ. 1176/03) ο ευπαίδευτος συνήγορός του επανέλαβε ουσιαστικά τα όσα επικαλέστηκε στην περίπτωση της αιτήτριας στην 1175/

1. Τόνισε και το γεγονός ότι ο αιτητής αυτός είχε υπέρ του και τη σύσταση του Γενικού Διευθυντή. Αναφορικά με την αξιολόγηση του μέχρι το 1999, αυτός αξιολογείτο ως εκπαιδευτικός και για την περίοδο από 1995-1999 πάντοτε με το βαθμό 38, που σύμφωνα με το συνήγορο, ισοδυναμεί με το «Εξαίρετος» προκειμένου περί βαθμολογίας δημοσίων υπαλλήλων. Η Ε.Δ.Υ. τον χαρακτήρισε ως «Πάρα πολύ καλό». Αναφορικά με την αιτήτρια στην 1245/03 Αικατερίνη Αριστείδου, προβλήθηκαν οι ίδιοι ισχυρισμοί, ότι δηλαδή αυτή «υπερέχει του ε.μ. σε αξία, προσόντα, πείρα, αρχαιότητα, συγγραφικό έργο και διοικητικές ικανότητες». Αυτή αξιολογήθηκε από την Ε.Δ.Υ ως «Πολύ καλή». Αρχίζω από τον ισχυρισμό των αιτητών ότι το ε.μ. δεν κατέχει το απαιτούμενο πανεπιστημιακό δίπλωμα ή τίτλο ή ισότιμο προσόν και ότι δεν έγινε η δέουσα έρευνα από την Ε.Δ.Υ. η οποία δε διευκρινίζει με βάση ποιό από τα προσόντα του έκρινε το ε.μ. ότι ικανοποιούσε το σχέδιο υπηρεσίας. Το σχέδιο υπηρεσίας, στην έκταση που μας ενδιαφέρει, προνοεί τα εξής: «
2. Απαιτούμενα προσόντα
3. Πανεπιστημιακό δίπλωμα ή τίτλος ή ισότιμο προσόν σε ιστορικά, φιλολογικά (περιλαμβανομένης της εθνολογίας και αρχαιολογίας) φιλοσοφικά, γλωσσολογικά, λαογραφικά ή κοινωνιολογικά θέματα και Διδακτορικός τίτλος σε ένα από τα πάνω θέματα. Σημ. Ο όρος «πανεπιστημιακό δίπλωμα ή τίτλος» καλύπτει και μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλο.» Το ε.μ. κατέχει τα εξής ακαδημαϊκά προσόντα: α) ΒΑ Economics, (β) MSc Politics with Sociology και (γ) PhD Modern History. Είναι ο ισχυρισμός των ευπαιδευτων συνηγόρων των αιτητών (και ιδιαίτερα της αιτήτριας στην 1245/03) ότι το (α) πτυχίο είναι άσχετο και εκτός των απαιτούμενων από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντων. Δέχονται όμως ότι το (β) δηλαδή, το MSc Politics with Sociology είναι μέσα στα προβλεπόμενα προσόντα με βάση τη σημείωση, όπως είναι και το (γ). Ουσιαστικά το παράπονο περιορίζεται στο ότι δεν καθόρισε η Ε.Δ.Υ. σε ποιό από αυτά τα θέματα ενέπιπτε το μεταπτυχιακό MSc in Politics with Sociology και αυτό δείχνει ότι δεν υπήρξε η διεξαγωγή της δέουσας έρευνας. Ο συνήγορος της αιτήριας στην 1245/03 προχωρεί και παραπέμπει στις σελ. 23-28 του προσωπικού φακέλου του ε.μ. σε επιστολή του, την οποία είχε υποβάλει όταν ήταν υποψήφιος στη θέση του Ερευνητή στο Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών, για την οποία θέση το σχέδιο υπηρεσίας απαιτούσε «πανεπιστημιακόν δίπλωμα ή τίτλος εις φιλολογικά, ιστορικά ή συναφή θέματα» και το ε.μ. χαρακτήρισε το MSc Politics with Sociology ως πτυχίο «συναφές με ιστορικά θέματα» και όχι πτυχίο σε ιστορικά θέματα. Εδώ το σχέδιο υπηρεσίας δεν ικανοποιείται με σπουδές «συναφείς σε ιστορικά ή κοινωνιολογικά θέματα» αλλά θα πρέπει να είναι για καθαρά ιστορικά ή κοινωνιολογικά. Η πλευρά των καθών η αίτηση τοποθετείται ως εξής: «εφόσον λοιπόν το πρώτο πανεπιστημιακό δίπλωμα του ενδιαφερομένου μέρους είναι στα οικονομικά συνάγεται εμμέσως πλην σαφώς ότι η Επιτροπή τον θεώρησε προσοντούχο με βάση το μεταπτυχιακό του τίτλο στα κοινωνιολογικά θέματα τα οποία σαφώς περιλαμβάνονται στα απαιτούμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα. Εφόσον το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν προσοντούχο με βάση το μεταπτυχιακό που κατείχε, το γεγονός ότι η Ε.Δ.Υ. δεν καθόρισε επακριβώς βάσει ποίου συγκεκριμένου προσόντος κρίθηκε προσοντούχος, ουδόλως επηρεάζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης». Τη θέση αυτή υποστήριξε και η ευπαίδευτος συνήγορος του ε.μ. Εξέτασα τον πιο πάνω ισχυρισμό των αιτητών και τις αυθεντίες που επικαλέστηκαν για να υποστηρίξουν τούτο καθώς επίσης και τις θέσεις των καθών η αίτηση και ε.μ. Ότι η Ε.Δ.Υ. δεν καθόρισε το δίπλωμα ή τίτλο με βάση το οποίο θεώρησε το ε.μ. ως προσοντούχο, φαίνεται να είναι δεκτό από τους καθών η αίτηση. Τούτο προκύπτει και από το πρακτικό της Ε.Δ.Υ. που έχει ως ακολούθως: «Α Πανεπιστημιακό Δίπλωμα ή τίτλος ή ισότιμο προσόν και διδακτορικός τίτλος σε ένα από τα προβλεπόμενα θέματα. Οι 10 από τους 13 αιτητές ικανοποιούν την παράγραφο

(1)των απαιτουμένων προσόντων του σχεδίου υπηρεσίας, δεδομένου ότι κατέχουν πανεπιστημιακό δίπλωμα ή τίτλο ή ισότιμο προσόν και διδακτορικό τίτλο σε ένα από τα θέματα που καθορίζονται στην εν λόγω παράγραφο. Αυτοί είναι, αναλυτικά οι πιο κάτω:

1. Αριστείδου Αικατερίνη: Δίπλωμα στην Ιστορία, μεταπτυχιακός τίτλος στην Ιστορία και διδακτορικός τίτλος στην ιστορία, Πανεπιστήμιο Βελιγραδίου. ....................................................................................................
2. Κατσιαούνης Ρολάνδος: Πανεπιστημιακός τίτλος ΒΑ Economics, Queens Mary College (University of London), μεταπτυχιακός τίτλος MSc Politics with Sociology, Birkbick College (University of London) και διδακτορικός τίτλος PhD Modern History, Kings College London. ............................... 8.. Παύλου Σάββας: Πτυχίο φιλολογίας Πανεπιστήμιο Αθηνών και Διδάκτωρ Φιλοσοφίας πανεπιστήμιο Κύπρου. .................................................................................................
3. Pouradier-Duteuil - Λοϊζίδου Άννα: Πανεπιστημιακός τίτλος Licence des Lettres Modernes στη Γαλλική φιλολογία, μεταπτυχιακός τίτλος Maitrise des Lettres Modernes στη λατινική και γαλλική παλαιογραφία, DEA Πανεπιστημίου Λυών ΙΙ και διδακτορικός τίτλος στις γαλλικές σπουδές του μεσαίωνα, της αναγέννησης και του 17ου αιώνα Πανεπιστήμιο Λυών.» Το ερώτημα είναι αν η παράλειψη της Ε.Δ.Υ. να αναφέρει ρητά με βάση ποιο από τα προσόντα του ε.μ. θεώρησε αυτόν ως προσοντούχο έχει τέτοια σημασία που να οδηγεί σε ακυρότητα. Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων Δημοκρατία κα ν. Αναστασιάδου κα

(1995)3 Α.Α.Δ. 119 σελ. 125 «μόνο όπου τα στοιχεία είναι πρόδηλα και αναντίλεκτα, σε ότι αφορά τα ακαδημαϊκά προσόντα των υποψηφίων, το αρμόδιο όργανο μπορεί να μην κάνει ειδική αναφορά στα εκπαιδευτικά ενδεικτικά που τους καθιστούν προσοντούχους σύμφωνα με τα σχέδια υπηρεσίας». Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο πρώτος πανεπιστημιακός τίτλος του ε.μ. δηλαδή το ΒΑ Economics δεν πρέπει να καλύπτεται από τα προβλεπόμενα στο σχέδιο υπηρεσίας προσόντα, ενώ η Ε.Δ.Υ. κάνει αναφορά και σε αυτό τον τίτλο, δε φαίνεται πώς ακριβώς εκτίμησε τα προσόντα του ε.μ. Η παράλειψη ρητής αναφοράς σε ποιό από αυτά έχει βασιστεί, κρίνω ότι οδηγεί σε ακυρότητα όπως συνέβηκε και στην προαναφερθείσα υπόθεση Δημοκρατία ν. Αναστασιάδου. Επομένως αυτός είναι αρκετός λόγος για επιτυχία των παρουσών υποθέσεων. Παρά το ότι με τα πιο πάνω οι υποθέσεις αποπερατώνονται χωρίς την ανάγκη εξέτασης και άλλων λόγων ακύρωσης που επικαλούνται οι αιτητές, έχω αποφασίσει όπως στην περίπτωση της αιτήτριας στην προσφυγή αρ. 1175/03 προχωρήσω και εξετάσω την υπόθεση και στο θέμα της γενικής αξιολόγησης. Με όσα παράθεσα πιο πάνω φαίνεται ότι ενώ αυτή στο θέμα αξία, τουλάχιστον όπως τούτο προκύπτει από τις ετήσιες εκθέσεις υπερτερούσε του ε.μ., η Ε.Δ.Υ., αφού έδωσε βαρύτητα στην προφορική εξέταση, κατάταξε την αιτήτρια ελαφρώς πιο κάτω από το ε.μ. (« Παρα πολύ καλή» σε σύγκριση με το «Εξαίρετος» του ε.μ.) ούτως ώστε παρακάμφθηκε η αιτήτρια η οποία είχε και ουσιώδη αρχαιότητα, (8 ½ χρόνων). Είμαι της άποψης ότι: (α) η πιο πάνω αξιολόγηση είναι αντίθετη με την όλη εικόνα της αιτήτριας όπως αυτή προκύπτει από τις ετησιες εκθέσεις. Στερείται επίσης αιτιολογίας αφού δεν αναφέρονται οι τομείς στους οποίους αυτή υστέρησε σε σύγκριση με το ε.μ. (β) Και αν ακόμα η αξιολόγηση κατά την προφορική εξέταση ήταν νόμιμη, η βαρύτητα που δόθηκε σ' αυτή ήταν υπέρμετρη, αφού η αιτήτρια υπερείχε σημαντικά σε αρχαιότητα και ήταν ίση στα υπόλοιπα κριτήρια. Έτσι αναφορικά με την αιτήτρια στην 1175/03, θα επέτρεπα την προσφυγή και γιαυτό το λόγο. Με βάση όλα τα πιο πάνω οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθών η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται σύμφωνα με το Άρθρο 146.4(β) του Συντάγματος. Μ. Φωτίου, Δ. /ΚΑς cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο