LUMIERE TV LTD κ.α ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ, Υπόθεση Αρ. 1001/2004, 19 Απριλίου 2006

(1)(α)(β)(δ) και (ε) και 6

(2)(β)(γ)(δ) από τις αιτήτριες εταιρείες αλλά και την ΚΟΠ προς τις οποίες εστάλησαν οι σχετικές εκθέσεις αιτιάσεων. Κατά τη συνεδρία της ΕΠΑ στις 12.1.2004 οι εκπρόσωποι του ΑΝΤ1 ήγειραν θέμα τροποποίησης της Έκθεσης Αιτιάσεων με την προσθήκη των παραβάσεων των άρθρων 4

(1)(γ), 6

(1)και 6

(2)(α). Η ΕΠΑ ομόφωνα αποδέχτηκε την πιο πάνω ένσταση του ΑΝΤ1 και επέδωσε τροποποιημένες Εκθέσεις Αιτιάσεων στις αιτήτριες και στην ΚΟΠ για τις παραβάσεις των πιο πάνω άρθρων. Επιπρόσθετα η ΕΠΑ όρισε ως χρόνο υποβολής των γραπτών αγορεύσεων μέχρι τις 13.2.2004 για τους καταγγελλόμενους και μέχρι 24.2.2004 για τους καταγγέλλοντες. Σε νέα συνεδρία της η ΕΠΑ στις 17.2.2004 έδωσε παράταση του πιο πάνω χρόνου μέχρι 5.3.2004 για τους καταγγελλόμενους και μέχρι 17.3.2004 στους καταγγέλλοντες. Οι αιτήτριες απέστειλαν την αγόρευση τους στις 3.3.204, η ΚΟΠ στις 5.3.2004 και ο ΑΝΤ1 στις 16.3.

1. Στις 29.3.2004 ο δικηγόρος των αιτητριών απέστειλε γραπτή απάντηση στην αγόρευση του ΑΝΤ
2. Ο ΑΝΤ1, ενδιαφερόμενο μέρος 1, με επιστολές του προς την ΕΠΑ, ημερ. 26.3.2004 και 26.4.2004, ζήτησε την αυτεπάγγελτη εκ μέρους της έκδοση προσωρινών μέτρων. Στη συνεδρία της ημερ. 5.7.2004 η ΕΠΑ αφού διαπίστωσε ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος σε σχέση με την έκδοση διατάγματος για τη λήψη προσωρινών μέτρων, απεφάσισε να εκδώσει προσωρινό διάταγμα εναντίον της ΚΟΠ και των αιτητριών με το οποίο τους απαγορεύει, μέχρι και την ολοκλήρωση της διαδικασίας, να συμβληθούν με την ΚΟΠ και/ή με οποιοδήποτε νομικό ή φυσικό πρόσωπο και/ή ομάδα νομικών ή φυσικών προσώπων για τη ζωντανή μετάδοση και/ή αναμετάδοση οποιουδήποτε ποδοσφαιρικού αγώνα πρωταθλήματος Α΄ Κατηγορίας ή του Κυπέλλου της ΚΟΠ και/ή στιγμιότυπων. Η ΕΠΑ, κατά τη συνεδρία της στις 12.8.2004, αφού έλαβε υπόψη τις γραπτές αγορεύσεις των εμπλεκομένων μερών καθώς και την όλη επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε ενώπιον της από τους νομικούς συμβούλους τους εξέδωσε τη σχετική απόφαση η οποία προσβάλλεται με την παρούσα προσφυγή. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω το ουσιαστικό μέρος της προσβαλλόμενης απόφασης:- «8.2 Με βάση τα όσα έχουν αναλυθεί πιο πάνω, η συμφωνία μεταξύ ΚΟΠ και LTV ημερομηνίας 26/1/2000, σε σχέση με την απ' ευθείας ζωντανή μετάδοση των ποδοσφαιρικών αγώνων πρωταθλήματος Α' Κατηγορίας, η συμφωνία μεταξύ ΚΟΠ και LTV ημερομηνίας 25/11/2002, σε σχέση με την απ' ευθείας ζωντανή μετάδοση των ποδοσφαιρικών αγώνων Κυπέλλου και η συμφωνία 10/8/2001 μεταξύ ΚΟΠ και LTV, σε σχέση με την παραγωγή και μετάδοση των στιγμιότυπων των ποδοσφαιρικών αγώνων, τερματίζονται κατά τη λήξη της αγωνιστικής περιόδου 2004-
3. Τυχόν παράταση της διάρκειας των ως άνω αναφερομένων συμφωνιών πέραν της ποδοσφαιρικής περιόδου 2004-5, δεν μπορεί να επιτευχθεί δια της επικλήσεως του σχετικού όρου για ανανέωση των εν λόγω συμφωνιών και/ή του όρου προνομιακής προτίμησης της LTV. Σε περίπτωση που η ΚΟΠ και/ή η LTV επιθυμούν την εφαρμογή των πιο πάνω όρων, θα πρέπει να εξασφαλιστεί διάταγμα από την ΕΠΑ για ατομική εξαίρεση δυνάμει του άρθρου 5 του Νόμου, αν και εφόσον πεισθεί η ΕΠΑ ότι, σωρευτικά πληρούνται οι προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου. 8.3 Η συμφωνία μεταξύ ΚΟΠ και LTV ημερομηνίας 10/9/2003, για άμεση ζωντανή μετάδοση αγώνων ορισμένων ποδοσφαιρικών αγώνων της Κυριακής τερματίζεται άμεσα και κηρύττεται ως μη συμβατή, καθότι παραβιάζει εξ' υπαρχής τις πρόνοιες του άρθρου 4

(1), όπως αναφέρεται πιο πάνω.» Οι αιτήτριες, στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου τους προβάλλουν έξι λόγους για τους οποίους ζητούν την ακύρωση της επίδικης απόφασης. Ισχυρίζονται αναρμοδιότητα και πάσχουσα σύνθεση του διοικητικού οργάνου, πλάνη περί τα πράγματα και πλάνη περί το νόμο, μη δέουσα έρευνα και κατάχρηση εξουσίας, παραβίαση του Άρθρου 26 του Συντάγματος και παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του ενδιαφερόμενου μέρους ΑΝΤ1 του οποίου την αγόρευση υιοθέτησε και το ενδιαφερόμενο μέρος ΚΟΠ προβάλλει προδικαστική ένσταση ότι οι αιτήτριες στερούνται εννόμου συμφέροντος να συνεχίζουν την προσφυγή αφού την έχουν αποδεχθεί με την υποβολή εκ μέρους τους, μαζί με την ΚΟΠ, για ατομική εξαίρεση ή για αρνητική πιστοποίηση με βάση τα άρθρα 16 και 18 του νόμου. Θεωρώ ορθό να εξετάσω προδικαστικά την πιο πάνω ένσταση γιατί ενδεχόμενη επιτυχία της θα αποβεί καταλυτική για την έκβαση της προσφυγής. Όπως ανάφερα πιο πάνω οι αιτήτριες μαζί με την ΚΟΠ υπέβαλαν από κοινού αίτημα στις 17.8.2004 για ατομική εξαίρεση με βάση το άρθρο 18 του νόμου. Στις 20.8.2004 δημοσιεύθηκε σύνοψη της αίτησης και εκαλείτο κάθε ενδιαφερόμενος, εάν επιθυμεί, να υποβάλει την ένσταση του. Ο ΑΝΤ1 υπέβαλε στις 30.8.2004 ένσταση στη χορήγηση των επιδιωκόμενων εξαιρέσεων. Η ΕΠΑ με απόφαση της, ημερ. 30.9.2004 (πριν την καταχώρηση της παρούσας προσφυγής) αποφάσισε σε σχέση με το κοινό αίτημα των αιτητριών και την ΚΟΠ όπως:- «(

1. i)Δοθεί παράταση της συμφωνίας ημερομηνίας 26.1.2000 δια την προβολή αγώνων πρωταθλήματος για επιπρόσθετη περίοδο 2 ετών, δηλαδή η συμφωνία θα λήγει με τη λήξη της ποδοσφαιρικής περιόδου 2006-2007. (
2. ii)Διά την προβολή αγώνων κυπέλλου να δοθεί παράταση για επιπρόσθετη περίοδο 2 ετών, δηλαδή η συμφωνία ημερ. 25.11.2002 θα λήγει με τη λήξη της ποδοσφαιρικής περιόδου 2006-2007. (iii) Δοθεί παράταση της συμφωνίας ημερ. 10.8.2001 για λήψη και προβολή μαγνητοσκοπημένων στιγμιοτύπων για επιπρόσθετη περίοδο ενός έτους, δηλαδή θα λήγει με τη λήξη της ποδοσφαιρικής περιόδου 2004-2005. (
3. iv)Η συμφωνία ημερ. 2.1.2002 για ζωντανή μετάδοση αγώνων Β' Κατηγορίας παραταθεί για περίοδο ενός έτους, δηλαδή θα λήγει με τη λήξη της περιόδου 2004-2005. (
4. v)Για τη συμφωνία 10.9.2003 ζωντανής μετάδοσης αγώνων Α' Κατηγορίας κατά την Κυριακή, δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε παράταση, καθότι η εν λόγω συμφωνία κηρύχθηκε άκυρη με την απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 12.8.2004.» Οι αιτήτριες εταιρείες ισχυρίζονται ότι δεν απώλεσαν το έννομο συμφέρον τους γιατί η θεωρούμενη αποδοχή της επίδικης απόφασης ήταν προϊόν πίεσης από ενδεχόμενη επέλευση επιβλαβών για τις ίδιες συνεπειών για μεγάλη οικονομική ζημιά και απώλεια εργασίας μεγάλου αριθμού υπαλλήλων τους. Ισχυρίζονται έτσι ότι η αποδοχή τους δεν ήταν ελεύθερη. Σύμφωνα με πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου η αποδοχή πρέπει να είναι αποτέλεσμα ελεύθερης βούλησης του διοικούμενου. (Βλέπε: Ιωαννίδης ν. Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου

(1997)3 Α.Α.Δ. 481 και Χαρίλαος Παπαδόπουλος κ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ.

(1996)3 Α.Α.Δ. 1). Τίθενται όμως δύο προϋποθέσεις ότι ο ενδιαφερόμενος προβαίνει σε αποδοχή (α) έχοντας πλήρη γνώση των πραγματικών περιστατικών και (β) χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη. Η αποδοχή μπορεί να είναι ρητή ή σιωπηρά δηλαδή να συνάγεται από συμπεριφορά, η οποία δεν αφήνει αμφιβολία για την έννοια της. Οι αιτήτριες με αίτηση τους στην ΕΠΑ στις 16.8.2004 συνταυτίστηκαν πλήρως με την αίτηση της ΚΟΠ την οποία και υιοθέτησαν. Παραθέτω πιο κάτω το πλήρες κείμενο της:- «ΘΕΜΑ: Αίτηση για ατομική αρνητική πιστοποίηση Οι κ.κ. Χρύσης Δημητριάδης και Σία μας παρέδωσαν την αίτηση τους ημερομηνίας 16 Αυγούστου 2004 για ατομική αρνητική πιστοποίηση. Την έχουμε αναγνώσει, συμφωνούμε απολύτως με το περιεχόμενο της και υποβάλλουμε ταυτόσημο με την ΚΟΠ αίτημα σε σχέση με ότι αφορά τις συμφωνίες μεταξύ ΚΟΠ και LTV ή/και Lumiere Services LTD όπως εκείνο που αναφέρεται στο αίτημα της ΚΟΠ. Η LTV παραμένει στην διάθεση της ΕΠΑ για οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνηση και επιφυλάττει το δικαίωμα να προβάλει οποιαδήποτε πρόσθετα στοιχεία σε υποστήριξη της παρούσας αίτησης.» Από το πιο πάνω κείμενο της επιστολής/αίτησης των αιτητριών προκύπτει σαφώς ότι είχαν πλήρη γνώση των πραγματικών περιστατικών και ότι δεν προέβησαν σε καμιά επιφύλαξη. Έχω καταλήξει χωρίς αμφιβολία ότι η ΚΟΠ προβαίνοντας στο διάβημα της προς την ΕΠΑ για εξαίρεση ή πιστοποίηση με βάση τα άρθρα 16 και 18 του νόμου είχε σιωπηρά αποδεχτεί την επίδικη απόφαση, ώστε να μπορέσει να εφαρμόσει τις συμφωνίες με τις αιτήτριες παρά την ύπαρξη της επίδικης απόφασης. Το ίδιο ακριβώς αίτημα υπέβαλαν και οι αιτήτριες υιοθετώντας και υπερθεματίζοντας την αίτηση της ΚΟΠ. Συνάγεται συνεπώς ότι και οι αιτήτριες αποδέχθηκαν σιωπηρά την επίδικη απόφαση και έτσι στερούνται εννόμου συμφέροντος να την προσβάλλουν. Ενώ εκκρεμούσε η παρούσα προσφυγή οι αιτήτριες εκμεταλλευόμενες την εξαίρεση που είχαν πετύχει για τη συνέχιση της σύμβασης τους με την ΚΟΠ για τα επόμενα δύο χρόνια, έχουν συμβληθεί επίσης με την ΚΟΠ για τη μετάδοση ποδοσφαιρικών αγώνων και ημέρα Σάββατο. Είμαι της άποψης ότι οι αιτήτριες δεν μπορούν να έρχονται εκ των υστέρων και εκεί που τους συμφέρει να αποδέχονται την απόφαση και αλλού να προβάλλουν ότι η αποδοχή της είναι αποτέλεσμα πίεσης επέλευσης επιβλαβών συνεπειών. Οι αιτήτριες έχουν ήδη προσπορισθεί όφελος σημαντικό, μεταγενέστερα από τις ίδιες τις πράξεις τους. Στην υπόθεση Κυπριακό Διυλιστήριο Πετρελαίου Λτδ. ν. Δήμου Λάρνακας

(2000)3 Α.Α.Δ. 345, στη σελίδα 353 έχουν λεχθεί τα εξής:- «Στην περίπτωση που ένας ενδιαφερόμενος αμφισβητεί τη νομιμότητα των όρων που περιλαμβάνονται σε μια πολεοδομική άδεια οφείλει να ασκήσει προσφυγή κατά του κύρους των όρων, να περιμένει την έκβαση της και μετά να αποταθεί για χορήγηση άδειας οικοδομής. Στην παρούσα υπόθεση, παρά τη διαφωνία τους με τους επίδικους όρους της πολεοδομικής άδειας οι εφεσείοντες έχουν χρησιμοποιήσει την πολεοδομική άδεια για εξασφάλιση άδειας οικοδομής και αφού την εξασφάλισαν άρχισαν την ανάπτυξη που προβλέπεται από τις δύο άδειες. Με τον τρόπο αυτό έχουν προσπορισθεί όφελος από την πολεοδομική άδεια ενώ ταυτόχρονα με την προσφυγή τους αμφισβητούν τη νομιμότητα των επίδικων όρων. Θα λέγαμε, λοιπόν, ότι αυτή η στάση των εφεσειόντων φέρνει στο προσκήνιο το δόγμα της επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας. Το δόγμα αυτό έχει επεξηγηθεί πρόσφατα στην απόφαση τη Ολομέλειας στην Ηλία κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1999)3 Α.Α.Δ. 884, στην οποία υποδείχθηκε ότι το δόγμα λειτουργεί όταν υπάρχει το στοιχείο της παράλληλης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας προς προσπορισμό μεγαλύτερου οφέλους (Βλ. και Κάππα ν. Οργανισμού Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας

(2000)3 Α.Α.Δ. 36).» Είναι πάγια νομολογημένη αρχή ότι το έννομο συμφέρον πρέπει να υπάρχει σε όλα τα στάδια της διαδικασίας μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης. Ενόψει των όσων ανάφερα πιο πάνω έχω καταλήξει ότι η προδικαστική ένσταση των ενδιαφερομένων μερών ευσταθεί. Οι αιτήτριες στερούνται εννόμου συμφέροντος. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της καθ' ης η αίτηση και των ενδιαφερομένων μερών. (Υπ.) Μ. Κρονίδης, Δ. /ΕΠσ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο