ΒΑΣΟΥΛΑ ΠΕΤΣΑ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1159/2004, 11 Απριλίου 2006

ΒΑΣΟΥΛΑ ΠΕΤΣΑ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1159/2004, 11 Απριλίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 1159/2004) 11 Απριλίου, 2006 [ΝΙΚΟΛΑ?ΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΒΑΣΟΥΛΑ ΠΕΤΣΑ, Αιτήτρια, ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ΄ ων η αίτηση. __________ Χρ. Ιωαννίδου (κα) για Χρίστο Κληρίδη, για την Αιτήτρια. Λ. Λάμπρου-Ουστά (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γεν. Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους Καθ΄ ων η αίτηση. _________ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αιτήτρια προσβάλλει την προαγωγή, ύστερα από επανεξέταση, δέκα ενδιαφερομένων μερών στη θέση Λειτουργού Ευημερίας 1ης τάξης, Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, ημερ. 26.8.2004. Είχε προηγηθεί ακύρωση της προηγούμενης προαγωγής των ιδίων από το Ανώτατο Δικαστήριο, στην προσφυγή υπ΄ αρ. 284/03 που είχε καταχωρήσει και πάλιν η αιτήτρια. Η αιτιολογία της σύστασης της Διευθύντριας Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας (στο εξής «η Διευθύντρια»), είχε κριθεί αντιφατική και κατ΄ επέκταση ριζικά πλημμελής. Κρίθηκε επίσης ότι και η τελική απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (στο εξής «η Επιτροπή»), έπασχε, όχι μόνο γιατί στηρίχτηκε στην πάσχουσα σύσταση της Διευθύντριας, αλλά και γιατί η Επιτροπή προέβη σε αντιφατικές διαπιστώσεις ως προς την αξία των υποψηφίων. Ακριβώς επειδή η σύστασή της είχε κριθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο ως πλημμελής, η Επιτροπή την κάλεσε να υποβάλει νέα αιτιολογημένη σύσταση, με αναφορά βέβαια στον ουσιώδη χρόνο. Η Διευθύντρια σύστησε και πάλι τους ίδιους, όπως και στην ακυρωθείσα διαδικασία, για τους λόγους που εξηγεί για τον καθένα ξεχωριστά. Στη συνέχεια η Επιτροπή προχώρησε και επέλεξε τα δέκα ενδιαφερόμενα μέρη. Η αιτήτρια υποστηρίζει ότι η σύστασή της πάσχει και πάλι γιατί παραβιάζει τις αρχές της επανεξέτασης και του δεδικασμένου. Εστιάζει την επιχειρηματολογία της στο απόσπασμα το οποίο αναφέρεται στο ενδιαφερόμενο μέρος Κ. Ησαΐα. Η σύσταση αναφέρει:- «Συστήνοντας τους πιο πάνω, έλαβα υπόψη μου ότι ορισμένοι υποψήφιοι που δεν συστήνω υπερέχουν των συστηνόμενων σε αρχαιότητα (πλην του Ησαΐα, ο οποίος είναι ο αρχαιότερος όλων), αλλά έναντι τους οι συστηνόμενοι δεν υστερούν ή/και υπερέχουν τόσο σε αξία όσο και σε προσόντα. ΄Οσον αφορά τον Ησαΐα, αυτός υπερέχει ή βρίσκεται στα ίδια περίπου επίπεδα ή/και υστερεί πολύ οριακά σε αξία, έναντι των μη συστηνομένων, υπερέχει όμως έναντί τους σε αρχαιότητα από 2 χρόνια και 4 μήνες μέχρι και 13 περίπου χρόνια στην παρούσα τους θέση και επιπλέον διαθέτει πτυχίο Ψυχολογίας το οποίο είναι απόλυτα συναφές με τα καθήκοντα της θέσης.» Η αιτήτρια υποστηρίζει ότι η σύσταση περιέχει αντιφάσεις. Επισημαίνει ότι ενώ για τον Ησαΐα η Διευθύντρια έδωσε βαρύτητα στην υπεροχή του σε αρχαιότητα, στη δική της περίπτωση η αρχαιότητα αγνοήθηκε. Η αιτήτρια αναφέρεται επίσης και στην προηγούμενη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία ως προς την αξία κρίθηκε ως «εξαίρετος» ενώ για το πτυχίο της, όπως και για την υπεροχή της σε αρχαιότητα, υπάρχει δεδικασμένο. Συνεπώς, υπάρχει, υποστηρίζει, αντιφατικότητα σε σχέση με τη σύσταση του Ησαΐα, ενώ δημιουργήθηκε εικονικό και πεπλανημένο κριτήριο επιλογής αναφορικά με τα ακαδημαϊκά προσόντα των συστηθέντων, χωρίς αναφορά στο δικό της πτυχίο. Τέλος, υποστηρίζει ότι η σύσταση είναι και αναιτιολόγητη, αφού υπονοεί ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη που συστήνονται, υπερέχουν δήθεν έναντί της, ενώ οι φάκελοι δείχνουν το αντίθετο. Οι καθ΄ ων η αίτηση από την άλλη υποστηρίζουν βέβαια ότι η Διευθύντρια προέβη σε μια συνεκτίμηση όλων των στοιχείων των υποψηφίων και κατέληξε σ΄ αυτούς που κατά τη γνώμη της μπορούσαν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της θέσης. Τα παράπονα της αιτήτριας είναι βάσιμα. Κατ΄ αρχάς παραβιάζεται το δεδικασμένο που προέκυψε από την ακυρωτική απόφαση στην προσφυγή υπ΄ αρ. 284/03, όπου κρίθηκε ότι καταφαινόταν σοβαρή πλημμέλεια με τη μορφή θεμελιώδους αντίφασης σε σχέση με ό,τι προσδιορίζεται ως ο λόγος της σύστασης σε κάθε περίπτωση. Σύμφωνα με την απόφαση εκείνη η αιτήτρια είχε βαθμολογηθεί σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες υπηρεσιακές εκθέσεις ως εξαίρετη σε όλα τα σημεία, όπως βέβαια όλοι οι υποψήφιοι, πλην του Ησαΐα, ο οποίος ήταν ελαφρά πιο κάτω, ενώ ισοτιμία παρατηρείται και στα προσόντα. Ως προς την αρχαιότητα η αιτήτρια ήταν βέβαια, όπως είδαμε πιο πάνω, αρχαιότερη από τα ενδιαφερόμενα μέρη, πλην του Ησαΐα. Το δικαστήριο τόνισε ότι η σύσταση του Ησαΐα αρχίζει με την επισήμανση πως υπερέχει έναντι όλων σε αρχαιότητα, γεγονός που φαίνεται να βάρυνε, ενώ η σύσταση υπέρ των υπολοίπων έχει αντίθετη λογική, αφού, άνκαι η αιτήτρια ήταν αρχαιότερη από όλους τους άλλους, κρίθηκε πως θα έπρεπε να υπερισχύσει η υπέρτερη αξία. ΄Ομως η αιτήτρια δεν ήταν κατώτερη σε αξία των συστηθέντων. Η ίδια τακτική τηρήθηκε από τη Διευθύντρια και στην παρούσα περίπτωση. Κατά τη σύστασή της προέβη σε εμπεριστατωμένη αναφορά στον κάθε ένα από τους δέκα συστηθέντες, σε καμιά, όμως, αναφορά, στο πρόσωπο της αιτήτριας όπως είχε υποχρέωση να πράξει, αφού η ακυρωτική απόφαση βασιζόταν στη σύγκριση των στοιχείων της με τα αντίστοιχα των ενδιαφερομένων μερών. Από τη σύσταση του Ησαΐα ξεκινά η αντιφατικότητα η οποία και πάλι παρατηρείται στη σύσταση. Το μόνο πρόσθετο στοιχείο που περιλαμβάνει η νέα σύσταση είναι το δίπλωμα ψυχολογίας από το πανεπιστήμιο Καρόλου της Πράγας. Αναφορά των προσόντων που κατέχουν και τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα μέρη, πέραν του απολυτηρίου τους, έγινε και στα στοιχεία που λήφθηκαν υπ΄ όψιν γι΄ αυτούς. Μόνο όσον αφορά την αιτήτρια δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά στο πτυχίο της Αρσακείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας που κατέχει. Καταλήγω ότι η σύσταση δόθηκε κατά παράβαση του δεδικασμένου, ενώ ακολουθεί και πάλι αντιφατική λογική. Η αιτήτρια ήταν αρχαιότερη των υπολοίπων ενδιαφερομένων μερών κατά 2 χρόνια και 4 μήνες, όσο δηλαδή ο Ησαΐας υπερείχε έναντί της, με την εξαίρεση της Τέμπριου για την οποία υπερείχε σε αρχαιότητα κατά ένα μόνο μήνα. ΄Ομως στις περιπτώσεις αυτές κρίθηκε πως θα έπρεπε να υπερισχύσει η υπέρτερη αξία. Μόνο που η όποια υπέρτερη αξία των ενδιαφερομένων μερών δεν ήταν, κάτω από τα δεδομένα, διαφορετική από την υπέρτερη αξία της αιτήτριας έναντι του Κ. Ησαΐα. Με άλλα λόγια, η αντιμετώπιση του κριτηρίου της αρχαιότητας στην περίπτωση του Κ. Ησαΐα και στην περίπτωση της αιτήτριας έγινε με αντιφατικό τρόπο. Από τη μια η υπεροχή σε αξία θεωρείται οριακή και υπέκυψε στην αρχαιότητα, και από την άλλη κρίθηκε ως καθαρή υπεροχή που θα έπρεπε να υπερισχύσει της αρχαιότητας. Διαπιστώνεται επίσης και παράλειψη της Διευθύντριας να μην αναφερθεί στο πρόσωπο της αιτήτριας, παράλειψη η οποία κρίνεται ουσιαστική μετά την ακυρωτική απόφαση, αφού για τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα μέρη σημειώνεται ότι προσμέτρησε ο πανεπιστημιακός τους τίτλος. Χρήσιμη αναφορά επί των αρχών του δεδικασμένου μπορεί να γίνει στις υποθέσεις Βασιλείου ν. Δημοκρατίας