ΚΩΣΤΑΣ ΚΙΡΚΟΣ ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΣ ΚΥΠΡΟΥ, Υπόθεση Αρ. 194/2005, 20 Σεπτεμβρίου 2006

(2)και

(3)του περί Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου (Σύσταση και Αρμοδιότητες) Νόμου του 2001 (Ν.64(Ι)/2001 - ο Νόμος), η Επιτροπή έχει την ευθύνη της λήψης μέτρων για την πρόληψη ή την καταστολή πράξεων που προσκρούουν στις διατάξεις του Νόμου όπως, επίσης, και στις διατάξεις των περί Αξιών και Χρηματιστηρίου Αξιών Νόμων και Κανονισμών. Με αποφάσεις της ημερομηνίας 23.3.2003 και 6.10.2003, αντίστοιχα, η Επιτροπή, ενεργώντας βάσει του άρθρου 37

(1)του Νόμου, διόρισε δύο Ερευνώντες Λειτουργούς με σκοπό να ερευνήσουν την παραχώρηση δανείου, με βάση συμφωνία, από την εταιρεία Sharelink Financial Services Ltd προς τον Κώστα Κίρκο (ιδρυτικό μέλος της). Στις 15.10.2003 ο Κώστας Κίρκος έδωσε κατάθεση προς τους Ερευνώντες Λειτουργούς σχετικά με το υπό διερεύνηση δάνειο. Στις 27.11.2003 οι Ερευνώντες Λειτουργοί, με επιστολή τους προς τον Κώστα Κίρκο, ζήτησαν επιπρόσθετες πληροφορίες. Εις απάντηση, ο Κώστας Κίρκος ζήτησε, μέσω του δικηγόρου του, χρόνο για να τοποθετηθεί, αίτημα το οποίο ενέκρινε η Επιτροπή. Στις 20.2.2004 ο Κώστας Κίρκος απάντησε, μέσω του δικηγόρου του, στο αίτημα της Επιτροπής για επιπρόσθετες πληροφορίες. Στις 16.4.2004 η Επιτροπή, αφού μελέτησε το πόρισμα των Ερευνώντων Λειτουργών, ημερομηνίας 4.3.2004, σύμφωνα με το οποίο ο Κώστας Κίρκος ευθυνόταν, ενδεχομένως, για παράβαση του άρθρου 33

(5)του Νόμου, αποφάσισε να τον καλέσει να προβεί σε απολογία για ενδεχόμενη παράβαση του άρθρου 33

(5)του Νόμου, το οποίο έχει ως εξής: "Η Επιτροπή σε περίπτωση παράλειψης παροχής των αιτούμενων πληροφοριών μέσα στην τακτή προθεσμία ή σε περίπτωση εκ προθέσεως ή εξ αμελείας παροχής ανακριβών ή παραπλανητικών πληροφοριών, ανεξαρτήτως τυχόν ποινικής ή πειθαρχικής ευθύνης του υπαιτίου, έχει εξουσία αφού προηγουμένως καλέσει σε απολογία τον υπαίτιο της παράβασης, με δεόντως αιτιολογημένη απόφαση της να του επιβάλει τις προβλεπόμενες στο άρθρο 38 διοικητικές κυρώσεις." Αφού η Επιτροπή, με επιστολή της ημερομηνίας 5.5.2005, κοινοποίησε την απόφασή της προς τον Κώστα Κίρκο, αυτός, με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 25.5.2004, προέβη σε γραπτές παραστάσεις (απολογία) προς την Επιτροπή. Ακολούθως, η Επιτροπή, αφού έλαβε υπόψη όλα τα σχετικά στοιχεία, αποφάσισε, στις 22.9.2004, να επιβάλει στον Κώστα Κίρκο διοικητικό πρόστιμο, με βάση το άρθρο 38 του Νόμου, για παράβαση του άρθρου 33

(5)του ίδιου Νόμου. Η απόφαση κοινοποιήθηκε στον Κώστα Κίρκο με επιστολή του Αντιπροέδρου της Επιτροπής, ημερομηνίας 15.10.

1. Με την ίδια επιστολή ο Αντιπρόεδρος τον καλούσε να προβεί σε παραστάσεις αναφορικά με το ύψος του επιβλητέου διοικητικού προστίμου. Συνακόλουθα, και αφού ο Κώστας Κίρκος, με επιστολή ημερομηνίας 5.11.2004, υπέβαλε τις παραστάσεις του, η Επιτροπή, στη συνεδρία της 17.11.2004, αποφάσισε, υπό το φως όλων των ενώπιόν της στοιχείων, να του επιβάλει διοικητικό πρόστιμο εκ £Κ25.
2. Η απόφαση κοινοποιήθηκε στον Κώστα Κίρκο με επιστολή ημερομηνίας 9.12.
3. Με την παρούσα προσφυγή, ο αιτητής Κώστας Κίρκος επιδιώκει την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής να του επιβάλει το διοικητικό πρόστιμο εκ £Κ25.
4. Προβάλλονται τέσσερις λόγοι ακυρώσεως. Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως είναι ότι η απόφαση της Επιτροπής, αναφορικά με το ύψος του διοικητικού προστίμου το οποίο κρίθηκε επιβλητέο, δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Ο λόγος αυτός δεν ευσταθεί. Η απόφαση της Επιτροπής, όπως καταγράφεται στα πρακτικά της 17.11.2004, είναι πλήρως αιτιολογημένη, εφόσον αναφέρει, συγκεκριμένα και με σαφήνεια, όλα τα στοιχεία τα οποία λήφθηκαν υπόψη στην επιμέτρηση του επιβληθέντος διοικητικού προστίμου. Το σχετικό απόσπασμα έχει ως εξής: "Η Επιτροπή αφού μελέτησε και συζήτησε το θέμα και έλαβε υπόψη της: «- τις αποφάσεις που έλαβε στη συνεδρία ημερομηνίας 22 Σεπτεμβρίου 2004 - την επιστολή του κ. Κώστα Κίρκου ημερομηνίας 5 Νοεμβρίου 2004 στην οποία δεν αναφέρει οποιοδήποτε παράγοντα τον οποίο επιθυμεί να λάβει η Επιτροπή υπόψη της για σκοπούς μετριασμού της ποινής του και - την πλήρη έλλειψη συνεργασίας του κ. Κώστα Κίρκου από την αρχή της διαδικασίας συλλογής πληροφοριών μέχρι σήμερα, - τη σοβαρότητα της παράβασης αποφάσισε όπως επιβάλει στον κ. Κώστα Κίρκο διοικητικό πρόστιμο Λ.Κ.25.000 για παράβαση του άρθρου 33

(5)του Νόμου της Επιτροπής»." Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως που προβάλλεται είναι ότι η επίδικη απόφαση, πάντοτε αναφορικά με το ύψος του διοικητικού προστίμου, παραβιάζει το Άρθρο 23 του Συντάγματος καθότι δεν προηγήθηκε οποιαδήποτε εξέταση της οικονομικής κατάστασης του αιτητή πριν την επιβολή του. Ούτε αυτός ο λόγος ευσταθεί. Το Άρθρο 23 του Συντάγματος δεν έχει σχέση με την επίδικη διοικητική απόφαση. Εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή, κατά την εξέταση του ύψους του επιβλητέου διοικητικού προστίμου, σε περίπτωση παράβασης του Νόμου, δεν υποχρεούται να εξετάζει την οικονομική κατάσταση και ή την κινητή ή ακίνητη ιδιοκτησία του προσώπου στο οποίο πρόκειται να επιβάλει το πρόστιμο. Εκείνο το οποίο οφείλει να εξετάζει είναι τους παράγοντες οι οποίοι έχουν σχέση με την ενώπιόν της υπόθεση. Στην προκείμενη περίπτωση, αφού η Επιτροπή αποφάσισε ότι ο αιτητής παραβίασε το άρθρο 33

(5)του Νόμου, τον κάλεσε να προβεί σε γραπτές παραστάσεις προς μετριασμό της επιβλητέας διοικητικής ποινής. Ο αιτητής, με τη σειρά του, προέβη σε γραπτές παραστάσεις, η δε Επιτροπή, αφού τις έλαβε υπόψη, κατέληξε στην επίδικη απόφαση να του επιβάλει διοικητικό πρόστιμο εκ £Κ25.000. Η Επιτροπή ενήργησε μέσα στα πλαίσια του Νόμου. Και άσκησε εύλογα τη διακριτική της ευχέρεια. Δε βλέπω λόγο επέμβασης του Δικαστηρίου. Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως που προβάλλεται είναι ότι η Επιτροπή δεν είχε δικαίωμα να επιβάλει διοικητικό πρόστιμο στον αιτητή με βάση το άρθρο 38 του Νόμου, καθότι αυτό παραβιάζει το άρθρο 30 του Συντάγματος. Και αυτός ο λόγος είναι αβάσιμος. Η Επιτροπή, αφού διαπίστωσε ότι ο αιτητής παραβίασε το άρθρο 33

(5)του Νόμου αποφάσισε, με βάση το άρθρο 38

(1), να επιβάλει στον αιτητή διοικητικό πρόστιμο εκ £Κ25.000. Αφ΄ ης στιγμής η εξουσία για επιβολή διοικητικού προστίμου παρέχεται ρητά στην Επιτροπή από το άρθρο 33

(1)του Νόμου, δεν τίθεται θέμα παραβίασης του Συντάγματος. Με σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει πάγια νομολογηθεί ότι η δια νόμου παροχή εξουσίας σε διοικητικό όργανο να επιβάλλει, ως διοικητικό μέτρο, διοικητικά πρόστιμα, δεν παραβιάζει το Σύνταγμα. (Βλ. Δημοκρατία ν. Demand Shipping

(1994)3 ΑΑΔ 460 και Sigma Radio T.V. Ltd κ.ά. ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2004)3 ΑΑΔ 134). Ο τελευταίος λόγος ακυρώσεως που προβάλλεται είναι ότι το άρθρο 33

(5)του Νόμου παραβιάζει το Άρθρο 19 του Συντάγματος και, ειδικότερα, το δικαίωμα της σιωπής. Ούτε αυτός ο λόγος ευσταθεί. "Εις την ελευθερίαν λόγου και εκφράσεως, περιλαμβάνεται και η ελευθερία της σιωπής, πλην εις περιπτώσεις καθ΄ άς, εκ της κειμένης νομοθεσίας, υφίσταται υποχρέωσις να ομιλήση τις." (Βλ. Κρ. Τορναρίτη, Πολιτειακό Δίκαιο της Κυπριακής Δημοκρατίας, 1979, Τόμος 1, Τεύχος 2, σελίδα 345.) Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του αιτητή. Ρ. Γαβριηλίδης, Δ. /ΧΤΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο