BIONIC ELECTRONICS LTD ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΟΥ, Υπόθεση Αρ. 815/2005, 16 Ιανουαρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 815/2005) 16 Ιανουαρίου, 2007 [ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ BIONIC ELECTRONICS LTD., Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. Δ. Καλλής, για την Αιτήτρια. Ε. Συμεωνίδου, Νομική Λειτουργός, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα για τους Καθ' ων η αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ.: Η εταιρεία Bionic Electronics Ltd (αιτήτρια) με την παρούσα προσφυγή αμφισβητεί τη νομιμότητα της απόφασης της Διευθύντριας Τμήματος Τελωνείου (καθ' ων η αίτηση), με την οποία κλήθηκε να καταβάλει μέσα σε καθορισμένο χρονικό διάστημα το ποσό των £1.422,00 το οποίο αντιπροσωπεύει εισαγωγικούς δασμούς, φόρο προστιθέμενης αξίας, τέλη παράδοσης και αποθηκευτικά τέλη. (α) Τα γεγονότα. Η αιτήτρια εταιρεία, η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων και με το εμπόριο ηλεκτρονικών υπολογιστών, εξουσιοδότησε την εταιρεία, αδειούχα τελωνειακή πράκτορα, Fracapor Logistics Ltd, όπως ενεργεί εκ μέρους της για την εκτελώνιση και παραλαβή εμπορευμάτων τα οποία εισάγονταν από την αιτήτρια. Μέσα στα πλαίσια της πιο πάνω εξουσιοδότησης η Fracapor Logistics Ltd υπέβαλε την υπ' αρ. 2004100104689 διασάφηση, η οποία έγινε αποδεκτή από τους καθ'ων η αίτηση. Οι καθ'ων η αίτηση καθόρισαν το συνολικό ποσό δασμών και φόρων σε £1.422,00. Προς τούτο η Fracapor Logistics Ltd εξέδωσε επιταγή, η οποία όμως επεστράφηκε από την Κεντρική Τράπεζα ως ανεξαργύρωτη. Ως αποτέλεσμα οι καθ'ων η αίτηση απέστειλαν στην αιτήτρια εταιρεία επιστολή ημερομηνίας 16/6/2005, με την οποία εκαλείτο η αιτήτρια να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το κείμενο της σχετικής επιστολής: "ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΟΦΕΙΛΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΟΦΕΙΛΗ Επιθυμώ να σας πληροφορήσω ότι οφείλετε στην Κυπριακή Δημοκρατία εισαγωγικούς δασμούς, φόρο προστιθέμενης αξίας και άλλα δικαιώματα συνολικού ποσού Λ.Κ.1.422,00 πλέον νόμιμο τόκο. Η οφειλή σας πηγάζει από τα γεγονότα και τη νομοθεσία όπως εκτίθεται πιο κάτω: Η εταιρεία Frakapor Logistics Ltd ενεργώντας ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος σας με βάση το άρθρο 74 του περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου 94(Ι) του 2004 και της έγγραφης εξουσιοδότησης σας ημερομηνίας 21/05/2003, στις 01 Ιουνίου 2004 προέβηκε στην υποβολή της διασάφησης με αριθμό 2004100104689 και στην πληρωμή των οφειλομένων δασμών και φόρων που αφορούν τα εμπορεύματα σας με επιταγή της εταιρείας Frakapor Logistics Ltd. Σε μεταγενέστερο στάδιο η επιταγή επιστράφηκε ως ανεξαργύρωτη με αποτέλεσμα οι οφειλόμενοι δασμοί και φόρος προστιθέμενης αξίας και άλλα δικαιώματα να εξακολουθούν να παραμένουν απλήρωτοι όπως εκτίθενται αναλυτικά στον πιο κάτω πίνακα: 2.120 Εισαγωγικός δασμός 11,00 2.200 Φόρος Προστιθέμενης Αξίας £1,393,00 8.136 Τέλη Παράδοσης £17,00 4.161 Αποθηκευτικά £1,00 ΣΥΝΟΛΟ £1.422,00 Για τα πιο πάνω ποσά πληροφορείστε ότι ταυτόχρονη απαίτηση στάλθηκε και στον πρωτοφειλέτη εταιρεία Frakapor Logistics Ltd. Η βεβαίωση αυτή βασίζεται στα άρθρα 38, 41 και 53 του περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου 94(Ι) του 2004 και στα άρθρα 5
(4)και 13 του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου 95(Ι) του 2000. Επίσης επιθυμώ να σας πληροφορήσω ότι σε περίπτωση που το πιο πάνω οφειλόμενο ποσό φόρου προστιθέμενης αξίας και άλλα δικαιώματα δεν καταβληθεί στο Αρχιτελωνείο στη Λευκωσία εντός είκοσι μία
(21)ημερών από την ημερομηνία λήψης της επιστολής αυτής, λυπούμαι να σας πληροφορήσω ότι δεν θα έχω άλλη επιλογή από τη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον σας. Τέλος επιθυμώ να σας πληροφορήσω ότι η παρούσα βεβαίωση αποτελεί εκτελεστή Διοικητική πράξη, την οποία αν αμφισβητείτε, μπορείτε να την προσβάλετε στο Ανώτατο Δικαστήριο μέσα σε 75 μέρες από την ημερομηνία λήψεως της επιστολής αυτής, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 146 του Συντάγματος." Έχει υποβληθεί εκ μέρους της αιτήτριας ότι η πιο πάνω απόφαση είναι παράνομη για διάφορους λόγους που περιλαμβάνουν έλλειψη αιτιολογίας, νομική πλάνη, παραβίαση των αρχών της χρηστής διοίκησης και της καλής πίστης, και επιπρόσθετα γιατί παραβιάζει τις αρχές που διέπουν την εξόφληση οφειλής με επιταγή, τις πρόνοιες του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 και τις αρχές της διοικητικής ηθικής. (β) Η προδικαστική ένσταση. Έχει υποβληθεί εκ μέρους της ευπαίδευτης συνήγορου των καθ'ων η αίτηση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν συνιστά εκτελεστή πράξη, αλλά πράξη εκτέλεσης η οποία δεν δημιουργεί έννομα αποτελέσματα. Αντίθετα τα έννομα αποτελέσματα είχαν δημιουργηθεί με την αποδοχή εκ μέρους της αιτήτριας του καθορισθέντος ποσού και την έκδοση της ανεξαργύρωτης επιταγής. Η προδικαστική ένσταση είναι βάσιμη. Η υποχρέωση καταβολής του οφειλόμενου ποσού δημιουργήθηκε με την αρχική διασάφηση που είχε γίνει αποδεκτή από την αιτήτρια. Η επιστολή της 16/6/2005 με την οποία η αιτήτρια κλήθηκε να καταβάλει το ποσό των £1.422,00 δεν δημιούργησε οποιοδήποτε νέο έννομο αποτέλεσμα, αλλά απαίτηση για την καταβολή του οφειλόμενου ποσού. Το ίδιο ακριβώς θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Ανδρέας Ιωαννίδης και Υιός Λτδ. κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή αρ. 905/2005 κ.ά., της 4/7/2006) στην οποία ο Χατζηχαμπής, Δ. τόνισε τα πιο κάτω: "Στην περίπτωση ενώπιον μου θεωρώ ότι δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε διάκριση μεταξύ των γεγονότων που έχω να εξετάσω και των γεγονότων στην Αγιομαμίτης. Το θέμα αντικρίστηκε ευθέως με αναφορά στα κρίσιμα νομικά στοιχεία που το ρυθμίζουν στην Αγιομαμίτης και συμφωνώ με την προσέγγιση εκεί ότι η αρχική και μόνη υποχρέωση της εταιρείας δημιουργείται με τη διασάφηση και τον καθορισμό των δασμών και φόρων τότε. Η οποιαδήποτε μετέπειτα απαίτηση της Δημοκρατίας δεν δημιουργεί υποχρέωση εφόσον η υποχρέωση ήδη προϋπήρχε και δεν μπορεί να επιβάλει στον φορολογούμενο νέα υποχρέωση καταβολής δασμού. Η υποχρέωση είχε ήδη δημιουργηθεί και είχε ήδη συνδεθεί με τα στοιχεία τα οποία συνιστούσαν τη διασάφηση και τελωνισμό των εμπορευμάτων. Εάν επιδίωξη της διοίκησης ήταν η δημιουργία νέων έννομων αποτελεσμάτων, η διαπίστωση ότι δεν πρόκειται περί πράξης εκτελεστής αλλά πράξης εκτελέσεως και μόνο αφαιρεί κάθε ίχνος υποψίας ότι ο διοικούμενος μπορεί να υπέχει οποιαδήποτε υποχρέωση με τη δεύτερη αυτή επιστολή, όπως ήδη παρατήρησα κατά τη διάρκεια της ακρόασης. Πέραν τούτου όμως, θεωρώ ότι πρέπει να τονίσω και την, όπως είπα προηγουμένως, ευρύτερη διάσταση του πράγματος. Ο λόγος για τον οποίο η δεύτερη επιστολή της διοίκησης δεν συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη αλλά πράξη εκτελέσεως είναι γιατί δεν ρυθμίζει νέες υποχρεώσεις αλλά επιδιώκει την εφαρμογή των ήδη υφιστάμενων. Αυτό την ανάγει στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου και όχι στη σφαίρα του δημόσιου δικαίου. Στο ιδιωτικό δίκαιο θα κριθεί κατά πόσο τα όσα αφορούν τη μη είσπραξη του φόρου, δηλαδή η μη πληρωμή των επιταγών από τη Fracapor και η μη απαίτηση της εγγυητικής, επηρεάζουν την ήδη υφιστάμενη υποχρέωση των Αιτητών να καταβάλουν τους εν λόγω δασμούς και φόρους θετικά ή αρνητικά. Μόνο στο Επαρχιακό Δικαστήριο θα μπορέσει να εγερθεί θέμα όσον αφορά τη σημασία των γεγονότων αυτών που διέπουν όχι τη δημιουργία της υποχρέωσης αλλά την εξόφληση της. Για τους λόγους αυτούς θεωρώ ότι οι προδικαστικές ενστάσεις είναι βάσιμες και στις τρεις προσφυγές οι οποίες ως εκ τούτου δεν μπορούν να υφίστανται και απορρίπτονται στο στάδιο αυτό." Η πιο πάνω προσέγγιση υιοθετήθηκε λίγο αργότερα από το Δικαστή Γαβριηλίδη στις υποθέσεις Alexandros Stephanis & Co. Ltd. v. Δημοκρατίας (Προσφυγή αρ. 968/2005 της 14/7/2006) και V. & A. Chrysostomou Trading Limited κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή αρ. 904/2005 της 14/7/2006). Έχει επίσης υποβληθεί εκ μέρους της αιτήτριας ότι οι καθ'ων η αίτηση δεν μπορούν να εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι η απόφαση της 16/6/2005 δεν είναι εκτελεστή εφόσον στην τελευταία παράγραφο της πιο πάνω επιστολής η αιτήτρια πληροφορείται ότι μπορεί να την προσβάλει μέσα σε 75 μέρες, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 146 του Συντάγματος. Η πιο πάνω σημείωση δεν μπορεί να μεταβάλει τη φύση της πράξης και από πράξη εκτελέσεως να την μετατρέψει σε εκτελεστή πράξη. Το ίδιο ακριβώς θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Αγιομαμίτης ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή αρ. 429/2004 της 12/10/2005), στην οποία ο Δικαστής Νικολαϊδης σημείωσε ότι, "Το γεγονός ότι στο τέλος της επίδικης επιστολής η Διευθύντρια αναφέρει ότι η ειδοποίηση για καταβολή των δασμών είναι διοικητική πράξη η οποία μπορεί να προσβληθεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δεν μεταβάλλει τη φύση της πράξης. Απλώς και μόνο επειδή έτσι αναφέρεται, η επιστολή δεν μετατρέπεται σε εκτελεστή διοικητική πράξη." Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας. Τ. ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ. /ΔΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο