ΑΝΔΡΕΑΣ Π. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1223/2004, 16 Φεβρουαρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 1223/2004) 16 Φεβρουαρίου 2007 [ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Π. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, Αιτητής, - ν. - ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ΄ ων η αίτηση. --------------------------- Χρ. Παπανδρέου, για τον Αιτητή. Ρ. Παπαέτη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, για τους Καθ΄ ων η αίτηση. Α. Κωνσταντίνου, για το Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο. --------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με απόφαση, ημερ. 23 Σεπτεμβρίου 2004, η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας επέλεξε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο Κυριάκο Πιλλά για τη θέση Πρώτου Λειτουργού Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Επρόκειτο για θέση προαγωγής η οποία, στο τελικό στάδιο, διεκδικείτο μόνο από τον αιτητή και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Φαίνονταν να ήταν και οι δύο εξαίρετοι εκπαιδευτικοί. Τη γενική εικόνα, σε αδρές γραμμές, η ΕΕΥ την έδωσε με τα εξής: «Από τη μελέτη του προσωπικού φακέλου των υποψηφίων προκύπτουν τα παρακάτω: · Οι δύο υποψήφιοι έχουν αξιόλογες προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές και συνεπώς είναι ενήμεροι των σύγχρονων εκπαιδευτικών τάσεων. Το τελευταίο επιμαρτυρείται και από τη συμμετοχή τους σε εκπαιδευτικά συνέδρια εντός και εκτός Κύπρου καθώς, και στην περίπτωση του Ανδρέα Παπανδρέου, από τη συγγραφική του δράση. · Ο υποψήφιος Ανδρέας Παπανδρέου υπηρέτησε με απόσπαση στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο κατά την περίοδο 1993-1994 και υπηρετεί σήμερα σ΄ αυτό ως Προϊστάμενος του Τομέα Εκπαιδευτικής Τεκμηρίωσης. Ο υποψήφιος Κυριάκος Πιλλάς υπηρέτησε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ως καθηγητής του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και υπηρετεί σήμερα σ΄ αυτό ως Προϊστάμενος Τομέα Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας. · Και οι δύο υποψήφιοι είχαν σημαντική εμπλοκή στα εκπαιδευτικά δρώμενα. Κατέχουν και οι δύο υψηλόβαθμες θέσεις στην εκπαίδευση, γεγονός που τους έδωσε την ευκαιρία να αναπτύξουν αξιόλογη δράση στον εκπαιδευτικό τομέα.» Η ΕΕΥ δεν περιορίστηκε όμως σ΄ αυτά. Αναφέρθηκε, με σχολαστικότητα μάλιστα, σε λεπτομέρειες των σπουδών, της επαγγελματικής ανέλιξης, της επιμόρφωσης και της δράσης των υποψηφίων. Σε βαθμολογημένη αξία οι υποψήφιοι παρουσίαζαν την ίδια εικόνα, με εξαίρετα σε όλα τα στοιχεία κρίσης για σειρά ετών και, επομένως, η ΕΕΥ σημείωσε ότι ήταν ισοδύναμοι. Ο αιτητής δεν συμφωνεί. Προβάλλει ότι «υπερέχει σε βαθμολογία γιατί η εξαίρετη βαθμολογία του είναι αποτέλεσμα υπηρεσίας στο γνωστικό αντικείμενο ενώ αυτή του ενδιαφερομένου μέρους σε εκτός γνωστικού αντικειμένου υπηρεσία» και τούτο διότι από 15 Σεπτεμβρίου 2000 το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, που κατείχε τη θέση Προϊσταμένου Τομέα, υπηρετούσε με απόσπαση στην Υπάτη Αρμοστεία της Κύπρου στο Λονδίνο με καθήκοντα Μορφωτικού Ακόλουθου. Κατά την άποψη μου το σύστημα δεν επιτρέπει τέτοιες διακρίσεις, όπως άλλωστε δεν τις επιτρέπει γενικότερα με αναφορά στα καθήκοντα, τα ενίοτε διαφορετικά, τα οποία ανατίθενται σε λειτουργούς με την ίδια θέση. Η ίδια απάντηση αρκεί νομίζω και σε σχέση με την περαιτέρω εισήγηση του αιτητή ότι η δική του πείρα, την οποία τοποθετεί σε ευρύτερο πλαίσιο, ήταν υπέρτερη και επαύξανε την αξία του. Ο αιτητής αναφέρθηκε επιπλέον στο πλούσιο συγγραφικό του έργο για να εισηγηθεί ότι αυτό πρόσθετε σημαντικά στη δική του αξία, ενώ η ΕΕΥ δεν το ερεύνησε ή δεν το έλαβε υπόψη. Παρατηρώ ότι η ΕΕΥ δεν παρέλειψε να κατευθύνει την προσοχή της και σ΄ αυτή την πτυχή. Ανέφερε μεταξύ άλλων ότι ο αιτητής «Έχει πλούσιο συγγραφικό έργο σε θέματα Παιδαγωγικών, διδασκαλίας Αγγλικής και χορού το οποίο αποτελείται από δυο άρθρα στην εφημερίδα "ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ" και δυο βιβλία με θέμα "Μεθοδολογία της Διδασκαλίας"
(1993)και "Σπουδή Αποτελεσματικής Διδασκαλίας"
(1995). Έκδοσε επίσης το βιβλίο "Παρατήρηση της Αποτελεσματικής Διδασκαλίας" (Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου)
(2003)». Σε ό,τι αφορά τα προσόντα, η ΕΕΥ σημείωσε ότι και οι δύο υποψήφιοι κατείχαν πέραν των απαιτουμένων. Θεώρησε ότι «από ποσοτική άποψη υπερείχε ελαφρώς το ενδιαφερόμενο πρόσωπο» αλλά ότι αυτό δεν είχε παρά μόνο οριακή σημασία διότι επρόκειτο για προσόντα μη προβλεπόμενα από το σχέδιο υπηρεσίας. Ο αιτητής αμφισβητεί αυτή τη συγκριτική θεώρηση. Το σχέδιο υπηρεσίας προέβλεπε, ως απαιτούμενα ακαδημαϊκά προσόντα: «
(1)Πανεπιστημιακό δίπλωμα ή τίτλο ή ισότιμο προσόν σε ειδικότητα που δίνει στον υποψήφιο δικαίωμα διορισμού σε θέση στις Κλίμακες Α8-Α10 της Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας.
(2)Μεταπτυχιακή εκπαίδευση στον τομέα της ειδικότητάς του ή στην εκπαιδευτική διοίκηση ή στα παιδαγωγικά ή σε θέμα συναφές με τα καθήκοντα της θέσης διάρκειας ενός τουλάχιστον ακαδημαϊκού έτους.» Οι υποψήφιοι είχαν τα ακόλουθα προσόντα τα οποία καταγράφονται στα πρακτικά της τελευταίας συνεδρίας της ΕΕΥ, ημερ. 23 Σεπτεμβρίου 2004: Αιτητής: Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας Κύπρου
(1968)M.A. in Music Education, University of Alabama - U.S.A.
(1973)B.A. in English, University of Alabama - U.S.A.
(1976)Doctor of Education, in Supervision and Curriculum Development, University of Alabama - U.S.A.
(1978). Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο: Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας Κύπρου
(1972)B.A. (Psychology), University of the State New York, USA
(1980)M.Ed. (Educational Psychology), Kent State, USA
(1982). M.A. (Psychology of Education), Institute of Education, University of London
(1987)Ph.D. in Psychology of Education, Institute of Education, University of London
(1992). Σε σχέση με την παράγραφο 3
(1)του σχεδίου υπηρεσίας η ΕΕΥ θεώρησε, για την περίπτωση του αιτητή, ότι το πρώτο του πανεπιστημιακό πτυχίο ήταν το BA in English
(1976)και για την περίπτωση του ενδιαφερομένου προσώπου ότι ήταν το BA in Psychology
(1980), σημειώνοντας συναφώς ότι και οι δύο είχαν το Πτυχίο της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Κύπρου. Σε σχέση με την παράγραφο 3
(2)του σχεδίου υπηρεσίας η ΕΕΥ θεώρησε ότι ο αιτητής ικανοποιούσε την απαίτηση με το διδακτορικό του
(1978)το οποίο απέκτησε μετά το BA in English (ενώ το M.Α. in Music Education
(1973)το είχε αποκτήσει πριν από το B.A. in English και προφανώς χωρίς προηγούμενο αναγνωρισμένο πρώτο πτυχίο), και ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο ικανοποιούσε την απαίτηση με το M.Ed. (Educational Psychology)
(1982). Το αποτέλεσμα, καθώς ανέφερε η ΕΕΥ, ήταν ότι παρέμεναν ως πρόσθετα μη προβλεπόμενα προσόντα, για μεν τον αιτητή το M.A. in Music Education
(1973), για δε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο το M.A. (Psychology of Education)
(1987)και το διδακτορικό στον ίδιο κλάδο
(1992). Αυτά ήταν τα κύρια προσόντα των υποψηφίων και η ταξινόμηση τους από την ΕΕΥ, με αναφορά στις απαιτήσεις του σχεδίου υπηρεσίας, ήταν προδήλως ορθή. Επομένως δεν χρειάζεται να ασχοληθώ με τα πολλά, επί του θέματος, παράπονα του αιτητή. Με αυτά τα δεδομένα και εφόσον η ΕΕΥ δεν έδωσε παρά μόνο οριακή σημασία στο ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο υπερείχε ελαφρώςσε προσόντα, δεν έχει έρεισμα το παράπονο του αιτητή ότι η ΕΕΥ δεν αναφέρθηκε συγκεκριμένα στο κατά πόσο τα αντίστοιχα πρόσθετα προσόντα - όπως ο αιτητής τα εννοεί με έμφαση στο διδακτορικό του - ήταν συναφή με τα καθήκοντα της θέσης ώστε, με βάση την Πούρος κ.α. ν. Χατζηστεφάνου κ.α.
(2001)3 Α.Α.Δ. 374, να τους έδινε μεγαλύτερη σημασία. Ως προς την αρχαιότητα, η ΕΕΥ σημείωσε ότι ο αιτητής είχε προβάδισμα γιατί, παρόλον που και οι δύο είχαν προαχθεί από 4 Μαΐου 1998, στην κατεχόμενη από αυτούς θέση Προϊστάμενου Τομέα, ο αιτητής βρισκόταν στην κλίμακα της θέσης από 2 Απριλίου 1997 και επομένως ήταν αρχαιότερος κατά 1 χρόνο, 1 μήνα, 3 ημέρες. Ο αιτητής παραπονείται ότι η ΕΕΥ εσφαλμένα θεώρησε την αρχαιότητα του ως μόνο 1 χρόνου, 1 μηνός, 3 ημερών και δεν έλαβε υπόψη ότι αυτός υπερείχε σε αρχαιότητα και σε άλλες, προηγούμενες θέσεις. Η άποψη του τίθεται με τον πιο ακραίο τρόπο στο ακόλουθο απόσπασμα της γραπτής αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου του: «Αγνοήθηκε υπεροχή 35 χρόνων αρχαιότητας του Αιτητή. Η ΕΕΥ ισχυρίζεται ότι η υπεροχή του Αιτητή στην αρχαιότητα είναι μικρή. Αυτό αποτελεί κοντόφθαλμη θεώρηση της αρχαιότητας, καθόσον ο Αιτητής υπερέχει σε αρχαιότητα του Ενδιαφερόμενου μέρους από τις 10 Σεπτεμβρίου 1969 μέχρι την ημερομηνία λήψης της απόφασής της, ήτοι για 35 ολόκληρα χρόνια και όχι για ένα χρόνο, όπως παραπλανητικά ισχυρίζεται η ΕΕΥ.» Επανέρχομαι στο ζήτημα της αξίας. Υπήρχε, ως συμπληρωματικό στοιχείο κρίσης, και το αποτέλεσμα των προσωπικών συνεντεύξεων που η ΕΕΥ διεξήγαγε στις 25 Φεβρουαρίου 2004, παρευρισκομένου του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού ο οποίος εξέφρασε την άποψη ότι ο αιτητής απέδωσε «καλά» και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο «πάρα πολύ καλά». Η ΕΕΥ κατέληξε σε γενικό χαρακτηρισμό «καλά» για τον αιτητή και «σχεδόν πολύ καλά» για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Αιτιολόγησε τις εντυπώσεις της ως ακολούθως: «Παπανδρέου Ανδρέας (1505Π) Δεν έχει σαφή ενημέρωση γύρω από το ρόλο και τη θέση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου στο εκπαιδευτικό σύστημα της Κύπρου και, ειδικότερα όσον αφορά την επιμόρφωση προσωπικού σε σύγκριση με ό,τι γίνεται σε άλλες χώρες, δεν ανέπτυξε πειστική επιχειρηματολογία προς υποστήριξη θέσεών του. Η κατανόηση του ρόλου και των ευθυνών της θέσης του Πρώτου Λειτουργού ήταν καλή και επισήμανε ορισμένες ενέργειες στις οποίες θα προβεί για προώθηση του θέματος της ενημέρωσης που θα έχει γύρω από τα διάφορα τμήματα του ιδρύματος, τις οποίες ωστόσο δεν ταξινόμησε και δεν κατέταξε επαρκώς σε συγκεκριμένο σχέδιο δράσης. Τοποθετείται σε υποθετικό πρόβλημα σχετικό με παράπονο εκπαιδευόμενων καθηγητών εναντίον του προγράμματος προϋπηρεσιακής κατάρτισης, επισημαίνοντας μερικές μόνο πτυχές και προτείνοντας ορισμένους εμπειρικούς τρόπους χειρισμού χωρίς κριτική ανάλυση των συνεπειών που θα προκύψουν. Κατανοεί καλά τις ερωτήσεις, ωστόσο ο πλατειασμός που συνόδευε τις απαντήσεις απομάκρυναν την όλη προσέγγιση από το ζητούμενο και εξασθένιζε παράλληλα και το βαθμό τεκμηρίωσης. Η παρουσία του ήταν γενικά καλή φάνηκε άνθρωπος με απόψεις, οι οποίες ωστόσο δεν ήταν πάντοτε ολοκληρωμένες και σαφείς. Ο χειρισμός της γλώσσας ήταν καλός, παρουσίασε ωστόσο μερικές διακοπές στη ροή της έκφρασης. Γενικός χαρακτηρισμός: Καλά. Πιλλάς Κυριάκος (1391Π) Έχει σχεδόν πολύ καλή ενημέρωση γύρω από τη θέση και το ρόλο που διαδραματίζει το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο στην εκπαίδευση της Κύπρου και ειδικότερα, όσον αφορά την επιμόρφωση προσωπικού σε σύγκριση με ό,τι γίνεται σε άλλες χώρες, ανέλυσε με ορισμένα επιχειρήματα τις δικές του θέσεις. Έχει επίσης σχεδόν πολύ καλή κατανόηση του ρόλου και των ευθυνών της θέσης, όσον αφορά τις πρώτες ενέργειες στις οποίες θα προβεί ως Πρώτος Λειτουργός Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, τις οποίες ανέλυσε επαρκώς και ενέταξε σε συγκεκριμένο σχέδιο δράσης. Προσεγγίζει υποθετικό πρόβλημα σχετικό με παράπονα εκπαιδευόμενων καθηγητών εναντίον του προγράμματος προϋπηρεσιακής κατάρτισης αναλύοντας κριτικά ορισμένες παραμέτρους και προτείνοντας συγκεκριμένες λύσεις. Έχει πολύ καλό βαθμό επικοινωνίας με σαφείς απόψεις και επικέντρωση των απαντήσεων στις ερωτήσεις με κάποιες ωστόσο αδυναμίες στην ολοκλήρωση και τη θεωρητική τεκμηρίωση των απόψεων του. Η παρουσία του ήταν γενικά πολύ καλή και φάνηκε άνθρωπος με ώριμες απόψεις και με συναίσθηση ευθύνης για τη θέση. Ο χειρισμός της γλώσσας ήταν πολύ καλός με εξαίρεση κάποιες αδυναμίες στην ορθοφωνία και την ανάπτυξη συνεχούς και απρόσκοπτης έκφρασης. Γενικός χαρακτηρισμός: Σχεδόν πολύ καλά.» Ο αιτητής αμφισβητεί την ορθότητα διεξαγωγής των προσωπικών συνεντεύξεων όπως και τα αποτελέσματα τους. Προβάλλει, με τα νομικά σημεία 10, 12 και 13 της προσφυγής, ότι (α) «οι συνεντεύξεις ενώπιον της ΕΕΥ δεν αιτιολογούνται» (β) ότι η ΕΕΥ δεν αιτιολόγησε τις εντυπώσεις της και (γ) ότι η συνέντευξη «κατέστη το αποφασιστικό κριτήριο» ενώ στο νόμο προβλέπεται μόνο ως συμπληρωματικό. Η γραπτή αγόρευση της συνηγόρου του αιτητή εκτείνεται και σε διάφορα άλλα ζητήματα τα οποία όμως δεν εξετάζονται εφόσον δεν τίθενται με την προσφυγή. Ως προς το πρώτο παράπονο, ό,τι και αν ακριβώς σημαίνει, θεωρώ ότι η ΕΕΥ δικαιολογημένα προχώρησε στη διεξαγωγή συνεντεύξεων και ότι το πλαίσιο το οποίο καθόρισε και το οποίο κατέγραψε με κάθε λεπτομέρεια στα πρακτικά της συνεδρίας, ημερ. 11 Φεβρουαρίου 2004 ήταν απαλλαγμένο οποιασδήποτε πλημμέλειας. Ως προς το αποτέλεσμα των συνεντεύξεων, θεωρώ πλήρη την αιτιολόγηση της εντύπωσης την οποία απεκόμισε η ΕΕΥ• επισημαίνω δε ότι βρίσκεται σε επίπεδο ψηλότερο από εκείνο της Πούρος (ανωτέρω), το οποίο η Ολομέλεια δέχθηκε ως ικανοποιητικό. Το παράπονο για τη βαρύτητα των προσωπικών συνεντεύξεων αποτελεί μέρος της τελικής στάθμισης και εξετάζεται στο πλαίσιο της αιτιολογίας της ΕΕΥ για την επιλογή του ενδιαφερομένου προσώπου. Η ΕΕΥ λοιπόν, με βάση τα προαναφερθέντα δεδομένα, θεώρησε ότι υπερτερούσε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο και του πρόσφερε προαγωγή. Εξήγησε ότι: «Το κρίσιμο ερώτημα για την Επιτροπή είναι κατά πόσο η υπεροχή του Παπανδρέου Ανδρέα κατά 1 χρόνο περίπου υπερσκελίζει την ελαφρά υπεροχή του Πιλλά Κυριάκου σε αξία και προσόντα. Η Επιτροπή απαντά αρνητικά στο ερώτημα αυτό. Είναι νομολογημένο ότι για υψηλόβαθμες θέσεις, η αξία και η απόδοση στη συνέντευξη είναι ουσιαστικά στοιχεία τα οποία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Διορίζον Όργανο όταν κρίνει την προσωπικότητα και τις διοικητικές και οργανωτικές ικανότητες των υποψηφίων (βλ. Δημοκρατία κ.α. Vs Ανδρέα Γιαλλουρίδη κ.α., απόφαση της Ολομέλειας στις Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 868 και 869 ημερ. 13 Δεκεμβρίου 1990). Η επίδικη θέση βρίσκεται υψηλά στην ιεραρχία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Είναι η δεύτερη κατά σειρά μετά το Διευθυντή. Η άσκηση των καθηκόντων (οργάνωση και διεξαγωγή σεμιναρίων και εκπαιδευτικών ερευνών, προώθηση της νέας τεχνολογίας στην εκπαίδευση και διάδοση νέων ιδεών διδασκαλίας και οργάνωσης και διοίκησης των σχολείων) απαιτεί άτομο με ισχυρή προσωπικότητα και ουσιαστικές διοικητικές και ηγετικές δεξιότητες. Από τη συνεκτίμηση των τριών κριτηρίων η Επιτροπή κρίνει ότι επικρατέστερος υποψήφιος για τη θέση είναι ο Κυριάκος Πιλλάς. Ο υποψήφιος αυτός, υπερέχει σε αξία και προσόντα έναντι του συνυποψηφίου του.» Δεν συμμερίζομαι την άποψη του αιτητή ότι δόθηκε υπέρμετρη βαρύτητα στο αποτέλεσμα της προσωπικής συνέντευξης. Η αναφορά της ΕΕΥ σε ελαφρά υπεροχή του ενδιαφερομένου προσώπου σε αξία ένεκα, καθώς προκύπτει, της καλύτερης του απόδοσης στη συνέντευξη, όπως και η αντίστοιχη αναφορά της ΕΕΥ στα προσόντα του ενδιαφερομένου προσώπου, είχε έρεισμα και εδικαιολογείτο από τις προηγούμενες αντικειμενικές της διαπιστώσεις. Καταλήγω ότι δεν παρεισέφρησε πλημμέλεια στον τρόπο με τον οποίο η ΕΕΥ προσέγγισε το έργο της και ότι η απόφαση της εντάσσεται στα αναγνωρισμένα όρια της διακριτικής ευχέρειας την οποία έχει. Η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται βάσει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος. Γ.Κ. Νικολάου, Δ. /ΕΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο