AXΙΛΛΕΑΣ ΠΑΝΑΓΗ ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ, Υπόθεση Αρ. 974/2005, 16 Απριλίου 2007

AXΙΛΛΕΑΣ ΠΑΝΑΓΗ ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ, Υπόθεση Αρ. 974/2005, 16 Απριλίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 974/2005) 16 Απριλίου, 2007 [Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ AXΙΛΛΕΑΣ ΠΑΝΑΓΗ Αιτητής ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ Καθ' ων η αίτηση ....... Α.Σ. Αγγελίδης για τον αιτητή. Χρ. Χρίστου για Α. Νεοκλέους για τους καθ' ων η αίτηση. ....... Α Π Ο Φ Α Σ Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Η προσφυγή αφορά στην απόφαση των καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 21.7.05, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση των αιτητών για πολεοδομική άδεια προς αλλαγή της χρήσης ακινήτου στην οδό Νικηφόρου Φωκά, στην Πλατεία Ηρώων, στη Λεμεσό. Η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε μετά από προηγηθείσα ακύρωση όμοιας επειδή, όπως διαπιστώθηκε, έπασχε η σύνθεση των καθ' ων η αίτηση εξ αιτίας της απουσίας στοιχείων που να έδειχναν πως πράγματι προσκλήθηκαν απόντα μέλη. Απουσίαζαν και πάλιν δυο μέλη κατά τη συνεδρία της 21.7.05 και ο αιτητής επαναφέρει το ίδιο θέμα. Αδικαιολόγητα, όμως, σ' αυτή την περίπτωση. Σημειώνεται στα πρακτικά πως «αμφότεροι κλήθηκαν και έγκαιρα για τη συνεδρία». Και πως «η απουσία τους αιτιολογήθηκε προ της συνεδρίας». Συναφώς δε υπάρχει στο φάκελο γραπτή πρόσκληση προς όλα τα μέλη και γραπτή βεβαίωση των δυο μελών που απουσίαζαν, ημερομηνίας 18.7.05, με την οποία δηλώνουν πως κλήθηκαν δεόντως και πως δεν θα μπορούσαν να παρευρεθούν λόγω άλλης ανειλημμένης υποχρέωσης. Αβάσιμοι είναι και οι άλλοι ισχυρισμοί που συναρτήθηκαν προς την ακυρωθείσα απόφαση. Κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης η συγκρότηση και η σύνθεση ήταν διαφορετική σε σχέση με την πρώτη και προωθήθηκαν επιχειρήματα στη βάση των καθιερωμένων αναφορικά με την ενημέρωση των μελών και την έρευνα που επέβαλλε η αλλαγή. Περαιτέρω, επειδή οι καθ' ων η αίτηση κατέληξαν στην απορριπτική απόφαση κατά «επαναβεβαίωση», όπως σημειώνεται, της προηγούμενής τους, οι αιτητές εισηγούνται πως αφού εκείνη ακυρώθηκε δεν χωρούσε επαναβεβαίωση. Ουσιαστικά ενσωματώνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, με παραπομπή, ο ένας λόγος για τον οποίο κρίθηκε αδύνατη η έκδοση της άδειας και δεν μπορώ να συμφωνήσω πως ο τρόπος διατύπωσης δημιουργεί πρόβλημα. Περί αλλαγής δε της συγκρότησης και στη σύνθεση, εξ αιτίας της παρουσίας άλλων μελών, δεν μπορεί καν να γίνεται λόγος αφού η προηγηθείσα συνεδρία, ως πάσχουσα εξ αιτίας κακής σύνθεσης κατά την ακυρωτική απόφαση, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται προς τέτοιο συσχετισμό. Ασφαλώς επρόκειτο για εξ αρχής, με νόμιμη πλέον σύνθεση, εξέταση του θέματος και όσα υποστηρίχθηκαν ως προς την αιτιολογία και την έρευνα αποκτούν νόημα ως αφορούντα αυτοτελώς στην προσβαλλόμενη απόφαση. Ο λόγος της απόρριψης της αίτησης, όπως προσδιορίζεται με την παραπομπή που έγινε, αφορά στο Σχέδιο Περιοχής. Ο αιτητής ζητούσε να μετατραπεί η χρήση του ακινήτου του από κατοικία - καφενείο σε καμπαρέ και το Σχέδιο Περιοχής δεν επέτρεπε καμπαρέ στην περιοχή της Πλατείας Ηρώων. Αυτή η διαπίστωση, όπως την καταγράφει η Πολεοδομική Επιτροπή στα πρακτικά της ημερομηνίας 15.7.03, προφανώς κρίθηκε ως επιβάλλουσα, άνευ ετέρου, την απόρριψη της αίτησης. Επομένως, λανθασμένα ο αιτητής υποστηρίζει πως η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιτιολόγητη και χωρίς έρεισμα προβάλλει ισχυρισμούς με αναφορά είτε στην ακυρωθείσα απόφαση είτε στο περιεχόμενο των πρακτικών της Πολεοδομικής Επιτροπής σε σχέση με άλλες περιπτώσεις. Είχε τότε εξεταστεί σειρά αιτήσεων και η «σειρά συνεδριάσεων» στις οποίες έγινε αναφορά δεν είναι δυνατό να συσχετισθεί προς το λόγο απόρριψης του αιτήματος του αιτητή. Όπως δεν μπορεί να συσχετισθεί και η τότε αναφορά από την Πολεοδομική Επιτροπή σε άλλες αιτήσεις για καμπαρέ που θα μπορούσαν να εγκριθούν ή να διερευνηθούν περαιτέρω, αν μη τι άλλο αφού δεν προκύπτει πως ίσχυε και για τον τόπο τους ο ίδιος περιορισμός. Όπως και η αναφορά, πάλιν από την Πολεοδομική Επιτροπή, σε έρευνα της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης σύμφωνα με την οποία υπάρχει υπερπληθώρα καμπαρέ στον κυπριακό χώρο, οι αρνητικές επιπτώσεις των οποίων θα έπρεπε να λαμβάνονται υπόψη. Παράλληλα με την επισήμανση της πολιτικής, «για μη έκδοση νέων καμπαρέ αν πρόκειται για μεταφορά από την Πλατεία Ηρώων». Τα επιχειρήματα, λοιπόν, του αιτητή αναφορικά με αυτό το περιεχόμενο των πρακτικών της Πολεοδομικής Επιτροπής δεν είναι δυνατό να συσχετισθούν προς το πράγματι κρίσιμο θέμα. Εκείνο της απαγόρευσης «καμπαρέ στην περιοχή της Πλατείας Ηρώων», όπως ήταν η περίπτωση του αιτητή, που δεν άφηνε, όπως ουσιαστικά κρίθηκε, περιθώριο για άσκηση διακριτικής ευχέρειας κατά ενάσκηση της μιας ή της άλλης πολιτικής, ώστε να τίθεται και ζήτημα συνεξέτασης των ιδιαιτεροτήτων που ο αιτητής επικαλείται στη συνέχεια. Επικαλείται ο αιτητής ως τέτοιες ιδιαιτερότητες το γεγονός ότι, χρησιμοποιούσε το συγκεκριμένο ακίνητο ως καμπαρέ επί 30 χρόνια, μάλιστα εξασφαλίζοντας τις επιμέρους άδειες που απαιτούνταν για αυτό το σκοπό. Και θέτει θέμα παράλειψης διεξαγωγής έρευνας, με τη συλλογή και άλλων απόψεων, ώστε, ενόψει και της μη δημιουργίας προβλημάτων από τέτοια χρήση του δικού του και άλλων καμπαρέ στην περιοχή, να στηριχτεί η απόφαση στο σύνολο των σχετικών δεδομένων. Αλλά θέτοντας και θέμα κακής πίστης αφού, όπως υποστηρίζει, οδηγήθηκε στην υποβολή της αίτησης για πολεοδομική άδεια, μετά από τόσα χρόνια, «έπειτα από υπόδειξη/απαίτηση του ΚΟΤ στις 5.5.03 και διαβεβαίωση ότι η υποβολή της αίτησης στην περίπτωση του είναι ένα τυπικό διάβημα». Με αποτέλεσμα, όπως περαιτέρω εισηγείται, την παραβίαση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνουν τα Άρθρα 25, 26 και 28 του Συντάγματος. Μάλιστα, χωρίς να ακουστεί ενώ προφανώς η απόρριψη της αίτησής του ήταν δυσμενούς φύσης ώστε να είχε εφαρμογή το άρθρο 43