HOSSAIN MOSTAQ ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, Υπόθεση Αρ. 1499/05, 27 Ιουλίου 2007

HOSSAIN MOSTAQ ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, Υπόθεση Αρ. 1499/05, 27 Ιουλίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ [Υπόθεση Αρ. 1499/05] 27 Ιουλίου, 2007 [Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ HOSSAIN MOSTAQ Αιτητής ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Καθ' ης η αίτηση Λ. Κληρίδης για τον αιτητή. Λ. Χριστοδουλίδου Ζαννέτου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας για την καθ' ης η αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Ορισμένες προδικαστικές ενστάσεις εγκαταλείφθηκαν ενόψει τροποποίησης της προσφυγής που εγκρίθηκε, συμφωνούσας και της καθ' ης η αίτηση και ξεκαθαρίζεται πως αντικείμενο της διαδικασίας είναι η απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερομηνίας 20.9.05. Το αίτημα του αιτητή για άσυλο απορρίφθηκε κατ' αρχάς από την Υπηρεσία Ασύλου και στη συνέχεια από την Αναθεωρητική Αρχή, που έκρινε αβάσιμη τη διοικητική προσφυγή που ασκήθηκε, με αιτιολογημένες αποφάσεις των δυο οργάνων. Η αιτιολογία τους η οποία, αντίθετα προς την εισήγηση του αιτητή είναι επαρκής, αφορά στην αξιοπιστία του. Για λόγους που συγκεκριμενοποιήθηκαν καταγράφεται η εκτίμηση πως ήταν αναξιόπιστος όταν ισχυριζόταν πως αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα του, την Μπαγκλαντές, επειδή υπέστη δίωξη ως ενεργό μέλος στο κομμουνιστικό κόμμα. Σε σχέση με τους λόγους για τους οποίους ο αιτητής κρίθηκε αναξιόπιστος, οι οποίοι περιλάμβαναν και αναφορά σε δυο έγγραφα που προσκόμισε, οι αγορεύσεις για τον αιτητή δεν αναφέρουν οτιδήποτε. Περιλαμβάνουν μόνο το γενικό και αόριστο ισχυρισμό πως τα συμπεράσματα της Αναθεωρητικής Αρχής, σύμφωνα με τα οποία ορθά απορρίφθηκε το αίτημά του από την Υπηρεσία Ασύλου, «είναι πραγματικά και νομικά εσφαλμένα». ΄Εχω ελέγξει τα δεδομένα και δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω πως η κρίση ως προς την αναξιοπιστία του αιτητή, για τους λόγους που δόθηκαν, δεν ήταν εύλογα επιτρεπτή. Όσα συγκεκριμενοποίησε ο αιτητής αφορούν σε αντιλήψεις του αναφορικά με τη λειτουργία του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 [Ν. 6(Ι)/2000 όπως τροποποιήθηκε]. Υποστηρίζει πως παρανόμως η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε μόνο από τον Πρόεδρο της Αναθεωρητικής Αρχής και πως, εν πάση περιπτώσει, θα έπρεπε να είχε κληθεί για να ακουστεί κατά την εξέταση της διοικητικής προσφυγής που άσκησε. Θέτει περαιτέρω θέμα ως προς τη δυνατότητα της Αναθεωρητικής Αρχής να επεκτείνεται και σε θέματα στα οποία δεν αναφέρθηκε η Υπηρεσία Ασύλου και δεν εγέρθηκαν με τη διοικητική προσφυγή. Χωρίς όμως και να προσδιορίζει σε ποια ακριβώς θέματα αναφέρεται ώστε να υπάρχει καν υπόβαθρο για την έγερση τέτοιου ζητήματος. Αυτά, παρά το ότι με την αγόρευση για τους καθ' ων η αίτηση αναφέρεται σειρά αποφάσεων της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου με την οποία όμοιοι ισχυρισμοί απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι. (Βλ. Reza Ghasemi ν. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, Υπόθεση αρ. 358/2005, ημερομηνίας 26.6.2006, Νurun Nabi ν. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, Υπόθεση αρ. 797/2005, ημερομηνίας 26.6.2006, Ηarpreet Singh v. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 481/2005, ημερομηνίας 26.6.2006 και Shahidul (Sumon) v. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση αρ. 375/2005 ημερομηνίας 26.6.2006). Όμοια δε θέματα εξέτασα και στην Dewar Panir ν. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, Υπόθεση αρ. 1286/05, ημερομηνίας 31.1.07, στην οποία με παραπομπή σε ορισμένες από τις αποφάσεις της Ολομέλειας, εξήγησα το αβάσιμο των ισχυρισμών. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Οι εισηγήσεις ήταν πως, πρώτο, παραβιάστηκε το άρθρο 28(z)