ABU SAYED ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ, Υπόθεση Αρ. 1796/2006, 27 Ιουλίου 2007

ABU SAYED ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ, Υπόθεση Αρ. 1796/2006, 27 Ιουλίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 1796/2006) 27 Ιουλίου, 2007 [ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ABU SAYED, Αιτητής, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ, Καθ' ης η αίτηση. Χρ. Χριστούδιας, για τον Αιτητή. Κ. Σταυρινός, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για της Καθ' ης η αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η (EX-TEMPORE) ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής, ο οποίος κατάγεται από την Μπαγκλαντές και είναι ηλικίας 24 χρόνων, έφθασε παράνομα στην Κύπρο μέσω Τουρκίας στις 22/7/2004. Δύο μήνες αργότερα υπέβαλε αίτηση για πολιτικό άσυλο ισχυριζόμενος ότι ήταν ενεργό μέλος του πολιτικού κόμματος Awami League, το οποίο αντιπολιτευόταν το κυβερνών κόμμα Bangladesh Nationalist Party (BNP) και ότι αντιμετώπιζε κατηγορία φόνου, ενώ δεν βρισκόταν στην περιοχή όπου είχε διαπραχθεί ο φόνος. Όταν κλήθηκε σε συνέντευξη από την Υπηρεσία Ασύλου ο αιτητής δεν γνώριζε την ιδεολογία του κόμματος του, δεν μπορούσε να απαντήσει γιατί τον κατηγόρησαν για φόνο αφού δεν βρισκόταν στη σκηνή του φόνου και δεν μπορούσε να απαντήσει πως είχε επιτύχει την έκδοση διαβατηρίου και την χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα αναχώρηση του από τη χώρα του αν και κατεζητείτο για φόνο. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και το ότι ο αιτητής υπέβαλε αίτηση ασύλου δύο μήνες μετά την είσοδο του στις ελεύθερες περιοχές, η Επιτροπή Ασύλου απέρριψε την αίτηση του. Ο αιτητής καταχώρισε διοικητική προσφυγή ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής, η οποία αφού εξέτασε τους λόγους της προσφυγής και έκρινε ότι δεν είχαν προβληθεί λόγοι που θα μπορούσαν να ανατρέψουν την απόφαση της Επιτροπής Ασύλου και λόγοι που θα δικαιολογούσαν την κλήση του σε συνέντευξη, απέρριψε την προσφυγή. Με την παρούσα προσφυγή ο αιτητής προσβάλλει τη νομιμότητα της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων ισχυριζόμενος μεταξύ άλλων ότι δεν είχε γίνει η δέουσα έρευνα, η έκθεση του Λειτουργού της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων είναι ελαττωματική, η απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων λήφθηκε υπό πλάνη χωρίς να περιέχει τη δέουσα αιτιολογία και ότι λήφθηκε καθ' υπέρβαση εξουσίας και ότι δεν δόθηκε στον αιτητή το δικαίωμα να ακουστεί. Η προσφυγή είναι αβάσιμη. Μερικοί από τους λόγους που προβάλλονται, όπως για παράδειγμα η έκδοση της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων από ένα μόνο μέλος, έχει ήδη αποφασιστεί από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Far ν. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, Προσφυγή 284/05 της 21/9/2006) και από τα γεγονότα που προκύπτουν στην παρούσα περίπτωση δεν δικαιολογείται οποιαδήποτε επέμβαση του Δικαστηρίου. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι η Αναθεωρητική Αρχή παρέλειψε να εξετάσει αν πληρούσε τις προϋποθέσεις για παροχή συμπληρωματικής προστασίας. Ο ισχυρισμός αυτός είναι ανεδαφικός. Ο νόμος παρέχει την εξουσία στον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας να αναγνωρίζει ένα αλλοδαπό ως δικαιούχο συμπληρωματικής προστασίας, νοουμένου ότι αυτός ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου (αρ. 6(Ι)/2000). Στην παρούσα περίπτωση τα συγκεκριμένα περιστατικά του αιτητή δεν πληρούσαν τις πιο πάνω προϋποθέσεις. Ο αιτητής ισχυρίζεται επίσης ότι η Αναθεωρητική Αρχή δεν προέβηκε σε δική της έρευνα ή εξέταση, αλλά απλώς ανάπλασε το φάκελο της Υπηρεσίας Ασύλου. Η πιο πάνω εισήγηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Από τα στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί φαίνεται ότι η Αναθεωρητική Αρχή εξέτασε ενδελεχώς τα στοιχεία που είχε ενώπιον της και κατέληξε στη δική της αιτιολογημένη απόφαση. Τούτο φαίνεται από τα σχόλια του μέλους της Αρχής που ασχολήθηκε με το θέμα, στα οποία καταγράφονται οι δικές του θέσεις επί της αιτιολογίας της απόφασης. Αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι όχι μόνο δεν έγινε ανάπλαση του φακέλου, αλλά ότι η υπόθεση έγινε αντικείμενο χωριστής εξέτασης και έρευνας. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι η επίδικη απόφαση πάσχει από έλλειψη δέουσας έρευνας και ότι ο αρμόδιος λειτουργός της Αναθεωρητικής Αρχής επαναλαμβάνει τα ίδια γεγονότα που υπάρχουν στο φάκελο του αιτητή, όπως αυτά είχαν καταγραφεί από τον αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, χωρίς να έχει προβεί σε δική του έρευνα. Η εισήγηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Το ότι τόσο ο λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου, όσο και ο λειτουργός της Αναθεωρητικής Αρχής κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα, δεν σημαίνει ότι δεν έγιναν αυτόνομες και ανεξάρτητες έρευνες. Η εισήγηση του αιτητή ότι η επίδικη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί γιατί οι καθ'ων η αίτηση δεν έχουν απαντήσει συγκεκριμένα στους διάφορους λόγους της προσφυγής και ότι η παράλειψη αυτή εξυπακούει και την αποδοχή των πιο πάνω λόγων, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Αν και η προσέγγιση των καθ'ων η αίτηση δεν ήταν απόλυτα ορθή αφού θα έπρεπε να απαντήσουν με επιχειρήματα και αναφορά στη σχετική νομολογία ξεχωριστά για τον κάθε ένα λόγο της προσφυγής, εντούτοις η αναφορά τους ότι δεν θα απαντήσουν σε όλους τους λόγους της προσφυγής "οι οποίοι έχουν ήδη κριθεί σε άλλες παρόμοιες υποθέσεις τόσο από την πλήρη Ολομέλεια όσο και από πρωτόδικες αποφάσεις", υποδεικνύει ότι δεν υπήρχε πρόθεση αποφυγής απάντησης και κατ' επέκταση η πιο πάνω προσέγγιση δεν μπορεί να συνιστά και αποδοχή των ισχυρισμών του αιτητή. Σημειώνω όμως ότι η ορθή προσέγγιση θα ήταν η αντίκρουση ξεχωριστά κάθε ενός λόγου που προβλήθηκε. Κανένας από τους προβαλλόμενους λόγους ακύρωσης ευσταθεί. Η προσφυγή απορρίπτεται με £500 έξοδα σε βάρος του αιτητή. Τ. ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ. /ΔΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο