ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Υπόθεση Αρ. 763/2005, 20 Ιουλίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 763/2005) 20 Ιουλίου 2007 [ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αιτητής, - ΚΑΙ - ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Καθ΄ ων η αίτηση. --------------------------- Αρ. Γεωργίου, για τον Αιτητή. Α. Χριστοφόρου, για τους Καθ΄ ων η αίτηση. --------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Ο αιτητής υπέβαλε στην Υπηρεσία Εγγραφής αίτηση, ημερ. 16 Οκτωβρίου 1984, για έκδοση προσφυγικής ταυτότητας η οποία προοριζόταν για τους εκτοπισθέντες διασφαλίζοντας τους συμμετοχή σε Σχέδιο Βοήθειας. Σύμφωνα με την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, Αρ. 13503, ημερ. 19 Σεπτεμβρίου 1974, εκτοπισθείς ήταν άτομο του οποίου: « (ι) Η μόνιμος κατοικία ευρίσκεται εις κατειλημμένην υπό των Τούρκων περιοχήν, ή κατέστη απροσπέλαστος, ή (ιι) Η μόνιμος κατοικία ευρίσκεται εις περιοχήν η οποία εξεκενώθη κατόπιν υποδείξεως της Εθνικής Φρουράς ή εκηρύχθη επικίνδυνος, ή (ιιι) Η κατοικία κατέστη ακατάλληλος διά στέγασιν λόγω ζημιών προξενηθεισών εις αυτήν ένεκα εχθροπραξιών.» Η αίτηση, παρόλον που ήταν εκπρόθεσμη, εξετάστηκε. Απορρίφθηκε διότι η συνήθης διαμονή του αιτητή πριν από την Τουρκική εισβολή «ήταν στις ελεύθερες περιοχές και όχι στις κατεχόμενες». Το αποτέλεσμα του γνωστοποιήθηκε με επιστολή, ημερ. 5 Νοεμβρίου
- Ο αιτητής δεν προσέβαλε την απόφαση. Στις 22 Οκτωβρίου 2002, δεκαέξι χρόνια αργότερα, ο αιτητής υπέβαλε δεύτερη αίτηση, ημερ. 10 Οκτωβρίου 2002, για τον ίδιο σκοπό. Επικαλέστηκε τα ίδια, όπως και πριν, δεδομένα της περίπτωσης του τα οποία συνόψισε ως εξής: «Γεννήθηκα στις 8 Αυγούστου 1943 στην Κάτω Ζώδια από τους γονείς Γιαννή Χαραλάμπους Χατζηπαναγιώτη και Αλεξάνδρα Ιωάννου. Το 1961 μετέβηκα για σπουδές και εργασία στην Αγγλία και το 1962 για σπουδές στην Γερμανία, όπου παρέμεινα μέχρι το
- Το 1965 παντρεύτηκα στην Γερμανία την Ροζεμαρί Ρούκεμαν με την οποία απέκτησα τέσσερα παιδιά. Μετά την αποπεράτωση των σπουδών μου επέστρεψα οικογενειακώς στην Κύπρο τον Σεπτέβρη του 1969 και εγκατασταθήκαμε στο σπίτι των γονιών μου στην Κάτω Ζώδια. Τον Γεννάρη 1970 προσλήφθηκα στην Τράπεζα Κύπρου, στο Τμήμα Ηλεκτρονικών Υπολογιστών στην Λευκωσία. Επειδή η εργασία ήταν με εκ περιτροπής πρωϊνές και βραδυνές βάρδιες (μέχρι τις 11 το βράδυ) και επειδή μετά την βραδυνή εργασία διανυκτέρευα στην Λευκωσία τον Γεννάρη 1972 ενοικίασα σπίτι στον Άγιο Δομέτιο για μερική μας μετακόμιση. Στην Ζώδια βρίσκεται όλη η περιουσία την οποία κληρονόμησα από τους γονείς μου. Όλα τα παιδιά μου έχουν παντρευτεί, ενώ η γυναίκα μου πέθανε το 1996.» Το νομικό καθεστώς είχε όμως αλλάξει. Με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου Αρ. 42.465, ημερ. 19 Απριλίου 1995, ο ορισμός «εκτοπισθέντος» επεκτάθηκε ώστε να περιλαμβάνει και «α. πρόσωπα τα οποίαν πριν και μέχρι την εισβολή είχαν τη μόνιμη κατοικία τους στις ελεύθερες περιοχές λόγω του επαγγέλματος τους αλλά το σπίτι τους ή/και γενικά η περιουσία τους ήταν στις κατεχόμενες περιοχές, β. πρόσωπα τα οποία πριν και μέχρι την εισβολή είχαν τη μόνιμη κατοικία τους στο εξωτερικό λόγω υποχρέωσης που απέρρεε από μόνιμο ή με σύμβαση διορισμό που τους προσφέρθηκε ενόσω διέμεναν στην Κύπρο και εφόσον δεν ήταν μετανάστες.» Τέθηκαν ταυτοχρόνως και διάφορα κριτήρια ως «τα κύρια κριτήρια για κατάταξη αιτητών στον πιο πάνω ορισμό». Επρόκειτο θα έλεγα για κριτήρια λογικής. Εξετάστηκε και η νέα αίτηση και απορρίφθηκε διότι «ο αιτητής, από τις αρχές του 1972 και μέχρι την Τουρκική εισβολή, διέμενε μαζί με την οικογένεια του στον Άγιο Δομέτιο, στην οδό Αγράφων 3 και όχι στην Κάτω Ζώδια, από την οποία κατάγεται .». Το αποτέλεσμα του γνωστοποιήθηκε με επιστολή, ημερ. 4 Νοεμβρίου
- Προς συμπλήρωση της εξήγησης για την απόρριψη, προστίθετο στην επιστολή ότι ήταν φανερό πως στην περίπτωση του αιτητή δεν πληρούντο «οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια που καθορίστηκαν για τον σκοπό αυτό». Έπειτα, στις 11 Νοεμβρίου 2002, ακολούθησε νέα επιστολή με την οποία η Υπηρεσία Εγγραφής πληροφόρησε τον αιτητή ότι θα επανεξέταζε την αίτηση αν υποβάλλονταν συμπληρωματικά στοιχεία που να αποδείκνυαν ότι η συνήθης διαμονή του ήταν στην κατεχόμενη Κάτω Ζώδια και όχι στην οδό Αγράφων 3 στον Άγιο Δομέτιο και ότι, για τον σκοπό αυτό, ήταν απαραίτητη η προσκόμιση αντιγράφου του τίτλου ιδιοκτησίας της κατοικίας την οποία είχε αποκτήσει στην κατεχόμενη Κάτω Ζώδια για τη διαμονή της οικογένειας του πριν από την Τουρκική εισβολή. Ενώ βέβαια η Υπηρεσία Εγγραφής ήδη γνώριζε από τα στοιχεία τα οποία ο αιτητής είχε προσκομίσει ότι αυτό δεν ίσχυε στην περίπτωση του αφού, όταν ήταν στο χωριό διέμενε στην κατοικία των γονέων του και ποτέ δεν είχε αποκτήσει εκεί δική του κατοικία. Ο αιτητής δεν προσέβαλε ούτε τη δεύτερη απόφαση. Ωστόσο, δυόμισι χρόνια αργότερα αποτάθηκε απευθείας στον Υπουργό Εσωτερικών και του ζήτησε να δώσει οδηγίες στην Υπηρεσία Εγγραφής να επανεξετάσει την υπόθεση. Παραπονέθηκε ότι η απόρριψη της αίτησης του το 2002 αποτελούσε κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων του, επανέλαβε τα βασικά στοιχεία της περίπτωσης του και απέστειλε (α) βεβαίωση της εργοδότριας του, Τράπεζας Κύπρου, ότι η φύση της απασχόλησης του στο Ηλεκτρονικό Λογιστικό Κέντρο στη Λευκωσία με βραδινές βάρδιες, είχαν, προ της εισβολής, καταστήσει αναγκαία τη μετακόμιση του από την Κάτω Ζώδια στη Λευκωσία• και, (β) φωτοαντίτυπα τεσσάρων πιστοποιητικών εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας την οποία απέκτησε δυνάμει δωρεάς από τη μητέρα του κατά το
- Επρόκειτο για χωράφια, τρία στην Κάτω Ζώδια και ένα, με μερικές ελιές και αγριελιές, στη Μόρφου. Αλλά όχι κατοικία. Ο Υπουργός ζήτησε από την Υπηρεσία Εγγραφής να εξετάσει την περίπτωση του αιτητή με κάθε προσοχή και να τον ενημερώσει. Η Υπηρεσία Εγγραφής προέβη σε εξέταση και απάντησε στον Υπουργό ότι το αίτημα για προσφυγική ταυτότητα δεν μπορούσε να εγκριθεί διότι: «Από τα στοιχεία που υπάρχουν στο φάκελο φαίνεται ότι ο αιτητής δεν καλύπτεται από τα υφιστάμενα κριτήρια να θεωρηθεί εκτοπισμένος γιατί, διέμενε πριν και μέχρι την εισβολή με την οικογένεια του στην οδό Αγράφων αρ. 3, Άγιο Δομέτιο.
- Εξάλλου, ο αιτητής δεν είναι κάτοχος οικίας στις κατεχόμενες περιοχές. Στους τίτλους ακίνητης ιδιοκτησίας που προσκόμισε ο αιτητής (σχ. κ. 15-12) φαίνεται ότι τα χωράφια μεταβιβάστηκαν στο όνομα του μετά την τουρκική εισβολή και συγκεκριμένα το 1993.» Το απορριπτικό αποτέλεσμα, με εξήγηση για το λόγο, γνωστοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή, ημερ. 25 Απριλίου
- Με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η τελευταία απορριπτική απάντηση η οποία όμως προδήλως, κατά την άποψη μου, δεν ήταν παρά μόνο βεβαιωτική της προηγούμενης του
- Δεν υπήρξε, μετά τη δεύτερη απορριπτική απόφαση, οποιαδήποτε αλλαγή στο νομικό καθεστώς ούτε και ουσιαστική διαφοροποίηση στοιχείων ώστε να δικαιολογείτο νέα έρευνα η οποία να απέληγε σε νέα εκτελεστή διοικητική απόφαση. Η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με £700 έξοδα. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται βάσει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος. Γ.Κ. Νικολάου, Δ. /ΕΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο