ΦΕΙΔΙΑΣ ΧΡ. ΠΕΡΑΤΙΚΟΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Υπόθεση Αρ. 893/2006, 26 Σεπτεμβρίου 2007

ΦΕΙΔΙΑΣ ΧΡ. ΠΕΡΑΤΙΚΟΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Υπόθεση Αρ. 893/2006, 26 Σεπτεμβρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 893/2006) 26 Σεπτεμβρίου, 2007 [ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 28 ΚΑΙ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΦΕΙΔΙΑΣ ΧΡ. ΠΕΡΑΤΙΚΟΣ, Αιτητής, v. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ, Καθ' ων η αίτηση. ____________________ Στ. Δρυμιώτης, για τον Αιτητή. Κ. Σταυρινός, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, για τους Καθ' ων η αίτηση. ________________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Δ.: Η ακίνητη ιδιοκτησία του αιτητή στον Άγιο Θεόδωρο Σολέας, με αρ. εγγραφής 225, Φυλ./Σχ. 37/14, τεμάχιο 153, απαλλοτριώθηκε, το 1997, μαζί με άλλα κτήματα, ως αναγκαία για σκοπούς δημόσιας ωφέλειας, δηλαδή «για την καλύτερη συντήρηση, και ανάπτυξη του Δάσους Αδελφοί ή οποιοδήποτε από τους σκοπούς αυτούς και η απαλλοτρίωση της επιβάλλεται για τους πιο κάτω λόγους, δηλ. για την καλύτερη διαχείριση και προστασία του αναφερόμενου δάσους». Το 2006 ο αιτητής ζήτησε την επιστροφή της προαναφερόμενης ακίνητης ιδιοκτησίας του βασιζόμενος στο ότι «μέχρι σήμερα δεν χρησιμοποιήθηκε για το σκοπό της Απαλλοτριώσεως», δυνάμει του άρθρου 23.5 του Συντάγματος. Το αίτημα απορρίφθηκε για το λόγο ότι «με την απαλλοτρίωση και ενσωμάτωση του υπό αναφορά περίκλειστου στο δάσος τεμαχίου, ο σκοπός της απαλλοτρίωσης για καλύτερη προστασία, διαχείριση, συντήρηση και ανάπτυξη του δάσους επιτυγχάνεται απόλυτα χωρίς να χρειάζεται η διεξαγωγή οποιασδήποτε άλλης εργασίας εκ μέρους μας στο υπό αναφορά κτήμα». Με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η άρνηση ή παράλειψη επιστροφής του προαναφερόμενου κτήματος. Από τη Δημοκρατία εγείρονται δύο προδικαστικές ενστάσεις: (α) Ότι ο αιτητής δεν έχει έννομο συμφέρον καθότι δεν είχε ενστεί στην απαλλοτρίωση, και (β) Ότι, εφόσον το προαναφερόμενο κτήμα δεν έχει εγγραφεί ακόμα επ΄ ονόματι της Δημοκρατίας, δεν έχει αρχίσει να τρέχει η περίοδος των 3 ετών που προνοείται στο άρθρο 23.5 του Συντάγματος. Κατά την κρίση μου η πρώτη προδικαστική ένσταση είναι αβάσιμη εφόσον το ζήτημα που εγείρεται στην παρούσα προσφυγή δεν είναι εκείνο της νομιμότητας της απαλλοτρίωσης αλλά εκείνο της υποχρέωσης επιστροφής της απαλλοτριωθείσας ακίνητης ιδιοκτησίας, δυνάμει του άρθρου 23.5 του Συντάγματος. Στο σημείο αυτό συμφωνώ πλήρως με τον αδελφό Δικαστή Χατζηχαμπή, ο οποίος εξέδωσε την, πολύ σχετική με την παρούσα υπόθεση, απόφαση στην Υπόθεση 890/06, Σταυρούλλα Παραπάνου, ημερ. 20.6.2007. ΄Οσον αφορά τη δεύτερη προδικαστική ένσταση, η οποία βασίζεται και στα άρθρα 13 και 15