ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕΣΩ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ, Υπόθεση Αρ. 229/2005, 9 Οκτωβρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 229/2005) 9 Οκτωβρίου, 2007 [Ε. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ, Καθ' ων η Αίτηση. ________________________ Μόνικα Δαμιανού (κα), για Μ. Χριστοφίδη, για τον Αιτητή. Ευγενία Παπαγεωργίου-Καρακάννα (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους Καθ' ων η Αίτηση. ________________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.: Η απόρριψη από την Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, στις 13/12/2004, της ιεραρχικής προσφυγής που καταχώρισε ο αιτητής εναντίον της απορριπτικής απόφασης της Αρχής Αδειών, για παραχώρηση σ' αυτόν άδειας οδικής χρήσης αστικού ταξί, με έδρα τη Λευκωσία, είχε ως αποτέλεσμα την καταχώριση της παρούσας προσφυγής. Σύμφωνα με τα γεγονότα, ο αιτητής, ανταποκρινόμενος σε ανακοίνωση της Αρχής Αδειών, ότι γίνονται δεκτές αιτήσεις για τη χορήγηση νέων αδειών οδικής χρήσης αστικών ταξί για όλες τις αστικές περιοχές της Κύπρου, υπέβαλε αίτηση, με όλα τα σχετικά έγγραφα, για παραχώρηση σ' αυτόν νέας άδειας αστικού ταξί, με έδρα τη Λευκωσία. Η Αρχή Αδειών, αφού ενημερώθηκε από έρευνα του Τμήματος Οδικών Μεταφορών για την αξία πώλησης των αδειών οδικής χρήσης των αστικών ταξί κατά αστική τροχαία περιοχή και άκουσε τις απόψεις των εκπροσώπων των αυτοκινητιστικών οργανώσεων σχετικά με το ζήτημα της χορήγησης των αδειών, κάλεσε τον αιτητή, όπως και άλλους υποψήφιους, σε προφορική εξέταση, την απόδοση του οποίου χαρακτήρισε ως εξής:- «Η συμβολή του/... στη συνέντευξη ήταν μέτρια. Σε πολύ λίγες ερωτήσεις απάντησε ορθά και έδωσε την εντύπωση ότι οι γνώσεις του/... σε ότι αφορά το επάγγελμα του οδηγού αστικού ταξί είναι περιορισμένες. Παραδέχθηκε ότι ενοικιάζει υπεραστικά ταξί από την Travel & Express και εκτελεί κούρσες αστικού ταξί.» Στη συνέχεια, καθόρισε τις νέες άδειες που θα παραχωρούσε για την αστική περιοχή Λευκωσίας σε 30. Στις 28/9/2002, το Συμβούλιο της Αρχής Αδειών, αφού εξέτασε τους διοικητικούς φακέλους των υποψηφίων, στη βάση κριτηρίων που καθόρισε[*], έκρινε ότι 28 αιτητές υπερτερούσαν των υπολοίπων και τους παραχώρησε άδεια. Απέρριψε τις υπόλοιπες αιτήσεις, για λόγους που αναφέρονται στο διοικητικό φάκελο ενός εκάστου των υποψηφίων. Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, ενώπιον της οποίας ο αιτητής άσκησε ιεραρχική προσφυγή, αποφάσισε, όπως είχε δικαίωμα, και εξέτασε την αίτησή του από την αρχή. Αφού έλαβε υπόψη το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων, έκρινε και η ίδια ότι υπήρχαν ανάγκες για τη χορήγηση νέων αδειών αστικών ταξί, για την περιοχή Λευκωσίας, και κάλεσε τον αιτητή σε προσωπική συνέντευξη. Υπέβαλε σ' αυτόν, στην παρουσία της συνηγόρου του, η οποία και παρέδωσε γραπτώς τους λόγους για τους οποίους αμφισβητείτο η απορριπτική απόφαση της Αρχής Αδειών, διευκρινιστικές ερωτήσεις. Στην πολυσέλιδη απόφασή της, ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής:- «Μέσα από τον διοικητικό φάκελο καθώς και τα όσα έχουν κατατεθεί ενώπιον μας, διαπιστώνουμε τα ακόλουθα: ... Δεν θα αμφισβητήσουμε την επαγγελματική επάρκεια του προσφεύγοντα γιατί κατά τεκμήριο την έχει εφόσον ασχολείται με την μεταφορική επιχείρηση για αρκετά χρόνια. Σε έρευνα που διεξήγαγε η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών διαπιστώθηκε ότι ο προσφεύγων πέραν των πιο πάνω, είναι υπάλληλος της εταιρείας υπεραστικών ταξί Travel Express ως γραμματικός-συντονιστής με μηνιαίες απολαβές εκ Λ.Κ.750.= ... Αν χορηγούσαμε άδεια οδικής χρήσης αστικού ταξί στον προσφεύγοντα θα παραβιάζαμε το άρθρο 5
(13)του Νόμου 9
(82)όπου αναφέρεται στην αρχή της παροχής ίσης ευκαιρίας κτήσεως κέρδους για όλους τους ενδιαφερόμενους. Επίσης θα παραβιάζαμε την αρχή της ίσης μεταχείρισης των πολιτών. Δεν μας έπεισε ο προσφεύγοντας ότι θα ασκήσει αποκλειστικά το επάγγελμα του οδηγού αστικού ταξί ως κύριο επάγγελμα χωρίς να ασκεί οποιανδήποτε άλλη εργασία. Ως εκ των ανωτέρω η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών αφού εξέτασε εξ' υπαρχής την αίτηση του προσφεύγοντα και αφού έλαβε υπόψη τους λόγους που υποστήριξαν την ιεραρχική προσφυγή, τα πρακτικά και την απόφαση της Αρχής Αδειών, το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου, τις έρευνες που αφορούν τις επιβατικές ανάγκες της αστικής τροχαίας περιοχής Λευκωσίας, τις εισηγήσεις του Τ.Ο.Μ. και ότι άλλο έχει κατατεθεί ενώπιον μας κατά την εξέταση της προσφυγής αλλά και την εξέταση που είχε την ευκαιρία η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών να διενεργήσει στον προσφεύγοντα καταλήγουμε ομόφωνα στο συμπέρασμα ότι ο προσφεύγων πληροί τα κριτήρια που θέτει ο Νόμος για χορήγηση άδειας οδικής χρήσεως αστικού ταξί, αλλά δε μας έπεισε ότι έχει την πρόθεση να μετέλθει ως κύριο επάγγελμα το επάγγελμα του οδηγού αστικού ταξί γιατί έλκει οικονομικά συμφέροντα στην Παγκύπρια Εταιρεία Υπεραστικών Ταξί ως μέτοχος της εταιρείας Ταξί Κυριάκος η οποία είναι μέτοχος της Εταιρείας Υπεραστικών Ταξί της οποίας είναι υπάλληλος με ικανοποιητικές απολαβές και σε καμία περίπτωση δεν μας έχει δηλώσει ότι θα σταματήσει από υπάλληλος της πιο πάνω εταιρείας.» Ο αιτητής αμφισβητεί τη νομιμότητα της πιο πάνω απόφασης και προβάλλει ότι αυτή είναι αποτέλεσμα πλάνης περί τα πράγματα και το νόμο, λήφθηκε χωρίς τη δέουσα έρευνα και στερείται αιτιολογίας. Υποστηρίζει, η συνήγορός του, ότι, από τη στιγμή που διαπιστώθηκε η ανάγκη χορήγησης νέων αδειών, δεν αμφισβητήθηκε η επαγγελματική του επάρκεια και ο ίδιος είναι καλού χαρακτήρα, χωρίς καταδίκη, όπως προβλέπεται στο ΄Αρθρο 5, παράγραφος
(8)του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου του 1982, (Ν. 9/82), (όπως τροποποιήθηκε), (ο «Νόμος»), δεν παρεχόταν έδαφος για απόρριψη της αίτησης. Είναι πάγια νομολογημένο, αλλά και προβλέπεται ρητά από το ΄Αρθρο 46
(1)του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου του 1999, (Ν. 158(Ι)/99), ότι πλάνη περί τα πράγματα υπάρχει, όταν η διοίκηση, κατά την άσκηση της διακριτικής της εξουσίας, στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα και προϋποθέσεις, εξ αντικειμένου, ανύπαρκτα ή παραλείπει να λάβει υπόψη της ουσιώδη πραγματικά γεγονότα. Δεν υπάρχει όμως πλάνη, όταν η διοίκηση αξιολογεί και εκτιμά στοιχεία και γεγονότα που παρουσιάζονται μπροστά της για κρίση, εφόσον τα συμπεράσματά της είναι εύλογα. Πλάνη δεν υπάρχει και εάν τα στοιχεία που παρουσιάζονται είναι αντιφατικά μεταξύ τους και προτιμά ορισμένα από αυτά, εφόσον η επιλογή στην οποία καταλήγει είναι λογικά επιτρεπτή - (΄Αρθρο 46
(3)του Ν. 158(Ι)/99). ΄Ολα όσα ο αιτητής επικαλείται προς απόδειξη του ισχυρισμού του περί πλάνης δεν ευσταθούν. Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, καθώς προκύπτει από την απόφασή της, όχι μόνο εξέτασε με προσοχή όσα τέθηκαν ενώπιόν της, αλλά υπέβαλε και η ίδια διευκρινιστικές ερωτήσεις προς τον αιτητή, με σκοπό να φωτιστεί κάθε πτυχή που ενδιέφερε για τους σκοπούς της αίτησης. ΄Αλλωστε, ο αιτητής δεν αμφισβητεί τη συνδρομή των γεγονότων, τα οποία η Αρχή κατέγραψε και στα οποία στηρίχτηκε, ώστε να τίθεται θέμα πλάνης. Η αμφισβήτησή του αφορά στην εκτίμηση και στη σημασία που δόθηκε σ' αυτά, που δεν οδηγούν, όμως, σε πλάνη και ούτε προσδίδουν στην επίδικη απόφαση ο,τιδήποτε το μεμπτό, ώστε να παρέχεται στο Δικαστήριο δυνατότητα επέμβασης. Το διοικητικό δικαστήριο είναι καλά γνωστό ότι δεν ακυρώνει απόφαση διοικητικού οργάνου, όταν αυτή λαμβάνεται σύμφωνα με το νόμο και τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης και είναι εύλογα επιτρεπτή. Το δικαστήριο δεν υποκαθιστά την κρίση του αρμοδίου οργάνου με τη δική του - (βλ. Republic v. Zachariades
(1986)3 C.L.R. 852. Azia Abdul Khalifa v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, Υπόθεση Αρ. 548/05, 26/6/06 - (απόφαση Πλήρους Ολομέλειας)). Ούτε ο ισχυρισμός για νομική πλάνη έχει τεκμηριωθεί. Η Αρχή, σύμφωνα με την παράγραφο 9 του ΄Αρθρου 5 του Νόμου, έχει τη δυνατότητα να απορρίψει το αίτημα, εάν δεν πεισθεί ότι ο αιτητής «... μετέρχεται ή προτίθεται όπως μετέλθη την μεταφορικήν επιχείρησιν ως κύριον αυτού επάγγελμα» και, για τους λόγους που εξηγεί στην απόφασή της, δεν έχει πεισθεί. Τέλος, ούτε ο ισχυρισμός περί έλλειψης αιτιολογίας ευσταθεί. Το κατά πόσο μια διοικητική πράξη είναι αιτιολογημένη ή όχι εξαρτάται από τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά της - (βλ. Ioannis N. Pissas v. Republic (Public Service Commission)
(1974)3 C.L.R. 476). Η διοικητική πράξη θεωρείται νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη, εφόσον παρέχεται στον ακυρωτικό δικαστή η δυνατότητα να αντιληφθεί πώς και στη βάση ποιων στοιχείων η διοίκηση κατέληξε στο συμπέρασμά της - (βλ. Φράγκου ν. Δημοκρατίας
(1998)3 Α.Α.Δ. 270, σελ. 273). Και εδώ, έχοντας εξετάσει όσα παρατίθενται στην επίδικη απόφαση, κρίνω ότι καταδεικνύονται αναμφίβολα και αναντίλεκτα οι λόγοι που οδήγησαν στην απόρριψη του αιτήματος. Η προσφυγή απορρίπτεται, με £500,00 έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, σύμφωνα με το ΄Αρθρο 146.4(α) του Συντάγματος. Ε. Παπαδοπούλου, Δ. /ΜΠ [*] «7.1 Τα κριτήρια που καθόρισε στην ανακοίνωση του προς τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν αίτηση για χορήγηση σ' αυτούς νέας άδειας αστικού ταξί. 7.2 Την απόδοση τους στην προφορική συνέντευξη. Τα προσωπικά στοιχεία και δεδομένα του κάθε αιτητή ξεχωριστά και σε συνάρτηση με τα αντίστοιχα στοιχεία και δεδομένα των υπολοίπων αιτητών. Την αρχή παροχής της δυνατότητας σε όλους τους αιτητές ίσης ευκαιρίας κτήσεως κέρδους σε εφαρμογή των προνοιών του εδαφίου
(13)του άρθρου 5 των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων του 1982 μέχρι 2002.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο