ΛΑΖΑΡΟΣ ΠΙΤΤΑΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΥΔΑΤΟΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 558/2005, 16 Ιανουαρίου 2008

(1998)3 ΑΑΔ 769, όπου υπάρχουν στοιχεία για ύπαρξη συμφέροντος στην έκβαση μιας υπόθεσης, τότε δημιουργείται τεκμήριο επηρεασμού της αμερόληπτης κρίσης. (Βλ. επίσης τον περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμο 1999, (Ν. 158(Ι)/99), άρθρο 42, το οποίο κωδικοποιεί την πιο πάνω αρχή) Όμως, όπου δεν υπάρχει τεκμήριο επηρεασμού της αμεροληψίας, τότε για να συναχθεί μεροληπτική κρίση, θα πρέπει οι ισχυρισμοί να αποδεικνύονται με επαρκή βεβαιότητα. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχει αποδειχθεί καμιά μεροληπτική συμπεριφορά εκ μέρους του Αναπληρωτή Διευθυντή. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή δεν είναι τίποτε άλλο από αόριστες και γενικόλογες αναφορές σε διάφορα γεγονότα, από τα οποία όμως με κανένα τρόπο δεν προκύπτει, με την απαιτούμενη βεβαιότητα, θέμα μεροληψίας. Η αναφορά και μόνο εκ μέρους του Αναπληρωτή Διευθυντή σε μερικά χαρακτηριστικά στοιχεία ενός υποψηφίου, δεν συνιστά αυτόματα και μεροληπτική συμπεριφορά. Εν πάση περιπτώσει, η μη αναφορά στην εξάχρονη πείρα του Αιτητή που υπερτερούσε του Ενδιαφερόμενου Μέρους, δεν συνιστά κατά την άποψή μου μεροληπτική συμπεριφορά, αφού η έκδηλη υπεροχή του Αιτητή σ' αυτό τον τομέα, διαφαίνεται με σαφήνεια από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον της Επιτροπής. Η δεύτερη θέση που πρόβαλαν οι συνήγοροι του Αιτητή, είναι ότι στα πρακτικά της Επιτροπής Προσωπικού, δεν αναγράφονται ποια και πόσα είναι τα Μέλη της. Δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός, αφού στους προσωπικούς φακέλους των διαδίκων όπου υπάρχουν ολοκληρωμένα τα πρακτικά, και όχι αποσπάσματα, καταγράφονται ένα προς ένα τα ονόματα του Προέδρου και των Μελών της Επιτροπής Προσωπικού τα οποία έλαβαν μέρος στην επίδικη συνεδρία. Αναφορικά με την Επιτροπή Προσωπικού, ο Αιτητής προβάλλει επίσης τον ισχυρισμό ότι η εισήγησή της είναι αναιτιολόγητη, αφού χωρίς να διεξάγει οποιανδήποτε έρευνα, δέχθηκε τις εισηγήσεις του Αναπληρωτή Διευθυντή. Δεν ευσταθεί ούτε αυτός ο ισχυρισμός. Μέσα από το ίδιο το πρακτικό της συνεδρίας της Επιτροπής, προκύπτει ότι εξετάστηκαν όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον της. Λήφθηκε υπόψη η έκθεση του Αναπληρωτή Διευθυντή των καθ'ων η αίτηση, καθώς επίσης και εκείνα τα στοιχεία τα οποία αφορούσαν στην αξία, αρχαιότητα και προσόντα του κάθε υποψηφίου. Στη συνέχεια, η Επιτροπή διαμόρφωσε την εισήγησή της, αφού συνυπολόγισε όλα τα πιο πάνω στοιχεία, μαζί με τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την προφορική αξιολόγηση των υποψηφίων. Η έκταση της έρευνας είναι πάντα σχετική, ανάλογα με την περίπτωση. Εδώ η έρευνα ήταν ενδελεχής και κατά την άποψή μου η διοίκηση δεν έχει οδηγηθεί σε οποιανδήποτε πλάνη περί τα πράγματα. Ο Αιτητής παραπονείται ειδικά, ότι η Επιτροπή δεν έκαμε καμιά αναφορά στα επιπρόσθετα προσόντα του. Όμως, αυτό δεν ευσταθεί, αφού στην έκθεσή της η Επιτροπή αναφέρεται στο γεγονός ότι ο Αιτητής παρακολούθησε «πολύωρο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Ανώτερου Τεχνολογικού Ινστιτούτου που καταρτίστηκε ειδικά για ενδιαφερόμενους υπαλλήλους του ΣΥΛ». Τα ίδια ισχύουν και για το παράπονο του Αιτητή ότι και η επίδικη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου των καθ'ων η αίτηση, είναι αναιτιολόγητη για το ότι δεν αναφέρεται στην υπευθυνότητα του Αιτητή και στο ότι υπερτερούσε του Ενδιαφερόμενου Μέρους σε πείρα κατά έξι χρόνια. Δεν συμφωνώ ούτε με αυτό τον ισχυρισμό. Όπως και στην περίπτωση της έκθεσης της Επιτροπής Προσωπικού, έτσι και η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου αιτιολογεί την απόφαση που λήφθηκε και το Δικαστήριο δεν έχει δυσκολευθεί να αντιληφθεί τους λόγους για τους οποίους λήφθηκε η απόφαση, ώστε να μπορεί να ελέγξει την πράξη. Το ότι δε γίνεται ειδική αναφορά στην πείρα του Αιτητή, η οποία προσθέτει στην αξία του, κατά την άποψή μου, δεν επηρεάζει την εικόνα του αφ' ης στιγμής από τα στοιχεία του φακέλου η υπεροχή του Ενδιαφερόμενου Μέρους είναι έκδηλη, μέσα στην έννοια που αποδόθηκε στον όρο στις αποφάσεις της Ολομέλειας στις υποθέσεις Hadjisavvas v. Republic

(1982)3 CLR 76, Lewis v. Δημοκρατίας

(1989)3Γ ΑΑΔ 1253 και ΕΔΥ ν. Παπαχριστοδούλου κ.α.

(2002)3 ΑΑΔ 329. Ο Αιτητής παραπονείται επίσης ότι δόθηκε υπέρμετρη βαρύτητα στα αποτελέσματα της προφορικής συνέντευξης, όπου το Ενδιαφερόμενο Μέρος αξιολογήθηκε ελαφρώς καλύτερα από τον Αιτητή. Δεν ευσταθεί ούτε αυτός ο ισχυρισμός. Πουθενά στην απόφαση του Συμβουλίου των καθ'ων η αίτηση διαπιστώνεται η κατ' ισχυρισμό υπέρμετρη βαρύτητα στο αποτέλεσμα της προφορικής συνέντευξης. Αντίθετα, το Συμβούλιο συνυπολόγισε όλα τα στοιχεία που είχε ενώπιον του και τα οποία αφορούσαν στην αξία, προσόντα και αρχαιότητα και αποφάσισε ότι υπερέχει το Ενδιαφερόμενο Μέρος. Στην απόφασή του το Συμβούλιο ανέφερε το γεγονός ότι ο Αιτητής και το Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο, πληρούν και είναι ισοδύναμοι σε προσόντα, σχολίασαν το γεγονός ότι ο Αιτητής υπερέχει σε αρχαιότητα, έναντι του ενδιαφερομένου Προσώπου, όμως το Ενδιαφερόμενο Μέρος τα τελευταία τέσσερα χρόνια, πριν την προκήρυξη της θέσης, υπερέχει κατά οκτώ «Εξαίρετα» έναντι του Αιτητή. Επίσης, το Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο έχει την υπέρ του αιτιολογημένη σύσταση του Αναπληρωτή Διευθυντή, καθώς και την καλύτερη βαθμολόγηση στην προφορική εξέταση. Όσον αφορά το πώς θα έπρεπε να είχε διεξαχθεί η προφορική εξέταση και ο τρόπος που θα έπρεπε να είχε γίνει η αξιολόγηση των υποψηφίων, είναι καθαρά ζήτημα που άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του αποφασίζοντος οργάνου και το Δικαστήριο δεν μπορεί χωρίς αποχρών λόγο να παρέμβει. Ο Αιτητής ο οποίος είχε το βάρος να αποδείξει ότι υπερέχει έκδηλα έναντι του Ενδιαφερομένου Προσώπου, απέτυχε να το πράξει. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται. Η προσφυγή απορρίπτεται με €1200 έξοδα υπέρ των καθ'ων η αίτηση. (Υπ.) Γ. Ερωτοκρίτου, Δ. /ΕΠσ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο