S S ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ, Υπόθεση aρ. 1484/2006, 19 Φεβρουαρίου 2008

(1)/2002 αλλά σύστησε την αίτηση «με κάθε επιφύλαξη», (ενόψει του ότι η άδεια παραμονής έληξε στις 30.12.04 και ανανεώθηκε μέχρι 30.7.05 για το λόγο ότι εκκρεμούσε η αίτηση διαζυγίου της και η αίτηση της για πολιτογράφηση) και υπό τον όρο ότι θα εξασφαλίζονταν οι θετικές απόψεις της Αστυνομίας και της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης. Στη συνέχεια οι δικηγόροι Μάριος Γεωργίου και Συνεργάτες με επιστολή τους ημερ. 23.05.05 ζητούσαν όπως δοθεί παράταση της άδειας παραμονής μέχρι την εξέταση της αίτησής της για πολιτογράφηση. Η αιτήτρια στις 21.12.05 με νέα επιστολή ζητούσε παράταση της άδειας παραμονής λόγω του ότι βρίσκονταν σε εκκρεμότητα τόσο η αίτηση της για πολιτογράφηση όσο και η αίτηση διαζυγίου της. Η αίτηση για πολιτογράφηση τέθηκε ενώπιον του Υπουργού Εσωτερικών στις 3/3/06 ο οποίος την απέρριψε λόγω του ότι η αιτήτρια δεν πληρούσε τα τυπικά προσόντα παραμονής. Η αιτήτρια ενημερώθηκε με σχετική επιστολή ημερ. 3.4.2006 για την απόρριψη της αίτησης για πολιτογράφηση με την οποία καλείτο παράλληλα όπως αναχωρήσει αμέσως από τη Δημοκρατία. Η απόφαση αυτή δε φαίνεται να έχει προσβληθεί με προσφυγή. Στις 20.4.06 ο δικηγόρος κ. Μ. Μιχαήλ με επιστολή του προς τη Διευθύντρια ζητούσε επανεξέταση του φακέλου της πελάτιδας του και παραχώρηση προς αυτή άδειας προσωρινής παραμονής στην Κύπρο μέχρι την διεκπεραίωση των εκκρεμοτήτων της. Το αίτημα απορρίφθηκε και ο δικηγόρος της ενημερώθηκε με σχετική επιστολή ημερ. 22.6.06 (που είναι η προσβαλλόμενη απόφαση) και καλείτο όπως την συμβουλεύσει να αναχωρήσει αμέσως από τη Δημοκρατία. Επειδή η αιτήτρια δε συμμορφώθηκε και παραμένει παράνομα στην Κύπρο, στις 11.7.06 εκδόθηκαν εναντίον της διατάγματα κράτησης και απέλασης, τα οποία διαβιβάσθηκαν στις 12.7.06 στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Λάρνακας για εκτέλεση. Στο μεταξύ η αιτήτρια στις 11.7.06 είχε μεταβεί στο Επαρχιακό Κλιμάκιο της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Λάρνακας υποβάλλοντας αίτηση για παραχώρηση άδειας προσωρινής παραμονής, όντας απαγορευμένη μετανάστρια λόγω της παράνομης παραμονής της στην Κύπρο. Απορρίφθηκε και αυτή η αίτηση και η αιτήτρια ενημερώθηκε με σχετική επιστολή ημερ. 28.9.

1. Η παρούσα προσφυγή καταχωρήθηκε στις 7/8/
2. ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ Με τη γραπτή του αγόρευση ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα της αιτήτριας για οικογενειακή ζωή όπως αυτό κατοχυρώνεται στο άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Εισηγείται ακόμα ότι η απόφαση των καθ' ων η αίτηση είναι αντίθετη προς τις παραδεδεγμένες αρχές του Δημοσίου Δικαίου και/ ή της Νομολογίας και/ ή με τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και ότι λήφθηκε κατά κατάχρησης και/ή υπέρβασης εξουσίας και/ή είναι αποτέλεσμα πραγματικής πλάνης και/ή νομικής πλάνης και/ή είναι αντίθετη προς το Σύνταγμα. Τέλος αναφέρει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιτιολόγητη και λήφθηκε λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας. ΕΞΕΤΑΣΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΙΣΧΥΡΙΣΜΩΝ Αναφορικά με τον πρώτο λόγο ο συνήγορος της αιτήτριας ισχυρίζεται ότι παραβιάστηκε το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ειδικά η παράγραφος 2 του άρθρου όπου καθορίζεται ότι μόνο υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, ήτοι όταν συντρέχουν ζητήματα εθνικής ή δημόσιας ασφάλειας, οικονομικής ευημερίας, πρόληψη του εγκλήματος, προστασία της υγείας, των ηθών, των δικαιωμάτων και των ελευθεριών άλλων, μπορεί να επέμβει το κράτος στην άσκηση του εν λόγω δικαιώματος. Η άποψη μου είναι ότι εκτός του ότι ο συνήγορος της αιτήτριας δεν συγκεκριμενοποιεί πώς παραβιάστηκε το εν λόγω δικαίωμα, και κατ' επέκταση το πιο πάνω άρθρο, με βάση τα γεγονότα η αιτήτρια, ως αλλοδαπή, δεν είχε κατοχυρωμένο δικαίωμα παραμονής στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας αφού, εκτός από τον εν διαστάσει σύζυγο της, δεν είχε οποιοδήποτε άλλο οικογενειακό δεσμό στην Κύπρο. Σχετικά η Ολομέλεια στην υπόθεση Kedoum v. Κυπριακής Δημοκρατίας,

(2005)3 Α.Α.Δ. 505, 510 ανέφερε τα εξής: «Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα έδωσε ιδιαίτερη έμφαση σε Νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αναφορικά με το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ειδικά την παράγραφο 2 του άρθρου εκείνου που αντιστοιχεί στο άρθρο 15.2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και εισηγήθηκε πως στην προκείμενη περίπτωση υπήρξε παράβαση των προαναφερόμενων προνοιών. Στην υπόθεση Berrehab v. Netherlands, A 138

(1988)το Ε.Δ.Δ.Α. απεφάσισε πως η μη παραχώρηση, από τις Ολλανδικές Αρχές Μετανάστευσης, αδείας παραμονής στην Ολλανδία σε ένα Μαροκινό υπήκοο, μετά το διαζύγιο του με Ολλανδή υπήκοο, παραβίαζε το δικαίωμα του στην οικογενειακή ζωή δεδομένου ότι είχε σαν συνέπεια τη διακοπή των οικογενειακών σχέσεων του με την κόρη του, η οποία ζούσε νόμιμα με τη μητέρα της στην Ολλανδία. Στην υπόθεση Moustaquim v. Belgium, A 193

(1991)είχε εκδοθεί διάταγμα απέλασης από το Βέλγιο ενός Μαροκινού υπηκόου του οποίου η οικογένεια είχε μεταναστεύσει στο Βέλγιο όταν ο ίδιος ήταν ακόμη παιδί. Η οικογένεια του αποτελείτο από τους γονείς και επτά αδέλφια και υπήρχαν ισχυροί οικογενειακοί δεσμοί που ένωναν την οικογένεια. Αποφασίστηκε ότι η άρνηση των Αρχών Μεταναστεύσεων του Βελγίου να του επιτρέψουν να παραμείνει στο Βέλγιο παραβίαζε το δικαίωμα σεβασμού της οικογενειακής του ζωής, εφόσον η οικογενειακή του ζωή θα μπορούσε να συνεχιστεί μόνο στο Βέλγιο όπου ζούσαν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Στην Beldjoudi v. France, A 234-A

(1992)είχε εκδοθεί διάταγμα απέλασης από τη Γαλλία εναντίον ενός Αλγερινού πολίτη ο οποίος είχε στενούς και μακροχρόνιους δεσμούς με τη Γαλλία και ήταν νυμφευμένος με Γαλλίδα. Αποφασίστηκε ότι το διάταγμα απέλασης επηρέαζε την οικογενειακή του ζωή και παραβίαζε το δικαίωμα του σ΄ αυτήν. Παρατηρούμε ότι σε όλες τις προαναφερόμενες αποφάσεις του Ε.Δ.Δ.Α., οι οποίες αναφέρονται στο σύγγραμμα D J Harris, M O? Boyle, C. Warbrick "Law of the European Convention on Human Rights", στις σελ. 332-334, στις οποίες μας παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα, υπήρχαν πρόσωπα, στις χώρες στις οποίες δεν δόθηκε παράταση άδειας παραμονής ή από τις οποίες διατάχθηκε η απέλαση, τα οποία είχαν αυτοτελή δικαιώματα παραμονής στις χώρες εκείνες, και τα οποία πρόσωπα ήταν δεδομένο πως θα παρέμεναν στις χώρες στις οποίες είχαν νόμιμο δικαίωμα παραμονής, με αποτέλεσμα να διακόπτονται οι οικογενειακοί δεσμοί του μέλους της οικογενείας που είχε αυτοτελές δικαίωμα παραμονής στη χώρα, με το μέλος της οικογένειας που δεν είχε τέτοιο δικαίωμα. Στην κρινόμενη όμως έφεση η σύζυγος και τα τρία παιδιά του εφεσείοντος δεν έχουν οποιοδήποτε αυτοτελές δικαίωμα παραμονής στην Κύπρο. Η σύζυγος και τα δύο πρώτα παιδιά του ήλθαν στην Κύπρο μαζί του και τους δόθηκε δικαίωμα παραμονής εφόσον ο σύζυγος και πατέρας τους αντίστοιχα εξασφάλισε άδεια παραμονής και εργασίας στην Κύπρο. 'Οσον αφορά το τρίτο παιδί, που γεννήθηκε στην Κύπρο, συμφωνούμε με το πρωτόδικο δικαστήριο πως η γέννηση του στην Κύπρο από μόνη της δεν του δίδει αυτόματο και αυτοτελές δικαίωμα παραμονής του στην Κύπρο.» Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι η απόφαση των καθ' ων η αίτηση είναι αντίθετη προς τις παραδεδεγμένες αρχές του Δημοσίου Δικαίου και/ή της Νομολογίας και/ ή με τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και ως εκ τούτου είναι έκδηλα παράνομη, ο συνήγορος της αιτήτριας προβάλλει ότι κατά την έκδοση της επίδικης απόφασης δεν παρασχέθηκαν, στην αιτήτρια, εχέγγυα αμερόληπτης κρίσης αφού, όπως ισχυρίζεται, αγνοήθηκε η αίτηση της για πολιτογράφηση. Η άποψη μου είναι ότι ούτε και αυτός ο λόγος ακυρώσεως ευσταθεί. Με βάση τα πραγματικά περιστατικά η αιτήτρια ήρθε στην Κύπρο ως φοιτήτρια, με άδεια παραμονής υπό περιορισμό. Στη συνέχεια παντρεύτηκε Ελληνοκύπριο και αυτός ήταν ο λόγος που της επιτράπηκε η παραμονή της στην Κύπρο. Έπειτα, ο σύζυγός της καταχώρησε αίτηση διαζυγίου όπου φαίνεται ότι αυτή εγκατέλειψε το συζυγικό οίκο και έτσι θεωρήθηκε η παραμονή της παράνομη. Η αίτηση της για πολιτογράφηση απορρίφθηκε και η αιτήτρια ενημερώθηκε για το γεγονός αυτό με επιστολή ημερ. 3/4/06 και δεν βρίσκω στο φάκελο οτιδήποτε που να δείχνει ότι προσέβαλε την απόφαση αυτή με προσφυγή. Επομένως δεν είναι δυνατό να εξεταστεί στην παρούσα προσφυγή το γεγονός ότι εκκρεμούσε αίτηση για πολιτογράφηση αφού στις 20/4/06 που υποβλήθηκε το αίτημα το οποίο οδήγησε στην προσβαλλόμενη απόφαση της 22/6/06, δεν εκκρεμούσε πλέον η εν λόγω αίτηση. Άλλος ισχυρισμός της αιτήτριας είναι ότι η απόφαση των καθ' ων η αίτηση ελήφθη κατά κατάχρηση και/ ή υπέρβαση εξουσίας και/ή είναι αποτέλεσμα πραγματικής πλάνης και/ή νομικής πλάνης και/ή είναι αντίθετη προς το Σύνταγμα. Το κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια την απόφαση της 22/6/06 που προσβάλλεται με την προσφυγή: «Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην επιστολή σας ημερ. 20.4.2006 με την οποία ζητάτε όπως παραχωρηθεί άδεια προσωρινής παραμονής στην αλλοδαπή πελάτιδα σας Sara Shakeri από το Ιράνι καθότι εκκρεμεί προς εκδίκαση η αίτηση διαζυγίου της και να σας πληροφορήσω ότι το αίτημα σας εξετάσθηκε με τη δέουσα προσοχή αλλά δεν κατέστη δυνατό να εγκριθεί. 2. Τονίζεται ότι αυτή δεν μπορεί να οικοδομήσει επί των δικών της παρανομιών, παραλήψεων ή αδυναμιών και το γεγονός ότι παραμένει παράνομα στη Δημοκρατία από 30.3.2004 δε της δίνει οποιαδήποτε δικαιώματα. Αντίθετα με το να παραμένει χωρίς άδεια παραμονής στην Κύπρο παραβιάζοντας τους περί Αλλοδαπών αι Μεταναστεύσεως Νόμους και Κανονισμούς κατέστη Απαγορευμένη Μετανάστρια. 3. Επειδή η άδεια παραμονής της έληξε από 30.3.2004 παρακαλώ όπως τη συμβουλεύσετε να αναχωρήσει αμέσως από τη Δημοκρατία, διαφορετικά θα ληφθούν μέτρα προς απομάκρυνση της.» Εξετάζοντας το κείμενο της πιο πάνω επιστολής (προσβαλλόμενη απόφαση) βρίσκω ότι οι καθών η αίτηση εσφαλμένα αναφέρουν ότι η αιτήτρια ήταν παράνομα στην Κύπρο από τις 30/3/04, αφού, με βάση τα γεγονότα που παράθεσα πιο πάνω, αυτή είχε άδεια προσωρινής παραμονής μέχρι 30/7/05. Όμως το λάθος αυτό δεν επηρεάζει τη νομιμότητα και ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αφού τόσο στις 20/4/06 που ζήτησε η αιτήτρια παράταση της άδειας προσωρινής παραμονής της όσο και στις 22/6/06 που απορρίφθηκε το αίτημα της, διέμενε παράνομα στην Κύπρο. Τέλος προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιτιολόγητη και παρεμβαίνει με αυθαίρετο τρόπο στην οικογενειακή ζωή της αιτήτριας και πάσχει λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας. Κατά την άποψη μου ο εν λόγω ισχυρισμός απαντάται από τα πιο πάνω και το περιεχόμενο τόσο του φακέλου της υπόθεσης όσο και το περιεχόμενο της ίδιας της απόφασης. Με βάση τα πιο πάνω η προσφυγή απορρίπτεται με €500 έξοδα εναντίον της αιτήτριας και υπέρ των καθών η αίτηση. Η προσβαλλόμενη πράξη επικυρώνεται σύμφωνα με το άρθρο 146.4(α) του Συντάγματος. Μ. Φωτίου, Δ. /ΚΑς cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο