LONGMEN RESTAURANT LTD ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, Υπόθεση Αρ. 1630/2006, 8 Μαΐου 2008

(1)των περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 1990 μέχρι 2000 και του άρθρου 39

(1)των περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 1990 μέχρι 2000 και του άρθρου 3

(3)του περί Προστιθέμενης Αξίας (Τήρηση Βιβλίων, Αρχείων και Στοιχείων) Διατάγματος του 1992 (Κ.Δ.Π. 114/92) βάσει του οποίου τα βιβλία και αρχεία πρέπει να περιέχουν τέτοια στοιχεία που να είναι δυνατό να υπολογισθεί ορθά το ποσό του καταβλητέου φόρου. * Δεν τηρείτε οποιοδήποτε αρχείο για τα ποτά που χρησιμοποιήσατε για ιδιωτική χρήση καθώς και για τα ποτά που διατίθενται δωρεάν ως κεραστικά στους πελάτες της επιχείρησης σας κατά παράβαση του άρθρου 4

(3)(α) του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Τήρηση Βιβλίων, Αρχείων και Στοιχείων) Διατάγματος του 1992 (Κ.Δ.Π. 114/92). * Έγινε έλεγχος των τιμολογίων που εκδόθηκαν για την πώληση εξοπλισμού, διακοσμητικών κλπ και διαπιστώθηκε ότι τιμολόγια συνολικής αξίας £60.413,88 και φόρου εκροών £5.182,70 ενώ είχαν εκδοθεί κανονικά εντούτοις δεν τα καταχωρήσατε στο λογαριασμό του φόρου εκροών με αποτέλεσμα ο πιο πάνω φόρος να μην αποδοθεί ποτέ. * Κανένα βιβλίο ή αρχείο δεν προσκομίστηκε για το έτος 1999. * Αποτύχατε στον έλεγχο αξιοπιστίας όσον αφορά τον υπολογισμό των πωλήσεων σας με τη μέθοδο περιθωρίου κέρδους επί του κόστους πωληθέντων. Συγκεκριμένα ενώ το μέσο σταθμικό περιθώριο κέρδους για τα αλκοολούχα ποτά έχει υπολογιστεί σε 229% εντούτοις οι φορολογικές σας δηλώσεις παρουσιάζουν περιθώριο κέρδους της τάξεως του 92%. Εν όψει των πιο πάνω διαπιστώσεων προκύπτει ότι δεν τηρείτε τα αναγκαία βιβλία, στοιχεία και αρχεία για επαλήθευση της ορθότητας της αξίας των εκροών που δηλώσατε στις φορολογικές δηλώσεις που υποβάλατε και οι οποίες είναι ελλιπείς και περιέχουν σφάλματα. Ως εκ τούτου: Α) Σύμφωνα με τις εξουσίες που μου παρέχει το άρθρο 34

(1)των περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 1990 μέχρι 2000 έχω προβεί σε ανασυγκρότηση των εκροών σας σε υπολογισμό και σε βεβαίωση φόρου εκροών £15.752,09 με τη μέθοδο που περιγράφεται στον επισυναπτόμενο πίνακα 1 αφού έλαβα υπόψη μου τα ακόλουθα: *ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΕΚΡΟΩΝ ΚΑΙ ΦΟΡΟΥ ΕΚΡΟΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ - Τις αγορές αλκοολούχων ποτών για την περίοδο 1/7/00-31/12/01 οι οποίες με βάση τα βιβλία και αρχεία της επιχείρησης σας ανέρχονται σε £7.744,

1. - Το ποσοστό των πωλήσεων των αλκοολούχων ποτών ως προς τις συνολικές εισπράξεις το οποίο ανέρχεται στο 10%. - Το ποσοστό του 10% των εν λόγω ποτών θεωρείται ότι είτε παραχωρήθηκε δωρεάν σε πελάτες του εστιατορίου σας είτε καταναλώθηκαν τόσο από εσάς όσο και από τους υπαλλήλους σας. - Το μέσο σταθμικό περιθώριο κέρδους των αλκοολούχων ποτών το οποίο ανέρχεται στο 229%. Εν όψει των πιο πάνω διαπιστώθηκε ότι υπήρχε απόκρυψη φόρου εκροών της τάξεως του 17%. Το ποσοστό αυτό εφαρμόστηκε και στις προηγούμενες φορολογικές περιόδους δηλαδή από 1/9/95 μέχρι και τις 30/6/
2. Με βάση την πιο πάνω απόκρυψη διαπιστώθηκε ότι ο φόρος εκροών που έπρεπε να αποδοθεί για το εστιατόριο για την περίοδο 1/1/95 μέχρι 31/12/2001 ανέρχεται στο συνολικό ποσό των £66.886,
3. *ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΕΚΡΟΩΝ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΕΙΣΑΓΕΙ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ. - Έγινε έλεγχος των τιμολογίων που εκδόθηκαν για την πώληση των πιο πάνω προϊόντων και διαπιστώθηκε ότι ο φόρος εκροών που έπρεπε να αποδοθεί για την πώληση εξοπλισμού, διακοσμητικών στοιχείων κλπ ανέρχεται στο ποσό των £9.709,
4. Με βάση τα πιο πάνω ο συνολικός φόρος εκροών που έπρεπε να αποδοθεί ανέρχεται στις £76.595,76 ενώ εσείς αποδώσατε £60.843,
5. Ως εκ τούτου προκύπτει βεβαίωση φόρου εκροών ύψους £15.752,
6. Β) Δεν σας παρέχεται δικαίωμα πίστωσης φόρους συνολικού ύψους £335,66 το οποίο αφορά ποτά που παραχωρήθηκαν δωρεάν σε πελάτες (βλέπε Πίνακα 2). Συνεπώς: ° Το συνολικό ποσό των £16.087,75 βεβαιώνεται ως φόρος οφειλόμενος από εσάς δυνάμει του άρθρου 34

(1)και

(2)των περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 1990 μέχρι

1. Οι φορολογικές σας δηλώσεις έχουν αναπροσαρμοσθεί όπως φαίνεται στο Πίνακα 3 που επισυνάπτεται." Η Αιτήτρια υπέβαλε ένσταση στον Υπουργό Οικονομικών για, όπως αναφέρεται σε αυτή, τους λόγους ότι: «
2. Δεν λήφθηκαν υπόψη τα ιδιαίτερα δεδομένα της επιχείρησης αυτής, όπως αυτά εξηγήθηκαν σε συνεδριάσεις που έγιναν με την Υπηρεσία Φ.Π.Α. και μέσω γραπτών σημειωμάτων από την εταιρεία, με αποτέλεσμα η Υπηρεσία Φ.Π.Α. να παραχωρήσει απώλειες, κεραστικά και ποσά για ιδία κατανάλωση ως να επρόκειτο για ένα σύνηθες εστιατόριο, με ένα εφ΄άπαξ ποσοστό και όχι με βάση τα πραγματικά δεδομένα της επιχείρησης, παραβιάζοντας έτσι τις σχετικές πρόνοιες της νομοθεσίας.
3. Δεν έγινε δεκτό το δελτίο ΖΖ της μηχανής (δηλαδή το σύνολο των καταχωρήσεων που έγιναν από την αρχή της επιχείρησης μέχρι την ημέρα που ζητήθηκε) το οποίο, ενώ ζητήθηκε από την ίδια την Υπηρεσία Φ.Π.Α. για σκοπούς εξακρίβωσης του ποσοστού των πωλήσεων των αλκοολούχων ποτών επί του συνόλου των πωλήσεων, αυτό αγνοήθηκε.» Ακολουθούσε εκτεταμένη αναφορά στα διαμειφθέντα μεταξύ της Αιτήτριας και της Υπηρεσίας και ανάλυση των θέσεων της Αιτήτριας. Ο Έφορος υπέβαλε στο Υπουργείο τη δική του έκθεση αναφορικά με την ένσταση, σχολιάζοντας όλες τις πτυχές της. Ακολούθως το Υπουργείο ετοίμασε σχετικό σημείωμα για τον Υπουργό το οποίο κατέληγε με εισήγηση για απόρριψη της ένστασης. Ο Υπουργός απέρριψε την ένσταση, οπότε και κατεχωρήθη η προσφυγή. Μεγάλο βάρος στην αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για την Αιτήτρια τίθεται στην εισήγηση ότι δεν υπήρξε ουσιαστική άσκηση της αρμοδιότητας του Υπουργού. Όχι μόνο, λέγει, δεν ετέθη ενώπιον του η ένσταση της Αιτήτριας αλλά και υπήρχε έτοιμο σχέδιο απόφασής του το οποίο ο Υπουργός απλώς υπέγραψε. Δεν βρίσκω ελκυστική την εισήγηση. Το άρθρο 52

(2)του Νόμου 246/1990 αναθέτει όντως στον Υπουργό την αρμοδιότητα της λήψης απόφασης επί της ένστασης. Ουδόλως όμως ο νομοθέτης αναμένει από τον Υπουργό να μελετήσει ο ίδιος όλα τα στοιχεία και να κάνει τη δική του προσωπική ανάλυση και αξιολόγησή τους και των εκατέρωθεν θέσεων. Η ίδια η δομή του σύγχρονου κράτους όσο και η πολλαπλότητα, πολυπλοκότητα και ειδικότητα των κρατικών θεμάτων εξυπακούει ότι η λειτουργία του Υπουργού βασίζεται και δεν μπορεί παρά να βασίζεται στην προετοιμασία από υπηρεσιακούς όλων των στοιχείων και εισηγήσεων που διέπουν την άσκηση της αρμοδιότητας του Υπουργού σε θέματα διοικητικής καθημερινότητας. Αυτό αναγνωρίζει και η νομολογία, ουδεμία δε αρχή παραβιάζεται εφόσον, όπως ελέχθη επανειλημμένως, η τελική ευθύνη λήψης και απόφασης παραμένει στον Υπουργό. Ούτε είναι ορθό ότι η ένσταση δεν ετέθη ενώπιον του Υπουργού. Εδώ τόσο η ένσταση όσο και όλα τα στοιχεία και επιχειρήματα που την αφορούσαν παρουσιάσθησαν στον Υπουργό μέσα από πλήρη ανάλυσή τους και σε αυτά εβασίσθη η εισήγηση προς τον Υπουργό ο οποίος και άσκησε αποτελεσματικώς την αποφασιστική αρμοδιότητά του. Εισηγείται έπειτα η Αιτήτρια ότι η απόφαση του Υπουργού είναι αναιτιολόγητη καθ΄όσον σε αυτή αναφέρονται μόνο οι θέσεις του Εφόρου χωρίς να προκύπτει ενασχόλησή του με το θέμα σε συνάρτηση και με τις θέσεις της Αιτήτριας. Η εισήγηση είναι αβάσιμη. Δεν είχε υποχρέωση ο Υπουργός να παραθέσει μία προς μία τις θέσεις της Αιτήτριας και να τις σχολιάσει ειδικά. Η ένσταση της Αιτήτριας ήταν το αντικείμενο της απόφασής του και οι θέσεις της ήσαν δεδομένες και ενώπιον του Υπουργού. Η απόφαση ήταν αιτιολογημένη καθ΄όσον έδιδε τους λόγους για τους οποίους η ένσταση εκρίθη απορριπτέα. Επί της ουσίας τώρα, η Αιτήτρια δεν αμφισβητεί τη νομιμότητα της απόφασης ως προς τον πρόσθετα επιβληθέντα φόρο για τις πωλήσεις εισαχθέντων προϊόντων. Οι εισηγήσεις της περιορίζονται στον πρόσθετα επιβληθέντα φόρο για τις πωλήσεις ποτών. Επ΄αυτού, λέγει ότι η μη τήρηση βιβλίου αποθεμάτων σχετικά με τη διακύμανση των αποθεμάτων ποτών και αρχείου σχετικά με τα ποτά που διετέθησαν χαριστικώς, δεν δημιουργούσε προϋποθέσεις διαπίστωσης ανεπάρκειας στοιχείων για επαλήθευση της ορθότητας του δηλωθέντος φόρου, καθ΄όσον η επαλήθευση θα μπορούσε να εγίνετο στη βάση των υπολοίπων βιβλίων και αρχείων της. Η εισήγηση όμως αντιστρέφει τα πράγματα καθ΄όσον ουσιαστικά επιδιώκει να εξουδετερώσει την ίδια την υποχρέωση της Αιτήτριας για την τήρηση του εν λόγω βιβλίου και αρχείου τα οποία και συνιστούν την αυθεντική, σύγχρονη και ορθή αναφορά για διαπίστωση του ζητουμένου, και να υποκαταστήσει για αυτή μία εκ των υστέρων αμφίβολη δυνατότητα επαλήθευσης. Προς τι τότε οι συγκεκριμένες υποχρεώσεις για τήρηση των προνοούμενων βιβλίων και αρχείων; Η Αιτήτρια εισηγείται έπειτα ότι αγνοήθηκε ο ισχυρισμός της ότι η απώλεια κάποιων κορδελών της ταμειακής μηχανής της οι οποίες αφορούσαν πωλήσεις ποτών δεν οφείλετο σε δική της υπαιτιότητα αλλά στην ίδια την Υπηρεσία. Δεν έχει αντίκρισμα η εισήγηση. Χωρίς να απασχολεί ο ακριβής λόγος απώλειας των εν λόγω κορδελών (η αναφορά είναι σε κλοπή από την κατοχή της Υπηρεσίας), οι λόγοι για τους οποίους ο Έφορος έκρινε ότι εδικαιολογείτο η εκ μέρους του ανασυγκρότηση των εκροών δεν περιλάμβαναν την εν λόγω απώλεια. Δοθείσας δε της απώλειας, ο Έφορος προσέφυγε στα όποια κατά τα άλλα διαθέσιμα στοιχεία για να ασκήσει την κρίση του ως προς τον προσδιορισμό των ορθών εκροών, περιλαμβανομένων στοιχείων προερχομένων από το λογιστικό σύστημα της ίδιας της Αιτήτριας και παρεχομένων από τον ίδιο το λογιστή της. Ήταν πλήρης και εύλογη η διερεύνηση του θέματος από τον Έφορο, γίνεται δε λεπτομερής αναφορά στη διαδικασία που ακολουθήθηκε στην έκθεση της Υπηρεσίας αλλά και στην αγόρευση της Δημοκρατίας για να καταδειχθεί ότι ο Έφορος ουδόλως επλανήθη και η έρευνα του ουδόλως υστέρησε. Τούτο απαντά και άλλη εισήγηση της Αιτήτριας ως προς το ΖΖ που η Αιτήτρια παρουσίασε. Το κατά προσέγγιση 10% στο οποίο κατέληξε ο Έφορος ως το ποσοστό πωλήσεων ποτών προς συνολικές πωλήσεις ήταν ευλόγως επιτρεπτό δοθείσας και της εκ των πραγμάτων αδυναμίας προσδιορισμού του επακριβούς ποσοστού ως εκ των αναμφισβήτητων παραλήψεων της ίδιας της Αιτήτριας. Απορριπτέα είναι και η τελευταία εισήγηση της Αιτήτριας ότι δεν ήταν αντιπροσωπευτική η 18μηνη περίοδος που ο Έφορος εξέτασε για διακρίβωση του ποσοστού πωλήσεων ποτών επί των συνολικών πωλήσεων. Η νομολογία δικαιολογούσε πλήρως τον Έφορο, ο οποίος δεν αναμένετο, δοθείσας της παράβασης των υποχρεώσεων της Αιτήτριας που καθιστούσε αναγκαία την άσκηση της κατά το δυνατό καλύτερης κρίσης του, να εξετάσει όλο το φάσμα της διερευνούμενης επταετούς περιόδου. Η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Η Αιτήτρια θα καταβάλει 800 ευρώ έξοδα στη Δημοκρατία. Δ. Χατζηχαμπής, Δ. /ΚΧ"Π-ΧΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο