ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α, Υπόθεση Αρ. 725/06, 13 Iουνίου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση Αρ. 725/06 13 Ιουνίου, 2008 [ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146, 23, 28 και 29 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αιτητής, ν.
- ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ,
- ΥΠΟΥΡΓΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ, Καθ΄ων η αίτηση. - - - - - - - Γ. Παπαθεοδώρου, για τον αιτητή Ε. Συμεωνίδου (κα), για τους καθ΄ων η αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Ο αιτητής είναι ιδιοκτήτης του τεμαχίου με αριθμό 394 Φ/Σχ ΧΧΧVII38, στο χωριό Σπήλια της Επαρχίας Λευκωσίας για το οποίο εκδόθηκε πολεοδομική άδεια για ανέγερση κατοικίας. Μεταξύ των όρων που τέθηκαν ήταν ο όρος με αριθμό 14, ο οποίος καθόριζε: «
(14)Τα σύνορα τεμαχίου/ων σε σχέση με την εκτέλεση των όρων της παρούσας άδειας είναι αυτά που θα προκύψουν μετά την παραχώρηση γης για σκοπούς διάνοιξης, διεύρυνσης ή συνέχισης δημόσιας οδού (δρόμος, πεζόδρομος κλπ) ή παραχώρησης προς το δημόσιο χώρο για δημιουργία δημόσιας πλατείας, χώρου πρασίνου κλπ.» Υπέβαλαν ακολούθως στην Πολεοδομική Αρχή νέα αίτηση με την οποία ζητούσε τη χορήγηση πολεοδομικής έγκρισης για απαλλαγή του όρου 14 της χορηγηθείσας πολεοδομικής άδειας. Η αιτηθείσα απαλλαγή του εν λόγω όρου δεν εγκρίθηκε «γιατί δε συνάδει με τις πρόνοιες της παραγράφου 3.2 της Πολιτικής 3(Α) της Δήλωσης Πολιτικής.» Εναντίον της απόφασης αυτής ο αιτητής υπέβαλε ιεραρχική προσφυγή. Το Υπουργείο Εσωτερικών αφού ζήτησε τις απόψεις της Πολεοδομικής Αρχής, του Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως και του Επάρχου Λευκωσίας, ετοίμασε σχετικό Σημείωμα, το οποίο υπέβαλε στην αρμόδια Υπουργική Επιτροπή. Σ΄αυτό εισηγήθηκε την απόρριψη της ιεραρχικής προσφυγής. Η Υπουργική Επιτροπή αποφάσισε να απορρίψει την ιεραρχική προσφυγή «για τους ίδιους λόγους για τους οποίους απορρίφθηκε η αίτηση από την Πολεοδομική Αρχή, κρίνοντας ότι η απόφαση της ήταν ορθή, σύννομη και σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες της Δήλωσης Πολιτικής.» Η απόφαση αυτή της Υπουργικής Επιτροπής αποτελεί αντικείμενο της παρούσας προσφυγής. Η δικηγόρος των καθ΄ων η αίτηση πρόβαλε προδικαστική ένσταση ότι η επίδικη απόφαση δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη, αλλά βεβαιωτική. Είναι η θέση της ότι η αιτιολογία της απόφασης επί της ιεραρχικής προσφυγής είναι η ίδια με την αιτιολογία της απόφασης της Πολεοδομικής Αρχής. Υποστήριξε αυτή τη θέση τόσο στη γραπτή αγόρευσή της παραπέμποντας σε Νομολογία, όσο και στις διευκρινίσεις ενώπιον μου προβάλλοντας ότι δεν προέκυψαν νέα στοιχεία και δεν έγινε νέα έρευνα κατά τη λήψη της απόφασης επί της ιεραρχικής προσφυγής. Η ένσταση απορρίπτεται. Η απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής, μετά την άσκηση της ιεραρχικής προσφυγής από τον αιτητή, έχασε την εκτελεστότητά της και συγχωνεύτηκε με την απόφαση που εκδόθηκε επ΄αυτής. Συνεπώς εκτελεστή είναι η απόφαση αυτή και αυτήν μπορούσε να προσβάλει ο αιτητής. Ο δικηγόρος του αιτητή πρόβαλε, για να πλήξει το κύρος της επίδικης απόφασης, ότι αυτή πάσχει από έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας και ότι οι καθ΄ων η αίτηση ενήργησαν με νομική πλάνη. Εξέτασα αυτεπάγγελτα το κατά πόσο ο αιτητής είχε έννομο συμφέρον να προβεί στην παρούσα προσφυγή. Προκύπτει από τα στοιχεία των διοικητικών φακέλων που κατατέθηκαν αλλά αναφέρεται και στο Σημείωμα του Υπουργείου Εσωτερικών προς την Υπουργική Επιτροπή ότι τα απαιτούμενα στον επίδικο όρο, (παραχώρηση τμήματος του τεμαχίου για τη διεύρυνση των εφαπτόμενων δρόμων και για δημόσιο χώρο πρασίνου), είχαν γίνει αποδεκτά από τον αιτητή και σημειώθηκαν στο εγκριμένο σχέδιο. Με την έκδοση της πολεοδομικής άδειας, ο αιτητής υπέβαλε αίτηση για άδεια οικοδομής, η οποία εκδόθηκε, χωρίς να αρχίσουν κατά το χρόνο εκείνο οικοδομικές εργασίες. Παρατηρώ ότι ο αιτητής χρησιμοποίησε την πολεοδομική άδεια για εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Έχει δηλαδή προσπορισθεί όφελος από την πολεοδομική άδεια ενώ ταυτόχρονα με την προσφυγή του αμφισβητεί τη νομιμότητα του επίδικου όρου. Έχει εφαρμογή το δόγμα της παράλληλης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας. Παραπέμπω σχετικά στην Κυπριακό Διϋλιστήριο Πετρελαίου Λτδ ν. Δήμου Λάρνακας
(2000)3 Α.Α.Δ. 345, 353, στην οποία κρίθηκε πως απαραδέκτως προσβάλλονταν συγκεκριμένοι όροι της πολεοδομικής άδειας, όταν αυτή χρησιμοποιήθηκε και εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής, με μόνη διαφορά ότι στην περίπτωση αυτή πραγματοποιήθηκε και η ανάπτυξη. Θα επαναλάβω όσα υποδείχθηκαν στην Κυπριακό Διϋλιστήριο Πετρελαίου Λτδ (πιο πάνω): «Στην περίπτωση που ένας ενδιαφερόμενος αμφισβητεί τη νομιμότητα των όρων που περιλαμβάνονται σε μία πολεοδομική άδεια οφείλει να ασκήσει προσφυγή κατά του κύρους των όρων, να περιμένει την έκβασή της και μετά να αποταθεί για χορήγηση άδειας οικοδομής.» Ως συνέπεια των πιο πάνω, η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα €1.000 εναντίον του αιτητή. Π. Αρτέμης, Δ. /Χ.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο