ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΓΓΛΕΖΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1502/2006, 16 Ιουλίου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 1502/2006) 16 Ιουλίου, 2008 [ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΓΓΛΕΖΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ, Καθ΄ου η Αίτηση. Μ. Κυπριανού, για τον Αιτητή. Λ. Χριστοδουλίδου (κα), για τον Καθ΄ου η Αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ.: Στις 25.5.05 ο Αιτητής συμπλήρωσε αίτηση για παροχή Δημοσίου Βοηθήματος, την οποία η Υπηρεσία Κοινωνικής Ευημερίας παρέλαβε στις 17.7.
- Η εξέταση της αίτησης ολοκληρώθηκε μετά από 10 μήνες και συγκεκριμένα τον Μάιο
- Η καθυστέρηση της ολοκλήρωσης της έρευνας, οφειλόταν στο ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα στην περιοχή Πέρα Χωρίου δεν υπήρχε αρμόδιος Λειτουργός. Εν πάση περιπτώσει, κατά τη διάρκεια εξέτασης της αίτησης διερευνήθηκαν τα οικονομικά δεδομένα της οικογένειας. Στις 7.3.2006 στάληκε επιστολή στο Κτηματολόγιο για να διερευνηθεί κατά πόσον ο Αιτητής κατείχε ακίνητη περιουσία. Μετά από έρευνα, διαπιστώθηκε ότι είναι κάτοχος ενός οικοπέδου στο Πέρα Χωρίο με αξία, το 1980, £4.000 και η σύζυγος του κάτοχος χωραφιού στον Καταλιόντα με αξία το 1980, £
- Σύμφωνα με το Κτηματολόγιο, η αξία των ακινήτων κατά το χρόνο που καταχωρήθηκε η ένσταση (8.2.07) είναι περίπου οκταπλάσια της αξίας του 1980, ήτοι £32.000 και £8.800 αντίστοιχα. Επίσης, στις 7.3.06 στάληκε επιστολή στις Τράπεζες στα πλαίσια της διερεύνησης της οικονομικής κατάστασης της οικογένειας και λήφθηκε απάντηση από τις Εμπορικές Τράπεζες (Τράπεζα Κύπρου και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος) ότι δεν διαθέτει λογαριασμούς. Επίσης η Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα, σε γραπτή επιστολή της στις 16.3.2006, ενημέρωνε την Υπηρεσία Κοινωνικής Ευημερίας ότι δεν υπάρχουν αποταμιεύσεις στο όνομα του αναφερόμενου και της συζύγου του. Στις 16.5.06, σε συνέντευξη που είχε η Λειτουργός με τον Αιτητή, συζητήθηκε τόσο το θέμα ύπαρξης περιουσίας όσο και το θέμα ύπαρξης αποταμιεύσεων. Όσον αφορά το θέμα της κτηματικής του περιουσίας, ο Αιτητής αποκάλυψε ότι είχε και άλλο κτήμα στα Καμπιά, το οποίο πώλησε τον Ιανουάριο ή Φεβρουάριο 2004 για £18.
- Απ' αυτά ποσό ύψους £10.000 χρησιμοποιήθηκε για εξόφληση δανείου στην ΣΠΕ Καμπιών και το υπόλοιπο για κάλυψη εξόδων θεραπείας του, στο Απολλώνειο Νοσοκομείο. Σημειώνεται ότι το θέμα αξιοποίησης της περιουσίας δεν αποτέλεσε κριτήριο για την απόρριψη της αίτησης του Αιτητή και δεν συζητήθηκε καθόλου μαζί του, λόγω του ότι η Υπηρεσία ασχολήθηκε εκτενέστερα με το θέμα των αποταμιεύσεων, που από μόνο του αποτελούσε παράγοντα για απόρριψη της αίτησης Δημοσίου Βοηθήματος. Ο Αιτητής κατά την ίδια συνάντηση του με τη Λειτουργό, αποκάλυψε επίσης ότι έχει αποταμιεύσεις £10.000 σε γραμμάτιο στη ΣΠΕ Καμπιών. Σύμφωνα με δηλώσεις του ιδίου, πριν αρρωστήσει συνήψε δάνειο ύψους £20.000 στη ΣΠΕ Πέρα Χωρίου Νήσου, για να αρχίσει δική του δουλειά και να εργάζεται ως αυτοεργοδοτούμενος. Όταν όμως παρουσιάστηκε το πρόβλημα υγείας του, δεν μπορούσε πλέον να συνεχίσει με τη δική του δουλειά και χρησιμοποίησε μέρος των χρημάτων (£8.000) για την κάλυψη των καθημερινών εξόδων της οικογένειας και των εξόδων μετάβασης του στο εξωτερικό για εξετάσεις και θεραπεία. Το υπόλοιπο ποσό των £10.000 είναι το ποσό το οποίο ο Αιτητής δήλωσε ότι είχε σε γραμμάτιο. Εξηγήθηκε στον Αιτητή ότι βάσει της νέας αλλά και της παλιάς νομοθεσίας, δεν έχει δικαίωμα δημοσίου βοηθήματος, λόγω του ποσού των αποταμιεύσεων του. Επειδή ο ίδιος αντέδρασε, συζητήθηκε η πιθανότητα χρησιμοποίησης των £10.000, που είχε ως αποταμιεύσεις, για να εξοφλήσει ένα μέρος του χρέους των £12.000 που είχε στη ΣΠΕ Πέρα Χωρίου Νήσου, έτσι ώστε να δικαιούται δημόσιο βοήθημα. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, όπως του εξηγήθηκε, ο λήπτης δημοσίου βοηθήματος μπορεί να κατέχει £2.000 αποταμιεύσεις και τα εξαρτώμενα μέλη του £1.000 έκαστος, ενώ συνολικά η οικογένεια δεν μπορεί να κατέχει αποταμιεύσεις πέραν των £5.000 (Ν. 95(Ι)/2006, άρθρο 9
(1)(δ)). Ο Αιτητής δήλωσε ότι δεν συμφωνούσε με την πιο πάνω εισήγηση, γιατί χρειαζόταν να έχει άμεσα χρήματα, λόγω των πιθανών εγχειρήσεων που μπορεί να χρειαστεί, καθώς και για να μπορεί να καλύπτει τα τρέχοντα έξοδα της οικογένειας του. Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα, στις 16.6.2006 στάληκε στον Αιτητή απορριπτική επιστολή η οποία τον πληροφορούσε ότι:- «Η αίτηση σας ημερομηνίας 25-05-2005 για παροχή Δημόσιου Βοηθήματος εξετάστηκε προσεκτικά και λυπούμαι να σας αναφέρω ότι με βάση τη Νομοθεσία και τους κανονισμούς που ρυθμίζουν την παροχή Δημοσίων Βοηθημάτων και τη σημερινή σας οικονομική κατάσταση δεν είναι δυνατό να εγκριθεί. Η κα. Μαρία Χατζηχαρή, Λειτουργός Ευημερίας, είναι στη διάθεση σας για επεξηγήσεις που πιθανό να θέλετε σχετικά με το θέμα.» Ο Αιτητής προσβάλλει την πιο πάνω απόφαση ως παράνομη. Δύο είναι οι λόγοι ακύρωσης που εγείρει, έλλειψη αιτιολογίας και πλάνη περί τα πράγματα. Αναφορικά με τον πρώτο λόγο ακύρωσης, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του θεωρεί ότι από το περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής, είναι έκδηλη η απουσία οποιασδήποτε αιτιολογίας που να στηρίζει την απορριπτική απόφαση. Επομένως, είπε, το μόνο που απομένει να εξεταστεί, είναι κατά πόσον υπάρχουν στο διοικητικό φάκελο στοιχεία που να συμπληρώνουν το κενό της αιτιολογίας. Ήταν η θέση του ότι δεν υπάρχουν. Από την άλλη, η ευπαίδευτη δικηγόρος για τη δημοκρατία διαφωνεί, θεωρώντας ότι ο λόγος απόρριψης, όπως αναφέρεται στην απορριπτική επιστολή, ήταν η τότε οικονομική του κατάσταση και συγκεκριμένα οι αποταμιεύσεις των £10.000 που είχε. Ο λόγος ακύρωσης δεν ευσταθεί. Η προσβαλλόμενη απόφαση, αν και λακωνική, δεν στερείται αιτιολογίας. Καθίστατο σαφές ότι ο λόγος απόρριψης του αιτήματος, ήταν η οικονομική κατάσταση του Αιτητή. Δεν θεωρώ ότι η συγκεκριμένη αιτιολογία είναι αόριστη ή ασαφής και με κανένα τρόπο δεν δυσχεραίνεται ο δικαστικός έλεγχος. Όμως, και αν ακόμα θεωρούσα την αιτιολογία ως μη ικανοποιητική, και πάλιν η διοικητική πράξη δεν θα ακυρωνόταν γι' αυτόν τον λόγο, εφόσον τα στοιχεία του φακέλου θα συμπλήρωναν τις οποιεσδήποτε ελλείψεις στην αιτιολογία. Έρχομαι τώρα στον λόγο ακύρωσης που αφορά στην πλάνη περί τα πράγματα. Ο δικηγόρος του Αιτητή προβάλλει δύο επιχειρήματα. Πρώτον ότι το άρθρο 9
(1)(δ) του περί Δημοσίων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών Νόμου του 2006 (Ν. 95(Ι)/2006) δε θέτει, τη μη κατοχή αποταμιεύσεων πέραν των £2.000, ως προϋπόθεση για την παραχώρηση δημοσίου βοηθήματος. Σύμφωνα με την εισήγηση, το ύψος των αποταμιεύσεων λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που δίδεται από το Νόμο στη διοίκηση. Δεν συμφωνώ με την εισήγηση του κ. Κυπριανού. Το άρθρο 9
(1)του Νόμου, προβλέπει ότι:- «9
(1)Τα ακόλουθα εισοδήματα και οικονομικοί πόροι ενός αιτητή ή λήπτη δε λαμβάνονται υπόψη για την παροχή δημόσιου βοηθήματος ή για τον καθορισμό του ύψους τέτοιου βοηθήματος. (α) ............................ (β) ............................. (γ) ............................. (δ) αποταμιεύσεις του αιτητή ή λήπτη μέχρι του ποσού των δύο χιλιάδων λιρών και αποταμιεύσεις οποιουδήποτε μέλους της οικογένειάς του, το οποίο έχει νομική ευθύνη να τον συντηρεί, μέχρι του ποσού των χιλίων λιρών, νοουμένου ότι το ανώτατο ποσό αποταμιεύσεων για όλα τα μέλη της οικογένειάς του δε θα υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες.» Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για να παραχωρηθεί σε κάποιον δημόσιο βοήθημα, θα πρέπει ο ίδιος να πληροί τις προϋποθέσεις. Επίσης, θα πρέπει να αποφασιστεί και το ύψος του βοηθήματος, εφόσον με βάση τους περί Δημοσίων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών (Ανώτατο Ποσό για την Κάλυψη Βασικών Αναγκών) Κανονισμούς, τίθεται ανώτατο ποσό. Αναφορικά με τον τρόπο λήψης της απόφασης για παραχώρηση βοηθήματος, σχετικά είναι τα άρθρα 5 και 6 του Νόμου τα οποία παρέχουν στο Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικής Έρευνας ή κατάλληλα εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο του, διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει το ανώτατο ύψος του βοηθήματος, σύμφωνα βέβαια με τις πρόνοιες του Νόμου και των Κανονισμών. Στην προκειμένη περίπτωση, η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας εκ μέρους του Διευθυντή ήταν εύλογη και σε κανένα σημείο δεν ξέφυγε των ορίων που θέτει ο Νόμος. Ο Αιτητής όφειλε να πληροί τις προϋποθέσεις και ιδιαίτερα τα εισοδηματικά κριτήρια που τίθενται στο άρθρο 9
(1)(δ) και άρθρο 11 του Νόμου, ώστε να δικαιούνται δημόσιο βοήθημα, οπότε και ο Διευθυντής ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια καθορίζοντας το ύψος. Είναι σαφές ότι ο Νόμος, δεν αφήνει περιθώρια για την παραχώρηση δημοσίου βοηθήματος σε πρόσωπο που διατηρεί αποταμιεύσεις ύψους £10.000 και επομένως η διοίκηση νόμιμα απέρριψε το αίτημα. Το δεύτερο επιχείρημα του Αιτητή σε σχέση με την πλάνη, το οποίο διατυπώθηκε διαζευκτικά του πρώτου, είναι ότι οι καθ'ων η αίτηση εσφαλμένα θεώρησαν το ποσό των £10.000 ως αποταμιεύσεις και όχι ως χρέος, αφού το ποσό είναι δεσμευμένο για το χρέος του Αιτητή στη ΣΠΕ. Ούτε αυτό το επιχείρημα ευσταθεί. Δε χωρεί αμφιβολία ότι το ποσό των £10.000 που είναι κατατεθειμένο στη ΣΠΕ Καμπιών είναι αποταμιεύσεις και μάλιστα με τόκο 4.5% ετησίως. Το «Πιστοποιητικό Καταθέσεως Προθεσμίας», φωτοαντίγραφο του οποίου κατατέθηκε στο Δικαστήριο, δεν αφήνει αμφιβολίες. Καμιά πλάνη δε διαπιστώνεται περί τούτου. Ενόψει των πιο πάνω, η απορριπτική απόφαση της διοίκησης κρίνεται καθόλα νόμιμη. Η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με €500 έξοδα εναντίον του Αιτητή. (Υπ.) Γ. Ερωτοκρίτου, Δ. /ΕΠσ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο