ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1172/07, 8 Αυγούστου 2008

ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1172/07, 8 Αυγούστου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ [Υπόθεση Αρ. 1172/07] 8 Αυγούστου, 2008 [Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΝΕΟΦΥΤΟΥ Αιτήτρια ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ Καθ' ων η αίτηση Ξένια Ευγενίου για Α.Σ. Αγγελίδη για την αιτήτρια. Κυρ. Σταυρινός, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄ για τους καθ' ων η αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Η αιτήτρια είναι Λειτουργός Ευημερίας 1ης Τάξης και υπηρετούσε στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Πάφου. Με πρόταση της αρμόδιας αρχής, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ), στις 2.7.07, αποφάσισε τη μετάθεσή της στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λεμεσού. Η αιτήτρια αμφισβητεί το κύρος αυτής της απόφασης. Οι ισχυρισμοί της αιτήτριας είχαν επεκταθεί σε ευρύ φάσμα θεμάτων. Στην πορεία οι πλείστοι εγκαταλείφθηκαν, ενόψει των δεδομένων, όπως η αιτήτρια είχε την ευκαιρία κατά τη διάρκεια της διαδικασίας να τα διαπιστώσει, μετά από περαιτέρω μελέτη του φακέλου. Είναι παραδεκτό πλέον, πως η πρόταση της αρμόδιας αρχής ήταν αιτιολογημένη, όπως απαιτεί ο Νόμος και πως δεν εστοιχειοθετείτο συναφώς λόγος ακυρότητας σε συνάρτηση και προς την έκθεση της Διευθύντριας Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας την οποία η ΕΔΥ, στο πλαίσιο της διερεύνησης της περίπτωσης, ζήτησε προς διευκρίνιση ορισμένου σημείου. Περαιτέρω, δεν αμφισβητείται πως εφόσον, κατά τα άλλα, η μετάθεση από την Πάφο στη Λεμεσό Λειτουργού Ευημερίας 1ης Τάξης ήταν δικαιολογημένη, από την άποψη των αντίστοιχων ετών υπηρεσίας εκτός Πάφου, η αιτήτρια θα έπρεπε να μετατεθεί αφού οι άλλοι συνάδελφοί της είχαν ήδη υπηρετήσει εκτός Πάφου περισσότερο χρόνο από ό,τι η ίδια. Ο πρώτος από τους ισχυρισμούς που απέμειναν αφορά στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις της αιτήτριας. Η εισήγηση είναι πως δεν λήφθηκαν υπόψη ή πως δεν αποτιμήθηκε δεόντως η σημασία τους. Δεν ευσταθεί αυτή η εισήγηση. Εξ αρχής έγινε αναφορά σ' αυτές τις περιστάσεις. Στην Έκθεση της Διευθύντριας Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας καταγράφονται με λεπτομέρεια, όπως τις προβάλλει η αιτήτρια με τις δικές της έγγραφες παραστάσεις. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την Έκθεση: «Συγκεκριμένα, η κα Ανδρούλα Νεοφύτου αναφέρεται στην επιστολή της σε διορισμούς της σε έκτακτη βάση από το 1975 στο Υποκατάστημα Πόλης Χρυσοχούς, στην πολύχρονη υπηρεσία της στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας και στην ηλικία της, η οποία κατά τη γνώμη μου δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, στηριζόμενη στην αρχή της μη διάκρισης. Η κα Νεοφύτου αναφέρει επίσης αυξημένα έξοδα για σπουδές των παιδιών της, γεγονός το οποίο ισχύει και για άλλους Λειτουργούς που υπηρέτησαν σε μετάθεση για αρκετά χρόνια. Επικαλείται λόγους υγείας του ενός παιδιού της, καθώς και του συζύγου της, ο οποίος είναι γιατρός και συνεχίζει να εργάζεται στο δημόσιο. Τα δικά της προβλήματα υγείας που επικαλείται (υπέρταση) μπορούν να αντιμετωπιστούν με την κατάλληλη φαρμακοθεραπεία και ούτως ή άλλως υπάρχουν και στο παρόν στάδιο που υπηρετεί στο ΕΓΕ Πάφου». Και η ΕΔΥ στο τέλος αναφέρθηκε ειδικά σ' αυτές τις περιστάσεις, αιτιολογώντας επαρκώς και εύλογα όπως κρίνω, γιατί αυτές δεν μπορούσαν να αποτρέψουν τη μετάθεση προς το συμφέρον της υπηρεσίας. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση της ΕΔΥ: «Σ' ότι αφορά τα οικογενειακά προβλήματα υγείας που οι πιο πάνω λειτουργοί επικαλούνται, η Επιτροπή παρατήρησε ότι αυτά είναι τα συνηθισμένα προβλήματα που αντιμετωπίζει οποιοσδήποτε υπάλληλος που μετατίθεται σε άλλη Επαρχία και δεν είναι τέτοιας έκτασης που να δικαιολογεί τη μη πραγματοποίηση των προτεινόμενων μεταθέσεων. Γενικά, η Επιτροπή έκρινε ότι οι λόγοι που οι Νεοφύτου και Χατζηευσταθίου-Χλωρακιώτη προβάλλουν για τη μη μετάθεσή τους δεν μπορούν να υπερισχύσουν του συμφέροντος της δημόσιας υπηρεσίας και να αποτρέψουν την προτεινόμενη μετάθεσή τους». Προκύπτει όμως θέμα σε σχέση με την περαιτέρω εισήγηση της αιτήτριας αναφορικά με τις υπηρεσιακές ανάγκες. Αυτές δεν αφορούσαν στην αριθμητική, εν γένει, ενίσχυση του Επαρχιακού Γραφείου Ευημερίας Λεμεσού. Ούτε σε οτιδήποτε που σχετιζόταν με την αιτήτρια την ίδια, ως αναγόμενο σε υπηρεσιακή ανάγκη για μετάθεσή της. Στόχος ήταν η αντιμετώπιση της ετεροβαρούς τοποθέτησης τέτοιων Λειτουργών στα διάφορα Γραφεία. Να μην έχουν δηλαδή, κατά τις ορθές αναλογίες, περισσότερους ή λιγότερους Λειτουργούς 1ης Τάξης από ό,τι εδικαιολογείτο. Παραθέτω την επιστολή της Διευθύντριας των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ημερομηνίας 29.12.06: «Όπως πιθανόν να γνωρίζετε παρατηρείται σήμερα στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας ετεροβαρής τοποθέτηση Ανώτερων Λειτουργών Ευημερίας και Λειτουργών Ευημερίας 1ης Τάξης σε βάρος των αναφερόμενων Επαρχιακών Γραφείων. Επειδή για την ομαλή λειτουργία των Υπηρεσιών μας είναι απαραίτητη η κατάλληλη στελέχωσή τους με Λειτουργούς που κατέχουν τις αναφερόμενες θέσεις, παρακαλώ όπως με πληροφορήσετε γραπτώς για τυχόν λόγους που έχετε για να μη μετατεθείτε/μετακινηθείτε σε ένα από τα δύο αναφερόμενα Επαρχιακά Γραφεία. Τα άρθρα 48 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 και 20 της ΚΔΠ 98/91 είναι σχετικά». Επίσης το σχετικό απόσπασμα από την πρόταση για μετάθεση που υπέβαλε η αρμόδια αρχή: «Η προτεινόμενη μετάθεση της κας Ανδρούλας Νεοφύτου, Λειτουργού Ευημερίας 1ης Τάξης στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λεμεσού στοχεύει στην κάλυψη των αναγκών του εν λόγω Γραφείου σε προσωπικό αυτής της θέσης». Κάτω από αυτά τα δεδομένα η αιτήτρια, με την επιστολή της προς την ΕΔΥ ημερομηνίας 27.6.07, υποστήριξε πως ό,τι προσδιορίστηκε ως ανάγκη που απαιτούσε τη μετάθεσή της, έχει εκλείψει αφού, μετά από προαγωγή που μεσολάβησε, ήδη είχε τοποθετηθεί πρόσθετος Λειτουργός Ευημερίας 1ης Τάξης στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λεμεσού. Παραθέτω την επιστολή: «Αναφέρομαι στην ένστασή μου για το πιο πάνω θέμα και θα ήθελα να θέσω ενώπιον της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας τα πιο κάτω συμπληρωματικά στοιχεία, τα οποία έχουν προκύψει πρόσφατα, με την παράκληση όπως περιληφθούν στην ένστασή μου: Με πρόσφατη απόφαση της, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας έχει προχωρήσει σε προαγωγές 4 Λειτουργών Ευημερίας 1ης Τάξης - ένα στο ΕΓΕ Λεμεσού και τρεις στη Λευκωσία. Ως εκ τούτου η προβαλλόμενη ανάγκη μετάθεσης μου, για κάλυψη ανάγκης του ΕΓΕ Λεμεσού με Λειτουργό Ευημερίας 1ης Τάξης έχει εκλείψει με την προαγωγή που έγινε στην ίδια την Επαρχία. Με βάση τα πιο πάνω, πιστεύω ότι τυχόν μετάθεση μου δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της Υπηρεσίας και δεν πρέπει να προωθηθεί.». Ο χειρισμός της ΕΔΥ σε σχέση με την πιο πάνω επιστολή της αιτήτριας εξαντλήθηκε με τη σημείωση στα πρακτικά πως τη μελέτησε και πως στη βάση και των υπολοίπων στοιχείων που αφορούσαν στα άλλα ζητήματα που είχαν εγερθεί δεν εδικαιολογείτο μη μετάθεση της αιτήτριας. Η θέση των καθ' ων η αίτηση ήταν πως δεν εστοιχειοθετείτο λόγος ακυρότητας αφού ρητά η ΕΔΥ σημείωσε πως μελέτησε την επιστολή και πως, συνεπώς, την έλαβε υπόψη. Επανάνοιξα την υπόθεση για να βεβαιωθεί επισήμως η αναφερθείσα προαγωγή και τοποθέτηση Λειτουργού 1ης Τάξης, ως η επιστολή. Και, πράγματι, επιβεβαιώθηκε πως στις 19.6.07, στο χρονικό διάστημα δηλαδή μεταξύ της πρότασης για μετάθεση και της λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης, Λειτουργός 2ης Τάξης που υπηρετούσε στη Λεμεσό προάχθηκε σε Λειτουργό 1ης Τάξης και τοποθετήθηκε πάλιν στη Λεμεσό. Η εισήγηση, λοιπόν, της ευπαιδεύτου συνηγόρου της αιτήτριας, όπως επαναλήφθηκε κατά τις διευκρινίσεις, ήταν πως τουλάχιστον έπρεπε να εξεταστεί αν επηρεάζονταν οι εκτιμήσεις της αρμόδιας αρχής αναφορικά με τις ανάγκες. Σημειώνεται πως η αποφασισθείσα μετάθεση της αιτήτριας θα άρχιζε από τις 16.7.07. Οι καθ' ων η αίτηση, όπως κατανοώ τις δηλώσεις του ευπαιδεύτου συνηγόρου τους, είδαν το πρόβλημα. Αναγνώρισαν κατ' αρχάς το αυτόδηλο πως η αναφερθείσα προαγωγή ήταν εξέλιξη μεταγενέστερη της πρότασης οπότε η αρμόδια αρχή δεν την είχε υπόψη. Σε ερώτηση δε αναφορικά με το κατά πόσο η ΕΔΥ θα έπρεπε τουλάχιστον να αναζητούσε από την αρμόδια αρχή περαιτέρω άποψη ενόψει αυτής της εξέλιξης απάντησε: «Είναι γεγονός ότι τις ανάγκες τις διαπιστώνει η αρμόδια αρχή και ότι αυτή η εξέλιξη ήταν σχετική». Για να προσθέσει πως άφηνε το θέμα στο Δικαστήριο. Κατά το άρθρο 48