ΑΝΔΡΕΑΣ ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ κ.α, Υπόθεση Αρ. 72/2008, 24 Νοεμβρίου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 72/2008) 24 Νοεμβρίου, 2008 [ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΔΙΑ ΤΟΥ:
- ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ,
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ, Καθ΄ ων η αίτηση. - - - - - - Αιτητής προσωπικά. Α. Μαππουρίδης, για τους Καθ΄ ων η αίτηση. - - - - - - Α Π Ο Φ Α Σ Η ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ.: Στις 7 Αυγούστου 1998 ο αιτητής καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο στην ποινική υπόθεση αρ. 14145/97 Λεμεσού σε φυλάκιση 18 χρόνων. Η ποινή άρχιζε από τις 9 Ιανουαρίου 1997 που συνελήφθη. Στις 3 Μαρτίου, 2003 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ενασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει το άρθρο 53.4 του Συντάγματος, ανέστειλε υπό όρους τις ποινές όλων των καταδίκων κατά το ?, εξαιρουμένων, για ειδικούς λόγους, ορισμένων τάξεων. Ο αιτητής ήταν μεταξύ των ευεργετηθέντων και έτσι η ποινή του μειώθηκε κατά 4 χρόνια και 6 μήνες. Μετά την πιο πάνω εξέλιξη, ο Διευθυντής των Φυλακών, ενεργώντας με βάση τον περί Φυλακών Νόμο του 1996 (Ν. 62
(1)/96) όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 12
(1)/97, όρισε ως πιθανή ημερομηνία απόλυσης του αιτητή την 8.7.
- Στις 5.9.2003 παραχωρήθηκε στον αιτητή άδεια προσωρινής απουσίας από τις Φυλακές 24 ωρών. Ο αιτητής παρέλειψε να τηρήσει τον όρο επιστροφής. Στις 21.9.2003 συνελήφθη και στις 19.7.2005 καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο στην ποινική υπόθεση 15227/03 Λεμεσού σε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων στην κατηγορία για απόδραση από νόμιμη κράτηση, σε 3 χρόνια φυλάκιση στην κατηγορία της κατοχής εκρηκτικών υλών και σε 9 μήνες φυλάκιση σε κατηγορία κατοχής πλάκας ή οργάνου για κατασκευή σφραγίδων. Η έκτιση των ποινών θα γινόταν διαδοχικώς προς την ποινή την οποία ήδη εξέτιε. Μετά και την πιο πάνω εξέλιξη, ο Διευθυντής των Φυλακών ετοίμασε νέα ταυτότητα του αιτητή στην οποία σημειώθηκε συνολική φυλάκιση 22 χρόνων και ως ημερομηνία πιθανής απόλυσής του η 8.1.
- Στον υπολογισμό δεν συμπεριλήφθηκε η αναστολή ένεκα της προαναφερόμενης προεδρικής χάρης. Για το θέμα αυτό ο Διευθυντής των Φυλακών ζήτησε τη γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα. Σύμφωνα με τη δοθείσα γνωμάτευση ημερ. 9.9.2005, η διάπραξη νέου αδικήματος και η καταδίκη του εφεσείοντα σε ποινή φυλάκισης εμπίπτει στην παράγραφο 4 του εντάλματος του Προέδρου της Δημοκρατίας ημερ. 3.3.2003 και γι΄ αυτό δεν μπορούσε να είχε πλέον ισχύ η αναστολή της ποινής κατά το ? και συνεπώς δεν μπορούσε ο αιτητής να επωφεληθεί της χάριτος, αφού μετά τη μείωση της ποινής, ως αποτέλεσμα της χάριτος, διέπραξε άλλα αδικήματα. Στις 16.1.2006 ο αιτητής καταχώρησε στο Ανώτατο Δικαστήριο την αίτηση αρ. 4/2006 για έκδοση εντάλματος Habeas Corpus. Επικαλέστηκε το άρθρο 12 του περί Φυλακών Νόμου το οποίο προβλέπει μείωση ποινής λόγω καλής διαγωγής και εργατικότητας. Ισχυρίστηκε, ότι με βάση τα δεδομένα της περίπτωσής του, είχαν εκτιθεί οι ποινές του και ότι, κατ΄ εφαρμογή του άρθρου 12 του νόμου, έπρεπε να είχε ήδη απολυθεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο στις 22.2.2006 απέρριψε την αίτηση για Habeas Corpus ως πρόωρη. Ο αιτητής άσκησε έφεση την οποία η Ολομέλεια απέρριψε στις 3.7.
- Κρίθηκε ότι η ερμηνεία και εφαρμογή της νομοθετικής πρόνοιας για τη μείωση των ποινών με απόφαση του Διευθυντή των Φυλακών εντασσόταν στο πλαίσιο λειτουργίας διοικητικής αρχής και ως εκ τούτου δεν ενέπιπτε στη δικαιοδοσία των προνομιακών ενταλμάτων η οποία ανάγεται στο ιδιωτικό δίκαιο. Λίγες ημέρες πριν από την καταχώρηση της αίτησης για Habeas Corpus ο αιτητής καταχώρησε την προσφυγή αρ. 45/2006 η οποία απορρίφθηκε ως μη παραδεκτή. Κατόπιν έφεσης που άσκησε ο αιτητής, το Εφετείο παραμέρισε την απόφαση του Κακουργιοδικείου με την οποία ο αιτητής είχε βρεθεί ένοχος στην κατηγορία της απόδρασης από νόμιμη κράτηση και συνακόλουθα, παραμερίστηκε και η ποινή φυλάκισης των τεσσάρων χρόνων που του επιβλήθηκε. Η καταδίκη του στις κατηγορίες για κατοχή εκρηκτικών υλών και για κατοχή πλάκας ή οργάνου χρησιμοποιούμενου για την κατασκευή σφραγίδων στις οποίες του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 3 χρόνων και 9 μηνών αντίστοιχα, επικυρώθηκε. Μετά την πιο πάνω εξέλιξη, ο αιτητής έπρεπε να εκτίσει την ποινή φυλάκισης των 18 χρόνων που του επιβλήθηκε στις 7.8.1998 και στη συνέχεια, τις συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 3 χρόνων και 9 μηνών αντίστοιχα. Ο Διευθυντής των Φυλακών, μετά την επικύρωση των ποινών στις δύο κατηγορίες και τον παραμερισμό της καταδίκης στην κατηγορία της απόδρασης, όρισε την 30.4.2010 ως την πιθανή ημερομηνία απόλυσης του αιτητή αφού προηγουμένως αφαίρεσε κάποιες ημέρες για απώλεια χάριτος. Ακολούθησε η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το Φεβρουάριο
- Ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας με την ευκαιρία της εγκατάστασής του και με βάση τις εξουσίες που του παρέχει το άρθρο 53.4 του Συντάγματος, ανέστειλε κατά το ? την ποινή φυλάκισης καταδίκων που εξέτιαν την ποινή τους στις Κεντρικές Φυλακές. Ο αιτητής ήταν μεταξύ των ευεργετηθέντων. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέδωσε σχετικό ένταλμα προς το Διευθυντή των Φυλακών να προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες. Ο Διευθυντής των Φυλακών αυθημερόν απέλυσε τον αιτητή από τις Κεντρικές Φυλακές εφόσον η άμεση απόλυσή του καλυπτόταν με την προεδρική χάρη. Με την παρούσα προσφυγή ο αιτητής ζητά την ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή των Φυλακών με την οποία ο Διευθυντής πρόσθεσε 4 χρόνια και 6 μήνες στο χρόνο φυλάκισης των 18 ετών που ο αιτητής εξέτιε κατά τον κρίσιμο χρόνο. Σύμφωνα με το άρθρο 12
(3)του περί Φυλακών Νόμου, σε περίπτωση που κρατούμενος καταδικάζεται να εκτίσει ποινή φυλάκισης μετά τη λήξη άλλης ποινής, το σύνολο των δύο ποινών λογίζεται ως μία καταδίκη για σκοπούς υπολογισμού της μείωσης της ποινής την οποία ο κρατούμενος μπορεί να εξασφαλίζει λόγω εργατικότητας και καλής διαγωγής. Στην προκείμενη περίπτωση ο Διευθυντής των Φυλακών ενήργησε κατ΄ εφαρμογή της πιο πάνω διάταξης. Η εξέταση κατά πόσο ο κατάδικος επέδειξε καλή διαγωγή και εργατικότητα, συνιστά διεργασία μεταγενέστερη του καθορισμού της πιθανής ημερομηνίας απόλυσης του κρατούμενου που ευεργετείται με την προεδρική χάρη εφόσον από το χρόνο παραχώρησης της προεδρικής χάρης μέχρι την πιθανή ημερομηνία απόλυσης, πολλά μπορεί να συμβούν. (Βλ. άρθρο 12
(5)του νόμου). Στην προκείμενη περίπτωση, η αναπροσαρμογή της πιθανής ημερομηνίας απόλυσης του αιτητή έγινε μετά την αθωωτική απόφαση στην κατηγορία της απόδρασης και την επικύρωση της καταδίκης και των ποινών στις άλλες κατηγορίες. Η προεδρική χάρη ακολούθησε. Η επίκληση από πλευράς αιτητή του άρθρου 14 του περί Φυλακών Νόμου δεν βοηθά την περίπτωση. Κατά τη χρονική περίοδο των 24 ωρών (από 5-6.9.2003) αυτός βρισκόταν εκτός φυλακής με άδεια και όχι υπό προσωρινή απόλυση όπως ισχυρίζεται. Το άρθρο 14 αφορά στην περίπτωση της προσωρινής απόλυσης και συνεπώς δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Η προεδρική χάρη που δόθηκε στις 3.3.2003 δεν αποσκοπούσε στην επιβράβευση κρατουμένων που διέπραξαν, όπως ο αιτητής, αδικήματα μετά την παραχώρηση της χάριτος και πριν την πάροδο τριών χρόνων όπως οριζόταν σ΄ αυτήν. Δεν διαπίστωσα οποιοδήποτε βάσιμο λόγο στη βάση του οποίου θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης του Διευθυντή των Φυλακών. Ενόψει τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται με €1200 έξοδα σε βάρος του αιτητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται. Α. ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ. ΣΦ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο