ΛΟΥΚΑΣ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΗΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Υπόθεση Αρ. 583/2007, 26 Μαΐου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 583/2007) 26 Μαΐου, 2009 [ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Καθ΄ων η Αίτηση. Ε. Δρυμιώτου (κα) για Α. Μαρκίδη, για τον Αιτητή. Θ. Πιπερή (κα), για τους Καθ΄ων η Αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ.: Ο Αιτητής είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του διαμερίσματος στον 4ο όροφο, με αρ. 401, στην πολυκατοικία που βρίσκεται επί του τεμαχίου 326, Φ/Σχ. ΧΧΙ/54/1, Τμήμα Β (οδός Σαλαμίνος αρ. 20), στην Έγκωμη, το οποίο εμπίπτει στην Οικιστική Ζώνη Κα3. Στις 16.2.2006 υπέβαλε στην Πολεοδομική Αρχή (Επαρχιακό Λειτουργό Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Λευκωσίας), αίτηση με βάση τις Ειδικές Διατάξεις Προσωρινής Ισχύος, του άρθρου 12 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας (Τροποποιητικού) Νόμου του 2005 (Ν. 29(Ι)/2005) στο εξής ο Νόμος, με την οποία ζητούσε τη χορήγηση Πιστοποιητικού Συμπλήρωσης Εργασιών, για προσθηκομετατροπές που πραγματοποίησε στο πιο πάνω διαμέρισμα. Σημειώνεται, ότι στα υποβληθέντα σχέδια υποδεικνυόταν επέκταση του ενός υπνοδωματίου και μετατροπή της καλυμμένης βεράντας σε γραφείο. Οι προτεινόμενες επεκτάσεις όπως αυτές διατυπώθηκαν στην Αίτηση και στα σχέδια, αντιστοιχούσαν με ποσοστό 12% του εγκεκριμένου δομήσιμου εμβαδού του διαμερίσματος. Όμως στα σχέδια δεν περιλήφθηκε η τροποποίηση που έγινε σε τμήμα της ακάλυπτης βεράντας της κουζίνας, με την ενσωμάτωση της στο χώρο της κουζίνας ώστε να δημιουργηθεί πρόχειρη τραπεζαρία, αλλά ούτε και γινόταν καμιά αναφορά στην εν λόγω αίτηση για τις προθέσεις του Αιτητή σε σχέση μ' αυτή. Επιπλέον επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου 4 του άρθρου 12 του πιο πάνω Νόμου, ο αγοραστής ή συνιδιοκτήτης «υποχρεούται ταυτόχρονα να κοινοποιήσει την αίτηση του στον ιδιοκτήτη ή στο συνιδιοκτήτη του ακινήτου με συστημένη επιστολή». Η Πολεοδομική Αρχή υπέδειξε στον Αιτητή να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του άρθρου 12
(4)του Νόμου, αφού οι απόψεις των άλλων συνιδιοκτητών ήταν απαραίτητες, ιδιαίτερα στην προκειμένη περίπτωση αφού στο παρελθόν είχαν υποβληθεί από συνιδιοκτήτες προς την αρμόδια αρχή, παράπονα τα οποία είχαν σχέση με τις τροποποιήσεις που είχαν γίνει χωρίς άδεια, από τον Αιτητή στο διαμέρισμα. Παρά τις ρητές πρόνοιες του Νόμου και τις προειδοποιήσεις της Πολεοδομικής Αρχής, ο Αιτητής παρέλειψε να συνοδεύσει την Αίτηση με τα απαραίτητα αποδειχτικά στοιχεία, τα οποία θα αποδείκνυαν την κοινοποίηση της αίτησης στους άλλους συνιδιοκτήτες στην πολυκατοικία. Σημειώνεται επίσης, ότι παρόλο που ο Αιτητής είναι ο μόνος ιδιοκτήτης του διαμερίσματος, δεσμεύεται από τις πρόνοιες του εδαφίου
(4)του άρθρου 12 του Νόμου, αφού ο κάθε ιδιοκτήτης διαμερίσματος είναι ταυτόχρονα και συνιδιοκτήτης του οικοπέδου της πολυκατοικίας και όλων των κοινόκτητων χώρων της και συνεπώς, δεν απαλλάσσεται από την υποχρέωση του αναφερόμενου εδαφίου. Η Πολεοδομική Αρχή παρέπεμψε την υποβληθείσα αίτηση, συνοδευόμενη με τη σχετική έκθεση της ημερομηνίας 30.8.2006, στο Υπουργείο Εσωτερικών, για εξέταση από την Τριμελή Επιτροπή. Αντίγραφο της έκθεσης κοινοποιήθηκε για ενημέρωση στο Δήμαρχο Έγκωμης και στο Διευθυντή Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως. Το Υπουργείο Εσωτερικών με τη σειρά του έθεσε αντίγραφο της αίτησης, μαζί με συνοπτική κατάσταση με τα βασικά στοιχεία της, ενώπιον της Επιτροπής η οποία στη συνεδρία της ημερομηνίας 5.10.2006, αφού μελέτησε την έκθεση της Πολεοδομικής Αρχής και έλαβε υπόψη τα πραγματικά γεγονότα και νομικά χαρακτηριστικά που σχετίζονταν με την επίδικη αίτηση, αποφάσισε να γνωματεύσει αρνητικά για τη χορήγηση του αιτούμενου Πιστοποιητικού Συμπλήρωσης Εργασιών για τους εξής λόγους:- (α) ότι οι προτεινόμενες επεκτάσεις του διαμερίσματος υπερβαίνουν το ποσοστό του 10% που καθορίζεται στον Πίνακα του αναφερόμενου Νόμου, αφού ανέρχονται σε ποσοστό 12% του εγκριμένου εμβαδού του διαμερίσματος, μη συνυπολογιζόμενης της επέκτασης της κουζίνας, που αποσιωπάται παντελώς στην υποβληθείσα αίτηση και (β) ότι η αίτηση δεν πληροί την πρόνοια του άρθρου 12
(4)του Νόμου, δεδομένου ότι ο Αιτητής δεν κοινοποίησε την αίτηση του, ταυτόχρονα με την υποβολή της, στους άλλους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων ώστε να τους δοθεί η ευκαιρία να εκφράσουν απόψεις. Ο Αιτητής ενημερώθηκε σχετικά με τη ληφθείσα απόφαση της Τριμελούς Επιτροπής, με επιστολή της Πολεοδομικής Αρχής ημερομηνίας 7.2.
- Με τη λήψη της επιστολής, ο Αιτητής με επιστολή του ημερομηνίας 23.3.2007 ζήτησε επανεξέταση της απόφασης. Ισχυρίστηκε ότι οι συνολικές μετατροπές δεν ήταν 16 τ.μ. αλλά 14.90 τ.μ.. Δεν θα με απασχολήσουν οι ισχυρισμοί αυτοί του Αιτητή, αφού ακολούθησαν της έκδοσης της απόφασης. Εν πάση περιπτώσει, προτού καν εξεταστούν, ο Αιτητής στις 8.6.2007 καταχώρησε την παρούσα προσφυγή με την οποία προσβάλλει την αρνητική απάντηση των καθ'ων η αίτηση ημερομηνίας 7.2.
- Η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητή, προβάλλει στην αγόρευση της ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι παράνομη και/ή αντίκειται στον περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμο του
- Ειδικότερα αναφέρει, ότι η περίπτωση του εμπίπτει στις καθορισμένες διατάξεις του άρθρου 12
(16)του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας (Τροποποιητικού) Νόμου του 2005 (Ν. 29(Ι)/2005) και ότι το εμβαδόν των μετατροπών που επέφερε στο διαμέρισμα του δικαιολογεί τη θέση του Αιτητή, ότι θα έπρεπε να του χορηγηθεί Πιστοποιητικό Συμπλήρωσης Εργασιών. Η δικηγόρος του Αιτητή ερμηνεύει τον Πίνακα του άρθρου 12
(16)του τροποποιητικού Νόμου με διαφορετικό τρόπο, απ' ότι οι καθ'ων η αίτηση. Το άρθρο 12
(16)προβλέπει ότι:- «
(16)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου πολεοδομική άδεια δυνάμει του παρόντος άρθρου δύναται να εκδοθεί μόνο για παρατυπίες που προβλέπονται στον Πίνακα του παρόντος Νόμου και εφόσον πληρούνται οι όροι και οι περιορισμοί που καθορίζονται σ' αυτόν για κάθε κατηγορία παρατυπιών.» Στο σχετικό Πίνακα, αναφέρονται τα εξής:- «1. Παρατυπίες που παρατηρούνται σε υφιστάμενες οικοδομές και- (α) Αφορούν τροποποιήσεις οι οποίες είναι εσωτερικής φύσεως (εσωτερικών χώρων)· και- (
- i)Δεν αυξάνουν το εγκριθέν δομήσιμο εμβαδόν ή αλλοιώνουν ουσιαστικά την αισθητική της οικοδομής· και/ή (
- ii)δεν αυξάνουν το εγκριθέν δομήσιμο εμβαδόν πέραν του 10% ή τα 25 τ.μ. ανά μονάδα, οποιοδήποτε από τα δύο είναι μικρότερο: Νοείται ότι για την αναφερόμενη στην υποπαράγραφο (
- ii)της παρούσας παραγράφου περίπτωση, η πολεοδομική άδεια δυνάμει του άρθρου 12 δύναται να εκδίδεται εφόσον καταβληθεί από τον αιτητή ως αντιστάθμισμα ποσό ίσο με την αξία του δομήσιμου εμβαδού που αντιστοιχεί στην αξία της υπέρβασης ή μεταφορά συντελεστή δόμησης από διατηρητέα οικοδομή ή παραχώρηση γης, έκτασης που αντιστοιχεί στην υπέρβαση, ως χώρου πρασίνου σε έκταση γης ίσης αξίας ή συνδυασμός των ως άνω. Η αξία αυτή υπολογίζεται οριστικά από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας· (β) αφορούν τροποποιήσεις οι οποίες είναι εξωτερικής φύσεως και περιλαμβάνουν επεκτάσεις ή και παράλληλες τροποποιήσεις εσωτερικής φύσεως που αυξάνουν το εγκριθέν δομήσιμο εμβαδόν της ανάπτυξης μέχρι 10% του εγκριθέντος εμβαδού της, νοουμένου ότι δεν υπερβαίνει τα 25 τ.μ. ανά μονάδα. Σε τέτοια περίπτωση η πολεοδομική άδεια κατά παρέκκλιση δύναται να εκδοθεί εφόσον, καταβληθεί από τον αιτητή ως αντιστάθμισμα ποσό ίσον με την αξία του δομήσιμου εμβαδού που αντιστοιχεί στην υπέρβαση ή μεταφορά συντελεστή δόμησης από διατηρητέα οικοδομή ή παραχώρηση γης έκτασης που αντιστοιχεί στην υπέρβαση, ως χώρου πρασίνου. Η αξία αυτή υπολογίζεται οριστικά από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Η καταβολή του εν λόγω αντισταθμίσματος δύναται να γίνει από τον ιδιοκτήτη ή έναν από τους συνιδιοκτήτες ή τον αγοραστή και γίνεται πριν την υποβολή αίτησης για άδεια οικοδομής. ............................» Η ευπαίδευτη συνήγορος για τον Αιτητή, στην αγόρευση της δέχεται ότι το εμβαδόν της πολυκατοικίας ανέρχεται στα 830 τ.μ. και το εμβαδόν του διαμερίσματος στα 134 τ.μ.. Εισηγήθηκε ότι η περίπτωση του Αιτητή υπάγεται στο άρθρο 1(β) του Πίνακα του Νόμου, αφού υπάρχει συνδυασμός τροποποιήσεων εσωτερικής και εξωτερικής φύσεως. Σ' αυτήν την περίπτωση επιτρέπονται τροποποιήσεις που αυξάνουν το «εγκριθέν δομήσιμο εμβαδόν της Ανάπτυξης μέχρι 10% του εγκριθέντος εμβαδού της Ανάπτυξης νοουμένου ότι δεν υπερβαίνουν τα 25 τ.μ. ανά μονάδα». Κατά την κα Δρυμιώτου, «ανάπτυξη» στην προκειμένη περίπτωση αναφέρεται στην «πολυκατοικία» ενώ «μονάδα», στο διαμέρισμα. Εισηγήθηκε περαιτέρω ότι δύο είναι τα μέτρα που ορίζει ο Νόμος. Πρώτον, αύξηση λόγω των παρατυπιών του δομήσιμου εμβαδού μέχρι 10% της όλης ανάπτυξης, δεύτερον, να μην ξεπερνά τα 25 τ.μ. «ανά μονάδα». Κατά την κα Δρυμιώτου, στην περίπτωση της παραγράφου 1(β) του Πίνακα, το 10% της ανάπτυξης είναι 83 τ.μ., αφού το δομήσιμο εμβαδόν της πολυκατοικίας, που κατά την ίδια αποτελεί την ανάπτυξη, είναι 830 τ.μ.. Επομένως, εισηγήθηκε, οι τροποποιήσεις του Αιτητή που σύμφωνα με τη διοίκηση ανέρχονται στα 16 τ.μ., δεν ξεπερνούν το 10% του δομήσιμου εμβαδού της ανάπτυξης. Πέραν τούτου πρόσθεσε ότι, σύμφωνα με την εκδοχή του Αιτητή, οι τροποποιήσεις στο διαμέρισμα του Αιτητή, δεν ξεπερνούν τα 25 τ.μ., αφού είναι μόνο 14.90 τ.μ.. Σε ότι αφορά το δεύτερο σκέλος της απόρριψης, ότι δηλαδή ο Αιτητής δεν κοινοποίησε την αίτηση του δυνάμει του άρθρου 12
(4)του Νόμου σε όλους τους συνιδιοκτήτες, η κα Δρυμιώτου εισηγήθηκε ότι το άρθρο 12
(4)δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση του Αιτητή, αφού ο ίδιος είναι ο απόλυτος ιδιοκτήτης του διαμερίσματος. Η υποχρέωση κοινοποίησης της αίτησης, είπε, εγείρεται όταν οι τροποποιήσεις αφορούν τους συνιδιόκτητους χώρους της πολυκατοικίας. Ο λόγος ακύρωσης δεν ευσταθεί. Η σχετική νομοθεσία ορίζει ότι ο Αιτητής προτού υποβάλει την επίδικη αίτηση, όφειλε να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες, όπως να κοινοποιήσει τις προθέσεις του στους υπόλοιπους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων της πολυκατοικίας, καθώς επίσης και να βεβαιωθεί ότι η έκταση των επίδικων παρεκκλίσεων δεν θα υπερβαίνει τις πρόνοιες της νομοθεσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, ο νομοθέτης είναι ξεκάθαρος και αποσκοπεί αφενός στο να αποφεύγονται παρεκκλίσεις οι οποίες να αλλάζουν τον αρχικό χαρακτήρα ενός κτιρίου και αφετέρου αυτές να μην προκαλούν προβλήματα στην λειτουργικότητα και στη διαβίωση των υπόλοιπων ενοίκων. Οι καθ'ων η αίτηση απέρριψαν την αίτηση για δύο λόγους. Για τον δεύτερο λόγο, ότι ο Αιτητής δεν κοινοποίησε την Αίτηση του στους υπόλοιπους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων, οι οποίοι ήταν συνιδιοκτήτες στην πολυκατοικία, δεν συμφωνώ με την εισήγηση της κας Δρυμιώτου ότι ο Αιτητής, ως απόλυτος ιδιοκτήτης του διαμερίσματος, δεν είχε υποχρέωση να κοινοποιήσει την αίτηση του στους ιδιοκτήτες άλλων διαμερισμάτων. Ο Αιτητής μπορεί να είναι ο απόλυτος ιδιοκτήτης του διαμερίσματος 401, αλλά η ιδιοκτησία του αποτελεί μερίδιο 18.6% της κοινόκτητης ιδιοκτησίας της πολυκατοικίας. Το άρθρο 12
(4)υποχρεώνει το πρόσωπο που αιτείται πιστοποιητικό συμπλήρωσης εργασιών ή πολεοδομικής άδειας, δυνάμει των διατάξεων του Νόμου 29(Ι)/2005 να κοινοποιεί την Αίτηση του στους συνιδιοκτήτες ή αγοραστές άλλων διαμερισμάτων. Είναι φανερό ότι το πνεύμα και ο σκοπός του νομοθέτη ήταν να φέρει την αίτηση σε γνώση άλλων προσώπων, τα συμφέροντα των οποίων, ως συνιδιοκτήτες ή αγοραστές διαμερισμάτων, ενδεχομένως να επηρεαστούν από την έκδοση των αιτούμενων αδειών. Η εισήγηση της κας Δρυμιώτου έρχεται σε αντίθεση με το νομικό καθεστώς της κοινόκτητης ιδιοκτησίας διαμερισμάτων σε πολυκατοικίες. Από τη στιγμή που διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής δεν συμμορφώθηκε με έναν από τους βασικούς όρους για υποβολή της αίτησης, η διοίκηση εξ' αιτίας αυτού και μόνο του γεγονότος δικαιολογείτο να απορρίψει την αίτηση. Ενόψει τούτου, θα αποφύγω να εξετάσω τους ισχυρισμούς σχετικά με το εμβαδό των τροποποιήσεων, αφού κάτι τέτοιο θα ήταν εντελώς θεωρητικό. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε ερμηνεία νομοθετημάτων επί θεωρητικής βάσης. Όμως, όπως έχω ήδη υποδείξει, τα επιχειρήματα του Αιτητή εδράζονται στο ότι η έκταση των τροποποιήσεων είναι 14.90 τ.μ., ενώ κάτι τέτοιο εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να ευσταθεί, αφού δεν είναι βέβαιο ότι λαμβάνει υπόψη όλες τις παρανομίες στις οποίες προέβη ο Αιτητής. Σε σχέση με τον λόγο ακύρωσης που αφορά στην παρανομία, η συνήγορος του Αιτητή εισηγήθηκε ότι παραβιάστηκε το άρθρο 12
(6)του Νόμου, το οποίο προβλέπει για παραπομπή της αίτησης, μέσα σε 3 μήνες στην Πολεοδομική Αρχή για μελέτη. Επίσης, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι καθ'ων η αίτηση καθυστέρησαν να απαντήσουν στον Αιτητή με αποτέλεσμα να παραβιάζεται η γενική αρχή του Διοικητικού Δικαίου που κωδικοποιείται στο άρθρο 10 του Νόμου 158(Ι)/99 και προβλέπει ότι το διοικητικό όργανο ασκεί την αρμοδιότητα του μέσα σε εύλογο χρόνο. Ούτε αυτό το επιχείρημα ευσταθεί. Παρά το γεγονός ότι υπήρξε καθυστέρηση, αυτή δεν ήταν ουσιώδης και ούτε επηρέασε τα δικαιώματα του Αιτητή. (Βλ. Χατζηνέστωρος κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1989)3 ΑΑΔ 870). Φαίνεται ότι κάποια καθυστέρηση οφείλεται στο ότι η διοίκηση, εύλογα ανέμενε τον Αιτητή να ενεργήσει μετά που του υπέδειξε την υποχρέωση του να επιδώσει την αίτηση στους ιδιοκτήτες των άλλων διαμερισμάτων, χωρίς αυτός να ανταποκρίνεται. Όμως το επιχείρημα πάσχει και επί της ουσίας, αφού ο ίδιος ο Νόμος 158(Ι)/99 δια του άρθρου 11 προβλέπει ότι οι προθεσμίες που τάσσονται για έκδοση μιας διοικητικής πράξης είναι ενδεικτικές, εκτός αν ορίζεται ρητά ότι είναι ανατρεπτικές, πράγμα που δεν συμβαίνει εδώ. Έχοντας υπόψη τις ειδικές περιστάσεις της υπόθεσης, κατά την άποψη μου ο χρόνος που διέρρευσε από της υποβολής της αίτησης μέχρι την έκδοση της απόφασης, ήταν εύλογος. Η συνήγορος του Αιτητή προβάλλει επίσης, τον ισχυρισμό ότι η διοίκηση ενήργησε καταχρώμενη εξουσία και/ή καθ' υπέρβαση εξουσίας. Σύμφωνα με τις αρχές του διοικητικού δικαίου, κατάχρηση ή υπέρβαση εξουσίας υπάρχει, όταν η διοίκηση ασκεί τη διακριτική της ευχέρεια για εξυπηρέτηση σκοπού διαφορετικού από αυτόν που προβλέπει η σχετική νομοθεσία. Με βάση τα πραγματικά περιστατικά, οι καθ'ων η αίτηση κατά την άποψη μου, ενήργησαν για την εξυπηρέτηση των σκοπών που επιβάλλει η σχετική νομοθεσία και όχι έξω ή κατ' αντίθεση με αυτούς. Αντιθέτως, η συμπεριφορά του Αιτητή προσδίδει σ' αυτόν πλήρη έλλειψη σεβασμού στην έννομη τάξη, όταν μάλιστα οι παράνομες μετατροπές του, όπως αναφέρεται στο διοικητικό φάκελο, έχουν προκαλέσει προβλήματα σε ενοίκους κατ' αντίθεση με τους σκοπούς που θέτει ο νόμος. Περαιτέρω, η δικηγόρος του Αιτητή προβάλλει στην αγόρευση της, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει λόγω έλλειψης δέουσας αιτιολογίας. Ούτε και αυτός ο λόγος ακυρώσεως ευσταθεί, αφού οι καθ'ων η αίτηση μέσα από το ίδιο το περιεχόμενο της απόφασης τους, αναφέρονται τόσο το νομικό όσο και το πραγματικό υπόβαθρο βάσει του οποίου κατέληξαν στην απόρριψη της αίτησης του. Επίσης, η αιτιολογία συμπληρώνεται από τις απόψεις των αρμοδίων, τη γνωμάτευση από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα και τα άλλα στοιχεία του φακέλου. Από την αιτιολογία και τα στοιχεία της υπόθεσης, παρέχονται στο Δικαστήριο όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να ελέγξω τη νομιμότητα της πράξης. (Βλ. σχετικά Φράγκου ν. Δημοκρατίας
(1998)3 ΑΑΔ 270, 273) Με τον επόμενο λόγο, ο Αιτητής προβάλλει ότι η διοίκηση δεν έλαβε υπόψη γεγονότα που έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη και/ή έλαβε υπόψη γεγονότα που δεν έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη και ότι αυτό από μόνο του αποτελεί λόγο ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης. Συγκεκριμένα ο Αιτητής παραπονείται ότι οι καθ'ων η αίτηση λανθασμένα έλαβαν υπόψη το παράπονο του ιδιοκτήτη του διαμερίσματος
- Αυτό όπως εξήγησε η δικηγόρος του Αιτητή, φαίνεται στην επιστολή του Δήμου Έγκωμης ημερομηνίας 16.2.2007 προς το Υπουργείο Εσωτερικών. Όμως η συγκεκριμένη επιστολή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, αφού είναι μεταγενέστερη της επίδικης απόφασης που λήφθηκε στις 7.2.
- Κατά την άποψη μου η διοίκηση δεν έλαβε υπόψη οτιδήποτε που δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη, ενώ έλαβε υπόψη όλα τα αναγκαία στοιχεία για την λήψη της απόφασης. Με τον έκτο λόγο ακύρωσης, η συνήγορος του Αιτητή προβάλλει ότι η διοίκηση ενήργησε υπό καθεστώς νομικής και/ή πραγματικής πλάνης. Ούτε και αυτός ο λόγος ακύρωσης ευσταθεί. Με βάση τα πραγματικά περιστατικά, οι καθ'ων η αίτηση, πριν εκδώσουν την επίδικη απόφαση, έλαβαν υπόψη όλα τα στοιχεία και δεδομένα που είχαν ενώπιον τους τα οποία και ορθά έχουν υπαγάγει στη σχετική νομοθεσία. Με βάση τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου και την πάγια νομολογία, για να υφίσταται νομική και πραγματική πλάνη απαιτείται στην μεν πρώτη το αποφασίζον όργανο εσφαλμένα να εφάρμοσε μια νομοθεσία, στη δε δεύτερη είτε εσφαλμένα να έλαβε υπόψη πραγματικά περιστατικά ότι συνιστούσαν προϋπόθεση για την εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας είτε παρέλειψε να λάβει τα ορθά περιστατικά. Οι καθ' ων η αίτηση σε κανένα στάδιο της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης, ξέφυγαν των ακραίων ορίων της διακριτικής τους ευχέρειας. Τέλος, ο Αιτητής προβάλλει τον συναφή ισχυρισμό ότι παραβιάσθηκε η αρχή της χρηστής διοίκησης από μέρους της διοίκησης. Η ευπαίδευτη δικηγόρος του, με αναφορά στα άρθρα 50-52 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου (Ν. 158(Ι)/99) εισηγήθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση η διοίκηση κατά παράβαση των πιο πάνω αρχών, κατέφυγε σε ανεπιεικείς και άδικες λύσεις παραβιάζοντας με αυτό τον τρόπο την αρχή της αναλογικότητας. Δεν επέλεξε, είπε, την λιγότερο επαχθή με αποτέλεσμα να ταλαιπωρεί τον διοικούμενο. Δεν συμφωνώ ότι η διοίκηση παρέβη τις αρχές της χρηστής διοίκησης. Αντίθετα, ερεύνησε σε βάθος και αξιολόγησε κάθε τι που είχε σχέση με την περίπτωση του Αιτητή. Συμβούλευσε τον Αιτητή για τα κενά της Αίτησης του (μη αποστολή ειδοποίησης με διπλοσυστημένη επιστολή στους άλλους ιδιοκτήτες που ενδεχομένως να επηρεάζονταν). Από τη στιγμή που ο Αιτητής, δεν ήταν διατεθειμένος για δικούς του λόγους να συμμορφωθεί με την πιο πάνω πρόνοια του άρθρου 12
(4)του Νόμου, η οποία ήταν εκ των ουκ άνευ προϋπόθεση για την περαιτέρω πορεία της αίτησης, κάθε τι άλλο περιττεύει. Εκείνο που φαίνεται να εννοεί ο Αιτητής, ήταν ότι η διοίκηση θα έπρεπε να αρχίσει διαπραγματεύσεις μαζί του, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο. Εν πάση περιπτώσει, ενώ ο Αιτητής αρχικά επέλεξε να ζητήσει επανεξέταση της απόφασης, στη συνέχεια προτίμησε να αφήσει τα θέματα να κριθούν από το Δικαστήριο, εμμένοντας με αυτό τον τρόπο στις αρχικές του θέσεις. Κατά την άποψη μου, η διοίκηση εφάρμοσε τη σχετική νομοθεσία με γνώμονα την εξυπηρέτηση του σκοπού της, που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήταν άλλος από την προστασία τόσο του ιδιωτικού όσο και του δημοσίου συμφέροντος. Οι καθ' ων η αίτηση εξετάζοντας την αίτηση, ενήργησαν με αμεροληψία, καλή πίστη και στα πλαίσια της αρχής της ισότητας και των ειδικών προνοιών του Νόμου 29(Ι)/
- Προσπάθησαν, όπως είχαν υποχρέωση, να διασφαλίσουν και τα δικαιώματα τρίτων που κατοχυρώνονται από το Νόμο. Παραβίαση της χρηστής διοίκησης, υπάρχει όταν η διοίκηση ενεργεί εκτός ορίων της διακριτικής της ευχέρειας. Στην προκειμένη περίπτωση, η διοίκηση δεν παρέκκλινε από τα όρια της διακριτικής της ευχέρειας. Αντίθετα, αν μπορεί να ελεγχθεί σε κάτι, είναι η ανοχή που επέδειξε στις παρανομίες του Αιτητή, ιδιαίτερα μετά που έλαβε και επίσημη γνώση το
- Με βάση τα πιο πάνω, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε νομότυπα και θα πρέπει να επικυρωθεί. Η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με €1300 έξοδα υπέρ των καθ'ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, βάσει του Άρθρου 146.4(α). (Υπ.) Γ. Ερωτοκρίτου, Δ. /ΕΠσ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο