ΜΑΡΙΑ ΒΡΥΩΝΙΔΟΥ ν. ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1547/2005, 6 Ιουλίου 2009

ΜΑΡΙΑ ΒΡΥΩΝΙΔΟΥ ν. ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1547/2005, 6 Ιουλίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1547/2005 6 Ιουλίου, 2009 [Μ. ΦΩΤΙΟΥ, Δ] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 28 ΚΑΙ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΑ ΒΡΥΩΝΙΔΟΥ Αιτήτρια - και - ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ Καθού η αίτηση ......... Π. Μιχαήλ (κα) για την αιτήτρια Π. Πολυβίου, για τον καθού η αίτηση Α. Σ. Αγγελίδης, για το ενδιαφερόμενο μέρος Π. Κωνσταντίνου ......... Α Π Ο Φ Α Σ Η Μ. ΦΩΤΙΟΥ, Δ: Με την παρούσα προσφυγή η αιτήτρια ζητά την ακύρωση του διορισμού με δοκιμασία στη μόνιμη θέση Συντάκτη Τμήμα Ειδήσεων και Επικαίρων στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (καθού η αίτηση) από την 1/11/05, του ενδιαφερόμενου μέρους Πέτρου Κωνσταντίνου, όπως η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε με Εγκύκλιο του Γενικού Διευθυντή αρ. 44/2005, ημερ. 24/10/05. ΓΕΓΟΝΟΤΑ Η αιτήτρια προσλήφθηκε στην υπηρεσία του καθού η αίτηση στις 10/9/01 στο Τμήμα Ειδήσεων του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (ΡΙΚ). Με βάση την εν λόγω προκήρυξη υπέβαλαν αίτηση δέκα υποψήφιοι μεταξύ των οποίων η αιτήτρια και το ενδιαφερόμενο μέρος (στο εξής ε.μ.). Στη συνέχεια το Διοικητικό Συμβούλιο του καθ' ου η αίτηση σε συνεδρία του ημερ. 12.10.05 αφού έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιόν του στοιχεία, και με βάση τα κριτήρια της αξίας, των προσόντων και της αρχαιότητας, απεφάσισε να διορίσει το ε.μ. στην υπό κρίση θέση. ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ Η συνήγορος τηςαιτήτριας με τη γραπτή της αγόρευση προωθεί τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως: (α) ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθετη προς το Σύνταγμα, τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας, τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου και τη νομολογία, (β) ο καθού η αίτηση ενήργησε κατά προφανή παράβαση του Νόμου, των Κανονισμών και της διαδικασίας και/ή κατά κατάχρηση και/ή υπέρβαση εξουσίας και πλάνη περί το Νόμο και τα πράγματα, (γ) παραγνωρίστηκε το γεγονός ότι η αιτήτρια υπερτερεί του ενδιαφερομένου μέρους σε πείρα, αξία και προσόντα και επομένως ο καθού η αίτηση απέτυχε να επιλέξει τον πιο κατάλληλο από τους υποψηφίους, και (δ) η απόφαση στερείται της επαρκούς και/ή οποιασδήποτε νόμιμης αιτιολογίας. Από πλευράς του καθού η αίτηση υποστηρίζεται η ορθότητα και νομιμότητα της απόφασης. Τονίζεται ότι στο μεταξύ έχει εκδοθεί απόφαση από το Δικαστήριο τούτο, σχετικά με τον ίδιο διορισμό (βλ. Γιάννα Ιακώβου ν. ΡΙΚ, υποθ. Αρ. 1696/05 ημερ 30/1/08) με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή. Όλα τα θέματα που εγείρονται στην παρούσα, πρόσθεσε ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθού η αίτηση, αποφασίστηκαν στην εν λόγω υπόθεση με εξαίρεση τα πιο κάτω πρόσθετα θέματα: (α) Κατά πόσο η επίδικη θέση είχε προκηρυχθεί ως θέση πρώτου διορισμού ή ως θέση προαγωγής και (β) κατά πόσο η προκήρυξη πάσχει για το λόγο ότι δεν δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας όπως, εκ παραδρομής, ο Γενικός Διευθυντής ανέφερε προς το Διοικητικό Συμβούλιο σε Σημείωμα του ημερ. 23/3/05 (επισύναψη 5 στη Γραπτή Αγόρευση). Τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης υποστήριξε και ο συνήγορος του ενδιαφερόμενου μέρους με δική του, ξεχωριστή, γραπτή αγόρευση. ΕΞΕΤΑΣΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΙΣΧΥΡΙΣΜΏΝ Εξέτασα τις αντίστοιχες θέσεις. Στην έκταση που οι προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως συμπίπτουν με αυτά που είχαν εκτεθεί στην προαναφερθείσα υπόθεση Γιάννα Ιακώβου ν. ΡΙΚ, για τους ίδιους λόγους που ανέφερα στην απόφαση μου της 30/1/08, τους οποίους υιοθετώ χωρίς την ανάγκη να τους επαναλάβω, καταλήγω ότι η παρούσα προσφυγή δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Προχωρώ τώρα να εξετάσω τους πρόσθετους λόγους, όπως τους ανέφερα ήδη πιο πάνω. Εξέτασα και για το λόγο αυτό τις αντίστοιχες θέσεις. Από την ίδια τη δημοσίευση της θέσης όπως φαίνεται στις σχετικές δημοσιεύσεις στον εγχώριο τύπο (ΜΑΧΗ, ΧΑΡΑΥΓΗ, ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, ΠΟΛΙΤΗΣ και ΑΛΗΘΕΙΑ) προκύπτει με σαφήνεια ότι η θέση προκηρύχθηκε ως θέση πρώτου διορισμού. Επομένως ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι υπήρξε ασάφεια και σύγχιση, δεν ευσταθεί. Ο δεύτερος πρόσθετος ισχυρισμός της αιτήτριας είναι ότι υπάρχει παρανομία διότι δεν έγινε δημοσίευση και στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, όπως «ψευδώς ισχυρίστηκε ο Γενικός Διευθυντής». Δεν μπορώ να δεχθώ ότι η δήλωση αυτή του Γενικού Διευθυντή έγινε «ψευδώς» διότι δεν υπήρχε λόγος. Δέχομαι τον ισχυρισμό του καθού η αίτηση ότι τούτο δηλώθηκε εκ παραδρομής. Το ερώτημα όμως είναι αν υπήρξε υποχρέωση να γίνει δημοσίευση και στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Η συνήγορος της αιτήτριας επικαλέστηκε το άρθρο 34