ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ.α, Υπόθεση Αρ. 1037/2007, 8 Σεπτεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Υπόθεση Αρ. 1037/2007) 8 Σεπτεμβρίου , 2009 [ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Αιτητών, ν.
- ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,
- ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Καθ΄ων η Αίτηση. Κ. Χατζηϊωάννου, για τους Αιτητές. Θ. Πιπερή (κα), για τους Καθ΄ων η Αίτηση. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ.: Οι Αιτητές υπέβαλαν στις 23.12.2004 στην Πολεοδομική Αρχή, αίτηση για χορήγηση πολεοδομικής άδειας για κατασκευή σταθμού κινητής τηλεφωνίας στην οροφή υφιστάμενου κέντρου τηλεπικοινωνιών, το οποίο βρίσκεται στην Αραδίππου. Ο τοπικός Δήμος έφερε ένσταση. Το ίδιο και η Υπηρεσία Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας, νοουμένου ότι θα τηρούνται 3 όροι. Η Πολεοδομική Αρχή, αφού μελέτησε όλα τα στοιχεία που σχετίζονταν με την αίτηση, αποφάσισε την απόρριψη της. Οι λόγοι αναφέρονται στη σχετική γνωστοποίηση ημερομηνίας 13.9.2005 και έχουν ως εξής:- «
(500)Η αιτούμενη ανάπτυξη (σταθμός βάσης κινητής τηλεφωνίας στην οροφή υφιστάμενου τηλεπικοινωνιακού σταθμού) κρίνεται ότι θα επηρεάζει δυσμενώς τις ανέσεις των παρακείμενων περιοχών και χρήσεων κατά παράβαση των προνοιών της παραγράφου 1(ε) του Παραρτήματος Β (Γενικές Πρόνοιες Πολιτικής) των Τοπικών Σχεδίων.» Εναντίον της πιο πάνω απορριπτικής απόφασης, οι Αιτητές καταχώρησαν ιεραρχική προσφυγή. Το Υπουργείο Εσωτερικών στο Σημείωμα που ετοίμασε προς την Υπουργική Επιτροπή, εισηγήθηκε όπως γίνει δεχτή η ιεραρχική προσφυγή. Το σχετικό μέρος της εισήγησης έχει ως εξής:- «
- Απόψεις και εισηγήσεις Υπουργείου Εσωτερικών Το Υπουργείο Εσωτερικών, αφού έλαβε υπόψη τα πιο πάνω αναφερόμενα, τα πραγματικά και νομικά γεγονότα τα οποία σχετίζονται με την υποβληθείσα αίτηση, καθώς και τα επιχειρήματα των υποβαλλόντων την Ιεραρχική Προσφυγή, εισηγείται όπως η Υπουργική Επιτροπή εγκρίνει την εξεταζόμενη Προσφυγή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 31 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, δεδομένου ότι ο λόγος άρνησης χορήγησης της πολεοδομικής άδειας είναι γενικός και μη επαρκώς αιτιολογημένος. Συγκεκριμένα, η Πολεοδομική Αρχή δεν έχει τεκμηριώσει τον τρόπο με τον οποίο η αιτούμενη ανάπτυξη επηρεάζει δυσμενώς τις ανέσεις στην περιοχή. Το Υπουργείο Εσωτερικών εισηγείται όπως η Πολεοδομική Αρχή επανεξετάσει την αίτηση λαμβάνοντας υπόψη και τις κατευθύνσεις που περιέχονται στην Εντολή 3/2006 του Υπουργού Εσωτερικών ειδικότερα οι παράγραφοι 2.2 και 2.3, όπως και το γεγονός πως οι κυψέλες του σταθμού βρίσκονται σε ύψος 13,50 μ. περίπου, σε συνάρτηση με το ανώτερο επιτρεπόμενο ύψος οικοδομών που δεν υπερβαίνει τα 10,30 μ.), οι οποίες θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη κατά την αξιολόγηση της αίτησης, έστω και αν η Εντολή εκδόθηκε μετά τη λήψη της συγκεκριμένης πολεοδομικής απόφασης.» Παρά την αντίθετη εισήγηση, η Υπουργική Επιτροπή, στις 29.3.2007, την απέρριψε. Η σχετική απόφαση όπως καταγράφεται στα πρακτικά της συνεδρίας της Υπουργικής Επιτροπής, έχει ως εξής:- «Η Επιτροπή μελέτησε το Σημείωμα αρ. 63/46 του Υπουργείου Εσωτερικών και αφού εξέτασε τα πραγματικά γεγονότα και νομικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την υποβληθείσα πολεοδομική αίτηση, την απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής, καθώς και τους λόγους που επικαλείται η Α.Τ.Η.Κ., αποφάσισε, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 31 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, να απορρίψει την Ιεραρχική Προσφυγή, κρίνοντας ότι η απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής είναι σύμφωνη με τις πρόνοιες της περί Πολεοδομικής και Χωροταξίας Νομοθεσίας και του Τοπικού Σχεδίου Λάρνακας.» Οι Αιτητές προσβάλλουν την πιο πάνω απόφαση ως παράνομη και ζητούν την ακύρωση της. Με δύο λόγους ακύρωσης προβάλλουν ότι: (α) η απόφαση συγκρούεται με τις πρόνοιες της Εντολής 3 του Υπουργού Εσωτερικών, ημερομηνίας 29.5.2006 και την Πολιτική και Διαδικασίες για Εγκατάσταση και Λειτουργία Σταθμών Ραδιοεπικοινωνίας και (β) η απόφαση είναι αναιτιολόγητη. Συγκεκριμένα, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Αιτητές ανέφερε ότι κατά το χρόνο λήψης της απόφασης από την Υπουργική Επιτροπή, ίσχυε η Εντολή 3/2006 του Υπουργείου Εσωτερικών, ημερομηνίας 29.5.2006, η οποία όμως δεν ίσχυε κατά το χρόνο υποβολής της Αίτησης για πολεοδομική άδεια το 2004, ή κατά το χρόνο απόρριψης της Αίτησης για πολεοδομική άδεια στις 13.9.
- Το παράπονο των Αιτητών είναι ότι η Υπουργική Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη ως όφειλε την Εντολή 3, αλλά έκρινε την ιεραρχική προσφυγή, με βάση τους λόγους στους οποίους στηρίχθηκε η Πολεοδομική Αρχή για να απορρίψει την αρχική αίτηση. Όπως εισηγήθηκε ο δικηγόρος των Αιτητών, η ιεραρχική προσφυγή θα έπρεπε να αποφασιστεί με βάση το νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο της επίδικης απόφασης, δηλαδή κατά τις 29.3.
- Ο λόγος ακύρωσης δεν ευσταθεί. Στη σύντομη απόφαση της η Υπουργική Επιτροπή αναφέρεται στις πρόνοιες της περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νομοθεσίας και του Τοπικού Σχεδίου Λάρνακας. Η Εντολή 3/2006 εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 6 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972 και κατά την άποψη μου η αναφορά από την Υπουργική Επιτροπή στη σχετική Νομοθεσία, καθιστούσε αχρείαστη και την ειδική αναφορά στην Εντολή
- Με τον δεύτερο λόγο ακύρωσης, οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η απόφαση είναι αναιτιολόγητη και αυθαίρετη, εφόσον συγκρούεται με τις πρόνοιες της Εντολής 3 και περαιτέρω ότι δεν προσδιορίζει με ποιο τρόπο επηρεάζονται οι ανέσεις της περιοχής, σύμφωνα με την παράγραφο 1(ε) του Τοπικού Σχεδίου, Παράρτημα Α. Κατά την άποψη του δικηγόρου του Αιτητή, από τη στιγμή που δεν προσδιορίζεται ο λόγος, δεν μπορεί να γίνει δικαστικός έλεγχος της ορθότητας της απόφασης. Περαιτέρω, ανέφερε ότι η Υπουργική Επιτροπή δεν εξηγεί τους λόγους που την ώθησαν να διαφωνήσει με την εισήγηση του Υπουργείου Εσωτερικών. Ο λόγος ακύρωσης ευσταθεί. Σύμφωνα με τις αρχές του διοικητικού δικαίου, όπως αυτές κωδικοποιούνται στον περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμο του 1999 (Ν. 158(Ι)/99), η αιτιολογία μιας πράξης πρέπει να είναι σαφής, ώστε να μην αφήνει αμφιβολίες ως προς το ποιος ήταν ο πραγματικός λόγος, που οδήγησε το διοικητικό όργανο στη λήψη της απόφασης. Στην προκειμένη περίπτωση, το δικαστήριο δεν είναι σε θέση να εντοπίσει τους πραγματικούς λόγους που λήφθηκε η απόφαση. Η αιτιολογία που δίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, αποτελείται από γενικούς χαρακτηρισμούς, οι οποίοι σε τίποτε δεν βοηθούν ώστε να γίνουν κατανοητοί οι πραγματικοί λόγοι απόρριψης της ιεραρχικής προσφυγής. Το μόνο που καταγράφεται, είναι το ζητούμενο, δηλαδή ότι η απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής είναι σύμφωνη με τη Νομοθεσία. Όμως δεν μπορεί να προσφέρεται το ζητούμενο ως απάντηση γι' αυτό. Περαιτέρω, η Υπουργική Επιτροπή όφειλε σύμφωνα με το άρθρο 26
(1)(β) του Νόμου 158(Ι)/99, να δώσει κάποια αιτιολογία για το γεγονός ότι η κατάληξη της ήταν διαφορετική από την προηγηθείσα γνωμοδότηση του Υπουργείου Εσωτερικών, το οποίο με σχετικό Σημείωμα σύστηνε όπως γίνει δεχτή η ιεραρχική προσφυγή. Η λακωνική αιτιολογία της Υπουργικής Επιτροπής δεν μπορεί να αναπληρωθεί από τα στοιχεία των φακέλων, εφόσον στα πρακτικά δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη αναφορά, πλην της επίδικης απόφασης. Η προσφυγή επιτυγχάνει με €1300 έξοδα πλέον ΦΠΑ, εις βάρος των Καθ'ων η αίτηση. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται, δυνάμει του Άρθρου 146.4(β) του Συντάγματος. (Υπ.) Γ. Ερωτοκρίτου, Δ. /ΕΠσ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο